III SA/Gl 1586/09
Podsumowanie
WSA w Gliwicach odrzucił skargę P.P.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. w sprawie podatku VAT z powodu braku interesu prawnego skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozpoznał skargę J.S. i P.P.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. dotyczącą podatku od towarów i usług. Sąd postanowił odrzucić skargę wniesioną przez P.P.S., uznając, że nie posiada on interesu prawnego w zaskarżeniu decyzji, która dotyczyła wyłącznie J.S. jako strony postępowania podatkowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, rozpoznając na posiedzeniu niejawnym sprawę ze skargi J.S. i P.P.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. w przedmiocie podatku od towarów i usług, postanowił odrzucić skargę P.P.S. Sąd oparł swoje rozstrzygnięcie na art. 50 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, że skargę może wnieść każdy, kto ma w tym interes prawny. Sąd podkreślił, że interes prawny musi być osobisty, własny i indywidualny. W niniejszej sprawie postępowanie podatkowe i zaskarżona decyzja dotyczyły wyłącznie J.S., która była stroną postępowania. P.P.S., mimo że był wspólnikiem spółki cywilnej, nie brał udziału w tym postępowaniu i nie doręczono mu zaskarżonej decyzji. W związku z tym, sąd uznał, że P.P.S. nie posiada legitymacji skargowej, ponieważ decyzja nie ingeruje w jego sferę uprawnień i obowiązków. Odpowiedzialność P.P.S. jako wspólnika została określona odrębną decyzją. Na mocy art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga P.P.S. została odrzucona jako niedopuszczalna.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, wspólnik spółki cywilnej, który nie był stroną postępowania podatkowego i nie doręczono mu zaskarżonej decyzji, nie ma interesu prawnego do jej zaskarżenia, jeśli decyzja ta dotyczy bezpośrednio innego podmiotu.
Uzasadnienie
Sąd oparł się na definicji interesu prawnego jako osobistego, własnego i indywidualnego. W sytuacji, gdy decyzja dotyczy wyłącznie jednego wspólnika, drugi wspólnik nie posiada legitymacji skargowej, ponieważ decyzja nie ingeruje w jego sferę uprawnień i obowiązków.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (3)
Główne
PPSA art. 50 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skargę do sądu administracyjnego może wnieść każdy, kto ma w tym interes prawny.
PPSA art. 58 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną.
PPSA art. 58 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną.
Argumenty
Skuteczne argumenty
P.P.S. nie posiadał interesu prawnego do zaskarżenia decyzji, ponieważ nie był stroną postępowania podatkowego, a decyzja nie dotyczyła go bezpośrednio.
Godne uwagi sformułowania
interes prawny winien być osobisty, własny i indywidualny nie można było uznać, iż P.P.S. ma interes prawny w kontroli tej decyzji nie nakłada ona na niego żadnych obowiązków i uprawnień w tym zakresie
Skład orzekający
Barbara Brandys-Kmiecik
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ugruntowana interpretacja pojęcia interesu prawnego w postępowaniu sądowoadministracyjnym, szczególnie w kontekście odpowiedzialności wspólników spółek cywilnych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku legitymacji skargowej jednego ze wspólników spółki cywilnej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje kluczowe zagadnienie procesowe dotyczące legitymacji skargowej i interesu prawnego, co jest istotne dla praktyków prawa administracyjnego i podatkowego.
“Kiedy wspólnik nie może skarżyć decyzji? Kluczowa lekcja o interesie prawnym w VAT.”
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
III SA/Gl 1586/09 - Postanowienie WSA w Gliwicach Data orzeczenia 2010-02-12 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2009-12-23 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach Sędziowie Barbara Brandys-Kmiecik /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6110 Podatek od towarów i usług Hasła tematyczne Podatek od towarów i usług Sygn. powiązane I FSK 1485/10 - Postanowienie NSA z 2011-02-24 I FSK 1586/09 - Wyrok NSA z 2010-10-05 III SA/Gl 83/09 - Wyrok WSA w Gliwicach z 2009-04-29 Skarżony organ Dyrektor Izby Skarbowej Treść wyniku Odrzucono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 58 par. 1 pkt. 6 i par. 3 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.S., P.P.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: odrzucić skargę P.P.S. Uzasadnienie Dnia [...] (data stempla pocztowego) skarżąca J.S. przesłała do tut. Sądu skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług. Powyższą podpisał również P.P.S. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę do sądu administracyjnego może wnieść każdy, kto ma w tym interes prawny. Oznacza to, że zaskarżona decyzja musi ingerować w sferę uprawnień i obowiązków podmiotu skarżącego, albowiem tylko wtedy dotyczy ona jego interesu prawnego, który – jak podkreśla się w doktrynie - winien być osobisty, własny i indywidualny (vide: B.Adamiak, J.Borkowski "Postępowanie administracyjne i sądowoadministracyjne", Warszawa 2003 r., str. 424). W sprawach, których przedmiotem jest odpowiedzialność wspólnika spółki cywilnej za zaległość podatkową powstałą w podatku od towarów i usług interes prawny w rozumieniu przywołanego wyżej przepisu przysługuje wyłącznie temu, kogo te sprawy bezpośrednio dotyczą. W niniejszym postępowaniu legitymację skargową do przeprowadzenia sądowej kontroli ma zatem wyłącznie J.S., albowiem postępowanie podatkowe zakończone zaskarżoną decyzją dotyczyło tylko jej osoby. To ona była też adresatem decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...]. Natomiast P.P.S. nie brał udziału w tym postępowaniu. Nie została mu też doręczona tak skarżona decyzja jak i poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji, jako że stroną tego postępowania była jedynie J.S. W świetle powyższego nie można było uznać, iż P.P.S. ma interes prawny w kontroli tej decyzji. Ta nie została bowiem do niego skierowana, co więcej nie nakłada ona na niego żadnych obowiązków i uprawnień w tym zakresie, stąd nie może on domagać się jej uchylenia. Na gruncie postępowania sądowoadministracyjnego nie jest on bowiem podmiotem uprawnionym do złożenia skargi w tej sprawie. Jego odpowiedzialność jako wspólnika spółki cywilnej za zaległość podatkową powstałą w podatku od towarów i usług określono bowiem odrębną decyzją zarejestrowaną pod nr [...], którą Dyrektor Izby Skarbowej wydał w tym samym dniu. W tym stanie sprawy działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę P.P.S. należało odrzucić jako niedopuszczalną.
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę