I SA/Wr 764/18Niedopuszczalność zażalenia na odmowę zawieszenia postępowania podatkowego

Sprawa dotyczyła skargi A S.A. w L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L., które stwierdziło niedopuszczalność zażalenia na postanowienie Prezydenta Miasta L. odmawiające zawieszenia postępowania podatkowego w sprawie stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2012 r. Spółka wniosła o stwierdzenie nadpłaty, a następnie o zawieszenie postępowania podatkowego, wskazując na potrzebę rozstrzygnięcia kwestii, czy zajmowane grunty stanowią drogi publiczne. Prezydent Miasta odmówił zawieszenia, uznając, że nie jest to zagadnienie wstępne w rozumieniu Ordynacji podatkowej. SKO w L. stwierdziło niedopuszczalność zażalenia na postanowienie o odmowie zawieszenia, powołując się na art. 236 § 1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym zażalenie przysługuje tylko na postanowienia enumeratywnie wymienione w ustawie, a postanowienie o odmowie zawieszenia nie jest wśród nich. SKO podkreśliło, że błędne pouczenie o możliwości zaskarżenia nie tworzy nowych praw. Spółka zarzuciła naruszenie art. 201 § 3 i art. 127 Ordynacji podatkowej, twierdząc, że na postanowienie o odmowie zawieszenia przysługuje zażalenie i naruszono zasadę dwuinstancyjności. WSA we Wrocławiu oddalił skargę, podzielając stanowisko SKO. Sąd uznał, że przepis art. 201 § 3 OP jednoznacznie stanowi, że zażalenie przysługuje na postanowienie „w sprawie zawieszenia postępowania”, a nie „odmowy zawieszenia”. Sąd odrzucił argumentację spółki opartą na przywołanych wyrokach, wskazując na odmienny stan faktyczny lub błędną interpretację. WSA podkreślił, że zasada dwuinstancyjności jest zachowana, gdyż postanowienie o odmowie zawieszenia może być kontrolowane w ramach odwołania od decyzji kończącej postępowanie. Sąd stwierdził, że organ odwoławczy prawidłowo zastosował przepisy Ordynacji podatkowej, a nie Kodeksu postępowania administracyjnego.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający