I SA/Wr 758/19
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uchylił postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W., które utrzymało w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. o nałożeniu na skarżącego M.M. kary porządkowej w wysokości 2.500 zł. Kara została nałożona za niestawiennictwo na wezwanie do złożenia zeznań w charakterze świadka w postępowaniu kontrolnym dotyczącym spółki Przedsiębiorstwo "A" sp. z o.o., której skarżący był wspólnikiem i członkiem zarządu. Spór dotyczył prawidłowości wezwania, które zdaniem skarżącego było nieprecyzyjne co do charakteru i przedmiotu postępowania, a także możliwości wezwania go jako świadka, skoro był stroną postępowania. Sąd uznał, że wezwanie nie spełniało wymogów art. 159 § 1 pkt 3 O.p., gdyż nie określało w sposób prawidłowy sprawy, w jakiej strona była wzywana. Wskazane numery postępowań były niejasne i mogły wprowadzać w błąd, zwłaszcza że w tym samym dniu prowadzono dwa odrębne postępowania kontrolne wobec spółki. Sąd podkreślił, że organ podatkowy zignorował pismo pełnomocnika skarżącego, który powołał się na numer pisma, ale odniósł się do innego postępowania, co wynikało z niejasności wezwania. Działanie organu naruszyło zasady postępowania podatkowego, takie jak zasada zaufania, informowania i prawdy obiektywnej. Sąd uchylił zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie organu I instancji, zasądzając jednocześnie zwrot kosztów postępowania na rzecz skarżącego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaWskazuje na konieczność precyzyjnego formułowania wezwań przez organy podatkowe, zwłaszcza w sytuacjach wielości postępowań i potencjalnych wątpliwości co do roli wzywanej osoby. Podkreśla znaczenie zasad ogólnych postępowania podatkowego.
Dotyczy specyficznej sytuacji nałożenia kary porządkowej za niestawiennictwo na wezwanie, gdzie kluczowe są wady formalne samego wezwania.
Zagadnienia prawne (3)
Czy wezwanie do złożenia zeznań w charakterze świadka, skierowane do członka zarządu spółki będącego jednocześnie kontrahentem, jest prawidłowe, jeśli nie precyzuje jednoznacznie charakteru postępowania i roli wzywanego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, wezwanie nie spełnia wymogów art. 159 § 1 pkt 3 O.p. jeśli nie określa w sposób prawidłowy sprawy, w jakiej strona jest wzywana, a oznaczenie postępowania jest niejasne i może wprowadzać w błąd.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że nieprecyzyjne oznaczenie postępowania w wezwaniu, zwłaszcza w sytuacji prowadzenia dwóch odrębnych kontroli wobec spółki, narusza przepisy proceduralne i zasady postępowania podatkowego, co uniemożliwia prawidłowe nałożenie kary porządkowej.
Czy organ podatkowy może nałożyć karę porządkową za niestawiennictwo na wezwanie, jeśli wezwanie było obarczone wadami formalnymi i strona podniosła uzasadnione wątpliwości co do jego treści?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, nałożenie kary porządkowej jest możliwe tylko w przypadku prawidłowego wezwania. Wady wezwania, które wprowadzają w błąd stronę, uniemożliwiają zastosowanie sankcji.
Uzasadnienie
Sąd podkreślił, że zasady postępowania podatkowego wymagają od organu wyjaśnienia wątpliwości strony wynikających z nieprawidłowości samego wezwania, a zignorowanie tych wątpliwości i natychmiastowe nałożenie kary narusza zasady zaufania, informowania i prawdy obiektywnej.
Czy można nałożyć karę porządkową na członka zarządu spółki, który jest jednocześnie kontrahentem, za odmowę zeznań w charakterze świadka, jeśli nie wyraził zgody na przesłuchanie jako strona?
Odpowiedź sądu
Tak, pod warunkiem prawidłowego wezwania i spełnienia przesłanek z art. 262 O.p. Jednakże, w tej konkretnej sprawie, wadliwość wezwania była decydująca.
Uzasadnienie
Sąd nie kwestionował co do zasady możliwości przesłuchania w charakterze świadka członka zarządu będącego kontrahentem, ale podkreślił, że kluczowa jest prawidłowość wezwania i brak wad formalnych.
Przepisy (7)
Główne
O.p. art. 262 § 1
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
Przepis zawiera podstawę do ukarania karą porządkową strony, pełnomocnika, świadka lub biegłego, którzy mimo prawidłowego wezwania nie wykonali określonych czynności procesowych.
O.p. art. 159 § 1
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
Określa wymogi formalne wezwania, w tym wskazanie nazwy i adresu organu, danych wzywanego, sprawy i charakteru wezwania, celu, sposobu stawiennictwa, terminu oraz skutków prawnych niezastosowania się.
p.p.s.a. art. 145 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Określa przesłanki uwzględnienia skargi przez sąd administracyjny, w tym naruszenie prawa materialnego lub procesowego mające wpływ na wynik sprawy.
p.p.s.a. art. 135
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Określa kompetencje sądu administracyjnego do uchylenia zaskarżonej decyzji lub postanowienia.
Pomocnicze
O.p. art. 159 § 1a
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
W przypadku wzywania strony na przesłuchanie, wezwanie musi zawierać pouczenie o prawie odmowy wyrażenia zgody na przesłuchanie i możliwości niestawienia się.
O.p. art. 199
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
Dotyczy prawa strony do odmowy składania zeznań.
p.u.s.a. art. 1 § 1
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wezwanie do złożenia zeznań nie spełniało wymogów formalnych, w szczególności nie określało w sposób prawidłowy sprawy, w jakiej strona była wzywana. • Oznaczenie postępowania w wezwaniu było niejasne i mogło wprowadzać w błąd, co naruszało zasady postępowania podatkowego. • Organ podatkowy zignorował wątpliwości strony i jej pełnomocnika co do treści wezwania, nie podejmując działań wyjaśniających.
Odrzucone argumenty
Możliwość wezwania członka zarządu będącego jednocześnie kontrahentem w charakterze świadka. • Prawidłowość miarkowania wysokości kary porządkowej, w tym oparcie się na danych z poprzedniego roku.
Godne uwagi sformułowania
nie spełniało wymogu opisanego w art. 159 § 1 pkt 3 O.p. • nie określało ono w sposób prawidłowy sprawy w jakiej strona jest wzywana w charakterze świadka • niejasne czy nieczytelne, racje ma strona, że z treści ww. pism trudno się domyślić o jakie konkretnie postępowanie chodzi • nie spełnia wymogu poprawności, o której mowa w art. 262 w zw. z art. 159 § 1 pkt 4 O.p. • wprowadziło stronę w błąd, czego dowodzi dalsza jej korespondencja całkowicie zignorowana przez organ podatkowy • takie działanie narusza powołane na wstępie zasady postępowania podatkowego i to w sposób jaskrawy • godzi we wskazane na wstępie zasady
Skład orzekający
Katarzyna Radom
przewodniczący sprawozdawca
Piotr Kieres
członek
Marta Semiczek
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Wskazuje na konieczność precyzyjnego formułowania wezwań przez organy podatkowe, zwłaszcza w sytuacjach wielości postępowań i potencjalnych wątpliwości co do roli wzywanej osoby. Podkreśla znaczenie zasad ogólnych postępowania podatkowego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji nałożenia kary porządkowej za niestawiennictwo na wezwanie, gdzie kluczowe są wady formalne samego wezwania.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa pokazuje, jak drobne błędy formalne organu mogą prowadzić do uchylenia jego decyzji i jak ważne jest przestrzeganie zasad postępowania. Jest to przykład "małego człowieka" walczącego z biurokracją.
“Błąd w wezwaniu kosztował organ 2500 zł kary i uchylenie decyzji – jak uniknąć pułapek w postępowaniu podatkowym?”
Dane finansowe
WPS: 2500 PLN
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.