I SA/Wr 653/26

I SA/Wr 653/26 - Postanowienie WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2026-10-01
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-08-03
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Dagmara Dominik-Ogińska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Rada Miasta
Treść wyniku
*Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 58 par. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dagmara Dominik-Ogińska po rozpoznaniu w dniu 1 października 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi P. sp. z o.o. z siedzibą w K. na uchwałę Rady Miejskiej Wrocławia z dnia 11 września 2025 r., nr XXIII/461/25 w przedmiocie odmowy uwzględnienia wniosku o zmianę uchwały nr LII/1400/22 Rady Miejskiej Wrocławia z dnia 28 kwietnia 2022 r. postanawia: I. odrzucić skargę, II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 300,00 (słownie trzysta) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.
Uzasadnienie
1. Postępowanie przed Sądem pierwszej instancji.
1.1. Przedmiotem skargi spółki P. sp. z o.o. z siedzibą w K. (dalej: skarżący, spółka, strona, strona skarżąca) z dnia 2 lipca 2026 r. jest uchwała Rady Miejskiej W. (dalej organ) z dnia 11 września 2025 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uwzględnienia wniosku o zmianę uchwały nr [...] Rady Miejskiej W. z dnia 28 kwietnia 2022 r. Uchwała ta została wydana na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (obecnie Dz. U. z 2026 r. poz. 662 ze zm.; dalej uSG) w zw. z art. 241 i art. 242 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (obecnie Dz.U. z 2025 r. poz. 1691; dalej KPA) oraz § 3 w zw. z § 13 uchwały nr [...] Rady Miejskiej W. z dnia 21 kwietnia 2005 r. w sprawie organizacji przyjmowania, rozpatrywania oraz załatwiania skarg i wniosków.
Skarżący zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 6 ust. 2 i 4 w zw. z ust. 1 pkt 1 w zw. z ust. 4a ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2025 r. poz. 733 ze zm.; dalej uCPG) poprzez ich błędną wykładnię i w konsekwencji błędne ustalenie górnych stawek opłat w wysokości nieuzasadnionej, nieodpowiadającej rzeczywistym kosztom świadczenia przedmiotowych usług, tj. określenie ich na zbyt niskim poziomie, nieuwzględniającym istnienie obiektywnych okoliczności cenotwórczych. Strona zarzuciła także naruszenie art. 20 oraz art. 22 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz.U. Nr 78, poz. 483 ze zm.) oraz art. 2 i art. 3 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2025 r. poz. 1480 ze zm.). W uzasadnieniu podano, że w dniu 15 lipca 2025 r. Skarżąca złożyła do organu wniosek o zmianę treści § 2 pkt 1 uchwały Rady Miejskiej W. z dnia 28 kwietnia 2022 r. nr [...] poprzez podniesienie górnej stawki opłaty brutto za 1 m3 odpadów komunalnych zbieranych i odbieranych w sposób selektywny z 150,00 zł do 190,00 zł. Zdaniem skarżącej od czasu przyjęcia uchwały znacznie wzrosły koszty związane z realizacją usługi odbioru odpadów, dlatego obowiązująca górna stawka (150 zł brutto za 1 m3) nie odzwierciedla realnych kosztów ponoszonych przez firmy wykonujące te usługi. W rezultacie strona wniosła o zmianę zaskarżonej uchwały poprzez zmianę treści § 2 pkt 1 uchwały nr [...] Rady Miejskiej W. z dnia 28 kwietnia 2022 r. i podniesienie górnej stawki opłaty brutto za 1 m3 odpadów komunalnych zbieranych i odbieranych w sposób selektywny z 150,00 zł do 190,00 zł, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej uchwały i przekazanie sprawy organowi do ponownego rozpoznania oraz o zwrot kosztów postępowania.
1.2. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi w całości. W uzasadnieniu organ zauważył, że przedmiotem uchwały było rozpatrzenie indywidualnego wniosku strony. Wniosek ten został rozpoznany w przewidzianym do tego trybie i zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Organ podkreślił, że w wyniku rozpoznania skargi nie ma prawnych możliwości podniesienia górnej stawki opłaty brutto za 1 m3 odpadów komunalnych. Możliwe byłoby jedynie przystąpienie przez organ do opracowania projektu uchwały w sprawie zmian przedmiotowych stawek.
2. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:
2.1. Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
2.2. Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi sąd administracyjny bada z urzędu jej dopuszczalność. Ustala, czy nie zachodzi jedna z przesłanek odrzucenia skargi, jakie zostały enumeratywnie wymienione w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej PPSA). Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 1 PPSA sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Zgodnie z art. 3 § 1 PPSA sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl art. 3 § 2 PPSA kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej.
Zaskarżona skargą uchwała została podjęta na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 uSG w zw. z art. 241 i art. 242 KPA. Z przepisów ustawy o samorządzie gminnym wynika, że do właściwości rady gminy należy rozpatrywanie oraz załatwianie skarg i wniosków. Z kolei na mocy art. 241 KPA. przedmiotem wniosku mogą być w szczególności sprawy ulepszenia organizacji, wzmocnienia praworządności, usprawnienia pracy i zapobiegania nadużyciom, ochrony własności, lepszego zaspokajania potrzeb ludności. O sposobie załatwienia wniosku zawiadamia się wnioskodawcę zgodnie z treścią art. 244 § 2 KPA.
2.3. Zaskarżona uchwała była wynikiem rozpoznania wniosku skarżącego dotyczącego podniesienia górnej stawki opłaty brutto za 1 m3 odpadów komunalnych zbieranych i odbieranych w sposób selektywny z 150,00 zł do 190,00 zł. W uzasadnieniu do zaskarżonej uchwały wyjaśniono, że w trakcie weryfikacji zasadności wniosku strony skarżącej w toku pozostawały postępowania przetargowe na odbiór i zagospodarowanie odpadków komunalnych. Pozytywna rekomendacja dla podwyższenia górnej stawki opłaty mogłaby negatywnie wpłynąć na wynik przetargu poprzez prawdopodobne podniesienie wyceny ofert, dlatego ewentualne podwyższenie górnej stawki opłaty mogłoby zostać rozważone po rozstrzygnięciu przetargów. W rezultacie – na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 uSG w zw. z art. 241 i art. 242 KPA – organ uznał, że wniosek strony nie zasługuje na uwzględnienie, co zostało wyrażone w uchwale zaskarżonej przez spółkę.
2.4. Należy wskazać, że uchwała podjęta przez radę gminy (miasta) w trybie postępowania w sprawie skarg i wniosków regulowanego przepisami Działu VIII KPA nie może być w żadnym wypadku kwalifikowana jako akt podlegający zaskarżeniu na podstawie art. 101 uSG (por. postanowienie NSA z dnia 12 sierpnia 2014 r., sygn. akt I OSK 1870/14, CBOSA). Instytucja skarg i wniosków ma na celu ochronę interesu faktycznego, a nie interesu prawnego, a zatem uchwała załatwiająca skargę lub wniosek nie narusza interesu prawnego, co jest wymagane do wykazania legitymacji skargowej. Skarga lub wniosek uruchamia jednoinstancyjne postępowanie administracyjne uproszczone, które nie kończy się decyzją administracyjną władczo kształtującą sytuację prawną adresata, lecz czynnością materialno-techniczną, tj. zawiadomieniem o sposobie załatwienia skargi lub wniosku (por. D. Dąbek Komentarz do art. 101 [w:] Ustawa o samorządzie gminnym, red. P. Chmielnicki, Warszawa 2022). W konsekwencji zakończenie tego postępowania w postaci zawiadomienia o sposobie załatwienia wniosku nie daje podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego, a więc postępowania odwoławczego czy postępowania sądowoadministracyjnego (por. postanowienie NSA z dnia: 29 lipca 2025 r., sygn. akt III OSK 1044/25; 19 grudnia 2017 r., sygn. akt II OSK 3207/17; 27 listopada 2015 r., sygn. akt I OSK 3045/15, CBOSA).
Zauważyć należy, że organy jednostek samorządu terytorialnego podejmują uchwały we wszystkich sprawach należących do ich właściwości. Taka forma wynika ze specyfiki działania organów kolegialnych. Jednak uchwała lub inny akt organu załatwiające wniosek złożony w trybie wnioskowym, uregulowanym w art. 241 – art. 247 KPA, nie są aktami z zakresu administracji publicznej, bowiem nie rozstrzygają w sposób władczy o prawach lub obowiązkach skarżącego mających podstawę w normie prawa materialnego. Akty te są rodzajem aktów informujących (o sposobie załatwienia sprawy), a nie władczych (por. postanowienie NSA z dnia 29 lipca 2025 r., sygn. akt III OSK 1044/25, CBOSA). Na gruncie niniejszej sprawy nie jest zatem istotne, w jakiej formie podjęto zaskarżony akt. Istotne jest to, że zaskarżona uchwała zapadła w trybie wnioskowym – stanowi zawiadomienie o sposobie załatwienia wniosku złożonego w trybie przepisów uregulowanych w Dziale VIII KPA. Z tego względu zaskarżonej uchwały nie można zakwalifikować jako aktu lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 PPSA.
2.5. Odnosząc się do wniosku strony o "zmianę zaskarżonej uchwały poprzez zmianę treści § 2 pkt 1 uchwały nr [...] Rady Miejskiej W. z dnia 28 kwietnia 2022 r. i podniesienie górnej stawki opłaty brutto za 1 m3 odpadów komunalnych zbieranych i odbieranych w sposób selektywny z 150,00 zł do 190,00 zł" dostrzec wypada dwie kwestie. Po pierwsze, przedmiotem skargi strona uczyniła uchwałę Rady Miejskiej W. z dnia 11 września 2025 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uwzględnienia wniosku, nie zaś uchwałę Rady Miejskiej W. z dnia 28 kwietnia 2022 r. nr [...] w sprawie górnych stawek opłat ponoszonych przez właścicieli nieruchomości za usługi w zakresie opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych oraz odbierania odpadów komunalnych. Zakres przedmiotowy tych uchwał jest różny natomiast granicę orzekania przez sąd administracyjny wyznacza przedmiot, jaki został rozstrzygnięty w danym akcie, który stał się przedmiotem skargi do sądu. W niniejszej sprawie przedmiotem sprawy jest odmowa uwzględnienia wniosku strony (o zmianę górnych stawek opłat), nie zaś sama wysokość górnych stawek opłat. Oznacza to, że w ramach niniejszej sprawy nie może być przedmiotem badania wysokość górnych stawek opłat, czego chciałaby strona. Wniesienie skargi na uchwałę z dnia 11 września 2025 r. w żaden sposób nie wpływa (i nie może wpłynąć) na obowiązywanie uchwały z dnia 28 kwietnia 2022 r. z uwagi na zakreślone przez stronę ramy sprawy, tj. zaskarżenie uchwały z dnia 11 września 2025 r. odmawiającej uwzględnienia wniosku strony.
Po drugie podkreślenia wymaga, że rolą sądu administracyjnego jest – co do zasady – kontrola działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych, Dz. U. z 2024 r. poz. 1267). Rola sądu administracyjnego sprowadza się więc do badania i ewentualnego korygowania działania lub zaniechania organów administracji publicznej, a nie zastępowania ich w załatwianiu spraw przez wydawanie końcowego rozstrzygnięcia w sprawie. Sąd administracyjny ocenia zgodność z prawem zaskarżonego aktu organu administracji publicznej, lecz nie zastępuje go w czynnościach. Przejęcie przez sąd administracyjny kompetencji organu administracji do końcowego załatwienia sprawy stanowiłoby wykroczenie poza konstytucyjnie określone granice kontroli działalności administracji publicznej (wyrok NSA z dnia 11 kwietnia 2013 r., sygn. akt II GSK 108/12, CBOSA). Sąd nie może zatem zmieniać treści uchwał organów ani w jakikolwiek sposób podejmować działania "w zastępstwie" organów.
2.6. Mając powyższe na uwadze, skoro zaskarżona uchwała nie podlega kognicji sądu administracyjnego wyznaczonej treścią art. 3 PPSA, to skarga podlega odrzuceniu na podstawie 58 § 1 pkt 1 PPSA, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł w punkcie I sentencji postanowienia. Orzeczenie o zwrocie uiszczonego wpisu (pkt II sentencji postanowienia) znajduje oparcie w art. 232 § 1 pkt 1 PPSA, zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego.