I SA/Wr 362/09

I SA/Wr 362/09 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2009-07-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2009-04-02
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Katarzyna Borońska
Lidia Błystak
Maria Tkacz-Rutkowska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne
Podatek akcyzowy
Skarżony organ
Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku
*Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2008 nr 118 poz 745
art.: 2, 3, 5, 6, 9
Ustawa z dnia 9 maja 2008 r. o zwrocie nadpłaty w podatku akcyzowym zapłaconym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego albo importu  samochodu osobowego
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Tkacz-Rutkowska (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia NSA Lidia Błystak, Sędzia WSA Katarzyna Borońska, Protokolant Anna Terlecka, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 29 lipca 2009 r. sprawy ze skargi P. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki [...] rok produkcji 1994 oddala skargę.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi P. K. jest decyzja Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego we W. z dnia [...] r. nr [...] odmawiającą stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki [...], rok produkcji 1994.
Z akt sprawy wynika, że P. K. w dniu [...]r. złożył deklarację uproszczoną AKC-U, deklarując podatek akcyzowy wg 65 % stawki w kwocie [...]zł z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego marki [...], nr nadwozia [...], rok produkcji 1994, pojemność silnika [...]cm ³ i wynikający z tej deklaracji podatek zapłacił. Wraz z deklaracją złożył także dokument zakupu tj. umowa kupna prywatnej sprzedaży używanego pojazdu z dnia [...]r., dokument rejestracyjny – karta pojazdu nr [...], zaświadczenie wymeldowania dla posiadacza pojazdu z dnia [...]r. oraz zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu nr [...] z dnia [...] r.
Pismem z dnia [...]r. (wpływ do organu [...]r.) podatnik wystąpił o stwierdzenie nadpłaty i zwrot zapłaconego podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego ww. samochodu. Do wniosku załączona została korekta deklaracji AKC-U z dnia [...]r., w której wskazano zobowiązanie w podatku akcyzowym w kwocie [...]zł. W dniu [...]r. uzupełnił wniosek przedkładając: kserokopię dowodu rejestracyjnego, potwierdzającą fakt rejestracji przedmiotowego samochodu w kraju pod nr rejestracyjnym [...], formularz zawierający dane uzupełniające do wniosku, w którym określił dodatkowe wyposażenie pojazdu oraz oświadczył, że samochód posiadał liczne uszkodzenia mechaniczne, elektryczne i lakiernicze, które częściowo zostały usunięte. Przedstawił także "Wyceny [...]" ([...] szt.), w których określone zostały ceny płynów eksploatacyjnych, części zamiennych i czynności związanych z naprawą omawianego pojazdu.
Naczelnik Urzędu Celnego we W. decyzją z dnia [...]r. nr [...] odmówił stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki [...]. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia powołał art. 2, art. 3, art. 5, art. 6 i art. 9 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o zwrocie nadpłaty w podatku akcyzowym zapłaconym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego albo importu samochodu osobowego (Dz. U. Nr 118, poz. 745). Organ wyjaśnił, że ustalając średnią wartość rynkową samochodu nabytego przez skarżącego organ posługiwał się danymi z elektronicznej wersji katalogu INFO-EKSPERT (Stowarzyszenie Rzeczoznawców Samochodowych oraz Rzeczoznawców PZM) obowiązującego w listopadzie 2004 r., tj. w dniu powstania obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym w niniejszej sprawie. Wartość rynkową brutto takiego samochodu organ przyjął w kwocie [...]zł. Organ pomniejszył tę kwotę o zawarte w niej podatek od towarów i usług (22%) i podatek akcyzowy (13,6 %) i jako podstawę obliczenia podatku akcyzowego zawartego w cenie samochodu osobowego zarejestrowanego na terytorium kraju, podobnego do samochodu nabytego wewnątrzwspólnotowo przez podatnika, przyjął kwotę [...]zł i wyliczył podatek akcyzowy zawarty w tej cenie na kwotę [...]zł.
Organ odmówił stwierdzenia nadpłaty, gdyż zapłacony przez podatnika podatek akcyzowy z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu w kwocie [...]zł jest niższy niż wyliczony przez organ podatek akcyzowy zawarty w cenie samochodu porównywalnego zarejestrowanego na terytorium polski.
Od decyzji tej P. K. odwołał się wnosząc o uchylenie decyzji i stwierdzenie nadpłaty w prawidłowej wysokości.
W uzasadnieniu odwołania podatnik zarzucił, że organ podatkowy znacznie zawyżył wartość samochodu, gdyż zakupiony samochód był uszkodzony i wymagał gruntownej renowacji. Odwołujący się podkreślił, że na potwierdzenie uszkodzeń przedłożył w toku postępowania dokumenty świadczące o stanie technicznym samochodu. Dodał, że poniósł wszystkie określone w kalkulacji wydatki, gdyż były one konieczne ze względu na prawidłowe funkcjonowanie i użytkowanie pojazdu. Wskazał, że niezależnie od tego, czy wnioskodawca przedstawił dokumenty potwierdzające poniesione wydatki, organ powinien wziąć pod uwagę stan techniczny pojazdu. W ocenie strony, organ celny niesłusznie przyjął za podstawę obliczenia podatku akcyzowego katalogową wartość rynkową samochodu, gdyż nie odzwierciedla ona rzeczywistego stanu technicznego pojazdu. Ponadto, o stanie technicznym pojazdu świadczy, zdaniem odwołującego się, niska cena zakupu pojazdu.
Decyzją z dnia [...]r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego we W.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy omówił zasady opodatkowania podatkiem akcyzowym nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodów osobowych w momencie powstania obowiązku podatkowego, tj. w 2004 r., orzeczenie ETS z 18.01.2007 r. w sprawie C-313/05 oraz sposób realizacji tego orzeczenia poprzez zastosowanie przepisów ustawy o zwrocie akcyzy. Wyjaśnił też, że obowiązkiem organu w niniejszym postępowaniu było zbadanie, czy zadeklarowany i zapłacony przez podatnika w 2004 r. podatek akcyzowy nie przewyższa rezydualnej kwoty podatku zawartej w cenie samochodu używanego, zarejestrowanego jako nowy w Polsce. Organ wskazał, że obiektywnym sposobem ustalenia rezydualnej kwoty podatku akcyzowego jest odniesienie się do średniej wartości rynkowej danego samochodu w dacie powstawia obowiązku podatkowego. Średnią wartość samochodu osobowego w Polsce tej samej marki, modelu, roku produkcji, z tym samym wyposażeniem i w przybliżonym stanie technicznym organ ustalił prawidłowo, gdyż wartość ta może zostać obniżona z powodu złego stanu technicznego pojazdu, tylko w przypadku, gdy podatnik przedstawi dokumenty potwierdzające ten fakt. Przedłożone w toku postępowania dokumenty sporządzone przez mechanika J. O., prowadzącego warsztat "[...]", dotyczące stanu technicznego przedmiotowego samochodu osobowego, nie wskazują na żadne nadzwyczajne uszkodzenia, które mogłyby zmniejszyć średnią wartość podobnego zarejestrowanego na terenie Polski pojazdu, po uwzględnieniu standardowego oraz dodatkowego wyposażenia dla danego modelu pojazdu.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu P. K. wniósł o połączenie do wspólnego rozpoznania skarg na decyzje z dnia [...]r. o numerach: [...], [...], [...] oraz o uchylenie wskazanych decyzji i stwierdzenie nadpłaty w podatku akcyzowym.
W uzasadnieniu skargi strona wskazała, że organ celny, wyceniając sprowadzone samochody, jako podstawę obliczenia podatku akcyzowego wziął pod uwagę ich cenę rynkową, nie uwzględniając złego stanu technicznego pojazdów. Zdaniem skarżącego, podatnik nie ma obowiązku dysponować fakturami dokumentującymi zakup części i naprawę uszkodzeń nabytego samochodu, a organy podatkowe mają obowiązek dopuścić wszelkie dowody wskazujące na obniżoną wartość pojazdu. Ponadto, w ocenie strony skarżącej, kwestia dokonania naprawy i jej kosztów jest bez znaczenia w niniejszej sprawie, gdyż organ podatkowy powinien badać cenę rynkową pojazdu, która uzależniona jest od stanu technicznego samochodu, a nie od faktu dokonania naprawy i poniesienia jej kosztów. Zdaniem skarżącego, zły stan techniczny sprowadzonego pojazdu został należycie przez niego udokumentowany poprzez wycenę napraw sporządzonych przez mechanika J. O., prowadzącego warsztat "[...]", a organ podatkowy stwierdzając, że wskazane uszkodzenia nabytego samochodu są skutkiem normalnego zużycia samochodu i nie powodują obniżenia jego wartości, powinien legitymować się dokumentem sporządzonym przez biegłego rzeczoznawcę. Skoro bowiem skarżący twierdzi, że przedstawiona w "wycenach" naprawa samochodu była konieczna do prawidłowego funkcjonowania i użytkowania pojazdu, to obowiązek udowodnienia przeciwnego twierdzenia spoczywa na organie celnym.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej we W. wniósł o oddalenie skargi i przytoczył argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów lub czynności wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270ze zm.) sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte są wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2ustawy).
Oceniając zaskarżoną decyzję w tak ukształtowanym zakresie należy stwierdzić, że odpowiada ona prawu, tym samym skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
W skardze strona sformułowała zarzuty dotyczące nieprawidłowego określenia przez organy podatkowe wartości samochodu porównywalnego do nabytego przez skarżącego. Jej zdaniem, organ celny wyceniając sprowadzony samochód i biorąc jako podstawę obliczenia podatku akcyzowego jego cenę rynkową nie uwzględnił złego stanu technicznego pojazdu. Podniósł, że osoba fizyczna nie ma obowiązku dysponować fakturami, a organy celne mają obowiązek dopuścić wszystkie dowody wskazujące na obniżoną wartość pojazdu. Skarżący udowodnił zły stan pojazdu, przedstawił bowiem wycenę napraw sporządzoną przez mechanika prowadzącego warsztat mechaniczny, jednakże organ nie uwzględnił w swojej decyzji tego dokumentu jako źródła informacji o stanie technicznym, stwierdzając arbitralnie że z tego dokumentu nie wynikają żadne "nadzwyczajne" uszkodzenia, które mogłyby zmniejszyć średnią wartość podobnego, zarejestrowanego na terenie RP pojazdu.
Dyrektor Izby Celnej uznał natomiast, że podatnik, pomimo ciążącego na nim obowiązku w tym zakresie i pomimo wezwania go przez organ I instancji do udokumentowania faktu uszkodzeń samochodu fakturami (rachunkami), dotyczącymi zakupu części i naprawy uszkodzeń, nie przedstawił dowodów, które obrazowałyby uszkodzenia. Z przedłożonego przez skarżącego dokumentu sporządzonego przez mechanika prowadzącego warsztat mechaniczny nie wynikają żadne ponad standardowe uszkodzenia, które mogłyby zmniejszyć średnią wartość podobnego zarejestrowanego na terenie RP pojazdu, bowiem wymienione w nim są takie materiały jak świece zapłonowe, przewody wysokiego napięcia do aparatu zapłonowego, olej do tylnych mostów, olej do skrzyni automatycznej, filtr oleju do tej skrzyni, pierścień uszczelniający, uszczelka miski olejowej, komplet 4 gum mocowania amortyzatorów wraz z tulejkami, komplet uszczelek, olej, filtr itp. Niczym nie jest uzasadnione zmniejszenie średniej wartości samochodu uwzględniającej normalne zużycie się poszczególnych części samochodu używanego od wielu lat o wydatki poniesione na wymianę zużytych części oraz o koszty robocizny.
Na wstępie rozważań wskazać należy, że zasady określania nadpłaty w podatku akcyzowym zapłaconym, na podstawie ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym, z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego albo importu samochodu osobowego, dokonanego w okresie od 1 maja 2004 r. do 30 listopada 2006 r., zostały uregulowane w ustawie z dnia 9 maja 2008 r. o zwrocie nadpłaty w podatku akcyzowym zapłaconym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego albo importu samochodu osobowego (Dz. U. nr 118, poz. 745) – dalej powoływanej jako ustawa o zwrocie nadpłaty. Ustawa weszła w życie z dniem 19 lipca 2008 r. i przepisy tej ustawy mają zastosowanie również do postępowań wszczętych i niezakończonych przed dniem wejściem w życie tej ustawy (art. 9 ww. ustawy).
Wynikający z tej ustawy tryb wyliczania nadpłaty jest zgodny ze wskazaniami zawartymi w wyroku Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z dnia 18 stycznia 2007 r. C-313/05. W myśl art. 3 ust. 1 ustawy o zwrocie nadpłaty kwotę zwrotu nadpłaty określono jako różnicę między podatkiem akcyzowym zapłaconym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego lub importu samochodu osobowego a podatkiem akcyzowym zawartym w cenie samochodu osobowego zarejestrowanego na terytorium kraju - nazywanego dalej samochodem porównywalnym. Przy czym podatek akcyzowy zawarty w cenie samochodu porównywalnego wynosi dla samochodów o pojemności skokowej silnika powyżej [...]cm³ [...]%. Aby wyliczyć podatek akcyzowy zawarty w cenie samochodu porównywalnego należy ustalić średnią wartość rynkową takiego samochodu, pomniejszoną o podatek od towarów i usług oraz podatek akcyzowy zapłacony przy nabyciu takiego samochodu i do tak ustalonej wartości zastosować odpowiednią, ze względu na pojemność skokową silnika, stawkę akcyzy.
Ustawodawca w art. 3 ust. 2 ustawy o zwrocie nadpłaty określił sposób ustalania średniej wartości rynkowej samochodu porównywalnego. Wartość ta ustalona jest na podstawie notowań na rynku krajowym w miesiącu powstania obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego (albo importu) samochodu osobowego, jeśli nie jest możliwe ustalenie miesiąca powstania obowiązku podatkowego, w miesiącu zapłaty podatku. Samochód osobowy porównywalny do samochodu nabytego wewnątrzwspólnotowo (importowanego), to samochód tej samej marki, modelu, roku produkcji oraz jeśli to możliwe do ustalenia, z tym samym wyposażeniem i o przybliżonym stanie technicznym co nabyty wewnątrzwspólnotowo lub importowany samochód osobowy, od którego zapłacono podatek akcyzowy.
Z powyższych regulacji jednoznacznie wynika, że przy ustaleniu wartości rynkowej konieczne jest uwzględnienie określonych cech (parametrów) samochodu, które w sposób najbardziej zbliżony odpowiadać będą charakterystyce samochodu stanowiącego przedmiot nabycia wewnątrzwspólnotowego, co zapewnić ma rzetelność porównania kwoty akcyzy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego oraz akcyzy zawartej w cenie samochodów zarejestrowanych w kraju.
Odnosząc powyższe do stanu faktycznego sprawy, wskazać należy, że skarżący nabył wewnątrzwspólnotowo samochód w dniu [...]r. i zadeklarował podatek akcyzowy w dniu [...]r., zatem do określenia nadpłaty w podatku akcyzowym ma zastosowanie ustawa z dnia 9 maja 2008 r. o zwrocie nadpłaty, co wynika z art. 1 i art. 2 tej ustawy. Ustalając średnią wartość rynkową samochodu porównywalnego do samochodu nabytego wewnątrzwspólnotowo przez skarżącego, organ podatkowy przyjął wartość rynkową brutto takiego pojazdu w miesiącu powstania obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym (tj. w listopadzie 2004 r.). Do realizacji powyższego przyjęto dane zawarte w elektronicznej wersji katalogu INFO-EKSPERT (Stowarzyszenia Rzeczoznawców Samochodowych oraz Rzeczoznawców PZM) obowiązującego w dniu powstania obowiązku podatkowego. Podkreślenia w tym miejscu wymaga, że wskazując, iż średnią wartością rynkową samochodu osobowego jest wartość ustalona na podstawie notowanej na rynku krajowym, w miesiącu powstania obowiązku podatkowego średniej ceny zarejestrowanego podobnego samochodu, ustawodawca nie wskazał jakie notowania należy uwzględniać. W tym zakresie wybór narzędzi do dokonania analiz porównawczych w celu ustalenia wartości rynkowej samochodu pozostawiony został organom podatkowym. Wykorzystanie wskazanych programów komputerowych odpowiada wymaganiom art. 3 ust. 2 omawianej ustawy. Nie budzi zatem zastrzeżeń zastosowanie ceny samochodu porównywalnego z katalogu INFO-EKSPERT. W katalogu tym zamieszczane są wartości rynkowe samochodów używanych na podstawie zebranych i przetworzonych danych. Wartości rynkowe dotyczą pojazdu bazowego, który jest w dobrym stanie technicznym, odpowiednim do okresu użytkowania i bez uszkodzeń. Organ uwzględnił dane z katalogu i zastosował korekty stosowne do ustaleń faktycznych dokonanych w rozpoznawanej sprawie, w szczególności w odniesieniu do wyposażenia dodatkowego i przebiegu pojazdu. Ustalając średnią wartości rynkowej samochodu używanego zarejestrowanego w Polsce jako nowy, podobnego do nabytego przez skarżącego, organ nie naruszył przepisów procesowych.
Ze znajdującej się w aktach administracyjnych sprawy "wyceny" z dnia [...]r., w której ustalono wartość rynkową samochodu porównywalnego do nabytego przez skarżącego, wynika, że organ ustalając średnią wartość rynkową brutto pojazdu porównywalnego na kwotę [...]zł, uwzględnił dane dotyczące marki samochodu, typu, modelu samochodu, roku produkcji, wyposażenia standardowego (m. in.: ABS, fotele regulowane elektrycznie, lusterka zewnętrzne regulowane elektrycznie, poduszki powietrzne kierowcy i pasażera, system kontroli trakcji TCS, tapicerka ze skóry, zestaw audio z głośnikami 8 szt., immobilaizer, skrzynia biegów automatyczna sterowane elektronicznie, światła przeciwmgłowe zintegrowane z ze spoilerem, tempomat), wyposażenia dodatkowego (autoalarm, fotel pasażera regulowany elektrycznie, fotele przednie podgrzewane, klimatyzacja automatyczna, lakier metalizowany, radioodtwarzacz z CD, system przeciwpoślizgowy przy ruszaniu (ARS), tarcze kół ze stopów lekkich), przebiegu i mocy silnika. Organ podatkowy wziął też pod uwagę dane zawarte w przedłożonych przez stronę "danych uzupełniających do wniosku o zwrot podatku akcyzowego". Tym samym organ zrealizował wskazania zawarte w art. 3 ust. 1 ustawy o zwrocie nadpłaty. Nie zasługują zatem na uwzględnienie zarzuty dotyczące nieprawidłowego ustalenia średniej wartości rynkowej samochodu używanego zarejestrowanego w Polsce jako nowy, podobnego do nabytego przez skarżącego.
Brak także podstaw do uwzględnienia, wymienionych przez skarżącego kosztów napraw samochodu, jako mających wpływ na ustalenie średniej wartości samochodu porównywalnego. Wprawdzie z umowy kupna przez podatnika przedmiotowego samochodu wynika, że pojazd posiadał liczne uszkodzenie mechaniczne, elektryczne i lakiernicze, jednakże skarżący nie przedłożył jakichkolwiek dokumentów potwierdzających takie okoliczności. W toku sprawy strona, pomimo wezwania przez organ I instancji, nie przedstawiła żadnych rachunków związanych z naprawą przedmiotowego samochodu, ani opinii biegłego rzeczoznawcy, określających jego wartość przed pierwszą rejestracją w kraju, a w przedłożonej przez skarżącego "wycenie" napraw przeprowadzonych przez mechanika J. O. prowadzącego warsztat "[...]", wykazano jedynie wysokość kosztów należnych za naprawę poszczególnych uszkodzeń samochodu, co nie stanowi dokumentu potwierdzającego wykonanie opisanych w nim czynności naprawczych, ani poniesionych na nie nakładów finansowych. W ocenie Sądu, należy zgodzić się z organem odwoławczym, że nie można w jednoznaczny sposób stwierdzić, czy przedłożone przez podatnika dokumenty określają stan przedmiotowego pojazdu na dzień nabycia wewnątrzwspólnotowego, gdyż nie posiadają daty wystawienia. Naprawy mogły być zatem dokonane przez skarżącego już po zarejestrowaniu samochodu w Polsce, nie mając tym samym wpływu na jego wartość w dniu nabycia. Dodatkowo podkreślić należy, że naprawy wynikające z przedłożonych przez skarżącego "wycen" nie wiążą się z naprawą wskazanych przez niego uszkodzeń, a - uwzględniając okoliczność, że samochód wyprodukowano w 1994 r. - naprawy wskazanych uszkodzeń (mechanicznych, elektrycznych i lakierniczych) mogły być skutkiem normalnego zużycia poszczególnych jego elementów. Ponadto, co podkreślono powyżej, na ww. dokumentach brak jest daty ich wystawienia, co uniemożliwia stwierdzenie, nawet w przybliżeniu, czy i w jakim okresie zostały przeprowadzone. W przedstawionych zaś przez skarżącego fakturach, potwierdzających dokonanie napraw wskazano numer rejestracyjny samochodu inny niż nabyty i zarejestrowany przez skarżącego. Ponadto faktury te, zostały wystawione i potwierdzają naprawy dokonane po zarejestrowaniu przez skarżącego tego samochodu na terytorium RP. Samochód skarżący zarejestrował w [...] 2005 r., a faktury potwierdzają naprawy dokonane w [...] i [...] 2005 r. oraz w [...] 2006 r. Podsumowując, podatnik nie może domagać się, aby organ podatkowy, przyjmując średnią wartość samochodu z dnia powstania obowiązku podatkowego, uwzględniającą normalne zużycie się poszczególnych części samochodu użytkowanego od wielu lat, w celu ustalenia podatku rezydualnego pomniejszył ją o uszkodzenia, czy niesprawności wynikające z normalnego zużycia się części i materiałów eksploatacyjnych pojazdu lub powstałe po zarejestrowaniu pojazdu.
W ocenie Sądu, nie można również uznać za zasadną argumentacji strony zawartej w skardze, że o stanie technicznym pojazdu świadczy niska cena jego zakupu. Brak dokumentacji dotyczącej uszkodzeń sprowadzonego pojazdu, a tym samym potwierdzającej niezdatność samochodu do normalnej eksploatacji, uniemożliwiła organowi pozytywne rozpatrzenie wniosku o zwrot nadpłaconego podatku. Wskazać bowiem należy, że postępowanie w niniejszej sprawie dotyczyło stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym, a nie określenia zobowiązania podatkowego, zatem obowiązek wykazania istnienia nadpłaty w podatku - wbrew twierdzeniom zawartym w skardze - obciąża podatnika, kwestionującego własną deklarację podatkową. Jak słusznie podniósł organ, przedłożenie dowodów potwierdzających poniesione wydatki leży w interesie strony, która powinna dołożyć wszelkiej staranności, aby uzupełnić akta sprawy o tego typu dokumenty. W ocenie Sądu, organy podatkowe ustalając średnią wartość rynkową samochodu porównywalnego, uwzględniły wszystkie dane wynikające z art. 3 ust. 2 ustawy o zwrocie nadpłaty, tj. markę samochodu, model, rok produkcji oraz wyposażenie, przebieg. Należy podkreślić, że powołany przepis nakazuje uwzględnienie wyposażenia i przybliżonego stanu technicznego tylko w takim zakresie, jaki jest możliwy do ustalenia. Organy podatkowe uwzględniły przedstawione przez stronę dane dotyczące wyposażenia pojazdu, zaś wobec braku szczegółowych danych dotyczących stanu technicznego samochodu nabytego przez skarżącego, w szczególności charakteru uszkodzeń, uwzględniły jedynie przebieg pojazdu. Przedłożone przez stronę dokumenty sporządzony przez "[...]" J. O. oraz faktury nie określają stanu przedmiotowego pojazdu na dzień nabycia wewnątrzwspólnotowego. Tym samym, w ocenie Sądu, decyzja będąca przedmiotem zaskarżenia, nie narusza przepisów prawa.
Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę oddalił jako bezzasadną.