I SA/Wr 361/09

I SA/Wr 361/09 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2009-07-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2009-04-02
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Katarzyna Borońska
Lidia Błystak /sprawozdawca/
Maria Tkacz-Rutkowska /przewodniczący/
Symbol z opisem
6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne
Podatek akcyzowy
Skarżony organ
Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku
*Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2008 nr 118 poz 745
art. 3
Ustawa z dnia 9 maja 2008 r. o zwrocie nadpłaty w podatku akcyzowym zapłaconym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego albo importu  samochodu osobowego
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Tkacz-Rutkowska, Sędziowie : Sędzia NSA Lidia Błystak (sprawozdawca), Sędzia WSA Katarzyna Borońska, Protokolant: Anna Terlecka, po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2009 r. przy udziale sprawy ze skargi P. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym oddala skargę.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] Dyrektor Izby Celnej na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] r. nr [...] odmawiającą P. K. stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego. Wskazał organ, iż w dniu [...] r. strona złożyła w urzędzie celnym deklarację uproszczoną AKC-U nabycia samochodu osobowego [...] , w wyniku czego otrzymała dokument potwierdzający zapłatę akcyzy na terenie kraju. Pismem z dnia [...] r. strona zwróciła się o stwierdzenie nadpłaty i zwrot całego zapłaconego w związku z nabyciem wewnątrzwspólnotowym samochodu osobowego podatku akcyzowego. Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] organ I instancji odmówił stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym z powyższego tytułu.
Utrzymując w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] r. odmawiającą stronie stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego wskazał organ na przepisy art. 80 ust. 1, ust. 3 pkt 3, art. 81 ust. 1 pkt 1 i 2, art. 82 ust. 3 i art. 75 ust. 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29, poz. 257 ze zm.) oraz § 7 ust. 2 rozporz. z dnia 22 kwietnia 2004 r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 87, poz. 825 ze zm.) i stwierdził, że strona składając deklarację AKC-U w dniu [...] r. zadeklarowała prawidłową stawkę podatku akcyzowego (65%), a organ podatek ten w kwocie [...] zł. pobrał w oparciu o cytowane przepisy obowiązujące w dniu powstania obowiązku podatkowego. Strona wniosła o zwrot całego zapłaconego podatku. Odwołał się organ do orzeczenia ETS wydanego w dniu 18.01.2007 r. w sprawie C-313/05 Macieja Brzezińskiego przeciwko Dyrektorowi Izby Celnej w Warszawie w zakresie dotyczącym art. 90 akapit pierwszy WE stwierdzając, że w przedmiotowym wyroku ETS orzekł, iż art. 90 ust. 1 Traktatu należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on podatkowi akcyzowemu w zakresie, w jakim kwota podatku nakładana na pojazdy używane starsze niż dwa lata nabyte w innym państwie członkowskim przewyższa "rezydualną" kwotę tego podatku zawartą w cenie nabycia podobnych pojazdów, które zostały zarejestrowane wcześniej w państwie członkowskim, które nałożyło podatek. Wskazał organ, że w uzasadnieniu wyroku wskazano w pkt 62, iż nie ma podstaw ograniczenia skutku wyroku w czasie. Przedmiotem decyzji organu I instancji było wykazanie czy przedmiotowe opodatkowanie można uznać za zgodne z art. 90 TWE tzn. powinno być wykazane, że jest ono tak skonstruowane, iż wyklucza opodatkowanie przywożonych towarów w wyższym stopniu niż towarów krajowych, oraz, że w związku z tym nie wywołuje ono w żadnym razie dyskryminujących skutków. W uzasadnieniu orzeczenia ETS wskazano na konieczność zbadania czy wysokość zapłaconego przez podatnika podatku akcyzowego przewyższa kwotę podatku rezydualnego zawartą w cenie nabycia podobnych pojazdów, które zostały zarejestrowane wcześniej w państwie członkowskim, które nałożyło podatek. Zatem organ miał obowiązek zbadania czy zadeklarowany w deklaracji nabycia wewnątrzwspólnotowego i zapłacony podatek akcyzowy nie przewyższa rezydualnej kwoty podatku zawartej w używanym samochodzie osobowym zarejestrowanym wcześniej jako nowy w Polsce, tej samej marki, typu, wieku, pojemności silnika oraz, jeżeli jest to możliwe do ustalenia – wyposażenia i o przybliżonym stanie technicznym, jak samochód nabyty wewnątrzwspólnotowo, od którego zapłacono podatek akcyzowy. Podkreślił organ, posługując się pojęciem słownikowym, znaczenie prawidłowego określenia podobieństwa samochodu, które nie oznacza jego identyczności, a jedynie "zgodność, wspólność pewnych cech dwu lub więcej osób, przedmiotów". Wskazał na wyrok WSA z dnia 21.03.2007 r. sygn. ISA/Op 72/07, stwierdzając, że ustalenia organów podatkowych winny doprowadzić do określenia wartości rynkowej pojazdów używanych, zarejestrowanych w Polsce jako nowe, podobnych do pojazdu nabytego przez skarżącego. Realizacją tego było porównanie kwoty zapłaconego podatku akcyzowego z rezydualną kwota podatku akcyzowego obliczoną z zastosowaniem stawki 13,6% dla samochodów osobowych o pojemności powyżej 2000 ccm, zawartą w średniej cenie podobnego samochodu osobowego zarejestrowanego wcześniej w kraju jako nowy. Za średnią wartość samochodu osobowego przyjęto dane zawarte w elektronicznej wersji katalogu INFO-EKSPERT (Stowarzyszenia Rzeczoznawców Samochodowych oraz Rzeczoznawców PZM) obowiązującego w dniu nabycia przedmiotowego samochodu, pomniejszoną o 22 % podatek VAT, a następnie odpowiedni do pojemności silnika podatek akcyzowy w wys. 13,6 %. Tak ustalona podstawa opodatkowania stanowiła bazę do obliczenia rezydualnej kwoty podatku akcyzowego zawartej w podobnym samochodzie, wcześniej zarejestrowanym w kraju z zastosowaniem stawek 13,6 % podatku akcyzowego. Na wezwanie organu strona przedłożyła formularz uzupełniający dane dotyczące wyposażenia samochodu oraz dokument dotyczący stanu technicznego samochodu i ksero dowodu rejestracyjnego. Organ I instancji dokonał wyceny pojazdu podobnego zarejestrowanego na terenie RP zgodnie z zapisem akapit 32 wyroku ETS. Wartość bazowa podobnego pojazdu, po uwzględnieniu wyposażenia standardowego, wyniosła kwotę [...] zł.. Dla tej wartości wyliczono podatek rezydualny, który wyniósł kwotę [...] zł. Z porównania rezydualnego podatku zawartego w cenie podobnego pojazdu z podatkiem akcyzowym zapłaconym przez stronę w kwocie [...] zł. wynika, że kwota podatku rezydualnego jest wyższa od kwoty podatku zapłaconego przez stronę, a więc nadpłata nie wystąpiła. Podniósł organ, że strona, mimo wezwania, nie przedłożyła dokumentów świadczących o uszkodzeniach samochodu, dotyczących zakupu części i naprawy uszkodzeń. Jedynym przedłożonym przez stronę dokumentem dotyczącym stanu technicznego samochodu jest dokument sporządzony przez prowadzącego warsztat samochodowy, który przedłożyła strona. Nie wynikają z niego żadne uszkodzenia samochodu, które mogłyby zmniejszyć średnią wartość podobnego , zarejestrowanego na terenie RP pojazdu.
W skardze od powyższej decyzji skarżący P. K. wnosząc o jej uchylenie zarzucił, że organ celny wyceniając sprowadzony samochód i biorąc jako podstawę obliczenia podatku akcyzowego jego cenę rynkową nie uwzględnił złego stanu technicznego pojazdu. Podniósł, że osoba fizyczna nie ma obowiązku dysponować fakturami, a organy celne mają obowiązek dopuścić wszystkie dowody wskazujące na obniżoną wartość pojazdu. Skarżący udowodnił zły stan pojazdu, przedstawił bowiem wycenę napraw sporządzoną przez mechanika prowadzącego warsztat mechaniczny, jednakże organ nie uwzględnił w swojej decyzji tego dokumentu jako źródła informacji co do stanu technicznego, stwierdzając arbitralnie iż z tego dokumentu nie wynikają żadne "nadzwyczajne" uszkodzenia, które mogłyby zmniejszyć średnią wartość podobnego, zarejestrowanego na terenie RP pojazdu. Skoro skarżący twierdzi, że przedstawiona w wycenie naprawa pojazdu była konieczna do ich prawidłowego funkcjonowania, to organ celny ma obowiązek wykazania, że było inaczej. Przedstawiona przez skarżącego wycena naprawy zawiera szczegółowe zestawienie wszystkich potrzebnych części i była sporządzona przez osobę dokonującą tych napraw. Jako dodatkowy dowód winien organ wziąć pod uwagę oświadczenie skarżącego "Dane uzupełniające do wniosku o zwrot podatku akcyzowego", w którym skarżący wskazał, że sprowadzony samochód był uszkodzony i wymagał gruntownej renowacji.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i argumentację z jej uzasadnienia. Powtórzył, że z przedłożonego przez skarżącego dokumentu sporządzonego przez mechanika prowadzącego warsztat mechaniczny nie wynikają żadne ponad standardowe uszkodzenia, które mogłyby zmniejszyć średnią wartość podobnego zarejestrowanego na terenie RP pojazdu, bowiem są to takie materiały jak świece zapłonowe, przewody wysokiego napięcia do aparatu zapłonowego, olej do tylnych mostów, olej do skrzyni automatycznej, filtr oleju do tej skrzyni, pierścien uszczelniający, uszczelka miski olejowej, komplet 4 gum, mocowania amortyzatorów wraz z tulejkami, tarczki 1 bieg i wsteczny, komplet uszczelek, olej, filtr oraz robocizna. Niczym nie jest uzasadnione zmniejszenie średniej wartości samochodu uwzględniającej normalne zużycie się poszczególnych części samochodu używanego od wielu lat o wydatki poniesione na wymianę zużytych części oraz o koszty robocizny. Uwzględnienie stanowiska skarżącego prowadziłoby do ustalenia średniej wartości samochodu eksploatowanego ok. 10 lat, a następnie obniżenie ustalonej wartości o wydatki na części i robociznę podnoszące wartość pojazdu. Skarżący nie wykazał, aby stan techniczny pojazdu odbiegał od średniego stanu technicznego podobnego samochodu eksploatowanego od 10 lat.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów lub czynności wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270ze zm.) sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte są wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2ustawy).
Oceniając zaskarżoną decyzję w tak ukształtowanym zakresie należy stwierdzić, że odpowiada ona prawu, tym samym skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
W skardze strona sformułowała zarzuty dotyczące nieprawidłowego określenia przez organy podatkowe wartości samochodu porównywalnego do nabytego przez skarżącego. Jej zdaniem, organ celny wyceniając sprowadzony samochód i biorąc jako podstawę obliczenia podatku akcyzowego jego cenę rynkową nie uwzględnił złego stanu technicznego pojazdu. Podniósł, że osoba fizyczna nie ma obowiązku dysponować fakturami, a organy celne mają obowiązek dopuścić wszystkie dowody wskazujące na obniżoną wartość pojazdu. Skarżący udowodnił zły stan pojazdu, przedstawił bowiem wycenę napraw sporządzoną przez mechanika prowadzącego warsztat mechaniczny, jednakże organ nie uwzględnił w swojej decyzji tego dokumentu jako źródła informacji co do stanu technicznego, stwierdzając arbitralnie iż z tego dokumentu nie wynikają żadne "nadzwyczajne" uszkodzenia, które mogłyby zmniejszyć średnią wartość podobnego, zarejestrowanego na terenie RP pojazdu.
Dyrektora Izby Celnej uznał natomiast, że podatnik, pomimo ciążącego na nim obowiązku w tym zakresie i pomimo wezwania go przez organ I instancji do udokumentowania faktu uszkodzeń samochodu fakturami (rachunkami), dotyczącymi zakupu części i naprawy uszkodzeń, nie przedstawił dowodów, które obrazowałyby uszkodzenia. Z przedłożonego przez skarżącego dokumentu sporządzonego przez mechanika prowadzącego warsztat mechaniczny nie wynikają żadne ponad standardowe uszkodzenia, które mogłyby zmniejszyć średnią wartość podobnego zarejestrowanego na terenie RP pojazdu, bowiem wymienione w nim są takie materiały jak świece zapłonowe, przewody wysokiego napięcia do aparatu zapłonowego, olej do tylnych mostów, olej do skrzyni automatycznej, filtr oleju do tej skrzyni, pierścień uszczelniający, uszczelka miski olejowej, komplet 4 gum, mocowania amortyzatorów wraz z tulejkami, tarczki 1 bieg i wsteczny, komplet uszczelek, olej, filtr oraz robocizna. Niczym nie jest uzasadnione zmniejszenie średniej wartości samochodu uwzględniającej normalne zużycie się poszczególnych części samochodu używanego od wielu lat o wydatki poniesione na wymianę zużytych części oraz o koszty robocizny.
Na wstępie rozważań wskazać należy, że zasady określania nadpłaty w podatku akcyzowym zapłaconym, na podstawie ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym, z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego albo importu samochodu osobowego, dokonanego w okresie od 1 maja 2004 r. do 30 listopada 2006 r., zostały uregulowane w ustawie z dnia 9 maja 2008 r. o zwrocie nadpłaty w podatku akcyzowym zapłaconym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego albo importu samochodu osobowego (Dz. U. nr 118, poz. 745) – dalej powoływanej jako ustawa o zwrocie nadpłaty. Ustawa weszła w życie z dniem 19 lipca 2008 r. i przepisy tej ustawy mają zastosowanie również do postępowań wszczętych i niezakończonych przed dniem wejściem w życie tej ustawy (art. 9 ww. ustawy).
Wynikający z tej ustawy tryb wyliczania nadpłaty jest zgodny ze wskazaniami zawartymi w wyroku Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z dnia 18 stycznia 2007 r. C-313/05. W myśl art. 3 ust. 1 ustawy o zwrocie nadpłaty kwotę zwrotu nadpłaty określono jako różnicę między podatkiem akcyzowym zapłaconym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego lub importu samochodu osobowego a podatkiem akcyzowym zawartym w cenie samochodu osobowego zarejestrowanego na terytorium kraju - nazywanego dalej samochodem porównywalnym. Przy czym podatek akcyzowy zawarty w cenie samochodu porównywalnego wynosi dla samochodów o pojemności skokowej silnika powyżej 2.000 cm³ 13,6%. Aby wyliczyć podatek akcyzowy zawarty w cenie samochodu porównywalnego należy ustalić średnią wartość rynkową takiego samochodu, pomniejszoną o podatek od towarów i usług oraz podatek akcyzowy zapłacony przy nabyciu takiego samochodu i do tak ustalonej wartości zastosować odpowiednią, ze względu na pojemność skokową silnika, stawkę akcyzy.
Ustawodawca w art. 3 ust. 2 ustawy o zwrocie nadpłaty określił sposób ustalania średniej wartości rynkowej samochodu porównywalnego. Wartość ta ustalona jest na podstawie notowań na rynku krajowym w miesiącu powstania obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego (albo importu) samochodu osobowego, jeśli nie jest możliwe ustalenie miesiąca powstania obowiązku podatkowego, w miesiącu zapłaty podatku. Samochód osobowy porównywalny do samochodu nabytego wewnątrzwspólnotowo (importowanego), to samochód tej samej marki, modelu, roku produkcji oraz jeśli to możliwe do ustalenia, z tym samym wyposażeniem i o przybliżonym stanie technicznym co nabyty wewnątrzwspólnotowo lub importowany samochód osobowy, od którego zapłacono podatek akcyzowy.
Z powyższych regulacji jednoznacznie wynika, że przy ustaleniu wartości rynkowej konieczne jest uwzględnienie określonych cech (parametrów) samochodu, które w sposób najbardziej zbliżony odpowiadać będą charakterystyce samochodu stanowiącego przedmiot nabycia wewnątrzwspólnotowego, co zapewnić ma rzetelność porównania kwoty akcyzy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego oraz akcyzy zawartej w cenie samochodów zarejestrowanych w kraju.
Odnosząc powyższe do stanu faktycznego sprawy, wskazać należy, że skarżący nabył wewnątrzwspólnotowo samochód w dniu [...] r. i zadeklarował podatek akcyzowy w dniu [...] r., zatem do określenia nadpłaty w podatku akcyzowym ma zastosowanie ustawa z dnia [...] r. o zwrocie nadpłaty, co wynika z art. 1 i art. 2 tej ustawy. Ustalając średnią wartość rynkową samochodu porównywalnego do samochodu nabytego wewnątrzwspólnotowo przez skarżącego, organ podatkowy przyjął wartość rynkową brutto takiego pojazdu w miesiącu powstania obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym (tj. w październiku 2004 r.). Do realizacji powyższego przyjęto dane zawarte w elektronicznej wersji katalogu INFO-EKSPERT (Stowarzyszenia Rzeczoznawców Samochodowych oraz Rzeczoznawców PZM) obowiązującego w dniu powstania obowiązku podatkowego. Podkreślenia w tym miejscu wymaga, że wskazując, iż średnią wartością rynkową samochodu osobowego jest wartość ustalona na podstawie notowanej na rynku krajowym, w miesiącu powstania obowiązku podatkowego średniej ceny zarejestrowanego podobnego samochodu, ustawodawca nie wskazał jakie notowania należy uwzględniać. W tym zakresie wybór narzędzi do dokonania analiz porównawczych w celu ustalenia wartości rynkowej samochodu pozostawiony został organom podatkowym. Wykorzystanie wskazanych programów komputerowych odpowiada wymaganiom art. 3 ust. 2 omawianej ustawy. Nie budzi zatem zastrzeżeń zastosowanie ceny samochodu porównywalnego z katalogu INFO-EKSPERT. W katalogu tym zamieszane są wartości rynkowe samochodów używanych na podstawie zebranych i przetworzonych danych. Wartości rynkowe dotyczą pojazdu bazowego, który jest w dobrym stanie technicznym, odpowiednim do okresu użytkowania i bez uszkodzeń. Organ uwzględnił dane z katalogu i zastosował korekty stosowne do ustaleń faktycznych dokonanych w rozpoznawanej sprawie, w szczególności w odniesieniu do wyposażenia dodatkowego i przebiegu pojazdu. Ustalając średnią wartości rynkowej samochodu używanego zarejestrowanego w Polsce jako nowy, podobnego do nabytego przez skarżącego, organ nie naruszył przepisów procesowych.
Ze znajdującej się w aktach administracyjnych sprawy "wyceny" z dnia [...] r., w której ustalono wartość rynkową samochodu porównywalnego do nabytego przez skarżącego, wynika, że organ ustalając średnią wartość rynkową brutto pojazdu porównywalnego na kwotę [...] zł, uwzględnił dane dotyczące marki samochodu, typu, modelu samochodu, roku produkcji, wyposażenia standardowego (m. in.: ABS, regulowane fotele, regulowane zewnętrzne lusterka, poduszki powietrzne kierowcy i pasażera, system kontroli trakcji TCS, regulowane szyby przednie i tylne, skórzana tapicerka, immobilizer, automatyczna skrzynia biegów), wyposażenie dodatkowe (m. in. autoalarm, podgrzewane przednie fotele, klimatyzacja automatyczna, lakier metalizowany, radioodtwarzacz z CD i inne) przebiegu, mocy silnika, dodatkowego wyposażenia. Organ podatkowy wziął też pod uwagę dane zawarte w przedłożonych przez stronę "danych uzupełniających do wniosku o zwrot podatku akcyzowego". Tym samym organ zrealizował wskazania zawarte w art. 3 ust. 1 ustawy o zwrocie nadpłaty. Nie zasługują zatem na uwzględnienie zarzuty dotyczące nieprawidłowego ustalenia średniej wartości rynkowej samochodu używanego zarejestrowanego w Polsce jako nowy, podobnego do nabytego przez skarżącego.
Brak także podstaw do uwzględnienia, wymienionych przez skarżącego kosztów napraw samochodu, jako mających wpływ na ustalenie średniej wartości samochodu porównywalnego. Wprawdzie z umowy kupna przez podatnika przedmiotowego samochodu wynika, że pojazd posiadał uszkodzenie silnika i skrzyni biegów, jednakże skarżący nie przedłożył jakichkolwiek dokumentów świadczących o tym, że po dniu rejestracji samochodu nie był on sprawny technicznie i tym samym nie nadawał się do normalnej eksploatacji. W toku sprawy strona, pomimo wezwania przez organ I instancji, nie przedstawiła żadnych rachunków związanych z naprawą przedmiotowego samochodu, ani opinii biegłego rzeczoznawcy, określających jego wartość przed pierwszą rejestracją w kraju, a w przedłożonej przez skarżącego "wycenie" napraw przeprowadzonych przez mechanika J. O. prowadzącego warsztat [...] , wykazano jedynie wysokość kosztów należnych za naprawę poszczególnych uszkodzeń samochodu, co nie stanowi dokumentu potwierdzającego wykonanie opisanych w nim czynności naprawczych, ani poniesionych na nie nakładów finansowych. W ocenie Sądu, należy zgodzić się z organem odwoławczym, że nie można w jednoznaczny sposób stwierdzić, czy przedłożone przez podatnika dokumenty określają stan przedmiotowego pojazdu na dzień nabycia wewnątrzwspólnotowego, gdyż nie posiadają daty wystawienia. Naprawy mogły być zatem dokonane przez skarżącego już po zarejestrowaniu samochodu w Polsce, nie mając tym samym wpływu na jego wartość w dniu nabycia. Dodatkowo podkreślić należy, że naprawy wynikające z przedłożonych przez skarżącego "wycen" nie wiążą się z naprawą uszkodzonego silnika, czy skrzyni biegów, a - uwzględniając okoliczność, że samochód wyprodukowano w [...] r. - naprawy wskazanych uszkodzeń mogły być skutkiem normalnego zużycia poszczególnych jego elementów. Ponadto, co podkreślono powyżej, na ww. dokumentach brak jest daty ich wystawienia, co uniemożliwia stwierdzenie, nawet w przybliżeniu, czy i w jakim okresie zostały przeprowadzone. Podsumowując, podatnik nie może domagać się, aby organ podatkowy, przyjmując średnią wartość samochodu z dnia powstania obowiązku podatkowego, uwzględniającą normalne zużycie się poszczególnych części samochodu użytkowanego od wielu lat, w celu ustalenia podatku rezydualnego pomniejszył ją o uszkodzenia, czy niesprawności wynikające z normalnego zużycia się części i materiałów eksploatacyjnych pojazdu.
W ocenie Sądu, nie można również uznać za zasadną argumentacji strony zawartej w skardze, że o stanie technicznym pojazdu świadczy niska cena jego zakupu. Brak dokumentacji dotyczącej uszkodzeń sprowadzonego pojazdu, a tym samym potwierdzającej niezdatność samochodu do normalnej eksploatacji, uniemożliwiła organowi pozytywne rozpatrzenie wniosku o zwrot nadpłaconego podatku. Wskazać bowiem należy, że postępowanie w niniejszej sprawie dotyczyło stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym, a nie określenia zobowiązania podatkowego, zatem obowiązek wykazania istnienia nadpłaty w podatku - wbrew twierdzeniom zawartym w skardze - obciąża podatnika, kwestionującego własną deklarację podatkową. Jak słusznie podniósł organ, przedłożenie dowodów potwierdzających poniesione wydatki leży w interesie strony, która powinna dołożyć wszelkiej staranności, aby uzupełnić akta sprawy o tego typu dokumenty. W ocenie Sądu, organy podatkowe ustalając średnią wartość rynkową samochodu porównywalnego, uwzględniły wszystkie dane wynikające z art. 3 ust. 2 ustawy o zwrocie nadpłaty, tj. markę samochodu, model, rok produkcji oraz wyposażenie, przebieg. Należy podkreślić, że powołany przepis nakazuje uwzględnienie wyposażenia i przybliżonego stanu technicznego tylko w takim zakresie, jaki jest możliwy do ustalenia. Organy podatkowe uwzględniły przedstawione przez stronę dane dotyczące wyposażenia pojazdu, wobec zaś braku szczegółowych danych dotyczących stanu technicznego samochodu nabytego przez skarżącego, w szczególności charakteru uszkodzeń, uwzględniły jedynie przebieg pojazdu. Wśród zgromadzonych w sprawie dokumentów znajduje się przedłożone przez skarżącego w dniu [...] r. Zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu (badanie techniczne z dnia [...] r.), zgodnie z którym stanowiący przedmiot nabycia wewnątrzwwspólnotowego samochód został uznany za spełniający wymogi techniczne określone w ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. prawo o rudchu drogowym (Dz. U. z 2005 r., Nr 108, poz. 908 ze zm.), a tym samym z dniem [...] r. samochód został uznany za spełniający kryteria techniczne umożliwiające dopuszczenie do ruchu drogowego, a następnie zarejestrowany w wydziale komunikacji. Przedłożony dokument sporządzony przez [...] J. O. nie określa stanu przedmiotowego pojazdu na dzień nabycia wewnątrzwspólnotowego. Tym samym, w ocenie Sądu, decyzja będąca przedmiotem zaskarżenia, nie narusza przepisów prawa.
Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę oddalił jako bezzasadną.