I SA/Wr 3479/01

I SA/Wr 3479/01 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2004-05-20
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2001-10-19
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Anna Moskała /przewodniczący/
Bogumiła Kalinowska /sprawozdawca/
Krystyna Anna Stec
Symbol z opisem
630  Obrót towarami z zagranicą, należności celne i ochrona przed nadmiernym  przywozem towaru na polski obszar celny
Skarżony organ
Prezes Głównego Urzędu Ceł
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Anna Moskała Sędziowie : Sędzia NSA - Krystyna Anna Stec Asesor WSA - Bogumiła Kalinowska ( sprawozdawca ) Protokolant - aplikant prok. Tomasz Łoziński Po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 maja 2004r. sprawy ze skargi K. B. na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe w zakresie taryfikacji towaru oraz określenia kwoty długu celnego I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Dyrektora Izby Celnej we W. na rzecz strony skarżącej kwotę 735 zł ( słownie: siedemset trzydzieści pięć zł) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego; III. orzeka , że zaskarżona decyzja nie może być wykonana.
Uzasadnienie
1
UZASADNIENIE
Prezes Głównego Urzędu Ceł działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 2a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926), art.85 § 1 ustawy z dnia 9 stycznia 1997r. - Kodeks celny (Dz. U Nr 23, poz.117 z późn. zm.) oraz § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 grudnia 1999r. w sprawie ustanowienia taryfy celnej (Dz. U. Nr 107, poz. 1217) po rozpatrzeniu odwołania K. B. od decyzji Dyrektora Urzędu Celnego w L. nr [...] z dnia [...] -decyzją z dnia [...] Nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji w części dotyczącej uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe w zakresie taryfikacji towaru i określenia kwoty długu celnego .
W motywach rozstrzygnięcia przytoczono między innymi , że importer zgodnie ze zgłoszeniem celnym SAD nr [...] z dnia [...], zgłosił w celu objęcia procedurą dopuszczenia do obrotu używany samochód ciężarowy marki Volkswagen Transporter z silnikiem o poj. [...] cm , roku produkcji 1996, uszkodzony, deklarując kod PCN 8704 21 99 9 właściwy dla używanych samochodów do transportu towarowego o masie całkowitej nie przekraczającej 5 ton nie wymienionych wcześniej w żadnym kodzie podpozycji 8704 21 taryfy celnej. Do zgłoszenia celnego strona załączyła: dokument Fahrzeugbrief nr [...], umowę kupna z dnia [...]., deklarację wartości celnej, niemiecki dokument odprawy celnej T[...], opinię techniczną [...], zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu TUV, protokół oględzin. W wyniku kontroli zgłoszenia celnego i załączonych do niego dokumentów stwierdzono, iż importowany samochód został nieprawidłowo zaklasyfikowany do kodu PCN 8704 21 99 9. Po wszczęciu postępowania , decyzją nr [...] z dnia [...] Dyrektor Urzędu Celnego w L. uznał zgłoszenie celne za nieprawidłowe w zakresie klasyfikacji taryfowej importowanego towaru, klasyfikując sporny pojazd do pozycji kodu PCN 8703 32 90 9, obejmującej pojazdy samochodowe przeznaczone zasadniczo do przewozu osób włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi), ze stawką celną 10% -określając kwotę długu celnego w wys. [...].
Odnosząc się do zarzutów odwołania organ odwoławczy wyjaśnił, że Taryfa celna w formie załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 15 grudnia 1998r, oparta jest o nazewnictwo i zasady interpretacji Polskiej Scalonej Nomenklatury Towarowej Handlu Zagranicznego (PCN), która na mocy art. 13 § 3 pkt 1 ustawy - Kodeks celny, ustanowiona zastała nomenklaturą towarową taryfy celnej. Stanowi ona rozwiniętą wersję 8-znakowego systemu Scalonej Nomenklatury, będącego z kolei rozszerzeniem 6-znakowego międzynarodowego systemu klasyfikacji towarów o nazwie Zharmonizowany System Oznaczania i Kodowania Towarów, opracowanego przez Radę
Sygn. akt 3 I SA/Wr 3479/01 2
Współpracy Celnej (obecnie Światowa Organizacja Celna i przyjętego w ramach Międzynarodowej Konwencji w sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów, sporządzonej w Brukseli dnia 14 czerwca 1983 r. /załącznik do Dz. U. z 1997 r. Nr 11, poz. 62/, do której Polska przystąpiła od dnia 1 stycznia 1996 r. (oświadczenie Rządowe z dnia 30 grudnia 1996 r. w sprawie przystąpienia przez Rzeczpospolitą Polską do Międzynarodowej Konwencji w sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów - Dz. U. z 1997 r. Nr 11, poz. 63). Klasyfikacja towarów w Nomenklaturze Scalonej podlega pewnym warunkom określającym zasady, na których jest oparta oraz ogólnym regułom zapewniającym jednolitą interpretację, co oznacza, że określony towar zawsze jest klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem innych, które mogłyby być brane pod uwagę. Zatem dla każdego importowanego towaru przypisany jest odpowiedni kod taryfy celnej (kod PCN). Ponadto dokonując klasyfikacji taryfowej każdego towaru, należy kierować się "Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej" zamieszczonymi na początku taryfy celnej oraz uwagami do poszczególnych sekcji i działów, które decydują jak należy taryfikować towary. Klasyfikując towary do poszczególnych kodów taryfy celnej należy kierować się zasadami, o których mowa wyżej oraz faktycznym stanem importowanego towaru. Stosownie bowiem do art. 85 § 1 ustawy Kodeks celny "należności celne przywozowe są wymagalne według stanu towaru i jego wartości celnej w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego i według stawek w tym dniu obowiązujących". Dodatkowo, w celu zapewnienia właściwej interpretacji taryfy celnej, publikowane są "Wyjaśnienia do Taryfy celnej", które zgodnie z art. 13 § 7 Kodeksu celnego ogłoszone zostały w formie załącznika do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 sierpnia 1999r. Zawarty tam komentarz do poszczególnych pozycji taryfy celnej służy jednolitej klasyfikacji wyrobów według jej nomenklatury towarowej.
Jak podniósł organ odwoławczy w swych wywodach, w wyniku przeprowadzonej rewizji celnej stwierdzono, iż sprowadzony przez K. B. samochód posiada zamontowaną ściankę odgradzającą część ładunkową od kabiny kierowcy, wykonaną z płyty pilśniowej wzmocnionej w części dolnej i górnej rurą w kształcie kwadratu, nie zaślepione otwory umożliwiające zamontowanie pasów bezpieczeństwa - po trzy z każdej strony oraz otwory w podłodze zaślepione śrubami zaślepiającymi. Ponadto przedmiotowy samochód nie posiadł siatek osłaniających szyby w części ładunkowej. Z zeznań strony wynika, iż zakupiła przedmiotowy samochód jako osobowy, następnie dokonała przeróbek w warsztacie samochodowym, które polegały na wstawieniu tylko przegrody oddzielającej część pasażerską od ładunkowej. W dokumencie wywozowym samochód ten przypisano w polu 33 do kodu PCN 8703 32 90 - jako samochód osobowy , pomimo dokonanych wcześniej przeróbek. Tak więc, jak rozumował organ drugiej instancji -
Sygn. akt 3 I SA/Wr 3479/01
3
twierdzenie strony, iż samochód ten w momencie sprowadzenia był przystosowany tylko do przewozu towarów nie znajduje potwierdzenia w przedłożonych dokumentach i opisie. Zamontowanie płyty pilśniowej nie powoduje trwałych zmian konstrukcyjnych samochodu, nadających mu charakter samochodu wyłącznie do transportu towarów z pozycji 8704 taryfy celnej. Biorąc powyższe pod uwagę, w przekonaniu Prezesa GUC - Dyrektor Urzędu Celnego w L. zasadnie zaklasyfikował przedmiotowy pojazd do kodu 8703 32 90 9 obejmującego pojazdy samochodowe i inne pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż z pozycji 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, z silnikiem wysokoprężnym o pojemności skokowej od 1500 cm do 2500 cm .używane, powyżej czterech lat. Samochód ten może służyć do przewozu osób lub towarów. Sposób wykorzystania takiego samochodu przez importera w celu przewozu osób lub towarów czy też osób i towarów nie ma znaczenia dla klasyfikacji taryfowej. Istotą zaklasyfikowania danego samochodu do odpowiedniej pozycji taryfy celnej są przepisy celne. Ustawodawca na użytek wymiaru cła dokonał określonej klasyfikacji towarów w taryfie celnej i do pozycji 8703, jak wynika z jej brzmienia, zaliczył oprócz samochodów przeznaczonych zasadniczo do przewozu osób również samochody osobowo-towarowe (kombi). Powyższe wynika bezpośrednio z reguły 1 Ogólnych Reguł Interpretacji Polskiej Nomenklatury Scalonej, która mówi, że dla celów prawnych klasyfikacje towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji i działów. Treść pozycji 8703 jednoznacznie wskazuje, że obejmuje ona zarówno samochody przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, jak również samochody osobowo-towarowe (kombi). W myśl cytowanej powyżej reguły 1, brzmienie pozycji stanowi fundamentalną przesłankę każdorazowo braną pod uwagę przy dokonywaniu klasyfikacji taryfowej, albowiem określa jej zakres towarowy (wyrok NSA sygn. akt III SA 655/92).
Zauważając, iż wiążący dla organu celnego jest stan towaru w chwili dokonania zgłoszenia celnego organ odwoławczy wskazał , że w niemieckim dokumencie identyfikacyjnym Fahrzeugbrief nr [...] przedmiotowy samochód został określony przez producenta jako PKW Kombi Geschlosen (rubryka 1), co oznacza samochód osobowo-towarowy kombi. W rubryce 12 określającą liczbę miejsc siedzących łącznie z kierowcą podano 8. Obecnie w dokumencie na stronie 3 w kolumnie B figuruje określenie w rubryce 1 oznaczające rodzaj pojazdu jako LKW - samochód ciężarowy z zamkniętą skrzynią. Jednakże, jak dowodził organ, w niniejszej sprawie faktyczny stan towaru jest inny niż wynika to z zapisu w dokumencie Fahrzeugbrief nr [...], bowiem zgodnie z art 85 § 1 ustawy Kodeks celny dla klasyfikacji taryfowej istotne znaczenia ma stan faktyczny towaru w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego. Przy klasyfikacji taryfowej pojazdu samochodowego brane jest pod uwagę jego oznaczenie w zagranicznym dokumencie identyfikacyjnym, jednakże to kryterium nie może stanowić wyłącznej podstawy dowodowej.
Sygn. akt 3 I SA/Wr 3479/01
4
Nadto zakres załączonej do akt sprawy opinii technicznej nr [...] z dnia [...] dotyczy ustalenia braków i stopnia uszkodzenia pojazdu marki Volkswagen Transporter, nie obejmuje on natomiast określenia rodzaju pojazdu. Odnosząc się zaś do faktu zarejestrowania przedmiotowego pojazdu według wymagań Prawa o ruchu drogowym jako samochodu ciężarowego podkreślono w decyzji, iż nazewnictwo stosowane w różnych obszarach branży motoryzacyjnej (wydawanie homologacji, dopuszczanie do ruchu drogowego, sporządzanie opinii technicznych itp.), wynikające z ustanowionych w tym zakresie odrębnych regulacji (np. ustawy -Prawo o ruchu drogowym /Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 ze zmianami/), może odbiegać od sformułowań użytych w nomenklaturze towarowej taryfy celnej i tym samym nie powinno mieć zastosowania w sprawach dotyczących wymiaru cła. Utrwalone w tym zakresie orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego (m.in. w wyroku sygn. akt III S.A. 1233/91) stwierdza jednoznacznie, że dla potrzeb celnych podstawą prawną wydawanych w tym zakresie decyzji są wyłącznie przepisy prawa celnego, w tym dla potrzeb klasyfikacji taryfowej wiążące są postanowienia dotyczące nomenklatury towarowej taryfy celnej nawet wówczas, gdyby towary (tu: samochód) traktowane były odmiennie w innych przepisach, publikacjach czy opiniach rzeczoznawców; takie stanowisko jest zrozumiałe, zapewnia bowiem jednolitą klasyfikację pojazdu w ramach określonej nomenklatury w związku z występującymi rozbieżnościami nazewnictwa stosowanego w poszczególnych klasyfikacjach.
W związku z powyższym organ odwoławczy stwierdził, że w zaskarżonej decyzji przedmiotowy samochód został prawidłowo zaklasyfikowany do kodu PCN 8703 32 90 9, zgodnie ze stanem faktycznym w dniu dokonania zgłoszenia celnego. Powyższy stan rzeczy znajduje także jego zdaniem odzwierciedlenie w "Wyjaśnieniach do Taryfy celnej" (załącznik do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24.08.1999 r. Dz. U. Nr 74, poz. 830 z dnia 09.09.1999 r.) wyjaśniających zasady taryfikacji towarów do pozycji PCN 8703.
Nie godząc się z tym rozstrzygnięciem K.B. wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy we W. domagając się uchylenia decyzji obu instancji , zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego , w szczególności art. 85 § 1 Kodeksu celnego oraz przepisów postępowania.
Skarżący podniósł , iż niespornym jest fakt dokonania zakupu na terenie Niemiec samochodu marki Volkswagen z wyróżnikiem w dokumencie niemieckim Fahrzeugbrief nr [...]. Pojazd został poddany przeróbce w ten sposób iż zamontowano w nim ściankę odgradzającą część ładunkową od kabiny kierowcy, która wykonana została z płyty pilśniowej w wzmocnionej w górnej i dolnej części rurą o przekroju kwadratu. W samochodzie zostały zaślepione otwory w podłodze. Samochód posiadał trzy siedzenia. Na podstawie
Sygn. akt 3 I SA/Wr 3479/01 5
tych zmian zakład kontroli technicznej / TUV Reinland / zakwalifikował pojazd jako ciężarowy. W konsekwencji właściwy organ niemiecki w dokumencie Fahrzeugbrief przekwalifikował na str. 3 pojazd z osobowego na ciężarowy / LKW /.Zasadność tego zakwalifikowania potwierdziło D. Biuro Rzeczoznawców Samochodowych w J.G., które w opinii technicznej nr [...] określiło rodzaj nadwozia na ciężarowy. Te dane były wystarczające do wydania decyzji- pozwolenia czasowego nr [...], w której organ komunikacyjny pojazd określił jako ciężarowy.
W opinii skarżącego organy celne obydwu instancji odmawiając uznania pojazdu za ciężarowy, nie podważyły środkami prawnymi decyzji, czy też inną opinią , opinii technicznej i zastosowały dowolną ocenę dowodów. Nie przeprowadzając dowodów przeciwnych, nie korzystając z wiadomości specjalnych biegłego, uznały błędnie, iż brak okratowania szybek jest okolicznością nie pozwalającą zakwalifikować pojazdu jako ciężarowego. To kryterium braku okratowania - jak wskazała strona skarżąca - jest nieznanym jakimkolwiek przepisom, chyba żeby mieć na uwadze pojazd specjalistyczny . W konkluzji wywodu skargi strona skarżąca stwierdziła , że niedostatki postępowania doprowadziły do ustalenia niewłaściwego stanu towaru.
W odpowiedzi na skargę Prezes GUC wniósł o jej oddalenie zasadniczo podtrzymując dotychczasową argumentację w sprawie . Dodano , że wszystkie przedstawione w sprawie dokumenty mają jednakową moc dowodową i organ odwoławczy wziął je pod uwagę przy rozpatrywaniu sprawy. Jednocześnie zgodnie z art. 191 Ordynacji podatkowej organ uprawniony jest do swobodnej oceny zgromadzonych dowodów. Organ ma prawo ustalania prawdy obiektywnej według swej wiedzy, doświadczenia oraz przekonania o wartości dowodowej poszczególnych środków dowodowych. Zasada swobodnej oceny dowodów nie oznacza nieograniczonej dowolności w wartościowaniu dowodów i ich selekcji. Jednakże organ uprawniony jest do wyboru faktów, które uznał za udowodnione.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Na wstępie wskazać należy, iż zgodnie z przepisem art.97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Wobec powyższego niniejsza skarga podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we W., jako
Sygn. akt 3 I SA/Wr 3479/01 6
rzeczowo i miejscowo właściwy.
Po myśli art. 3 § 1 powołanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - sądy te sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone ustawą , co oznacza , że skarga może zostać uwzględniona jedynie, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć wpływ na wynik sprawy (art. 145 -150 ustawy).
W ocenie Sądu skarga zasługuje na uwzględnienie, zaskarżona decyzja uchybia bowiem prawu.
Jak wynika z akt sprawy organy celne obu instancji uznały dokonane przez importera zgłoszenie celne za nieprawidłowe, zmieniły klasyfikację importowanego towaru z kodu PCN 8704 21 99 9 na kod PCN 8703 32 90 9 - ze stawką 10 %. Konsekwencją powyższego było określenie kwoty długu celnego (art.65 § 4 pkt 2a ustawy z dnia 9.01.1997 r. Kodeks celny (Dz. U. Nr 23, poz.117 ze zm.). Istota sporu sprowadza się zatem do rozstrzygnięcia, który ze wskazanych wyżej kodów PCN w świetle obowiązujących przepisów prawa -jest właściwy dla sprowadzonego towaru.
Zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 21 grudnia 1999 r. w sprawie taryfy celnej ( Dz. U. Nr 107, poz. 1217) pozycja 8704 odnosi się do pojazdów samochodowych do transportu towarowego. Podpozycja 8704 21 99 dotyczy tego rodzaju pojazdów, o masie całkowitej nie przekraczającej 5 ton, lecz używanych , a w tym obejmuje ona samochody o ładowności do 1000 kg , zbudowane na bazie nadwozia samochodów osobowych lub osobowo-towarowych ( kombi) - używane do czterech lat ( kod 8704 21 99 1) i używane powyżej czterech lat ( kod 8704 21 99 2 ) oraz pozostałe - zakwalifikowane do kodu 8704 21 99 9.
Z kolei pozycja 8703 obejmuje pojazdy samochodowe i inne pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż z pozycji nr 8702 - tj. do przewozu dziesięciu lub więcej osób razem z kierowcą), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi. Podpozycja 8703 32 90 dotyczy wymienionych pojazdów o pojemności skokowej przekraczającej 1500 cm3 , lecz nie przekraczającej 2500 cm3- używanych powyżej czterech lat.
W powyższym świetle należy niewątpliwie przyjąć , że skoro w pozycji 8703 jest wprost mowa o pojazdach zasadniczo przeznaczonych do przewozu osób , a także wymienia się samochody osobowo-towarowe - wobec tego decydujące przy klasyfikacji do kodu PCN 8703 jest przeznaczenie i typ ( rodzaj) danego pojazdu. Chodzi tu o pojazdy samochodowe w pierwszym rzędzie służące do przewozu osób , a nie głównie towarów. Odpowiednim potwierdzeniem są również Wyjaśnienia do taryfy celnej ( załącznik do rozp.MF z 24 sierpnia 1999 r. Dz. U. Nr 74 poz. 830) , zawarte w pkt. 2) uwag ogólnych
Sygn. akt 3 I SA/Wr 3479/01
7
do działu 87 , w których wskazano , iż niniejszy dział obejmuje również pojazdy mechaniczne przeznaczone do przewozu osób ( pozycja 8702 albo 8703) albo towarów ( pozycja 8704) albo specjalistyczne ( pozycja 8705). Analogiczne wyjaśnienie ujęto bezpośrednio w części dotyczącej pozycji 8703 stanowiąc, że niniejsza pozycja obejmuje pojazdy mechaniczne różnego typu przeznaczone do przewozu osób, przy czym operując pojęciem samochodów "osobowo -bagażowych"( w miejsce "osobowo-towarowych" , o czym mowa w treści Taryfy celnej) podano , że w rozumieniu tej pozycji określenie " samochody osobowo-bagażowe" oznacza pojazdy przeznaczone do przewozu najwyżej 9 osób ( wraz z kierowcą ) , których wnętrze może być używane bez zmiany konstrukcji do przewozu zarówno osób, jak i towarów.
Stosownie do regulacji przepisu art. 85 § 1 Kodeksu celnego , należności celne przywozowe są wymagalne według stanu towaru i jego wartości celnej w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego. Wobec brzmienia tej normy prawnej oraz na tle obowiązującego , przytoczonego wyżej stanu prawnego w zakresie klasyfikacji omawianych towarów - należałoby zatem wykazać dla skutecznej zmiany taryfikacji wedle uznania organów celnych tj. przyjętego przez nie jako prawidłowego kodu 8703 32 90 9, że zgłaszany w tym dniu przez skarżącego pojazd był przystosowany zasadniczo do przewozu osób - tzn. wyłącznie albo głównie do przewozu osób i także towarów z tym , że bez konieczności dokonywania zmian konstrukcji we wnętrzu pojazdu. W ocenie Sądu jednak organy nie dowiodły , iż importowany samochód spełniał w dacie zgłoszenia celnego - tj. dnia [...] - wymogi określone dla pozycji 8703, czyli stanowił typ pojazdu przeznaczonego zasadniczo do przewozu osób. Z ustalonego bowiem przez organy I i II instancji stanu faktycznego oraz na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego należy - wbrew twierdzeniom w zaskarżonej decyzji - wyprowadzić odmienne wnioski. Przede wszystkim godzi się zauważyć , iż jakkolwiek skarżący nabył przedmiotowy samochód na terenie Niemiec jako osobowo-towarowy (kombi), co jest niesporne , jednakże z przedłożonych przez stronę skarżącą dowodów jednoznacznie wynika , że przed datą odprawy celnej pojazd poddano przeróbkom w takim stopniu , że utracił on swe pierwotne przeznaczenie z osobowo-towarowego na zasadniczo towarowy, doszło bowiem do zmiany konstrukcji wewnętrznej. Potwierdzają to urzędowe dokumenty niemieckie, czemu zresztą organy celne nie przeczą : w szczególności w dokumencie Fahrzeugbrief nr [...], który jest niemieckim dowodem rejestracyjnym, sporny pojazd został przemianowany na ciężarowy z zamkniętą skrzynią, z 3 miejscami siedzącymi łącznie z miejscem kierowcy i zapasowym , nadto w zaświadczeniu o przeprowadzonym badaniu TUV - w niemieckim zakładzie kontroli technicznej na stronie 1 podano typ pojazdu jako ciężarowy z zamkniętą skrzynią , a dodatkowo skarżący przedłożył opinię techniczną nr [...] z dnia [...], w której rodzaj nadwozia oznaczono jako ciężarowy. W toku postępowania odwoławczego skarżący wezwany do
Sygn. akt 3 I SA/Wr 3479/01
8
uzupełnienia materiału dowodowego przedstawił również polski dowód rejestracyjny - wydany w dniu [...] przez Starostwo Powiatowe Wydział Komunikacji i Transportu w B. , w którym rodzaj pojazdu i jego przeznaczenie określono jako ciężarowy , o dopuszczalnej ładowności 920 z liczbą miejsc - 3 , w adnotacji zaś wskazano , że przystosowany jest do ciągnięcia przyczepy 700/1800 kg.
Jak słusznie zarzucono w skardze, organy celne nie przeprowadziły żadnego przeciwdowodu , zwłaszcza przeciwko polskiemu dowodowi rejestracyjnemu (np. poprzez dowód z opinii biegłego co do charakteru przeróbek pojazdu). Dokument niemiecki celny wywozowy z kolei w świetle pozostałych dowodów nie może w żadnym wypadku przesądzić w sprawie, dotyczy on bowiem jedynie kwalifikacji towaru , a nie bezpośrednio oceny jego stanu. Tym samym organy nie obaliły dowodów wskazanych przez skarżącego. Odmowa uznania mocy dowodowej dokumentu urzędowego bez
przeprowadzenia przeciwdowodu narusza normę art. 194 Ordynacji podatkowej. Nie wpływa to w niczym na fakt uznania , że to wyłącznie organy celne są powołane do dokonywania klasyfikacji taryfowej. Podzielając stanowisko organu odwoławczego , że nazewnictwo stosowane w branży motoryzacyjnej wynikające z ustanowionych w tym zakresie regulacji prawnych może odbiegać od sformułowań użytych w nomenklaturze towarowej taryfy celnej i nie powinno mieć zastosowania w sprawach dotyczących wymiaru cła , wszakże nie może to oznaczać pominięcia w toku postępowania celnego norm procesowych, a w tym obowiązujących reguł dowodzenia. Ordynacja podatkowa przyjmuje bowiem zasadę równej mocy środków dowodowych ( art. 180 ) zaś stosownie do treści art. 191 organ ma ocenić na podstawie całego zebranego materiału dowodowego , czy dana okoliczność została udowodniona, przy czym istotne jest tu dochowanie właściwych reguł tej oceny ( por. B. Adamiak w :"Ordynacja podatkowa . Komentarz 2003" Oficyna Wydawnicza "Unimex " str. 630) .
Nadto argumentacja zaskarżonej decyzji i sformułowania zawarte w odpowiedzi na skargę odnoszą się w zasadzie do oceny stanu pojazdu sprzed daty dokonania zgłoszenia celnego, co stoi w sprzeczności z treścią art. 85 § 1 Kodeksu celnego. W tej materii twierdzenia organu nie są też spójne zważywszy, iż stan towaru nie był -jak twierdzi się na stronie 4 decyzji ( akapit 4) - inny , lecz w rzeczy samej odpowiadał zmienionej urzędowo treści dokumentu Fahrzeugbrief. Organy nie wyjaśniły także, na jakiej podstawie za jedną z przesłanek zakwalifikowania samochodu do kategorii przeznaczonych do transportu towarowego ( w pozycji 8704) uznały wyposażenie pojazdu w siatki osłaniające szyby w części ładunkowej. Warunek taki z unormowań celnych nie wynika. Nie znalazło wobec tego odzwierciedlenia w zebranym materiale dowodowym przekonanie organów o braku podstaw faktycznych i prawnych do przyjęcia klasyfikacji według kodu 8704 21 99 9, jak uczynił skarżący w zgłoszeniu celnym. Wobec powyższego należy podzielić wywody
Sygn.akt. 3 I SA/Wr 3479/01 9
skargi w przedmiocie przekroczenia w zaskarżonej decyzji zasady swobodnej oceny dowodów oraz naruszenia normy art. 85 § 1 Kodeksu celnego , a w konsekwencji - dokonania błędnej klasyfikacji taryfowej.
W tym stanie rzeczy - po myśli art. 145 § 1 pkt 1 lit.a) i c) oraz art. 152 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - orzeczono jak w sentencji wyroku. Orzeczenie o kosztach znajduje uzasadnienie w treści art. 200 powołanej ustawy.