I SA/Wr 296/22

Sprawa dotyczyła skargi P. W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu, która utrzymała w mocy decyzję organu pierwszej instancji określającą zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2012 r. w kwocie 180.752 zł. Skarżący prowadził działalność gospodarczą w zakresie obrotu pojazdami mechanicznymi, rozliczając podatek na zasadach art. 30c u.p.d.o.f. Organy podatkowe zakwestionowały faktury VAT dokumentujące zakup pojazdów od spółek B, A i R2 oraz usługi transportowe od A, uznając je za nierzetelne i nieodzwierciedlające rzeczywistych zdarzeń gospodarczych. W konsekwencji organy zakwestionowały zaliczenie tych faktur do kosztów uzyskania przychodów, co doprowadziło do znaczącego zwiększenia dochodu Skarżącego. Kluczowym zarzutem podniesionym w skardze, a następnie rozpatrzonym przez Sąd, był zarzut przedawnienia zobowiązania podatkowego. Organy podatkowe twierdziły, że bieg terminu przedawnienia został zawieszony na podstawie art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej w związku z wszczęciem postępowania karnego skarbowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, powołując się na uchwałę NSA (I FPS 1/21), stwierdził, że organy podatkowe nie wykazały w uzasadnieniu decyzji, iż wszczęcie postępowania karnego skarbowego nie miało charakteru instrumentalnego, czyli nie zostało podjęte wyłącznie w celu przedłużenia terminu przedawnienia. Sąd podkreślił, że kontrola sądowa obejmuje również ocenę, czy takie postępowanie nie było pozorowane. Z uwagi na brak wystarczającego uzasadnienia w tym zakresie, Sąd uchylił zaskarżoną decyzję z powodu naruszenia przepisów proceduralnych (art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 O.p.), nie odnosząc się do meritum sprawy. Wskazał, że przy ponownym rozpatrywaniu sprawy organ musi wykazać, że wszczęcie postępowania karnego skarbowego było uzasadnione i nie miało charakteru instrumentalnego.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający