I SA/WR 2703/02

I SA/Wr 2703/02 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2005-01-25
Data wpływu
2002-08-14
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Symbol z opisem
6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne
Podatkowe postępowanie
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
*Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
art. 224,  art. 236
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Józef Kremis Sędzia WSA Ludmiła Jajkiewicz / sprawozdawca / Asesor WSA Dagmara Dominik Protokolant Paulina Biernat po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi H. K. na postanowienie Izby Skarbowej we W. z dnia [...]Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia na postanowienie w sprawie odmowy wstrzymania wykonania decyzji umarzającej postępowanie podatkowe w zakresie opłaty skarbowej oddala skargę.
Uzasadnienie
Skarżąca H. K. zaskarżyła postanowienie Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...]stwierdzające niedopuszczalność zażalenia na postanowienie Urzędu Skarbowego W. S. M. z dnia [...]o nr [...]w sprawie odmowy wstrzymania wykonania decyzji z dnia [...] o nr [...]umarzającej postępowanie podatkowe w zakresie opłaty skarbowej.
Urząd Skarbowy postanowieniem odmówił wstrzymania wykonania wyżej wskazanej decyzji pouczając jednocześnie o niedopuszczalności jego zaskarżenia. Skarżąca mimo to wniosła do Izby Skarbowej zażalenie, zarzucając wydanie zaskarżonego postanowienia z rażącym naruszeniem prawa, a w szczególności art. 159 § 1 i 2, art. 156 § 1 pkt 2 i 5 i art. 183 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego.
Izba Skarbowa stwierdziła niedopuszczalność zażalenia.
W uzasadnieniu, oprócz argumentów odnoszących się bezpośrednio do postępowania wymiarowego, Izba Skarbowa podniosła, że wniosek strony w sprawie wstrzymania wykonania decyzji mógł być rozpatrzony jedynie na podstawie art. 224 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) - zwanej dalej Ordynacją podatkową. Zgodnie z dyspozycją tego przepisu organ podatkowy może, ze względu na szczególnie ważny interes strony, wstrzymać, na jej wniosek, wykonanie decyzji. Postanowienie w tym zakresie, z uwagi na brak stosownej regulacji w przepisach Ordynacji podatkowej, nie podlega zaskarżeniu. W myśl art. 236 § 1 Ordynacji podatkowej zażalenie na postanowienie służy jedynie wówczas, gdy ustawa tak stanowi.
Skarżąca w skardze z dnia [...]wniosła o stwierdzenie, iż zaskarżone postanowienie zostało wydane z rażącym naruszeniem prawa, a w szczególności art. 156 § 1 pkt 2, 3, 6 i 7 1 Kodeksu postępowania administracyjnego.
W uzasadnieniu podniosła, że zaskarżone postanowienie zostało wydane bez podstawy prawnej, to jest bez wymaganej prawem umowy, zaś jego wykonanie grozi odpowiedzialnością z art. 231 § 1 i art. 271 § 1 Kodeksu karnego.
Podniosła również, iż dotyczy ono sprawy rozstrzygniętej wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu z dnia 28 listopada 2000 r., sygn. akt I SA/Wr 1772/99.
Dodatkowo pismem z dnia [...]skarżąca wniosła o przeprowadzenie dowodu z przesłuchania świadka na okoliczność zawarcia umowy kupna udziałów firmy PWPUH A Spółka z o.o.
Izba Skarbowa w odpowiedzi na skargę z dnia [...]wniosła o jej oddalenie i podtrzymała stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu wraz z przytoczoną tam argumentacją.
W uzasadnieniu dodatkowa wskazała, że postanowienie o odmowie wstrzymania wykonania decyzji nie kończy postępowania w sprawie, co oznacza, że nie służy na nie skarga do Sądu.
Na rozprawie pełnomocnik Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sadów administracyjnych i ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( DZ. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270) - zwanej dalej upsa.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem przy wydawaniu zaskarżonego postanowienia nie doszło do naruszenia przepisów postępowania, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Przystępując do oceny legalności zaskarżonego postanowienia należy w pierwszej kolejności stwierdzić, iż w postępowaniu podatkowym znajdują zastosowanie przepisy Ordynacji podatkowej a nie Kodeksu postępowania administracyjnego.
W myśl art. 224 Ordynacji podatkowej wniesienie odwołania od decyzji organu podatkowego nie wstrzymuje jej wykonania. Podatnik może jednak wystąpić z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji, wykazując istnienie po jego stronie szczególnie ważnego interesu.
Zajęcie przez organ podatkowy stanowiska w sprawie wstrzymania wykonania decyzji następuje w formie postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie.
Zgodnie z art. 236 Ordynacji podatkowej prawo zażalenia na postanowienie przysługuje tylko wówczas, gdy ustawa tak stanowi. W tym wypadku, z uwagi, iż postanowienie to nie ma cech trwałości i może być w każdym czasie uchylone lub zmienione, przepisy Ordynacji podatkowej nie przewidują środka zaskarżenia. Może być ono jednak zaskarżone w odwołaniu od decyzji.
Wobec powyższego należy przyjąć, iż złożone przez skarżącą zażalenie było prawnie nieskuteczne.
Organ odwoławczy, w przypadku stwierdzenia istnienia przyczyn o charakterze podmiotowych lub przedmiotowym niedopuszczalności zażalenia, wydaje, na podstawie art. 228 w związku z art. 239 Ordynacji, w tym zakresie postanowienie.
Zdaniem Sądu słusznie, więc Izba Skarbowa wydała postanowienie o niedopuszczalności zażalenia. W przypadku, gdy przepisy prawne wyłączają możliwość zaskarżenia postanowienia w toku instancji, zachodzi niedopuszczalność zażalenia z przyczyn przedmiotowych.
Należy również stwierdzić, iż organ odwoławczy badając dopuszczalności zażalenia nie może wejść w ocenę zasadności zażalenia. Na tym etapie postępowania organ odwoławczy nie może także odnosić się do zarzutów skarżącej stawianych pod adresem decyzji wymiarowej.
Odnosząc się z kolei do zarzutu skargi nie wykonania wskazanego powyżej wyroku Sądu, Sąd stwierdza, iż jest on niezasadny.
Z uwagi na fakt, iż wyrokiem tym zostały uchylone obydwie decyzje organów podatkowych, to obowiązkiem Urzędu Skarbowego było ponowne przeprowadzenie postępowania w sprawie opłaty skarbowej.
Brak jest także podstaw prawnych do uwzględnienia wniosku skarżącej o przeprowadzenie dowodu ze świadka. Przed sądem administracyjnym możliwe jest jedynie uzupełniające postępowanie dowodowe, ograniczające się do przeprowadzenia dowodu z dokumentu. Przeprowadzenie tego postępowania z innych środków dowodowych (na przykład dowodu ze świadka) jest niedopuszczalne.
Podsumowując, Sąd stwierdza, że zaskarżone postanowienie zostało wydane zgodnie z wskazanymi powyżej przepisami prawa.
Wobec braku przesłanek do uwzględnienia skargi Sąd, na podstawie art. 151 upsa, ją oddalił.