I SA/Wr 230/26

I SA/Wr 230/26 - Postanowienie WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2026-04-07
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-03-05
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Marta Semiczek /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
*Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 58  par. 1  pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Semiczek po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z dnia 30 stycznia 2026 r. nr 0201-IOV-13.4103.64.2025 w przedmiocie podatku od towarów i usług za listopad 2020 r. postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę w wysokości 100 zł (słowie: sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.
Uzasadnienie
Pismem z 11 lutego 2026 r. M. K. (dalej jako: Skarżący, Strona), zastępowany przez profesjonalnego pełnomocnika będącego doradcą podatkowym wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu (dalej jako: DIAS) z dnia 30 stycznia 2026 r. nr 0201-IOV-13.4103.64.2025 w przedmiocie podatku od towarów i usług za listopad 2020 r.
Skarżący zarzucił naruszenie:
1. art. 212 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r., poz. 111 ze zm.) dalej jako: "O.p.", art. 223 § 2 pkt 1 O.p., art. 228 § 1 pkt 1 O.p. w zw. z art. 145 § 2 O.p. i art. 165 § 4 O.p. poprzez niewłaściwe zastosowanie tych przepisów i uznanie przez organy I i II instancji, że rozpoczął się bieg terminu do złożenia odwołania, pomimo że nie doręczono pełnomocnikowi postanowienia o wszczęciu postępowania i decyzji organów I i II instancji na wskazany w pełnomocnictwie adres do doręczeń,
2. art. 145 § 2 O.p. w zw. z art. 144 § 1a O.p., poprzez niezastosowanie tych przepisów i niedoręczenie zaskarżonego postanowienia o wszczęciu postępowania i decyzji organów I i II instancji pełnomocnikowi Skarżącego na adres do doręczeń wskazany w pełnomocnictwie, co doprowadziło do tego, że postanowienia i decyzje nie zostały skutecznie doręczone i nie wywołują skutków prawnych, a orgay I i II instancji nie działały na podstawie przepisów prawa,
3. art. 120 O.p., poprzez niezastosowanie tego przepisu, co spowodowało, że organ podatkowy nie działał na podstawie przepisów prawa;
4. art. 121 § 1 O.p. poprzez niezastosowanie tego przepisu i prowadzenie postępowania w sposób niebudzący zaufania do organu;
5. art. 19a ust. 1, art. 29a ust. 1, art. 41 ust. 1, art. 99 ust. 12, art. 103 ust. 1 i art. 109 ust. 3, art. 120 ust. 1 pkt 4 i 5, ust. 4, ust. 10, ust. 15 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2020 r., poz. 106), poprzez zastosowanie tych przepisów, pomimo że nie wszczęto postępowania w sprawie podatku od towarów i usług za wskazany okres.
Skarżący wniósł o odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143) dalej jako: "p.p.s.a.", rozpoznanie skargi na rozprawie i zasądzenie na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania sądowego. W uzasadnieniu skargi podniesiono m. in. (str. 8-9 skargi), że w sprawie decyzje zarówno organu I instancji, jak i II instancji skierowano na inny adres elektroniczny pełnomocnika skarżącego, niż wskazany w pełnomocnictwie (tj. skrytka ePuap: /[...]/[...]), co jest niezgodne z art. 145 § 2 O.p., w którym przyjęto, że ustanowionemu pełnomocnikowi pisma doręcza się pod adresem wskazanym w pełnomocnictwie. Jak podniesiono w skardze, ww. przepis ma charakter szczególny wobec regulacji ustawy o KAS, gdyż dotyczy doręczania pism w postępowaniu podatkowym. To mocodawca w udzielonym pełnomocnictwie wskazuje adres do doręczeń, na który organy podatkowe zobowiązane są doręczać wszystkie pisma w zakresie prowadzonych spraw do których umocowany jest pełnomocnik. Dopóki mocodawca nie wyrazi zgody na doręczanie pism w zakresie udzielonego pełnomocnictwa na konto e-Urząd Skarbowy, poprzez wskazanie tego adresu, to adres wskazany w pełnomocnictwie wiąże organ podatkowy.
W odpowiedzi na skargę DIAS wniósł o oddalenie skargi w całości wskazując, że doręczenie pism na konto w systemie teleinformatycznym organu podatkowego (tj. e-US lub PUESC) ma charakter priorytetowy wobec doręczeń na ADE (adres do doręczeń elektronicznych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje:
Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada z urzędu jej dopuszczalność. Przesłanki odrzucenia skargi zostały wymienione w art. 58 § 1 p.p.s.a. W § 1 pkt 6 tego artykułu przyjęto, że sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Jedną z przyczyn niedopuszczalności skargi jest nieskuteczne doręczenie zaskarżonej decyzji. W rozpoznawanej sprawie decyzja DIAS została skierowana na adres pełnomocnika Skarżącego inny niż wskazany w pełnomocnictwie, co w ocenie Sądu jest niezgodne z art. 145 § 2 O.p., który stanowi, że ustanowionemu pełnomocnikowi pisma doręcza się pod adresem wskazanym w pełnomocnictwie. DIAS doręczył zaskarżoną decyzję DIAS za pośrednictwem indywidualnego konta pełnomocnika na portalu e-Urząd Skarbowy (vide: k. 68 – skoroszyt akt odwoławczych 0201-IOV-13.4103.64.2025), zamiast na adres podany w złożonym do akt pełnomocnictwie tj. skrytkę ePuap: /[...]/[...] (vide: k. 435-436 akt administracyjnych T. II).
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podał, że powyższe doręczenie wynika z wyrażenia przez pełnomocnika Skarżącego zgody na doręczanie od 11 stycznia 2023 r. korespondencji za pośrednictwem portalu e-Urząd Skarbowy i niewycofanie tej zgody (k. 52 akt odwoławczych 0201-IOV-13.4103.64.2025).
Z treści art. 35b ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (tekst jedn. Dz. U. z 2025 r., poz. 1131), dalej jako: "uKAS" wynika, że e-Urząd Skarbowy jest systemem teleinformatycznym KAS służącym w szczególności do 1) załatwiania spraw przez organy KAS; 2) składania i doręczania: a) pism w sprawach dotyczących wydawania przez organy KAS wiążących informacji stawkowych, interpretacji ogólnych i interpretacji indywidualnych, w tym w zakresie określonym w art. 35a ust. 1, b) innych niż wymienione w lit. a pism pomiędzy organami KAS a osobami fizycznymi i jednostkami organizacyjnymi, z wyjątkiem pism w sprawach, o których mowa w art. 35a ust. 1.
Z kolei zasady doręczania pism w postępowaniu podatkowym regulują przepisy Ordynacji podatkowej, w tym art. 144 § 1a O.p., który, w brzmieniu obowiązującym w czasie wydania zaskarżonej decyzji, stanowił, że organ podatkowy doręcza pisma na adres do doręczeń elektronicznych, chyba że doręczenie następuje na konto w systemie teleinformatycznym organu podatkowego albo w siedzibie organu podatkowego.
Sąd nie neguje, co do zasady, możliwości dokonywania w postępowaniu podatkowym doręczeń przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy oraz zasad, według których odbywa się doręczanie pism w tym systemie. Należy jednak wziąć pod uwagę, że w rozpoznawanej sprawie ustanowiony został pełnomocnik i to jemu doręczana była decyzja DIAS. Wobec tego organ był zobowiązany, zgodnie z wyżej przytoczonym art. 145 § 2 O.p., doręczać pisma na adres wskazany w pełnomocnictwie. Sąd podziela stanowisko Skarżącego, który podnosi, że przepis ten ma charakter szczególny wobec regulacji uKAS dotyczących doręczania pism w postępowaniu podatkowym. Ustawa ta w art. 35 do art. 35f określa w ogólny, ramowy sposób m.in. zasady wykonywania zadań przez organy KAS, a w tym także zasady składania pism przez podatników będących użytkownikami systemów teleinformatycznych KAS oraz doręczania przez organy KAS pism z wykorzystaniem tych systemów. Poza podatnikami w postępowaniu podatkowym występują także pełnomocnicy, do których nie odnoszą się bezpośrednio powołane wyżej przepisy ustawy KAS. W szczególności nie wynika z nich, aby zmieniały dyspozycję art. 145 § 2 O.p., nakazującego kierowanie pism na adres elektroniczny podany w pełnomocnictwie. Zgodnie z art. 138c § 1 O.p. "pełnomocnictwo wskazuje (...) adres tego pełnomocnika do doręczeń w kraju, chyba że wskazuje adres do doręczeń elektronicznych, na który organy podatkowe mają doręczać pisma. Adwokat, radca prawny lub doradca podatkowy wskazuje adres do doręczeń elektronicznych." Zatem wskazanie w pełnomocnictwie adresu elektronicznego do doręczeń wiąże organ podatkowy.
Sąd podkreśla, że w rozpatrywanej sprawie szczególne znaczenie ma chronologia wydarzeń. M. S. jeszcze przed zgłoszeniem swojego pełnomocnictwa w postępowaniu podatkowym, tj. w dniu 11 stycznia 2023 r. wyraził w trybie art. 35e ust. 1 ustawy o KAS zgodę na doręczanie mu e-Korespondencji na konto w e-Urzędzie Skarbowym. Jednakże następnie w toku postępowania podatkowego prowadzonego wobec Skarżącego, 10 października 2023 r. zgłosił się z pełnomocnictwem szczególnym i wskazał w nim adres do doręczeń elektronicznych na portalu ePUAP. Tym samym, na użytek prowadzonego postępowania podatkowego wobec strony jej pełnomocnik, będący doradcą podatkowym, wskazał inny kanał komunikacji elektronicznej aniżeli wcześniej wybrany przez siebie sposób doręczeń na konto w e-Urzędzie Skarbowym. Gdyby sytuacja była odwrotna, tzn. gdyby wpierw złożył do akt sprawy podatkowej, w której toczy się postępowanie podatkowe, pełnomocnictwo ze wskazanym adresem elektronicznym na portalu ePUAP, a następnie w trybie art. 35e ustawy o KAS wyraził zgodę na doręczanie na konto w e-Urzędzie Skarbowym pism wydawanych przez organy KAS, wówczas należałoby przyjąć, że zgodnie z art. 146 § 1 O.p. zawiadomił organ podatkowy o zmianie adresu, pod którym dokonuje się doręczeń. Jak wskazano w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30 maja 2025 r. o sygn. akt I FZ 41/25 (publ. CBOSA), pełnomocnik szczególny, wyrażając zgodę na doręczanie pism na konto osoby fizycznej w e-Urząd Skarbowy, wyraża taką zgodę we własnym imieniu jako osoba fizyczna, a zakres tej zgody obejmuje nie tylko prywatną, ale i zawodową (jako pełnomocnika) sferę kontaktów z organami KAS. Nie można wobec tego podzielić stanowiska, że wskazanie w toku postępowania podatkowego przez pełnomocnika szczególnego adresu do doręczeń elektronicznych w trybie art. 145 § 2 O.p. na portalu ePUAP nie jest wiążące dla organu podatkowego, jeżeli wcześniej wyraził on zgodę na doręczanie na konto w e-Urzędzie Skarbowym. Istotny jest zatem moment, w którym pełnomocnik wyraża zgodę na doręczanie mu pism od organów KAS (zob. postanowienie NSA z 8 października 2025 r. o sygn. akt II FSK 895/25, CBOSA).
Wobec tego, skoro zaskarżona decyzja DIAS nie została skutecznie doręczona, to skarga na tą decyzję jest przedwczesna i podlega odrzuceniu na podstawie 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., o czym Sąd postanowił jak w pkt I sentencji.
O zwrocie kwoty 100 zł uiszczonej tytułem wpisu sądowego od skargi Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.