I SA/Wr 230/26

Sprawa dotyczyła skargi wniesionej przez M. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej (DIAS) w przedmiocie podatku od towarów i usług. Kluczowym zarzutem skarżącego było naruszenie przepisów Ordynacji podatkowej (O.p.) dotyczących doręczeń, w szczególności art. 145 § 2 O.p. Pełnomocnik skarżącego, będący doradcą podatkowym, podniósł, że zaskarżona decyzja została skierowana na adres elektroniczny inny niż wskazany w złożonym pełnomocnictwie, co skutkowało jej nieskutecznym doręczeniem. Organ odwoławczy (DIAS) argumentował, że doręczenie nastąpiło na konto w systemie teleinformatycznym organu podatkowego (e-Urząd Skarbowy), na które pełnomocnik skarżącego wcześniej wyraził zgodę zgodnie z ustawą o Krajowej Administracji Skarbowej (uKAS). Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, badając dopuszczalność skargi, uznał ją za przedwczesną i podlegającą odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.). Sąd podkreślił, że choć doręczenia przez systemy teleinformatyczne są dopuszczalne, to w przypadku ustanowienia pełnomocnika, organ jest zobowiązany doręczać pisma na adres wskazany w pełnomocnictwie, zgodnie z art. 145 § 2 O.p. Sąd zinterpretował, że przepis ten ma charakter szczególny wobec ogólnych regulacji uKAS. Kluczowe znaczenie miała chronologia zdarzeń: pełnomocnik skarżącego najpierw wyraził zgodę na doręczanie korespondencji na konto w e-Urzędzie Skarbowym, a następnie w toku postępowania podatkowego zgłosił pełnomocnictwo ze wskazaniem innego adresu elektronicznego (ePUAP). Sąd uznał, że późniejsze wskazanie adresu w pełnomocnictwie jest wiążące dla organu podatkowego, nawet jeśli wcześniej wyrażono zgodę na inny kanał doręczeń. Wobec nieskutecznego doręczenia decyzji, skarga została odrzucona jako przedwczesna. Sąd orzekł również zwrot uiszczonego wpisu sądowego.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający