I SA/Wr 211/26VAT odliczenie fikcyjne transakcje transport miejski
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuPrzedmiotem skargi B. D. była decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu (DIAS) z 23 listopada 2020 r., utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w Świdnicy z 11 września 2018 r. w zakresie rozliczenia podatku od towarów i usług za okres od stycznia 2016 r. do czerwca 2017 r. Podatnik prowadził działalność w zakresie transportu pasażerskiego. Organy podatkowe zakwestionowały zaniżenie obrotu oraz nieujęcie w ewidencji sprzedaży transakcji dostawy złomu i braku deklaracji VAT-27. Ponadto, zakwestionowano prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur od dostaw części samochodowych i olejów od kontrahentów P.(1), P.(2) i A., uznając te faktury za niedokumentujące rzeczywiste transakcje gospodarcze i wystawione w celu sztucznego wykreowania wysokich wartości podatku naliczonego. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, po wcześniejszych uchyleniach wyroków i rozpoznaniu skargi kasacyjnej, oddalił skargę podatnika. Sąd uznał, że organy podatkowe prawidłowo zebrały i oceniły materiał dowodowy, a ustalony stan faktyczny został poczyniony z zachowaniem reguł procedury podatkowej. Sąd stwierdził, że w sprawie brak było możliwości precyzyjnego wyodrębnienia fikcyjnych dostaw części samochodowych i olejów silnikowych od ewentualnie zaistniałych faktycznych dostaw akcesoriów, co uniemożliwiło odliczenie podatku naliczonego zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a ustawy o VAT. Sąd uznał, że zarzuty skargi stanowiły polemikę z ustaleniami organów bez merytorycznego uzasadnienia i podania dowodów.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a ustawy o VAT w kontekście odliczania podatku naliczonego od faktur dokumentujących transakcje, których rzeczywistość jest kwestionowana, zwłaszcza gdy brak jest możliwości precyzyjnego wyodrębnienia transakcji faktycznych od fikcyjnych.
Orzeczenie dotyczy specyficznego stanu faktycznego związanego z transportem pasażerskim i dostawami części samochodowych. Kluczowe jest wykazanie przez organy braku możliwości precyzyjnego wyodrębnienia transakcji.
Zagadnienia prawne (3)
Czy faktury dokumentujące dostawy części samochodowych i olejów, w sytuacji gdy organy podatkowe kwestionują ich rzeczywisty charakter i związek z działalnością gospodarczą podatnika, mogą stanowić podstawę do odliczenia podatku naliczonego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli nie jest możliwe precyzyjne wyodrębnienie czynności faktycznie dokonanych od fikcyjnych, a organy wykazały brak dowodów na rzeczywiste wykonanie transakcji.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a ustawy o VAT, podatnik może obniżyć podatek naliczony tylko wtedy, gdy faktura dokumentuje rzeczywiste transakcje. W sytuacji braku możliwości precyzyjnego wyodrębnienia fikcyjnych dostaw od faktycznych, całkowite odliczenie podatku naliczonego jest niemożliwe, nawet jeśli część transakcji mogła być faktyczna.
Czy organy podatkowe prawidłowo zebrały i oceniły materiał dowodowy w sprawie, w tym zeznania świadków, faktury i inne dokumenty, przy ustalaniu stanu faktycznego dotyczącego rzeczywistości gospodarczej transakcji?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, sąd uznał, że organy podatkowe prawidłowo zebrały i w sposób wyczerpujący rozpatrzyły materiał dowodowy, a ocena tego materiału była obiektywna i zgodna z zasadami procedury podatkowej.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że organy podatkowe działały zgodnie z art. 122, 187 § 1 i 191 Ordynacji podatkowej, a zgromadzony materiał dowodowy był wyczerpujący i poddany obiektywnej ocenie. Okoliczności istotne dla sprawy zostały szczegółowo opisane i ocenione w uzasadnieniach decyzji organów obu instancji.
Czy pismo pracownika firmy P. (tzw. 'donos') mogło stanowić podstawę rozstrzygnięcia organu podatkowego, jeśli nie odnosiło się wprost do przedmiotu postępowania VAT?
Odpowiedź sądu
Nie, sąd uznał, że sporne pismo nie stanowiło głównego dowodu, a jego treść nie determinowała oceny zakwestionowanych transakcji. Potwierdziło ono jedynie wcześniej dostrzeżone nieprawidłowości.
Uzasadnienie
Sąd podzielił stanowisko DIAS, że informacje zawarte w spornym 'donosie' nie odnosiły się wprost do przedmiotu postępowania VAT, a stanowisko organu było wynikiem wcześniej wykazanych nieprawidłowości. Dokument ten jedynie potwierdził te okoliczności.
Rozstrzygnięcie
Przepisy (11)
Główne
u.p.t.u. art. 86 § ust. 3a pkt 4 lit. a
Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
Przepis ten stanowi podstawę do odmowy odliczenia podatku naliczonego, gdy faktura stwierdza czynności, które nie zostały wykonane lub nie odzwierciedlają rzeczywistych transakcji gospodarczych. Odliczenie jest możliwe tylko w części dotyczącej czynności faktycznie dokonanych, jeśli można je precyzyjnie wyodrębnić.
u.p.t.u. art. 88 § ust. 3a pkt 4 lit. a
Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
Zakaz odliczenia podatku naliczonego, gdy faktury stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane. Klauzula uzupełniona o możliwość odliczenia w części dotyczącej czynności faktycznie dokonanych, jeśli można je wyodrębnić.
Pomocnicze
o.p. art. 122
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
Obowiązek organów podatkowych podejmowania wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego.
o.p. art. 124
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
Obowiązek organów wyjaśniania stronom zasadności przesłanek, aby doprowadzić do wykonania decyzji bez przymusu.
o.p. art. 187 § § 1
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
Obowiązek organu podatkowego zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego.
o.p. art. 191
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
Organ podatkowy ocenia na podstawie całego zebranego materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona.
o.p. art. 210 § § 1 pkt 6
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
Decyzja administracyjna zawiera uzasadnienie faktyczne i prawne.
u.p.s.a. art. 1 § § 1 i § 2
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
p.p.s.a. art. 3 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej.
p.p.s.a. art. 134 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
p.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
W przypadku braku zasadności zarzutów i naruszeń prawa, skarga podlega oddaleniu.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organy podatkowe prawidłowo ustaliły, że faktury od kontrahentów P.(1), P.(2) i A. nie dokumentowały rzeczywistych transakcji gospodarczych. • Brak możliwości precyzyjnego wyodrębnienia fikcyjnych dostaw od faktycznych uniemożliwia odliczenie podatku naliczonego w całości. • Organy podatkowe prawidłowo zebrały i oceniły materiał dowodowy, a ustalony stan faktyczny został poczyniony z zachowaniem reguł procedury podatkowej.
Odrzucone argumenty
Zarzuty skargi dotyczące naruszenia przepisów postępowania, w tym błędnej i wybiórczej oceny materiału dowodowego, prowadzenia postępowania z naruszeniem zasad legalizmu i budzenia zaufania. • Zarzuty dotyczące nieprawidłowego, niespójnego i wewnętrznie sprzecznego uzasadnienia zaskarżonej decyzji. • Zarzuty dotyczące pozorne przeprowadzenie postępowania podatkowego.
Godne uwagi sformułowania
faktury nie dokumentowały rzeczywistych transakcji gospodarczych i były wystawiane wyłącznie celem sztucznego wykreowania u Strony wysokich wartości podatku naliczonego • nie jest możliwe precyzyjne wyodrębnienie fikcyjnych dostaw części samochodowych oraz olejów silnikowych od ewentualnie zaistniałych w sprawie faktycznych dostaw akcesoriów samochodowych • zarzuty podnoszone przez Stronę, bez jednoczesnego przedstawienia dowodów prowadzących do odmiennego ustalenia w sprawie, stanowią zwykłą polemikę z ustaleniami zawartymi w decyzji, bez merytorycznego uzasadnienia i podania dowodów uzasadniających stanowisko Strony
Skład orzekający
Iwona Solatycka
przewodniczący sprawozdawca
Dagmara Stankiewicz-Rajchman
sędzia
Łukasz Cieślak
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a ustawy o VAT w kontekście odliczania podatku naliczonego od faktur dokumentujących transakcje, których rzeczywistość jest kwestionowana, zwłaszcza gdy brak jest możliwości precyzyjnego wyodrębnienia transakcji faktycznych od fikcyjnych."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznego stanu faktycznego związanego z transportem pasażerskim i dostawami części samochodowych. Kluczowe jest wykazanie przez organy braku możliwości precyzyjnego wyodrębnienia transakcji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu odliczania VAT od faktur, które mogą nie dokumentować rzeczywistych transakcji. Pokazuje, jak organy podatkowe i sądy analizują dowody w takich przypadkach.
“VAT od fikcyjnych faktur: Kiedy można odliczyć podatek, a kiedy nie?”
Sektor
transport
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.