I SA/Wa 746/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła skargi J. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie, która utrzymała w mocy decyzję Prezydenta m.st. Warszawy o odmowie przyznania prawa użytkowania wieczystego do nieruchomości warszawskiej, w szczególności do działki nr [...]. Organy administracji powołały się na negatywne przesłanki z ustawy o gospodarce nieruchomościami, wskazując na przeznaczenie działki w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego pod usługi administracji publicznej, kultury i oświaty (art. 214a ust. 1 pkt 1 i 7 u.g.n.). Skarżąca kwestionowała tę interpretację, argumentując m.in., że obecne wykorzystanie działki jako terenu handlowo-usługowego nie odpowiada tym celom i że poprzedni wyrok WSA w tej sprawie nie pozwalał na badanie tych przesłanek. Sąd administracyjny oddalił skargę, uznając, że organy prawidłowo zastosowały przepisy, a przeznaczenie nieruchomości w planie miejscowym, niezależnie od jej obecnego wykorzystania, stanowi wystarczającą podstawę do odmowy przyznania prawa użytkowania wieczystego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja przepisów dotyczących przyznawania prawa użytkowania wieczystego do nieruchomości warszawskich na podstawie dekretu, w kontekście przeznaczenia nieruchomości w planach miejscowych oraz związania organów oceną prawną sądu.
Dotyczy specyficznej sytuacji nieruchomości warszawskich objętych dekretem z 1945 r. oraz interpretacji przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami w kontekście planów miejscowych.
Zagadnienia prawne (2)
Czy przeznaczenie nieruchomości w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego pod usługi administracji publicznej, kultury lub oświaty stanowi bezwzględną przesłankę odmowy przyznania prawa użytkowania wieczystego na podstawie dekretu warszawskiego, niezależnie od jej obecnego wykorzystania?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, przeznaczenie nieruchomości w planie miejscowym pod usługi administracji publicznej, kultury lub oświaty, zgodnie z art. 214a ust. 1 pkt 1 i 7 ustawy o gospodarce nieruchomościami, stanowi negatywną przesłankę do przyznania prawa użytkowania wieczystego, nawet jeśli nieruchomość jest obecnie wykorzystywana w inny sposób (np. handlowo-usługowy).
Uzasadnienie
Sąd uznał, że przepisy art. 214a ust. 1 pkt 1 i 7 u.g.n. jasno wskazują, że dla odmowy przyznania prawa użytkowania wieczystego kluczowe jest przeznaczenie nieruchomości w planie miejscowym, a nie jej aktualne wykorzystanie. W analizowanej sprawie plan miejscowy przewidywał dla działki funkcje usługowe z zakresu administracji publicznej, kultury i oświaty, co było wystarczającą podstawą do odmowy.
Czy organ administracji, po uchyleniu poprzedniej decyzji przez sąd administracyjny, może badać inne przesłanki odmowy przyznania prawa użytkowania wieczystego niż te, które były przedmiotem poprzedniego postępowania sądowego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, organ administracji, po uchyleniu poprzedniej decyzji przez sąd administracyjny, jest uprawniony do zbadania, czy w sprawie nie zaszły inne przesłanki negatywne z ustawy o gospodarce nieruchomościami, które uniemożliwiałyby ustanowienie prawa użytkowania wieczystego, nawet jeśli poprzednie postępowanie sądowe koncentrowało się na innej przesłance.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że wyrok uchylający poprzednią decyzję, który skupiał się na przesłance z art. 214a ust. 1 pkt 9 u.g.n. (odpłatne korzystanie przez osoby trzecie), nie wyłączał możliwości zbadania przez organy innych przesłanek z art. 214a ust. 1 u.g.n. (np. przeznaczenia nieruchomości na cele publiczne lub cele nauki, oświaty i kultury).
Przepisy (13)
Główne
p.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.g.n. art. 214a § ust. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami
Odmawia się oddania gruntu w użytkowanie wieczyste ze względu na przeznaczenie lub wykorzystywanie gruntu na cele publiczne określone w art. 6.
u.g.n. art. 214a § ust. 1 pkt 7
Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami
Odmawia się oddania gruntu w użytkowanie wieczyste ze względu na przeznaczenie nieruchomości na cele nauki, oświaty i kultury.
dekret warszawski art. 7 § ust. 1
Dekret z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 153
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania zawarte w prawomocnym wyroku sądu wiążą organy.
u.g.n. art. 214a § ust. 1 pkt 9
Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami
Odmawia się oddania gruntu w użytkowanie wieczyste ze względu na oddanie nieruchomości lub jej części do odpłatnego korzystania.
u.g.n. art. 6 § pkt 6
Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami
Definiuje cele publiczne, w tym budowę i utrzymywanie m.in. urzędów, uczelni publicznych, szkół publicznych, instytucji kultury.
dekret warszawski art. 7 § ust. 2
Dekret z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy
K.p.a. art. 15
Kodeks postępowania administracyjnego
K.p.a. art. 7
Kodeks postępowania administracyjnego
K.p.a. art. 77 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
K.p.a. art. 80
Kodeks postępowania administracyjnego
K.p.a. art. 107 § § 3
Kodeks postępowania administracyjnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Przeznaczenie nieruchomości w planie miejscowym pod usługi administracji publicznej, kultury lub oświaty stanowi negatywną przesłankę odmowy przyznania prawa użytkowania wieczystego zgodnie z art. 214a ust. 1 pkt 1 i 7 u.g.n. • Badanie innych przesłanek odmowy (niż ta badana w poprzednim postępowaniu sądowym) jest dopuszczalne i konieczne po uchyleniu decyzji przez sąd.
Odrzucone argumenty
Nieruchomość nie jest przeznaczona pod inwestycję celu publicznego. • Przeznaczenie nieruchomości pod funkcje usługowe w planie miejscowym nie jest wystarczające do odmowy, jeśli nieruchomość nie zaspokaja szczególnych potrzeb społecznych. • Organ odwoławczy nie dokonał własnych ustaleń i przyjął rolę organu kontrolnego. • Organ odwoławczy nie zastosował się do wiążącej oceny prawnej z poprzedniego wyroku WSA, rozpoznając wniosek dekretowy w kontekście przeznaczenia nieruchomości w planie miejscowym, zamiast skupić się wyłącznie na prawach osób trzecich.
Godne uwagi sformułowania
przeznaczenie lub wykorzystywania gruntu na cele publiczne • przeznaczenie nieruchomości na cele nauki, oświaty i kultury • nie można zgodzić się ze skarżącą, że skoro nieruchomość zabudowana jest budynkiem handlowo-usługowym i nie była wykorzystywana na cele oświaty lub kultury, to nie zachodzi przesłanka z art. 214a ust. 1 pkt 7 u.g.n. • bez znaczenia dla rozstrzygnięcia na podstawie art. 214a ust. 1 pkt 1 i pkt 7 u.g.n. jest okoliczność obecnego wykorzystywania nieruchomości
Skład orzekający
Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz
przewodniczący
Anna Milicka-Stojek
sprawozdawca
Gabriela Nowak
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących przyznawania prawa użytkowania wieczystego do nieruchomości warszawskich na podstawie dekretu, w kontekście przeznaczenia nieruchomości w planach miejscowych oraz związania organów oceną prawną sądu."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji nieruchomości warszawskich objętych dekretem z 1945 r. oraz interpretacji przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami w kontekście planów miejscowych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy historycznego dekretu warszawskiego i jego zastosowania w dzisiejszych realiach, co może być interesujące dla prawników specjalizujących się w prawie nieruchomości i historii prawa.
“Prawo użytkowania wieczystego do gruntu warszawskiego: czy plan miejscowy decyduje o wszystkim?”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.