I SA/Wa 667/24

I SA/Wa 667/24 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2024-06-06
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2024-03-20
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz /przewodniczący sprawozdawca/
Elżbieta Lenart
Łukasz Trochym
Symbol z opisem
645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Sygn. powiązane
III OSK 2713/24 - Wyrok NSA z 2025-10-08
Skarżony organ
Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 2000
art. 158 par. 3
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz (spr.), Sędziowie sędzia WSA Elżbieta Lenart, sędzia WSA Łukasz Trochym, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 6 czerwca 2024 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] z siedzibą w [...] na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 10 października 2019 r. nr DZIK-SSOP-630-4/2018(57)/KP w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania oddala skargę.
Uzasadnienie
Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji postanowieniem z 10 października 2019 r. nr DZIK-SSOP-630-4/2018(57)/KP utrzymał w mocy postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 7 czerwca 2019 r. nr 1/2019 odmawiające wszczęcia postępowania sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych z 9 grudnia 1991 r. nr D.102/S/I/91 stwierdzającej nieważność decyzji Prezydium Rady Narodowej w m.st. Warszawie Wydziału Społeczno - Administracyjnego z 5 grudnia 1951 r. nr [...] zarządzającej likwidację stowarzyszenia pod nazwą [...] oraz decyzji Prezydium Rady Narodowej w m.st. Warszawie Wydziału Społeczno - Administracyjnego z 14 stycznia 1957 r. nr [...] zarządzającej wykreślenie stowarzyszenia pod nazwą [...] z rejestru stowarzyszeń i związków.
Powyższe postanowienie wydane zostało w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy:
Stowarzyszenie [...] wnioskiem z 6 listopada 2014 r. wystąpiło o stwierdzenie nieważności decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych z 9 grudnia 1991 r. stwierdzającej nieważność ww. decyzji z 5 grudnia 1951 r. i z 14 stycznia 1957 r. zarządzających likwidację stowarzyszenia p.n. [...] oraz wykreślenie [...] z rejestru stowarzyszeń i związków.
Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji postanowieniem z 7 czerwca 2019 r. odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z 9 grudnia 1991 r. uznając, że wnioskodawca nie posiada legitymacji do zainicjowania postępowania w trybie art. 156 kpa.
Stowarzyszenie [...] oraz [...] wystąpili z wnioskami o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej ww. postanowieniem.
Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji ponownie rozpoznając sprawę stwierdził, że postanowienie z 7 czerwca 2019 r. jest prawidłowe.
Organ przytoczył przepisy kpa, zasady oraz stanowisko doktryny dotyczące stwierdzenia nieważności decyzji i wszczęcia postępowania w trybie nadzwyczajnym podkreślając, że z treści art. 157 § 2 kpa wynika, że legitymację do żądania wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ma strona postępowania zakończonego wydaniem decyzji, której ma dotyczyć stwierdzenie jej nieważności oraz podmiot, którego interesu prawnego lub obowiązku w rozumieniu art. 28 kpa decyzja ta dotyczy albo którego interesu prawnego lub obowiązku mogą dotyczyć skutki stwierdzenia nieważności tej decyzji. Interes prawny uprawniający do wszczęcia postępowania i bycia w nim stroną musi znajdować oparcie w przepisach prawa materialnego powszechnie obowiązującego. Nie wystarczy wewnętrzne przekonanie danego podmiotu w tym zakresie czy też, nawet niebudzący wątpliwości, interes faktyczny takiego podmiotu we wszczęciu i rozstrzygnięciu sprawy będącej przedmiotem wniosku.
W ocenie Ministra skarżący wywodząc swój interes we wszczęciu, a następnie rozstrzygnięciu postępowania w trybie nadzwyczajnym, nie wskazał normy prawnej, z której wynikałby jego interes prawny ani taka norma prawna nie była znana organowi z urzędu.
Organ nadzoru nie podzielił argumentacji skarżącego, że jego interesu prawnego we wszczęciu postępowania o stwierdzenie nieważności ww. decyzji należy upatrywać w tym, że skarżący jako były członek [...] w związku z faktem likwidacji tego Stowarzyszenia, a następnie unieważnienia likwidacji, musi wiedzieć, jakie przysługują mu uprawnienia, ewentualnie jakie ciążą na nim zobowiązania.
Zdaniem organu ponadto brak legitymacji skarżącego wynika z faktu, że Stowarzyszenie [...] nie jest osobą fizyczną, będącą członkiem zlikwidowanego stowarzyszenia, a na taki warunek wskazuje m.in. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 18 marca 1995 r. sygn. akt I SA 2035/93.
Minister podkreślił, że skarżący nie był członkiem [...] w czasie wydania decyzji objętej wnioskiem, stąd też nie można przyjąć, że ma on interes prawny w stwierdzeniu jej nieważności. Skarżący nie był stroną postępowania zakończonego wydaniem decyzji z 9 grudnia 1991 r., ani też nie wykazał, że ma interes prawny we wszczęciu w trybie nadzwyczajnym postępowania o stwierdzenie nieważności tej decyzji.
Odnosząc się do stanowiska [...] , organ wyjaśnił, że podmiot ten został utworzony na podstawie postanowienia Sądu Wojewódzkiego z 5 stycznia 1990 r., nie jest zatem następcą prawnym przedwojennego [...] , pomimo kontynuowania tradycji tego związku. Podmiot ten nie będąc członkiem [...] nie ma interesu prawnego w żądaniu wszczęcia postępowania w niniejszej sprawie.
W świetle powyższego Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji stwierdził, że wniosek [...] z 6 listopada 2014 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych z 9 grudnia 1991 r. nie spełnia przesłanek warunkujących możliwość wszczęcia na żądanie strony postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji. Negatywna przesłanka podmiotowa w postaci braku interesu prawnego istniała od samego początku, dlatego też zasadna jest odmowa wszczęcia postępowania na wniosek skarżącego. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 157 § 2 kpa poprzez brak wszczęcia postępowania z urzędu, Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wyjaśnił, że wszczęcie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z urzędu pozostawione jest ocenie właściwego organu. Podmiot niemający interesu prawnego nie ma również roszczenia o wszczęcie postępowania w sprawie nieważności decyzji z urzędu.
Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosło [...] z siedzibą w W. zarzucając zaskarżonemu postanowieniu naruszenie:
- art. 28 kpa w zw. z art. 157 § 2 kpa poprzez błędne przyjęcie przez organ, że skarżący nie posiada interesu prawnego do złożenia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji o stwierdzeniu nieważności likwidacji [...] , w sytuacji gdy po pierwsze skarżący jest co najmniej byłym członkiem [...] , po drugie decyzja o stwierdzeniu nieważności likwidacji [...] dotyczy interesu prawnego i obowiązku skarżącego, i po trzecie skutki stwierdzenia nieważności decyzji o stwierdzeniu nieważności likwidacji [...] dotyczą interesu prawnego oraz obowiązku skarżącego, co skutkowało bezpodstawnym utrzymaniem w mocy postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania;
- art. 107 § 3 kpa w zw. z art. 7 kpa i 77 § 1 kpa poprzez zaniechanie przez organ podjęcia wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i niezebranie w sposób wyczerpujący i nierozpoznanie całego materiału dowodowego; brak odniesienia się przez organ w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia do okoliczności i dowodów wskazanych przez skarżącego we wniosku, w szczególności do:
a) statutu [...] z 1949 r., z którego wynika, że skarżący był członkiem [...] , a tym samym wprost miał legitymację do wniesienia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji o stwierdzeniu nieważności likwidacji [...] ,
b) dokumentacji związanej z nieruchomością w W. przy ul. [...] , z której wynika, że nieruchomość ta należała kiedyś do zlikwidowanego [...] , a obecnie jest w posiadaniu skarżącego, a zatem co do okoliczności i dowodów, z których wynika, że skarżący posiada interes prawny we wszczęciu postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji o stwierdzeniu nieważności likwidacji [...] oraz
c) do pisma Prokuratury Okręgowej w W. z 10 lipca 2018 r., które potwierdza, że we wniosku o stwierdzenie nieważności uprawdopodobniono określoną w art. 156 § 1 kpa wadliwość ww. decyzji, a zatem co do okoliczności i dowodów, które wskazują, że organ powinien wszcząć postępowanie z urzędu zgodnie z art. 157 § 2 kpa, w sytuacji gdy stwierdził, że skarżący nie ma do tego legitymacji,
d) poprzez niewskazanie przez organ w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia dowodów, na których się oparł ani przyczyn z powodu których odmówił wiarygodności i mocy dowodowej dowodom przedstawionym przez skarżącego - powyższe naruszenia miały istotny wpływ na wynik sprawy bowiem organ oparł swoje rozstrzygnięcie bez uprzedniego dokonania pełnych ustaleń faktycznych, co skutkowało błędnym i bezpodstawnym uznaniem, że skarżący nie ma interesu prawnego w przedmiotowej sprawie, a także błędnym uznaniem, że nie zachodzą przesłanki do wszczęcia postępowania z urzędu;
- art. 61 kpa i art. 7 kpa normującego zasadę prawdy obiektywnej, polegające na pominięciu stanowiska [...] i nie potraktowania pisma ww. Związku złożonego w toku postępowania, jako odrębnego wniosku o wszczęcie postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji o stwierdzeniu nieważności likwidacji [...] , a zatem jako odrębnej od skarżącego strony niniejszego postępowania, w sytuacji gdy w piśmie [...] z 21 września 2015 r. (w aktach sprawy) jest wprost napisane, że "popieram wniosek i wnoszę o stwierdzenie nieważności przedmiotowej decyzji";
- art. 12 kpa normującego zasadę szybkości i prostoty postępowania - organy administracji publicznej powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia, tymczasem organ po prawie 5 latach od złożenia wniosku przez skarżącego wydał postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania omijając merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy;
- art. 138 § 1 pkt 1 kpa w zw. z art. 126 kpa poprzez utrzymanie w mocy postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania, w sytuacji gdy wniosek o stwierdzenie nieważności został złożony przez skarżącego będącego podmiotem posiadającym do tego legitymację zgodnie z art. 157 § 2 kpa;
- art. 157 § 2 kpa poprzez brak wszczęcia postępowania z urzędu, gdzie w sytuacji, w której organ odmówił przymiotu strony skarżącemu, przy jednoczesnej treści żądania skarżącego, popartej stanowiskiem Prokuratury Okręgowej w W. i [...] , uprawdopodobniono określoną w art. 156 § 1 kpa wadliwość decyzji o stwierdzeniu nieważności likwidacji [...] ;
- art. 157 § 2 kpa oraz art. 61a § 1 kpa poprzez przyjęcie, że nie doszło do wszczęcia postępowania, mimo zawiadomienia o jego wszczęciu pismem organu z 2 września 2015 r. oraz wskazaniu przez organ w postanowieniu z 19 lipca 2019 r. o przedłużeniu do 10 października 2019 r. terminu wydania rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie, z uwagi na konieczność analizy i wykładni przepisów obowiązujących na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej w okresie po zakończeniu II Wojny Światowej i na początku lat 50-tych, co potwierdza, że w dacie wydania ww. postanowienia o przedłużeniu terminu przez organ doszło do wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji o stwierdzeniu nieważności likwidacji [...] . W sytuacji bowiem, kiedy nie doszłoby do wszczęcia postępowania, a organ badałby jedynie interes prawny skarżącego w rozumieniu art. 28 kpa nie było konieczności analizy i wykładni przepisów obowiązujących na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej w okresie po zakończeniu II Wojny Światowej i na początku lat 50-tych, jest to natomiast konieczne w przypadku oceny zasadności wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji o stwierdzeniu likwidacji [...] . Skoro organ w tym kierunku badał materiał, potwierdził, że doszło do wszczęcia postępowania i zobowiązany był do wydania decyzji merytorycznej.
W uzasadnieniu skargi skarżący przytoczył argumenty na poparcie podnoszonych zarzutów i wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia organu I instancji, a także o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 21 kwietnia 2020 r. sygn. akt VII SA/Wa 2693/19 uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 7 czerwca 2019 r.
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 1 lutego 2024 r. sygn. akt III OSK 3263/21 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. NSA podzielił stanowisko skarżącego kasacyjnie [...], zaprezentowane w skardze kasacyjnej, że w sprawie wystąpiła okoliczność skutkująca nieważnością postępowania, o której mowa w art. 183 § 2 pkt 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z tym przepisem, nieważność postępowania zachodzi jeżeli strona została pozbawiona możności obrony swych praw.
NSA zaznaczył, że z akt postępowania sądowoadministracyjnego wynika, skarżącemu kasacyjnie nie doręczono odpisów skargi oraz odpowiedzi na skargę przed terminem posiedzenia niejawnego (pomimo, że stosowne odpisy tych pism były w aktach sprawy). Nie nastąpiło to nawet z doręczeniem odpisu sentencji wyroku i jego uzasadnienia, a zatem już po rozpoznaniu sprawy. Takie działanie Sądu I instancji pozbawiło [...] możliwości zajęcia stanowiska w sprawie, co uznać należy za równoznaczne z pozbawianiem go możności obrony swych praw.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:
Stosownie do treści art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2492 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd bada, czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.
Rozpoznając sprawę w ramach wskazanych kryteriów Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Przy czym zaznaczyć trzeba, że uwzględniając stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w wyroku z dnia 1 lutego 2024 r. sygn. akt III OSK 3263/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wraz z zawiadomieniem o składzie orzekającym doręczył stronom postępowania odpisy skargi i odpowiedzi na skargę, celem umożliwienia zajęcie stanowiska w sprawie.
Zaskarżonym postanowieniem Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji utrzymał w mocy swoje wcześniejsze postanowienie z 7 czerwca 2019 r. odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych z 9 grudnia 1991 r. stwierdzającej nieważność decyzji Prezydium Rady Narodowej w m.st. Warszawie Wydziału Społeczno - Administracyjnego z 5 grudnia 1951 r. oraz z 14 stycznia 1957 r. zarządzających likwidację stowarzyszenia pod nazwą [...] oraz wykreślenie Stowarzyszenia z rejestru stowarzyszeń i związków. Organ uznał, że stronie skarżącej nie przysługuje status strony postępowania w rozumieniu art. 28 kpa i nie może ona skutecznie wystąpić z wnioskiem o stwierdzenie nieważności tej decyzji.
Zdaniem Sądu w rozpoznawanej zaistniały przesłanki uzasadniające oddalenie skargi, choć z innych przyczyn niż wskazane w treści zaskarżonego postanowienia.
Zauważyć trzeba, że 16 września 2021 r. weszła w życie ustawa z dnia 11 sierpnia 2021 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 1491). Zgodnie z art. 1 ust. 2 tej ustawy w art. 158 kpa dodaje się § 3 w brzmieniu: "Jeżeli od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji, o której mowa w art. 156 § 2, upłynęło trzydzieści lat, nie wszczyna się postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji".
Stosownie do art. 2 ust. 2 powołanej ustawy postępowania administracyjne w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji lub postanowienia, wszczęte po upływie trzydziestu lat od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji lub postanowienia i niezakończone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy ostateczną decyzją lub postanowieniem, umarza się z mocy prawa.
W myśl natomiast art. 2 ust. 1 ww. ustawy w postępowaniach w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji lub postanowienia, wszczętych i niezakończonych ostateczną decyzją lub postanowieniem przed dniem wejścia w życie ww. ustawy, stosuje się przepisy kpa w brzmieniu nadanym ww. ustawą.
Oznacza to, jak wskazuje się w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, że w obecnym stanie prawnym, obowiązującym od dnia 16 września 2021 r. (dzień wejścia w życie ustawy z dnia 11 sierpnia 2021 r.), nie stwierdza się nieważności decyzji z przyczyn wymienionych w art. 156 § 1 kpa, jeżeli od dnia jej doręczenia lub ogłoszenia upłynęło dziesięć lat, a także gdy decyzja wywołała nieodwracalne skutki prawne (art. 156 § 2 kpa), jak też nie wszczyna się postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, jeżeli od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji, o której mowa w art. 156 § 2, upłynęło trzydzieści lat (art. 158 § 3 kpa).
Innymi słowy po upływie ww. terminów nie jest dopuszczalne wszczęcie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej, a wszczęte postępowanie powinno być umorzone.
Ze zgromadzonego w rozpoznawanej sprawie materiału dowodowego wynika, że decyzja Ministra Spraw Wewnętrznych z 9 grudnia 1991 r. będąca przedmiotem wniosku [...] z siedzibą w W. z 6 listopada 2014 r. o stwierdzenie jej nieważności została doręczona stronom postępowania i przyjąć należy, że miało to miejsce najpóźniej w 1992 r. Co prawda w aktach sprawy brak jest dowodu doręczenia przedmiotowej decyzji. Okoliczność ta nie jest jednak w sprawie kwestionowana. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się przy tym, że brak dowodu doręczenia (potwierdzenia odbioru) w aktach sprawy nie powoduje automatycznie wadliwości decyzji, ani tym bardziej kwalifikowanej wadliwości, jeżeli okoliczności faktyczne sprawy, w tym zgromadzone dokumenty, nie pozostawiają wątpliwości co do faktu wprowadzenia decyzji administracyjnej do obrotu prawnego.
W ocenie Sądu analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego pozwala na stwierdzenie, że kwestionowana decyzja z 9 grudnia 1991 r. weszła do obrotu prawnego i nie ulega wątpliwości, że od dnia jej doręczenia lub ogłoszenia upłynęło trzydzieści lat. Co prawda wniosek o stwierdzenie nieważności tej decyzji złożony został przed dniem 16 września 2021 r., tj. przed wejściem w życie ustawy z dnia 11 sierpnia 2021 r. nowelizującej art. 158 kpa. Należy jednak zauważyć, że zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy nowelizującej, do postępowań administracyjnych w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji lub postanowienia, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy ostateczną decyzją lub postanowieniem, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. Niezależnie zatem od daty złożenia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji, skoro sprawa nie została zakończona ostateczną decyzją lub postanowieniem, organ po dniu 16 września 2021 r. zobligowany jest do stosowania przepisów kpa w nowym brzmieniu. Z treści art. 158 § 3 kpa jednoznacznie zaś wynika, że nie wszczyna się postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, jeżeli od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji, o której mowa w art. 156 § 2, upłynęło trzydzieści lat.
W świetle powyższego stwierdzić należy, że w obecnym stanie prawnym zachodzi negatywna przesłanka wszczęcia i prowadzenia postępowania nieważnościowego dotyczącego decyzji z 9 grudnia 1991 r. wynikająca z powołanego wyżej art. 158 § 3 kpa. Tym samym uznać trzeba, że zaskarżone postanowienie odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności tej decyzji, niezależnie od argumentów przedstawionych przez organ w jego uzasadnieniu, jest zgodne z prawem. Jak wskazano wszczęcie i prowadzenie postępowania nadzorczego w stosunku do ww. decyzji z uwagi na upływ 30 lat od daty doręczenia jest wykluczone niezależnie od tego kiedy wszczęto postępowanie nieważnościowe. Wniesiona skarga jest więc niezasadna i brak jest podstaw do jej uwzględnienia. Przy czym zaznaczyć trzeba, że z uwagi na zaistnienie wskazanej wyżej przesłanki wynikającej z art. 158 § 3 kpa, Sąd uznał, że bezzasadne jest odnoszenie się do zarzutów skargi dotyczących meritum zaskarżonego postanowienia.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji. Rozpatrzenie sprawy w trybie uproszczonym nastąpiło na podstawie art. 119 pkt 3 w związku z art. 120 tej ustawy.