Pełny tekst orzeczenia

I SA/Wa 2971/22

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

I SA/Wa 2971/22 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2023-04-21
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-12-20
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Dorota Kozub-Marciniak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Wójt Gminy
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 259
art. 58  par. 1  pkt 1 i 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Dorota Kozub - Marciniak po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na działanie Wójta Gminy [...] postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
A. K. (dalej, jako: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na działanie Wójta Gminy [...], który działa, zdaniem skarżącego, na szkodę interesu publicznego.
W skardze wyjaśniono, że wbrew instrukcjom Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Ciechanowie z 2012 r. nie dokonano wydzielenia Miejsca Pamięci Narodowej wraz z drogą (grobu nieznanego żołnierza z 1920 r.), w parku w miejscowości [...] gmina [...], wpisanym do rejestru zabytków województwa mazowieckiego, który to Park Gmina planuje sprzedać. Powyższe oznacza, w ocenie skarżącego, brak możliwości sprawowania nad Miejscem Pamięci Narodowej dalszej skutecznej opieki przez siły społeczne. Nadto sprzedając przedmiotową nieruchomość, nie poinformowano kupującego o wpisach dokonanych w księdze wieczystej (zakaz zbywania lub obciążania). Zdaniem skarżącego, kolejną szkodą jaka mogłaby powstać w wyniku sprzedaży nieruchomości jest okoliczność, że z wylicytowanej kwoty 329 900 zł Gmina [...] otrzymać może tylko 50% kwoty z tytułu zabytkowego charakteru nieruchomości. Ponadto okolicznością wymagającą wyjaśnienia jest nieuwzględnienie, poprzez podanie do publicznej widomości w postępowaniu prowadzonym przez organ, posiadania przez kupującego uprawnień do nabycia nieruchomości częściowo rolnej. Skarżący dodatkowo wniósł o wstrzymanie wykonania aktu sprzedaży z dnia 17 listopada 2022 r. w drodze przetargu, zabytkowej nieruchomości gminnej w postaci prawie 5 hektarowego [...], gm. [...].
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi, względnie o jej oddalenie.
W uzasadnieniu organ wskazał, że skarga jest niedopuszczalna albowiem jej przedmiot nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Odnosząc się do kwestii sprzedaży przedmiotowej nieruchomości, Wójt podniósł, że zbycie nieruchomości nastąpiło zgodnie z prawem, w drodze przetargu, a decyzją nr 250/DC/2012 z dnia 29 sierpnia 2012 r. Mazowiecki Wojewódzki Konserwator Zabytków udzielił pozwolenia na sprzedaż nieruchomości.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 23 grudnia 2022 r., skarżący został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi poprzez wskazanie numeru PESEL, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie Sądu zostało doręczone skarżącemu w dniu 24 stycznia 2023 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Sąd przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy zobligowany jest w pierwszej kolejności do zbadania przesłanek dopuszczalności skargi.
Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm., dalej jako: P.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.
W myśl art. 3 § 2 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie - Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy - Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a oraz 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Sądy administracyjne orzekają również w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 K.p.a., a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 2a i 3 P.p.s.a.)
Zgodnie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Podkreślić należy, że w ugruntowanym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje, się że w sprawach dotyczących postępowania skargowego (Dział VIII K.p.a.) nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego (por. np. wyrok NSA z 24 listopada 2011 r., sygn. II OSK 1961/11 oraz postanowienia NSA z: 20 stycznia 2021 r., sygn. III OSK 3694/21; 1 marca 2010 r. sygn. II OSK 478/09; 25 lutego 2009 r. sygn. II OSK 241/09).
W postępowaniu skargowym uregulowanym w dziale VIII K.p.a., które jest jednoinstancyjnym postępowaniem uproszczonym, nie rozstrzyga się konkretnej sprawy administracyjnej, a w konsekwencji nie kończy się ono wydaniem decyzji administracyjnej, ale czynnością materialno-techniczną, tj. zawiadomieniem o sposobie załatwienia sprawy (por postanowienie NSA z 14 października 2016 r., sygn. akt I OSK 2091/16). Stosownie do art. 237 § 3 K.p.a. o sposobie załatwienia skargi zawiadamia się skarżącego, przy czym elementy składowe tego zawiadomienia określa art. 238 § 1 K.p.a. Nie służy na nie skarga do sądu administracyjnego, nie jest ono także innym, niż decyzje i postanowienia, aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej, dotyczącym uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. Skarga z art. 227 K.p.a. jest odformalizowanym środkiem ochrony różnych interesów jednostki, niedającym podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego. Tym samym ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów Działu VIII K.p.a. nie podlega kognicji sądów administracyjnych.
Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy stwierdzić należy, że złożona do Sądu skarga dotyczy działalności Wójta Gminy, a konkretnie zbycia w drodze przetargu nieruchomości stanowiącej własność Gminy [...], położonej w m. [...], wpisanej do rejestru zabytków. Zdaniem skarżącego sprzedanie przez organ ww. nieruchomości było działaniem na szkodę interesu publicznego.
W ocenie Sądu złożona przez skarżącego skarga na działanie Wójta Gminy [...] nie dotyczy żadnej z form działalności administracji publicznej wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-9 P.p.s.a., a skarga złożona została de facto w trybie skargowym uregulowanym w dziale VIII K.p.a. W konsekwencji skarga taka podlega odrzuceniu.
Dodatkowo należy wskazać, że zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b P.p.s.a. pismo strony powinno zawierać w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku.
W myśl art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Zgodnie z brzmieniem art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 P.p.s.a.).
Z akt sprawy wynika, zgodnie z zarządzeniem z dnia 23 grudnia 2022 r., skarżący został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi poprzez wskazanie numeru PESEL, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie Sądu zostało skarżącemu doręczone w dniu 24 stycznia 2023 r. Pozostało ono jednak bez odpowiedzi.
Skarżący nie uzupełnił brak formalnego skargi w zakreślonym przez Sąd terminie, który upłynął bezskutecznie w dniu 31 stycznia 2023 r. Także i z tych względów, skarga podlega odrzuceniu.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i 3 w zw. z § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.