I SA/Wa 1279/25

I SA/Wa 1279/25 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2025-09-16
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-08-08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Bożena Marciniak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 58 par. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bożena Marciniak po rozpoznaniu w dniu 16 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. W. na Marszałka Sejmu w przedmiocie stosowania ex ante art. 130 Konstytucji postanawia: - odrzucić skargę -.
Uzasadnienie
Pismem z 16 lipca 2025 r. B. W. wniósł skargę na Marszałka Sejmu w przedmiocie stosowania ex ante art. 130 Konstytucji w dniu 6 sierpnia 2025 r.
W odpowiedzi na skargę Marszałek Sejmu wniósł o jej odrzucenie z uwagi na brak właściwości sądu administracyjnego. Zdaniem Marszałka Sejmu treść pisma z 16 lipca 2025 r. jest sformułowana w taki sposób, że nie sposób odczytać intencje skarżącego co do przedmiotu i zakresu zaskarżenia. Dodatkowo Marszałek Sejmu podniósł, że jeżeli skarżącemu chodzi w istocie o zaskarżenie postanowienia z 7 lipca 2025 r. w sprawie zwołania Zgromadzenia Narodowego to należy wskazać, iż postanowienie to – wydane przez organ władzy ustawodawczej – w żadnym razie nie można traktować jako jakiejkolwiek formy "działalności administracji publicznej". Nie mieści się ono ani w enumeratywnie określonym katalogu aktów i czynności zawartym w art. 3 § 1 P.p.s.a., ani też ustawa szczególna nie przewiduje w tym zakresie kontroli sądowej. Nie ma ono charakteru rozstrzygnięcia bądź czynności w sprawie indywidualnej, nie stanowi też zewnętrznej formy działania administracji, realizującej się poza strukturą danego podmiotu sprawującego funkcje administracji publicznej. Stanowi ono akt sui generis, podjęty przez organ władzy ustawodawczej bezpośrednio na podstawie przepisów Konstytucji RP.
Pismem z dnia 4 września 2025 r., stanowiącym wykonanie zarządzenia z dnia 3 września 2025 r. Sąd wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez jej sprecyzowanie, polegające na jednoznacznym wskazaniu co jest przedmiotem skargi. Poinformował, że w przypadku, gdy skarga dotyczy decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności należy wskazać organ, który wydał zaskarżone rozstrzygnięcie, datę i numer zaskarżonej decyzji, postanowienia, aktu lub czynności.
W odpowiedzi skarżący pismem z dnia 9 września 2025 r. powołując się na przepisy Konstytucji RP opisał działanie organów władzy i administracji państwowej. W piśmie tym jednak nie sprecyzował skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) dalej: "p.p.s.a.", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności.
W myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Z przytoczonych przepisów wynika, że w przypadku gdy skarga jest obarczona brakiem formalnym w postaci niewskazania przedmiotu zaskarżenia, przewodniczący wzywa stronę wnoszącą skargę do uzupełnienia tego braku w terminie 7 dni, a nieuzupełnienie braku w tym terminie skutkować będzie odrzuceniem skargi.
Należy następnie wyjaśnić, w myśl art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na wymienione w tym przepisie akty lub czynności. Nie jest to zatem kontrola o charakterze abstrakcyjnym dotycząca szeroko pojmowanego sposobu postępowania organów, lecz musi ona zawsze dotyczyć konkretnych aktów lub czynności organu. Ponadto w postępowaniu przed sądem administracyjnym obowiązuje zasada skargowości, która oznacza, że to skarżący określa przedmiot postępowania poprzez wskazanie konkretnego aktu wydanego przez konkretny organ, który jest przedmiotem zaskarżenia. Sąd nie ma przy tym możliwości ingerowania w treść składanych pism procesowych oraz ustalania za stronę skarżącą przedmiotu skargi. Jeżeli treść skargi budzi wątpliwości co do intencji skarżącego, Sąd jest zobowiązany do wezwania wnoszącego skargę do jej jednoznacznego sprecyzowania.
W przypadku zaś nieuzupełnienia powyższego braku formalnego w wyznaczonym terminie, Sąd nie ma możliwości nadania skardze dalszego biegu, bowiem prowadzenie postępowania sądowoadministracyjnego, wymaga, jak wyjaśniono wyżej, jednoznacznego określenia przedmiotu zaskarżenia.
Tymczasem w niniejszej sprawie treść wniesionej skargi jest sformułowana w sposób, z którego nie można odczytać intencji skarżącego co do przedmiotu i zakresu zaskarżenia. W związku z powyższym Sąd stwierdził, że nie może jednoznacznie określić przedmiotu zaskarżenia, co skutkowało wezwaniem skarżącego do sprecyzowania skargi.
W wyznaczonym terminie skarżący nadesłał do Sądu pismo stanowiące odpowiedź na wezwanie, w którym jednak w dalszym ciągu nie określił przedmiotu i zakresu zaskarżenia.
Skarżący do dnia wydania niniejszego postanowienia nie uzupełnił braku formalnego, co winno skutkować odrzuceniem skargi.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.