I SA/Sz 575/26

I SA/Sz 575/26 - Wyrok WSA w Szczecinie
Data orzeczenia
2026-07-29
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-06-11
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Anna Sokołowska /przewodniczący/
Jolanta Kwiecińska
Wiesława Achrymowicz /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
6560
Hasła tematyczne
Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 1387
art. 21 ust.1 pkt.131, ust.25 pkt 1
Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - t.j.
Dz.U. 2026 poz 143
art. 151. art.190
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Sokołowska Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Achrymowicz (spr.), Sędzia WSA Jolanta Kwiecińska Protokolant starszy inspektor sądowy Anna Kalisiak po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 29 lipca 2026 r. sprawy ze skargi J. K. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] lipca 2022 r. nr [...] w przedmiocie zastosowania przepisów prawa podatkowego oddala skargę.
Uzasadnienie
W zaskarżonej interpretacji indywidualnej Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (organ) ocenił, że nie jest prawidłowe stanowisko J. K. i D. K. (wnioskodawcy) dotyczące prawa do zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych (PIT) przychodu na warunkach ulgi mieszkaniowej.
W uzasadnieniu przyjętego zapatrywania prawnego organ wyjaśnił, że we wspólnym wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej J. K. (jako strona) i D. K. (pozbawiony przymiotu strony) przedstawili okoliczności, w których pozostają we wspólności majątkowej. Aktem notarialnym z [...] sierpnia 2020 r. zawarli umowę sprzedaży działki nr [...] wraz z udziałem w drogach dojazdowych za [...] zł. Sprzedaną działkę wraz z udziałem w drogach wnioskodawcy nabyli [...] maja 2018 r.
Wnioskodawcy byli również współwłaścicielami działek nabytych w 2018 r. nr: [...], [...] do [...] części, [...] do [...] części, [...] do [...] części. Nieruchomości te (udziały w nieruchomościach) wnioskodawcy [...] października 2020 r. sprzedali łącznie za [...] zł.
Wnioskodawcy postanowili przeprowadzić się do apartamentu, który będzie posiadał windę i garaż podziemny. W związku z tym [...] września 2021 r. aktem notarialnym zawarli umowę deweloperską, na mocy której deweloper zobowiązał się wybudować nieruchomość, wyodrębnić lokal i przenieść jego własność na kupujących (wnioskodawców) do [...] czerwca 2024 r. Strony w umowie określiły cenę na [...] zł, która miała być wpłacana na otwarty rachunek powierniczy prowadzony w banku dewelopera według określonego harmonogramu.
Wnioskodawcy nabywają opisany lokal celem zamieszkania w nim na stałe. Planują wpłacić wszystkie raty (nadpłacić) na rachunek powierniczy dewelopera w ciągu 3 lat zakreślonych na wydatkowanie przychodu.
Sprzedaże nieruchomości (udziałów w nieruchomościach) [...] sierpnia 2020 r. oraz [...] października 2020 r. nie były dokonywane w ramach działalności gospodarczej. Był to majątek prywatny wnioskodawców. Przychód ze sprzedaży wszystkich opisanych działek zostanie w całości wydatkowany na nabycie lokalu mieszkalnego wspólnie przez małżonków na ich własne cele mieszkaniowe w terminie 3 lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym nastąpiła sprzedaż, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131, ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U.2019.1387 ze zm., Dz.U. 2020.1426 z zm. w brzmieniu dla opisanych dat uzyskania przychodów ze sprzedaży nieruchomości - ustawa o PIT). Nabycie lokalu mieszkalnego, stanowiącego odrębną nieruchomość, do [...] czerwca 2024 r. nastąpi do majątku wspólnego małżonków.
W tych okolicznościach wnioskodawcy powzięli wątpliwości prawne co do tego, czy będą mogli skorzystać z ulgi określonej w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT w odniesieniu do ceny wpłaconej deweloperowi na mocy umowy deweloperskiej.
Zdaniem wnioskodawców, będą mogli skorzystać z ulgi przewidzianej w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT i zaliczyć cenę wpłaconą deweloperowi na mocy umowy deweloperskiej do wydatków na własne cele mieszkaniowe.
Organ nie zgodził się ze stanowiskiem prawnym wnioskodawców.
Przypomniał art. 9 ust. 1, art. 10 ust. 1 pkt 8, art. 30e ust. 1, ust. 4, ust. 5, ust. 7 ustawy o PIT. Motywował, że wnioskodawcy sprzedali opisane nieruchomości przez upływem 5 lat od ich nabycia. W konsekwencji wystąpił dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości, który podlegał opodatkowaniu PIT stawką 19%. Wnioskodawcy po zakończeniu roku podatkowego mieli obowiązek złożyć zeznanie podatkowe, a w przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT złożyć korekty zeznania podatkowego i zapłacić podatek z odsetkami za zwłokę.
Natomiast na gruncie art. 21 ust. 1 pkt 131, ust. 25, ust. 25a, ust. 26, ust. 28 ustawy o PIT organ podkreślił, że ulgi i zwolnienia są wyjątkiem od zasady powszechności opodatkowania, wynikającej z art. 84 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U.1997.78.483 ze zm.). Oznacza to, że w stosunku do wszelkich ulg i zwolnień podatkowych zabronione jest stosowanie wykładni rozszerzającej. Kluczowe znaczenie ma wyłącznie wykładnia językowa.
W ocenie organu, w opisanych okolicznościach wnioskodawcy poniosą wydatki na własne cele mieszkaniowe w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 131, ust. 25 pkt 1 lit. d, ust. 26 ustawy o PIT. Jednak w ustawowym terminie 3 lat nie nabędą lokalu mieszkalnego na własność zgodnie z art. 155 § 1, art. 156, art. 157 § 2, art. 158 ustawy Kodeks cywilny (aktualnie Dz.U.2026.795 - K.c.).
W takiej sytuacji, jeśli wnioskodawcy w zakreślonym przez ustawodawcę terminie 3 lat nie nabędą prawa własności (współwłasności) lokalu mieszkalnego, finansowanego przychodami ze sprzedaży nieruchomości (udziałów w nieruchomościach), to nie będzie im przysługiwało zwolnienie na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131, ust. 25 pkt 1 lit. d ustawy o PIT.
Odnosząc się do orzecznictwa sądowego wymienianego przez wnioskodawców, organ wywiódł, że dotyczyło ono konkretnych spraw, w danym stanie prawnym i w indywidualnych okolicznościach. Organ zaznaczył, że orzeczenia sądowe nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa. Tym samym nie mają waloru wiążącego dla organu. Ponadto organ zwrócił uwagę na zmianę stanu prawnego od [...] stycznia 2019 r.
J. K. (skarżąca) i D. K. (skarżący) złożyli skargę na powyższą interpretację indywidualną.
Zarzucili naruszenie:
- art. 21 ust. 1 pkt 131, ust. 25 pkt 1 lit. a ustawy o PIT przez uznanie, że wpłaty dokonane na otwarty rachunek powierniczy dewelopera na podstawie umowy deweloperskiej w terminie 3 lat od daty zbycia nieruchomości nie stanowią wydatków na własne cele mieszkaniowe;
- art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d ustawy o PIT wobec stwierdzenia, że zawarcie umowy deweloperskiej, w ramach której deweloper zobowiązuje się do budowy budynku, wyodrębniania lokalu i przeniesienia własności lokalu, nie przesądza o poniesieniu wydatków na budowę lokalu mieszkalnego;
- art. 120, art. 121 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa (aktualnie Dz.U.2026.622 ze zm. - O.p.) ze względu na wydanie interpretacji indywidualnej wbrew obowiązującym przepisom prawa materialnego oraz pominięcie ugruntowanego stanowiska sądów administracyjnych.
W następstwie formułowanych zarzutów skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej interpretacji indywidualnej w całości oraz o zasądzenie kosztów postępowania sądowego.
W uzasadnieniu swojego stanowiska - zarzutów i wniosków - skarżący argumentowali, że "Organ interpretacyjny w sposób nieprawidłowy dokonał oceny, że w zdarzeniu przyszłym przedstawionym przez skarżących dochodzi do nabycia lokalu mieszkalnego czyli zastosowania art. 21 ust. 25 pkt. 1 lit "a" ustawy o PIT. Lokal mieszkalny w momencie zawierania umowy deweloperskiej jeszcze nie istnieje. Deweloper nie ma możliwości przeniesienia prawa do lokalu przed dokonaniem odbioru całej nieruchomości, wynika to również z zasady nemo plus iuris in alium transferre potest quam ipse habet, bowiem nie dysponuje on prawem do lokalu możliwym do przeniesienia na nabywcę."
Zdaniem skarżących, organ zastosował profiskalną wykładnię ustawowych przesłanek omawianego zwolnienia podatkowego wbrew ugruntowanemu orzecznictwu sądów administracyjnych. Dokonując prawidłowej wykładni, organ powinien był uznać, że wydatki na nabycie własności lokalu poniesione w wykonaniu umowy deweloperskiej są w istocie rzeczy swoistego rodzaju wytworzeniem lokalu mieszkalnego, a tym samym należą do wydatków na własne cele mieszkaniowe.
Organ, odpowiadając na skargę, wniósł o jej oddalenie. W całości podtrzymał stanowisko i argumenty przedstawione w zaskarżonej interpretacji indywidualnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z [...] grudnia 2022 r. sygn. I SA/Sz 606/22 w pkt I. odrzucił skargę D. K.; w pkt II. uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną; w pkt III. zasądził od organu na rzecz skarżącej koszty postępowania sądowego.
Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie w sprawie sygn. I SA/Sz 606/22, w przypadku wspólnego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej stroną w postępowaniu dotyczącym wydania interpretacji indywidualnej była wyłącznie J. K., zgodnie z art. 14r § 1, § 2 O.p. Wnioskodawcy jej przyznali status strony. Natomiast rozpatrując skargę J. K., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w sprawie sygn. I SA/Sz 606/22 ocenił, że wnioskodawcy spełnili ustawowe przesłanki omawianej ulgi mieszkaniowej, bowiem celem opisanych wydatków były ich własne potrzeby mieszkaniowe.
Naczelny Sąd Administracyjny (Sąd kasacyjny) wyrokiem z [...] grudnia 2025 r. sygn. II FSK 421/23 (orzeczenie znane stronom) uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z [...] grudnia 2022 r. sygn. I SA/Sz 606/22 w pkt. II i pkt. III oraz przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.
Sąd kasacyjny w pierwszej kolejności odniósł się do charakteru prawnego umowy deweloperskiej. Tłumaczył, że instytucja ta została unormowana m.in. w ustawie z 16 września 2011 r. o ochronie praw nabywcy lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego (Dz.U.2019.1805 ze zm.). Zgodnie z art. 1 tej ustawy, deweloper zobowiązuje się do ustanowienia odrębnej własności lokalu mieszkalnego i przeniesienia własności tego lokalu na nabywcę, albo do przeniesienia na nabywcę własności nieruchomości zabudowanej domem jednorodzinnym lub użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej i własności domu jednorodzinnego na niej posadowionego stanowiącego odrębną nieruchomość. Z kolei przez umowę deweloperską należy rozumieć umowę, na podstawie której deweloper zobowiązuje się do ustanowienia lub przeniesienia na nabywcę po zakończeniu przedsięwzięcia deweloperskiego prawa, o którym mowa w art. 1, a nabywca zobowiązuje się do spełnienia świadczenia pieniężnego na rzecz dewelopera na poczet ceny nabycia tego prawa (art. 3 pkt 5 wymienionej ustawy).
W ocenie Sądu kasacyjnego, z przywołanej regulacji można wysnuć wniosek, że w istocie kwoty płacone deweloperowi na podstawie umowy deweloperskiej stanowią wydatki na budowę własnego budynku mieszkalnego w rozumieniu art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d ustawy o PIT, co nie budzi zresztą sporu w orzecznictwie (por. wyroki sygn.: II FSK 3163/16, II FSK 52/19, II FSK 2013/18). Z racji na podniesiony w skardze kasacyjnej zarzut, należy zwrócić uwagę na zmiany legislacyjne, jakie dokonane zostały ze skutkiem od 1 stycznia 2019 r. ustawą z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2018.2159 - ustawa zmieniająca) w zakresie zmiany art. 21 ust. 26 ustawy o PIT poprzez dodanie zdania drugiego w następującym brzmieniu:
"Przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d) i e), rozumie się również niestanowiące własności lub współwłasności podatnika budynek, lokal lub pomieszczenie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, podatnik nabędzie ich własność lub współwłasność albo spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich prawach, jeżeli uprzednio prawo takie mu nie przysługiwało."
Jak motywował Sąd kasacyjny, Sąd pierwszej instancji wskazał, że tożsamy problem był przedmiotem analizy Naczelnego Sądu Administracyjnego w wyrokach sygn.: II FSK 11/17, II FSK 3389/15, II FSK 3510/17, II FSK 413/16, II FSK 3163/16, II FSK 625/20. Jednak powyższe orzeczenia dotyczyły stanu prawnego sprzed wejścia w życie ustawy zmieniającej. W swoich wywodach prawnych Sąd pierwszej instancji, wzorując się na wymienionych wyrokach Naczelnego Sądu Administracyjnego, przytoczył i odwołał się do brzmienia art. 21 ust. 26 ustawy o PIT sprzed nowelizacji (str. 12 zaskarżonego wyroku), a więc do stanu prawnego nieadekwatnego do realiów niniejszej sprawy - co podkreślał w skardze kasacyjnej organ.
Na zakończenie Sąd kasacyjny skonstatował, że przy ponownym rozpoznawaniu sprawy Sąd pierwszej instancji powinien wziąć pod uwagę treść art. 21 ust. 26 ustawy o PIT w brzmieniu obowiązującym od [...] stycznia 2019 r. i rozpoznać tę sprawę przy uwzględnieniu adekwatnego do niej stanu prawnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona interpretacja indywidualna jest zgodna z prawem.
Przede wszystkim wymaga odnotowania, że D. K. nie ma przymiotu ani strony skarżącej, ani uczestnika postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecnie w pkt. I wyroku z [...] grudnia 2022 r. sygn. I SA/Sz 606/22 odrzucił jego skargę. Wnioskodawcy zgodnie przyznali status strony J. K.. Postanowienie odrzucające skargę D. K. stało się prawomocne, bowiem nie zostało objęte skargą kasacyjną. W konsekwencji D. K. nie brał udziału w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym i następnie w toku ponownego postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Szczecnie.
Następnie należy przypomnieć, że stosownie do art. 190 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2026.143 ze zm. - P.p.s.a.) sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Nie można oprzeć skargi kasacyjnej od orzeczenia wydanego po ponownym rozpoznaniu sprawy na podstawach sprzecznych z wykładnią prawa ustaloną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny.
W sprawie sygn. II FSK 421/23 Sąd kasacyjny wyjaśnił że w istocie kwoty płacone deweloperowi na podstawie umowy deweloperskiej stanowią wydatki na budowę własnego budynku mieszkalnego w rozumieniu art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d ustawy o PIT, co nie budzi zresztą sporu w orzecznictwie (por. wyroki sygn.: II FSK 3163/16, II FSK 52/19, II FSK 2013/18). W kontekście zarzutów zawartych w skardze kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił uwagę na zmiany legislacyjne, jakie dokonane zostały ze skutkiem od 1 stycznia 2019 r. (Dz.U.2018.2159).
Zgodnie z wiążącą oceną prawną Sądu kasacyjnego, przy ponownym rozpoznawaniu sprawy sąd miał obowiązek wziąć pod uwagę treść art. 21 ust. 26 ustawy o PIT w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2019 r. i rozpoznać tę sprawę przy uwzględnieniu adekwatnego do niej stanu prawnego.
W stanie prawnym obowiązującym w dacie powstania przychodów (5 sierpnia i [...] października 2020 r.) art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT stanowił, że wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.
Według art. 21 ust. 25 ustawy o PIT za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się:
1) wydatki poniesione na:
a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego
- położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej;
2) wydatki poniesione na:
a) spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na cele określone w pkt 1,
b) spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na spłatę kredytu (pożyczki), o którym mowa w lit. a,
c) spłatę każdego kolejnego kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na spłatę kredytu (pożyczki), o których mowa w lit. a lub b
- w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, z zastrzeżeniem ust. 29 i 30;
3) wartość otrzymanego w ramach odpłatnego zbycia w drodze zamiany znajdującego się w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej:
a) budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, lub
b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, lub udziału w tych prawach, lub
c) gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie przeznaczonych pod budowę budynku mieszkalnego, w tym również gruntu lub udziału w gruncie albo prawa wieczystego użytkowania gruntu lub udziału w takim prawie z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, lub
d) gruntu, udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z budynkiem lub lokalem wymienionym w lit. a.
W art. 21 ust. 25a ustawy o PIT ustawodawca przyjął, że wydatki, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, uznaje się za wydatki poniesione na cele mieszkaniowe, jeżeli przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, nastąpiło nabycie własności rzeczy lub praw wymienionych w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, w związku z którymi podatnik ponosił wydatki na nabycie.
Następnie art. 21 ust. 26 ustawy o PIT stanowił, że przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d i e, rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich prawach. Przez własne budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d i e, rozumie się również niestanowiące własności lub współwłasności podatnika budynek, lokal lub pomieszczenie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, podatnik nabędzie ich własność lub współwłasność albo spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich prawach, jeżeli uprzednio prawo takie mu nie przysługiwało.
Dodatkowo w art. 16 ustawy zmieniającej (Dz.U.2018.2159) ustawodawca wprowadził rozwiązanie przechodnie, zgodnie z którym przepisy ustaw zmienianych w art. 1-3, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia [...] stycznia 2019 r., z wyjątkiem art. 6 i art. 6a ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz art. 7b ust. 2 ustawy zmienianej w art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, które stosuje się do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia [...] stycznia 2018 r.
Wnioskodawcy w przedstawionych organowi okolicznościach uzyskali przychody ze sprzedaży nieruchomości w 2020 r.
Wobec tego, w wykonaniu wiążącego stanowiska prawnego Sądu kasacyjnego wyrażonego w sprawie sygn. II FSK 421/23, sąd ocenia, że opisane przez skarżącą wydatki poniesione na rzecz dewelopera na poczet budowy lokalu mieszkalnego należało zaliczyć do wydatków w rozumieniu art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d ustawy o PIT. Jednak nie była to wyłączna ustawowa przesłanka analizowanego zwolnienia podatkowego, w stanie prawnym obowiązującym w dacie powstania przychodów, bowiem art. 21 ust. 26 ustawy o PIT w brzmieniu obowiązującym od [...] stycznia 2019 r. wymagał jeszcze, aby w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, podatnik nabył własność lub współwłasność albo spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich prawach, jeżeli uprzednio prawo takie mu nie przysługiwało.
W okolicznościach opisanych przez wnioskodawców, termin z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT, liczony od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, upłynął z końcem 2023 r. Wnioskodawcy na potrzeby uzyskania interpretacji indywidualnej nie opisali, aby lokal mieszkalny, na budowę którego przeznaczyli przychody ze sprzedaży wymienionych nieruchomości, miałby zostać przez nich nabyty od dewelopera do końca 2023 r. Wymienili jednie maksymalny termin na zawarcie takiej umowy nabycia od dewelopera - [...] czerwca 2024 r., a więc już po upływie terminu z art. 21 ust. 1 pkt 131, ust. 26 ustawy o PIT.
W podsumowaniu przedstawionych okoliczności i stanu prawnego sąd jest zdania, że literalne brzmienie art. 21 ust. 1 pkt 131, ust. 25 pkt 1 lit. d, ust. 26 ustawy o PIT w powiązaniu z wiążącym stanowiskiem prawnym Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjętym w sprawie sygn. II FSK 421/23 prowadzą do stwierdzenia, że organ trafnie zakwestionował wnioskodawcom prawo do skorzystania z rozważanej ulgi na cele mieszkaniowe z powodu niezachowania ustawowego terminu 3 lat przewidzianego na nabycie lokalu mieszkalnego, liczonego od końca roku kalendarzowego, w którym wnioskodawcy uzyskali przychody ze sprzedaży nieruchomości.
Z powodów omówionych wyżej sąd oddalił niezasadną skargę na podstawie art. 151 w związku z art. 190 P.p.s.a.