I SA/SZ 474/22

I SA/Sz 474/22 - Wyrok WSA w Szczecinie
Data orzeczenia
2022-10-19
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-07-28
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Joanna Wojciechowska /sprawozdawca/
Jolanta Kwiecińska /przewodniczący/
Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka
Symbol z opisem
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne
Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 479
art. 33 par. 1 i 2
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - t.j.
Dz.U. 2021 poz 1128
art. 45cd ust. 2 i 4
Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych -t.j.
Dz.U. 2022 poz 329
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Kwiecińska Sędziowie Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka Sędzia WSA Joanna Wojciechowska (spr.) po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym w dniu [...] października 2022 r. sprawy ze skargi A. W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym oddala skargę.
Uzasadnienie
Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. wystawił tytuł wykonawczy nr [...] w stosunku do A. M. W. J. (dalej "skarżąca"), obejmujący należność w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2020 w kwocie [...]zł. Odpis tytułu doręczono skarżącej 4.11.2021 r.
Skarżąca wniosła zarzuty, w których kwestionuje istnienie zaległości podatkowej, tj. zarzut z art. 33 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2022 r. poz. 479), dalej "u.p.e.a.".
Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. (organ I instancji) wydał w dniu 15 marca 2022 r. postanowienie nr [...], w którym oddalił zarzut skarżącej.
Organ I instancji podał, że obowiązek składania zeznań podatkowych w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych wynika z art. 45 ustawy z dnia 26 stycznia 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.), dalej "u.p.d.o.f.". Organ I instancji przywołał również treść art. 45cd u.p.d.o.f. i wskazał, że konsekwencją przekształcenia obowiązku podatkowego w zobowiązanie podatkowe tworzy dla podatników obowiązek uiszczenia podatku, a dla organu podatkowego – uprawnienie i obowiązek żądania zapłaty, jej przyjęcia lub egzekwowania należnej sumy. Organ I instancji podał, że egzekwowany obowiązek od skarżącej wynikał z zeznania podatkowego PIT-37 za 2020 r. Wobec braku wpłaty podatku w wysokości [...] zł, określonego w tym zeznaniu, organ przystąpił do egzekucji ww. zobowiązania podatkowego. Organ I instancji podał, że wystawił upomnienie, które skarżąca odebrała w dniu 20.09.2021 r., a następnie przedmiotowy tytuł wykonawczy. Organ I instancji wskazał, że wszczęcie i prowadzenie egzekucji było zgodne z prawem.
Skarżąca złożyła zażalenie na ww. postanowienie.
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej (organ odwoławczy) wydał
w dniu 16 maja 2022 r. postanowienie nr [...], w którym utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji.
Organ odwoławczy przedstawił stan faktyczny w sprawie i przytoczył treść art. 33 § 1 i § 2 u.p.e.a., art. 45cd ust. 1 i 4 u.p.d.o.f. Organ odwoławczy podał, że przesłanki stanowiące podstawę zarzutów stanowią katalog zamknięty. Skarżąca wniosła zarzut nieistnienia obowiązku. Organ odwoławczy wskazał, że zarzut ten był niezasadny, gdyż w stosunku do skarżącej obowiązek podatkowy w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2020 r. powstał i na skutek braku zapłaty podatku przekształcił się w zaległość podatkową, która obecnie podlega egzekucji administracyjnej.
Skarżąca złożyła skargę na ww. postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, w której nie podziela stanowiska organu odwoławczego.
W odpowiedzi na skargę, organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie.
Przewodniczący Wydziału skierował sprawę do rozpoznania na posiedzeniu uproszczonym w składzie 3 sędziów na podstawie art. podstawie art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, dalej "p.p.s.a").
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wskazał co następuje:
Zgodnie z art. 33 § 1 u.p.e.a, zobowiązanemu przysługuje prawo wniesienia do wierzyciela, za pośrednictwem organu egzekucyjnego, zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej.
Stosownie do art. 33 § 2 u.p.e.a., podstawą zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej jest:
1) nieistnienie obowiązku;
2) określenie obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z:
a) orzeczenia, o którym mowa w art. 3 i art. 4,
b) dokumentu, o którym mowa w art. 3a § 1,
c) przepisu prawa, jeżeli obowiązek wynika bezpośrednio z tego przepisu;
3) błąd co do zobowiązanego;
4) brak uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia, jeżeli jest wymagane;
5) wygaśnięcie obowiązku w całości albo w części;
6) brak wymagalności obowiązku w przypadku:
a) odroczenia terminu wykonania obowiązku,
b) rozłożenia na raty spłaty należności pieniężnej;
c) wystąpienia innej przyczyny niż określona w lit. a i b.
Przesłanki stanowiące podstawę wniesienia zarzutów stanowią katalog zamknięty.
Podstawą zarzutu w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego mogą być zatem wyłącznie konkretne zdarzenia i okoliczności wymienione w tym przepisie, a nie jakiekolwiek inne przyczyny. Skarżąca wniosła zarzut nieistnienia obowiązku.
Pojęcie nieistnienia obowiązku oznacza przede wszystkim sytuacje, w których obowiązek ten nigdy nie powstał, np. z mocy prawa, albo nie wydano decyzji nakładającej obowiązek podlegający wykonaniu w drodze egzekucji, bądź też taka decyzja została wydana, lecz następnie ją uchylono, stwierdzono jej nieważność lub wygaśnięcie, bądź też obowiązek podlegający egzekucji wygasł w związku
z zaistnieniem zdarzenia określonego w ustawie, lecz przed rozpatrzeniem zarzutów.
Jak wynikało z akt, w oparciu o przekazane przez płatników informacje sporządzone zostało dla skarżącej przez organ zeznanie roczne PIT-37 za 2020 r. w formie elektronicznej. Było to zgodne z przepisami u.p.d.o.f. Skarżąca mogła zaakceptować elektronicznie ww. zeznanie lub je odrzucić i złożyć zeznanie roczne (art. 45cd ust. 2
i 3). Jednak skarżąca z tych możliwości nie skorzystała. Na zasadach określonych
w art. 45cd ust. 4 u.p.d.o.f. doszło więc do automatycznej akceptacji zeznania podatkowego PIT-37 za 2020 r. w wersji udostępnionej skarżącej wcześniej za pośrednictwem portalu podatkowego, uwzględniającej dane wykazane w informacjach PIT-11, które jej dotyczyły. W rezultacie konsekwencją automatycznej akceptacji ww. zeznania PIT-37 za 2020 r. jest obowiązek zapłaty podatku w kwocie [...]zł. Dopóki skarżąca nie skoryguje zeznania lub organ nie wyda ostatecznej decyzji określającej
zobowiązanie podatkowe, dopóty podatek wykazany w zeznaniu jest podatkiem należnym. W piśmie z 20 maja 2021 r. (doręczonym 4.06.2021 r.) organ poinformował skarżącą o obowiązku wpłaty różnicy między podatkiem należnym a sumą zaliczek, tj. kwoty [...]zł. Skarżąca nie uregulowała ww. kwoty, zatem organ przystąpił do egzekucji administracyjnej. W stosunku do skarżącej wydano tytuł wykonawczy poprzedzony upomnieniem. Sąd uznał, że postępowanie wobec skarżącej było prowadzone zgodnie z przepisami.
Mając na uwadze powyższe rozważania Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.