I SA/Sz 425/25

I SA/Sz 425/25 - Postanowienie WSA w Szczecinie
Data orzeczenia
2025-12-04
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-07-31
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Alicja Polańska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6532 Sprawy budżetowe jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne
Oświata
Skarżony organ
Burmistrz Miasta i Gminy
Treść wyniku
umorzono postępowanie sądowe
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 60,  art. 161 § 1 pkt 1, art. 161 § 1 pkt 1, art. 200,  art. 201, art. 54 § 3, art. 117 § 1,  art. 232 § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Sygn. akt I SA/Sz [...] P O S T A N O W I E N I E Dnia [...] grudnia 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodnicząca sędzia WSA – Alicja Polańska po rozpatrzeniu w Wydziale I w dniu [...] grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w D. na [...] Burmistrza Miasta i Gminy w przedmiocie dotacji oświatowej za maj 2025 r. p o s t a n a w i a: 1) umorzyć postępowanie sądowe, 2) zwrócić skarżącej wpis od skargi w kwocie [...]([...]) złotych.
Uzasadnienie
K. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w D.
wniosła skargę na czynność Burmistrza Miasta D. w przedmiocie dotacji oświatowej za maj 2025 r.
Pismem z dnia [...] grudnia 2025 r. skarżąca cofnęła skargę. W piśmie skarżąca wyjaśniła, że, na podstawie osiągniętego porozumienia, organ dokonał wyrównania niedopłaty dotacji za okres objęty skargą.
Dodatkowo, pełnomocnik skarżącej zawnioskowała o zasądzenie od organu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm prawem przepisanych. Podkreśliła, że skarga była konieczna, ponieważ pomimo ustawowego obowiązku organ nie wypłacił skarżącej dotacji w prawidłowej wysokości. Tym samym, zaszła konieczność obrony jej praw, więc poniesione koszty postępowania też były konieczne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:
Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.); dalej: "p.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże, sąd uzna
cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa
lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zostać wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 p.p.s.a.).
Sąd uznał, że nie występują negatywne przesłanki, o których mowa w art. 60 p.p.s.a., zatem należy przyjąć, że skarżąca skutecznie cofnęła skargę. W konsekwencji, na podstawie powołanego art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie wszczęte wniesieniem skargi podlegało umorzeniu.
Sąd nie podzielił argumentacji przedstawionej w zakresie wniosku o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych. Wyjaśnić należy, że przepisy regulujące postępowanie przed sądami administracyjnymi nie przewidują uprawnienia dla sądu do zasądzenia zwrotu kosztów na rzecz strony skarżącej w przypadku cofnięcia przez nią skargi.
Zgodnie art. 200 p.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw.
Natomiast, zgodnie z art. 201 p.p.s.a., zwrot kosztów przysługuje skarżącemu
od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej
w art. 54 § 3 (§ 1). W razie umorzenia postępowania w przypadku określonym
w art. 118 § 2, przepis art. 206 stosuje się odpowiednio (§ 2).
Uwzględniając powyższe regulacje sąd wskazuje, że w niniejszej sprawie
nie doszło do uwzględnienia skargi, o którym mowa w art. 200 p.p.s.a. Sprawa bowiem nie podlegała merytorycznemu rozpoznaniu. Nie zaistniała w sprawie również
podstawa do zwrotu, o którym mowa w art. 201 § 1 p.p.s.a., ponieważ w stanie
tej sprawy umorzenie nie następuje w związku z autokontrolą organu administracji
(art. 54 § 3 p.p.s.a.), a na podstawie wniosku strony skarżącej (art. 60 p.p.s.a.).
Z obiektywnych powodów nie wystąpiły w sprawie podstawy z art. 201 § 2 p.p.s.a., ponieważ skarga nie została wniesiona w związku z aktem wydanym na podstawie ustaleń dokonanych w postępowaniu mediacyjnym, o którym mowa w art. 117 § 1 p.p.s.a.
Wobec tego, sąd - na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. - orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia.
O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono w pkt 2 sentencji postanowienia, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.