I SA/SZ 410/23

I SA/Sz 410/23 - Wyrok WSA w Szczecinie
Data orzeczenia
2024-02-08
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-08-02
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Anna Sokołowska /przewodniczący/
Bolesław Stachura
Wiesława Achrymowicz /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6550
Hasła tematyczne
Środki unijne
Skarżony organ
Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 775
art. 7, art. 8 par 1, art. 77 par 1, art. 80, art. 107 par 3
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.)
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 145 par 1 pkt 1 lit. c, art. 200, art. 205 par 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U. 2023 poz 1964
par 14 ust. 1 pkt 1 lit c
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (t. j.)
Dz.U. 2022 poz 2422
art. 45 ust. 1 pkt 1 i 2
Ustawa z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz  Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (t.j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Sokołowska Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Achrymowicz (spr.), Sędzia WSA Bolesław Stachura Protokolant starszy inspektor sądowy Edyta Wójtowicz po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 8 lutego 2024 r. sprawy ze skargi J. W. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 24 maja 2023 r. nr 9016-2023-000435-65110 w przedmiocie płatności ekologicznej za 2022 r. I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz J. W. kwotę [...]([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (organ) utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatu G. Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w N. (organ I instancji) z 21 lutego 2023 r. odmawiającą J. W. (wnioskodawca) przyznania płatności ekologicznej na rok 2022.
W podstawie prawnej organ wymienił:
- art. 138 § 1 pkt 1 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U.2023.775 ze zm. - K.p.a.);
- § 2, § 4, § 9, § 16 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Rolnictwo ekologiczne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz.U.2018.1784 ze zm. - rozporządzenie ekologiczne, por. też § 2, § 3 rozporządzenia zmieniającego, Dz.U.2023.481));
- art. 4 ust. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014 uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz do kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz.U.UE.L.2014.181.48 ze zm. - rozporządzenie Komisji nr 640/2014);
- art. 2 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego I Rady (UE) nr 1306/2013 w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (Dz.U.UE.L.2013.347.549 ze zm. - rozporządzenie Parlamentu Europejskiego I Rady nr 1306/2013).
W uzasadnieniu tej treści rozstrzygnięcia organ wyjaśnił, że 30 maja 2022 r. wnioskodawca przez aplikację e-WniosekPlus wystąpił o przyznanie płatności ekologicznej na rok 2022, w tym o przyznanie kosztów transakcyjnych. We wniosku zadeklarował powierzchnię [...] ha w ramach wariantu 12 - Trwałe użytki zielone po okresie konwersji wymienionego w § 4 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia ekologicznego.
Następnie organ nawiązał do § 2, § 9 ust. 4 rozporządzenia ekologicznego i motywował, że w przypadku bydła dla przyznania wnioskowanej pomocy istotna była liczba zwierząt posiadanych przez rolnika w okresie od 15 marca do 30 września danego roku (roku złożenia wniosku).
W rozpatrywanej sprawie wnioskodawca posiada łącznie [...] ha trwałych użytków zielonych (TUZ), co potwierdziła również Jednostka Certyfikująca.
Zgodnie z danymi zawartymi w Bazie Identyfikacji i Rejestracji Zwierząt (BIRZ) prowadzonej przez ARiMR do wyliczenia [...] według § 9 ust. 10 rozporządzenia ekologicznego uwzględniono łącznie [...] sztuk bydła, w tym sztuki przebywające w gospodarstwie w okresie:
- od 15 marca 2022 r. do 30 września 2022 r. - [...] sztuk bydła;
- od 15 marca 2022 r. do 10 kwietnia 2022 r. - 1 sztuka bydła;
- od 15 marca 2022 r. do 26 lipca 2022 r. - 1 sztuka bydła;
- od 4 kwietnia 2022 r. do 30 września 2022 r. - 2 sztuki bydła:
- od 21 kwietnia 2022 r. do 30 września 2022 r. - 1 sztuka bydła;
- od 7 lipca 2022 r. do 30 września 2022 r. - 1 sztuka bydła;
- od 20 lipca 2022 r. do 30 września 2022 r. - 1 sztuka bydła;
- od 5 sierpnia 2022 r. do 30 września 2022 r. - 1 sztuka bydła;
- od 7 sierpnia 2022 r. do 30 września 2022 r. - 1 sztuka bydła .
Dokumenty posiadane przez ARiMR uzasadniały uwzględnienie do wyliczania płatności tylko zwierząt ujętych w BIRZ, z której wynika, że zgłoszenie padnięcia dotyczyło tylko 1 sztuki. Ta okoliczność została wzięta pod uwagę przy wyliczeniu [...].
W dalszej kolejności organ tłumaczył, że do spełnienia warunku przyznania omawianej płatności wnioskodawca, posiadający TUZ o powierzchni [...] ha, powinien był uzyskać poziom [...] DJP ([...] ha x [...] DJP). Natomiast, mając w polu widzenia, wymienione wyżej liczby i czas posiadania zwierząt, DJP wyniosło [...].
W tej sytuacji, zdaniem organu, należało odmówić wnioskodawcy przyznania omawianej płatności i jednocześnie odmówić przyznania kosztów transakcyjnych.
Organ zaznaczył, że wbrew twierdzeniom zawartym w odwołaniu, wnioskodawca nie wykazał posiadania większej liczby zwierząt w czasie określonym w rozporządzeniu ekologicznym.
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1306/2013 w art. 2 ust. 2 wymienia przypadki zaistnienia siły wyższej oraz nadzwyczajnych okoliczności. Z kolei art. 4 ust. 2 rozporządzenia Komisji nr 640/2014 wymaga zachowania trybu zgłoszenia na piśmie wraz z odpowiednimi dowodami w ciągu piętnastu dni roboczych od dnia, w którym beneficjent lub upoważniona przez niego osoba są w stanie dokonać tej czynności.
Wnioskodawca ani takich czynności nie dokonał, ani nie przedstawił żadnych dowodów. Argument wnioskodawcy o pomorze wywołanym przez "clostridium parfingens" (właściwa nazwa to: clostridium perfringens) nie znajduje potwierdzenia w jakimkolwiek dowodzie, w tym w decyzji właściwego powiatowego lekarza weterynarii.
Wnioskodawca (skarżący) złożył skargę na powyższą decyzję organu.
Zarzucił naruszenie:
- art. 7, art., 8, art. 9, art. 77 § 1, art. 107 § 3 K.p.a. przez: - zaniechanie dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, w szczególności w zakresie pomoru bydła; - niewykonanie obowiązku należytego i wyczerpującego informowania strony o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie jej praw i obowiązków, zwłaszcza co do formy zgłoszenia wystąpienia pomoru bydła, konieczności przedstawienia dowodów potwierdzających tę okoliczność; - niewyjaśnienie w motywach zaskarżonej decyzji sposobu przeliczenia ilości hektarów na dużą jednostkę przeliczeniową, sposobu kalkulacji dużej jednostki przeliczeniowej;
- art. 7, art. 77 § 1, art. 107 § 3 K.p.a., art. 4 ust. 2 rozporządzenia Komisji nr 640/2014 z powodu pominięcia okoliczności, że pełnomocnik skarżącego zgłosił pomór bydła w formie elektronicznej;
- art. 2 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1306/2013, art. 4 ust 2 rozporządzenia Komisji nr 640/2014 ze względu na przyjęcie, że zaniechanie zgłoszenia przypadku siły wyższej i nadzwyczajnych okoliczności skutkuje niemożnością przyznania wnioskowanej płatności ekologicznej, gdy skarżący zachowuje uprawnienie do skutecznego powołania się na siłę wyższą lub nadzwyczajne okoliczności w toku postępowania o przyznanie płatności.
W następstwie formułowanych zarzutów skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji organu wraz z decyzją organu I instancji z 21 lutego 2023 r. oraz o zasądzenie od organu kosztów postępowania sądowego.
W uzasadnieniu swojego stanowiska skarżący akcentował, że we wniosku złożonym w formie elektronicznej powołał się na chorobę i w następstwie na pomór bydła, co doprowadziło do zmniejszenia liczebności stada. Nawet gdyby przyjąć, że forma elektroniczna nie była odpowiednia, organy powinny były udzielić skarżącemu takiej informacji.
Jednak niezależnie od przyjętej formy zgłoszenia okoliczności pomoru bydła, organ I instancji był świadomy wystąpienia zdarzenia kwalifikowanego jako siła wyższa lub nadzwyczajne okoliczności w rozumieniu art. 4 ust. 2 rozporządzenia Komisji nr 640/2014, "bowiem taka informacja została przeze mnie przekazana".
Natomiast w przypadku nieuznania wystąpienia siły wyższej lub nadzwyczajnych okoliczności, organy miały obowiązek przeprowadzić na tę okoliczność dodatkowe dowody.
Skarżący podkreślił, że do pomoru bydła doszło wyłącznie na skutek wymienionej choroby, a nie w wyniku jakichkolwiek zaniedbań w hodowli. W tym zakresie, zdaniem skarżącego, organy również nie poczyniły żadnych ustaleń.
W ocenie skarżącego, z przepisów wymienianych rozporządzeń nr: 1306/2013 i 640/2014 nie wynika, aby brak zgłoszenia siły wyższej lub nadzwyczajnych okoliczności miał wykluczać możliwość późniejszego ustalenia wystąpienia takich zdarzeń, dopiero w toku postępowania o przyznanie płatności.
Na zakończenie skarżący zaznaczył, że organy nie wyjaśniły sposobu przeliczenia ilości hektarów na dużą jednostkę przeliczeniową. W rezultacie skarżący został pozbawiony możliwości ustosunkowania się do wyliczeń, które organy przyjęły za podstawę wydania decyzji.
Organ, odpowiadając na skargę, wniósł o jej oddalenie. W całości podtrzymał stanowisko i argumenty przedstawione w zaskarżonej decyzji.
Konsekwentnie nie przedstawił pełnego mechanizmu kalkulacyjnego, prowadzącego do wyliczenia współczynnika DJP z punktu widzenia liczby zwierząt posiadanych przez skarżącego w okresie wyznaczonym w rozporządzeniu ekologicznym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:
Skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż kontrolowana decyzja nie jest zgodna z prawem. Jednocześnie należy wyraźnie zaznaczyć, że nie wszystkie argumenty skarżącego okazały się trafne.
Stosownie do art. 2 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1306/2013 do celów finansowania WPR, zarządzania nią i monitorowania jej "siła wyższa" i "nadzwyczajne okoliczności" mogą zostać uznane w szczególności w następujących przypadkach: a) śmierć beneficjenta; b) długoterminowa niezdolność beneficjenta do wykonywania zawodu; c) poważna klęska żywiołowa powodująca duże szkody w gospodarstwie rolnym; d) zniszczenie w wyniku wypadku budynków inwentarskich w gospodarstwie rolnym; e) choroba epizootyczna lub choroba roślin dotykająca, odpowiednio, cały inwentarz żywy lub uprawy należące do beneficjenta lub część tego inwentarza lub upraw; f) wywłaszczenie całego lub dużej części gospodarstwa rolnego, jeśli takiego wywłaszczenia nie można było przewidzieć w dniu złożenia wniosku.
W myśl zaś art. 4 rozporządzenia Komisji nr 640/2014 w odniesieniu do płatności bezpośrednich, gdy beneficjent nie jest w stanie spełnić kryteriów kwalifikowalności lub innych obowiązków w wyniku siły wyższej lub nadzwyczajnych okoliczności, zachowuje on prawo do pomocy w odniesieniu do obszaru lub zwierząt, które były kwalifikowalne w chwili wystąpienia siły wyższej lub nadzwyczajnych okoliczności.
W odniesieniu do środków rozwoju obszarów wiejskich przewidzianych w art. 28, 29, 33 i 34 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, jeżeli beneficjent nie jest w stanie wykonać zobowiązania w wyniku siły wyższej lub nadzwyczajnych okoliczności, daną płatność wycofuje się proporcjonalnie za lata, w których występowała siła wyższa lub nadzwyczajne okoliczności. Wycofanie dotyczy wyłącznie tych części zobowiązania, dla których nie wystąpiły dodatkowe koszty lub utracone dochody przed wystąpieniem siły wyższej lub nadzwyczajnych okoliczności. Nie stosuje się wycofania w odniesieniu do kryteriów kwalifikowalności i innych obowiązków i nie nakłada się kary administracyjnej.
W odniesieniu do innych środków rozwoju obszarów wiejskich państwa członkowskie nie wymagają częściowego lub całkowitego zwrotu wsparcia w przypadku działania siły wyższej lub wystąpienia nadzwyczajnych okoliczności. W przypadku zobowiązań lub płatności wieloletnich, nie wymaga się zwrotu wsparcia otrzymanego w poprzednich latach, a zobowiązania lub płatności są kontynuowane w kolejnych latach zgodnie z ich pierwotnym okresem trwania.
Jeżeli niezgodność wynikająca z takiej siły wyższej lub nadzwyczajnych okoliczności dotyczy zasady wzajemnej zgodności, nie stosuje się odpowiedniej kary administracyjnej, o której mowa w art. 91 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 (art. 4 ust. 1).
Przypadki siły wyższej i nadzwyczajnych okoliczności zgłasza się na piśmie właściwemu organowi wraz z odpowiednimi dowodami wymaganymi przez właściwy organ, w ciągu piętnastu dni roboczych od dnia, w którym beneficjent lub upoważniona przez niego osoba są w stanie dokonać tej czynności (art. 4 ust. 2).
Z kolei według rozporządzenia ekologicznego, wydanego na podstawie art. 45 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz.U.2022.2422 ze zm. dla 2022 r.), płatność ekologiczna jest przyznawana, jeżeli rolnik prowadzi produkcję rolną zgodnie z przepisami o rolnictwie ekologicznym, przepisami rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 z dnia 28 czerwca 2007 r. w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych i uchylającego rozporządzenie (EWG) nr 2092/91, zwanego dalej "rozporządzeniem nr 834/2007", oraz przepisami wydanymi w trybie przepisów tego rozporządzenia (§ 9 ust. 1).
W przypadku pakietów wymienionych w § 4 ust. 1 pkt 6 i 12 płatność ekologiczna jest przyznawana, jeżeli ponadto rolnik jest posiadaczem zwierząt gatunków wymienionych w załączniku nr 5 do rozporządzenia, których liczba, w przeliczeniu na duże jednostki przeliczeniowe (DJP), wynosi co najmniej 0,5 DJP na hektar wszystkich trwałych użytków zielonych występujących w gospodarstwie rolnym (§ 9 ust. 4 ).
Przy ustalaniu spełniania warunków określonych w ust. 3 i 4 bierze się pod uwagę zwierzęta posiadane przez rolnika lub jego małżonka w okresie od dnia 15 marca do dnia 30 września danego roku, w odniesieniu do których rolnik lub jego małżonek dokonali wymaganych na podstawie przepisów o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt zgłoszeń do rejestru: a) zwierząt gospodarskich oznakowanych, o którym mowa w przepisach o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt - w przypadku bydła, kóz i owiec, b) koniowatych, o którym mowa w przepisach o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt, wskazane w zaświadczeniu wydanym przez podmiot prowadzący rejestr koniowatych, na formularzu opracowanym i udostępnionym przez Agencję - w przypadku koni (§ 9 ust. 9 pkt 1).
Liczbę DJP oblicza się jako sumę iloczynów liczby poszczególnych rodzajów zwierząt i współczynników ich przeliczenia na DJP, które są określone w załączniku nr 6 do rozporządzenia, według średniego stanu z okresu określonego w ust. 9, przy czym liczba zwierząt jest:
1) ustalana na podstawie danych zawartych w rejestrze zwierząt gospodarskich oznakowanych, o którym mowa w przepisach o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt - w przypadku bydła, kóz, owiec i świń;
2) ustalana na podstawie danych zawartych w zaświadczeniu, o którym mowa w ust. 9 pkt 1 lit. b - w przypadku koni;
3) wskazana w wykazie, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 25 czerwca 2009 r. o rolnictwie ekologicznym - w przypadku zwierząt innych niż wymienione w pkt 1 i 2 (§ 9 ust. 10).
W tym stanie prawnym oraz okolicznościach rozpatrywanego postępowania administracyjnego trafnie organ przyjął, że skarżący nie wykazał większej liczby bydła na potrzeby wnioskowanej płatności. Liczba zwierząt podlegała bowiem ustaleniu w trybie przewidzianym w § 9 ust. 9 pkt 1 i ust. 10 pkt 1 rozporządzenia ekologicznego.
Jednocześnie skarżący nawet nie uprawdopodobnił okoliczności pomoru bydła. Nie zgłosił takiego zdarzenia służbom weterynaryjnym. Nie dysponował żadnymi dokumentami dotyczącymi takiego zdarzenia i jego rzeczywistej przyczyny, czy przyczyn.
Błędne jest stanowiska skarżącego, który oczekiwał od organu ustalenia, kiedy, w jakich okolicznościach, z jakiego powodu i o jaką ilość bydła zmniejszyła się liczba stada od 15 marca do 30 września 2022 r. Skarżący dowolnie pominął, że wnioskując o przyznanie płatności, której warunkiem jest posiadanie zwierząt, był zobowiązany do rzetelnego wykazania okoliczności, które w jego przekonaniu miałyby świadczyć o większej liczebności stada niż to przyjął organ na podstawie posiadanych rejestrów. Są to przecież okoliczności, co do których dowody powinny znajdować się w posiadaniu przede wszystkim skarżącego. Jeśli tak nie było i skarżący żadnymi dokumentami nie dysponował, to wprost oznacza, że jego twierdzenia o większej liczbie stada i o pomorze bydła były niewiarygodne i jako takie nie mogły być podstawą przyznania wnioskowanej płatności.
W analizowanymi zakresie stanowisko organu odpowiada ustawowym standardom postępowania administracyjnego przewidzianym w art. 7, art. 77 § 1, art. 80 K.p.a.
W następstwie spór o to, kiedy i w jakiej formie skarżący miał powiadomić organ I instancji o pomorze bydła, nie miał znaczenia dla wyniku sprawy, skoro skarżący nie był w stanie wykazać, aby takie zdarzenie - co do zasady - miało miejsce w rzeczywistości. Zatem nawet gdyby przyjąć, że skarżący powiadomił organ I instancji o pomorze bydła, świadczyłoby to, że powiadomił o fikcji w celu bezprawnego uzyskania środków publicznych w postaci rozpatrywanej płatności.
Natomiast nie można zgodzić się z organem co do tego, że wyjaśnił mechanizm kalkulacji liczby DJP w rozumieniu § 9 ust. 10 rozporządzenia ekologicznego.
Nie ulega wątpliwości, że organ przyjął powierzchnię TUZ w wymiarze [...] ha w rozpatrywanym roku. Skarżący tego ustalenia organu nie kwestionował.
Wprost zgodnie z § 9 ust. 4 rozporządzenia ekologicznego organ zastosował wskaźnik 0,5 DJP na hektar TUZ.
Załącznik nr 6 do rozporządzenia ekologicznego przewidywał współczynnik przeliczenia dla krów w wysokości 1 (jedynie buhaje miały przyporządkowany wyższy wskaźnik na poziomie 1,4, przy czym skarżący nie wskazywał na tę kategorię posiadanych zwierząt).
Organ pominął jednak, że § 9 ust. 10 rozporządzenia ekologicznego stanowi między innymi o tym, że liczbę DJP oblicza się jako sumę iloczynów liczby poszczególnych rodzajów zwierząt według średniego stanu z odpowiedniego okresu określonego w ust. 9 i współczynników ich przeliczenia na DJP, które na potrzeby zastosowania ust. 3 i ust. 4 pkt 1 są określone w załączniku nr 6 do rozporządzenia.
W motywach kontrolowanej decyzji zabrakło omówienia przez organ konkretnie, w jaki arytmetyczny sposób dokonał tego uśrednienia w realiach rozpatrywanej sprawy, biorąc pod uwagę zwierzęta, które skarżący posiadał w okresie krótszym niż od 15 marca do 30 września 2022 r.
Tym samym organ nie wyjaśnił istotnego aspektu rozpatrywanej sprawy z punktu widzenia jej wyniku. Nie może ulegać wątpliwości, że ewentualny błąd organu przy dokonywaniu uśrednienia w rozumieniu § 9 ust. 10 rozporządzenia ekologicznego może przekładać się na ocenę przesłanek przyznania wnioskowanej płatności, a w następstwie na wynik sprawy.
Trzeba zauważyć, że w świetle dotychczasowego stanowiska organu różnica między wielkościami DJP na poziomie [...] (według powierzchni i rodzaju zwierząt) a 21,86 (według liczebności stada) jest stosunkowo niewielka. W tej sytuacji nie można zasadnie wykluczyć, że stanowi ona rezultat błędu właśnie na etapie mechanizmu uśrednienia, o którym mówi § 9 ust. 10 rozporządzenia ekologicznego, którego organ nie omówił.
Wobec tego organ istotnie naruszył art. 7, art. 8 § 1, art. 77 § 1, art. 80, art. 107 § 3 K.p.a., gdy chodzi o stosowanie mechanizmu przewidzianego w § 9 ust. 10 rozporządzenia ekologicznego i przeliczenie liczebności stada posiadanego przez skarżącego w wymienionym wyżej czasie na DJP.
Z powodów omówionych wyżej zaskarżona decyzja organu podlegała uchyleniu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2023.1634 ze zm. - P.p.s.a.)
Orzeczenie o kosztach postępowania sądowego ([...] zł) uzasadnia art. 200, art. 205 § 2 oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U.2023.1964 ze zm.).
Obejmują one wpis od skargi ([...] zł), wynagrodzenie pełnomocnika ([...] zł) oraz opłatę od pełnomocnictwa ([...] zł).