I SA/Rz 638/22

Przedmiotem skargi spółki B. spółka z o.o. była interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej dotycząca podatku dochodowego od osób prawnych. Spółka pytała, czy środki otrzymane z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych (FGŚP) na podstawie art. 15g ustawy o przeciwdziałaniu Covid-19, jako dofinansowanie wynagrodzeń pracowników, stanowią przychód w rozumieniu art. 12 ust. 1 u.p.d.o.p., a w przypadku odpowiedzi twierdzącej, czy są to przychody z działalności zwolnionej z opodatkowania zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.o.p. Spółka uważała, że dofinansowanie to, dotyczące pracowników wykonujących działalność strefową, powinno być traktowane jako przychód z działalności zwolnionej, ponieważ koszty wynagrodzeń tych pracowników są zaliczane do kosztów działalności strefowej. Dyrektor KIS uznał stanowisko spółki w zakresie pytania nr 1 za prawidłowe, ale w zakresie pytania nr 2 za nieprawidłowe, argumentując, że zwolnieniem objęty jest tylko dochód wygenerowany bezpośrednio z działalności gospodarczej wymienionej w zezwoleniu, a dofinansowanie nie jest takim dochodem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie uchylił zaskarżoną interpretację w części dotyczącej pytania nr 2. Sąd uznał, że dofinansowanie z FGŚP, które rekompensuje spadek obrotów i służy utrzymaniu miejsc pracy w SSE, pozostaje w ścisłym i bezpośrednim związku z wykonywaną działalnością strefową, stanowiąc sposób sfinansowania kosztów tej działalności. Sąd podkreślił, że gdyby spółka nie prowadziła działalności strefowej, nie wystąpiłyby koszty wynagrodzeń, których częściowego sfinansowania podjęło się państwo. W związku z tym, sąd uznał, że przychód z dofinansowania powinien być uwzględniony w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku. Sąd stwierdził również naruszenie przepisów postępowania przez organ interpretacyjny, który nie przedstawił wyczerpującego uzasadnienia prawnego.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający