I SA/Rz 597/23

I SA/Rz 597/23 - Wyrok WSA w Rzeszowie
Data orzeczenia
2024-02-22
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-11-13
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Grzegorz Panek /przewodniczący sprawozdawca/
Małgorzata Niedobylska
Piotr Popek
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
6560
Hasła tematyczne
Interpretacje podatkowe
Podatek od towarów i usług
Skarżony organ
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1570
art. 5 ust.1 pkt 1, art. 15 ust.1, ust. 2
Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Grzegorz Panek /spr./, Sędzia WSA Małgorzata Niedobylska, Sędzia WSA Piotr Popek, Protokolant sekr. sąd. Sabina Długosz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 lutego 2024 r. sprawy ze skargi D.K. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 15 września 2023 r., nr 0112-KDIL1-1.4012.311.2023.2.EB w przedmiocie podatku od towarów od towarów i usług oddala skargę.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi D. K. (dalej: wnioskodawca/skarżąca) jest interpretacja indywidualna przepisów prawa podatkowego Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 15 września 2023 r. nr 0112-KDIL1-1.4012.311.2023.2.EB, w przedmiocie podatku od towarów i usług.
W dniu 26 czerwca 2023 r. (data wpływu) skarżąca złożyła wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, przedstawiając następujące zdarzenie przyszłe.
W drugiej połowie 2020 r. D. K., B.i A. S. oraz W. R. powzięli informację o planowanym przygotowaniu i uchwaleniu nowego Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego, który miałby być punktem wyjścia do opracowywania i uchwalania planów zagospodarowania przestrzennego dla części miasta [...], w którym sporą część miałyby zajmować tereny zielone i rekreacyjne.
Projekt tzw. "[...]" dla [...], zgodnie z uzyskanymi wówczas przez ww. informacjami, miał obejmować również działki, które do nich należą.
W związku z powyższym D. K., B. i A. S. oraz W. R., aby zapobiec objęciu ich działek przez tzw. "[...]", tj. by nie zostały one zakwalifikowane na tzw. tereny zielone - łąki (co jak wskazani powyżej było w planach Miasta), wnioskiem z dnia 19 listopada 2020 r. zwrócili się do Prezydenta Miasta [...] o ustalenie warunków zabudowy na zamierzenie inwestycyjne pod nazwą: "dwadzieścia pięć budynków mieszkalnych jednorodzinnych, "wolno stojących" na działkach nr [...] (stanowiącej własność B. i A. S. - nabyta przez ww. w roku 2010 w drodze sprzedaży, w związku z nabyciem tej działki ww. nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego) i [...] (stanowiącej własność D. K. - nabyta przez ww. w roku 1994 w drodze umowy darowizny) oraz na części terenu działki nr [...](stanowiącej własność W. R. - nabyta przez ww. w roku 2015 w drodze sprzedaży, w związku z nabyciem tej działki ww. nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego) obręb [...] położonych przy ulicy [...] w [...].
Wniosek został rozpatrzony pozytywnie i decyzją z dnia [...] Iipca 2021 r. Prezydent Miasta [...] ustalił warunki zabudowy dla przedmiotowego zamierzenia inwestycyjnego. Następnie wnioskiem z dnia 10 września 2021 r. ww. wystąpili z wnioskiem o podział nieruchomości oznaczonej w operacie ewidencji gruntów i budynków m. [...], jako działki ewidencyjne nr[...], [...], [...] obręb [...], położone przy ul. [...] w [...], zgodnie z projektem podziału nieruchomości załączonym do wniosku. Celem podziału miało być wydzielenie działek zgodnie z wydaną decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Kolejnym wnioskiem z dnia 8 października 2021 r. ww. wystąpili o wydanie decyzji administracyjnej zatwierdzającej podział nieruchomości oznaczonej w operacie ewidencji gruntów i budynków miasta [...], jako działki ewidencyjne nr [...], [...], [...] obręb [...]. Decyzją z dnia 11 października 2021 r., Prezydent Miasta [...] zatwierdził podział nieruchomości położonej w R.-B. oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr:
-[...] o pow. 1.5661 ha [...], obj. [...]na nowe działki nr: [...]o pow. 0.0707 ha, [...] o pow. 0.0433 ha, [...] o pow. 0 0451 ha, [...] o pow. 0.0439 ha, [...] o pow. 0 0477 ha, [...] o pow. 0.0432 ha, [...] o pow. 0.0465 ha, [...] o pow. 0.0413 ha, [...] o pow. 0.0428 ha, [...]o pow. 0.0477 ha, [...] o pow. 0.0452 ha, [...]o pow. 0.0442 ha, [...] o pow. 0.0445 ha, [...] o pow. 0.0477 ha, [...] o pow. 0.0455 ha, [...] o pow. 0.0423 ha, [...]o pow. 0.0437 ha, [...]o pow. 0.0476 ha, [...]o pow. 0.0473 ha, [...]o pow. 0.0423 ha, [...] o pow. 0 0425 ha, [...] o pow. 0.0428 ha, [...] o pow. 0.0416 ha, [...]o pow. 0.0403 ha, [...]o pow. 0 0490 ha, [...]o pow. 0.4274 ha, obręb [...],
- [...]o pow. 0.3384 ha, obręb [...], obj. [...] na nowe działki nr: [...]o pow. 0.1181 ha, [...] o pow. 0 0471 ha, [...]o pow. 0 0467 ha, [...] o pow. 0.0441 ha, [...]o pow. 0.0462 ha, [...]o pow. 0.0362 ha obręb [...].
- [...]pow. 0.8410 ha obręb [...], obj. [...] na nowe działki nr: [...]o pow. 0.0050 ha, [...]o pow. 0.0432 ha, [...]o pow. 0.0437 ha, [...]o pow. 0.0422 ha, [...] o pow. 0.0432 ha, [...] o pow. 0 0434 ha, [...]o pow. 0.0412 ha, [...] o pow. 0.0430 ha, [...]o pow. 0.0434 ha, [...]o pow. 0.0465 ha, [...]o pow. 0.0428 ha, [...] o pow. 0.0423 ha, [...]o pow. 0.0462 ha,
[...] o pow. 0.0459 ha, [...]o pow. 0.0416 ha, [...] o pow. 0.0421 ha, [...] o pow. 0.0437 ha, [...] o pow. 0.0457 ha, [...] o pow. 0.0436 ha. [...] o pow. 0.0523 ha obręb [...] zgodnie z mapą projektu podziału włączoną do zasobu G. Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej pod nr [...] stanowiącą załącznik do ww. decyzji z zastrzeżeniem zapewnienia prawnie uregulowanego dostępu nowo powstałym w wyniku podziału działkom do drogi publicznej.
Wobec powyższego D. K., B i A. S. oraz W. R. wystąpili z wnioskami o pozwolenie na budowę, które zostały rozpatrzone pozytywnie stosownymi decyzjami. Decyzje te obejmowały pozwolenie na budowę budynków mieszkalnych jednorodzinnych, wolnostojących na działkach objętych wnioskiem o wydanie interpretacji w ramach inwestycji pn. "dwadzieścia pięć budynków mieszkalnych jednorodzinnych wolnostojących".
Na działkach, których dotyczył wniosek o wydanie interpretacji, ich właściciele nie podejmowali jakichkolwiek innych działań niż wyżej wskazane, w tym dotyczących zwiększenia wartości nieruchomości bądź jej uatrakcyjnienia.
Pomimo uzyskania powyższych decyzji, D. K., B. i A. S. oraz W. R. nie zamierzają rozpoczynać realizacji ww. zamierzenia inwestycyjnego pod nazwą: "dwadzieścia pięć budynków mieszkalnych jednorodzinnych, wolnostojących". Na ww. działkach nie znajdują się budynki ani budowle.
Jeżeli znalazłby się kupiec na przedmiotowe działki, chcieliby mu je sprzedać. Jednakże w tym celu nie podejmowali dotychczas i nie zamierzają podejmować jakichkolwiek działań marketingowych. W przypadku zgłoszenia się do nich kupca, podjęliby decyzje o ich ewentualnej sprzedaży. Właściciele działek dopuszczają możliwość sprzedaży wszystkich należących do nich działek, jak i pojedynczych.
Dotychczas nie sprzedawali żadnych należących do siebie nieruchomości.
Doprecyzowując treść wniosku skarżąca podała, że rozważa możliwość sprzedaży działek o nr [...], [...], [...], [...], [...], [...]
W oparciu o tak przedstawiony opis zdarzenia przyszłego strona zadała pytanie:
Czy sprzedaż przedmiotowych działek będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług (dalej również: "podatek VAT")?
Zajmując swoje stanowisko w sprawie wskazała, że w jej ocenie, ewentualna sprzedaż działek należących do niej (czy to osobno w zakresie poszczególnych działek, kilku z nich czy też wszystkich działek razem) nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, bowiem sprzedaż będzie dokonywana w ramach zarządu jej majątkiem.
W interpretacji indywidualnej z dnia 15 września 2023 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał stanowisko strony za:
- prawidłowe odnośnie dostawy działki nr [...],
- nieprawidłowe odnośnie dostawy działek nr [...], [...], [...], [...], [...].
W ocenie organu działania, które zostały przez podjęte przez skarżącą w odniesieniu do działek [...],[...], [...], [...], [...] nie należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Całokształt podejmowanych przez stronę czynności wskazuje jednoznacznie na aktywność w zakresie obrotu nieruchomościami polegającą na wykorzystaniu majątku prywatnego dla celów zarobkowych. Zatem planowaną sprzedaż działek o nr [...], [...], [...], [...], [...]należy uznać za dokonaną w warunkach wskazujących na handlowy charakter.
Podejmowanie szeregu zorganizowanych działań, takich jak: uzyskanie warunków zabudowy na planowaną inwestycję dotyczącą budowy 25 budynków mieszkalnych jednorodzinnych, podział gruntu na działki budowlane oraz uzyskanie pozwolenia na budowę w zakresie opisanej inwestycji, które nastąpiły w niedługim okresie od nabycia nieruchomości, stanowią ciąg następujących po sobie zdarzeń, które świadczą o tym, że czynności te przybierają formę zawodową (profesjonalną).
Ponieważ w rozpatrywanej sprawie mamy do czynienia ze zbiorem zorganizowanych działań - sprzedaż działek o nr [...], [...], [...], [...], [...], o których mowa we wniosku, będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT. Okoliczności sprawy wskazują na zamiar sprzedaży posiadanych działek w sposób profesjonalny i z zyskiem. Skarżąca podjęła czynności, których celem było uatrakcyjnienie przedmiotowych działek, w przeciwnym bowiem razie podjęte przez nią czynności byłyby nieuzasadnione. Działania podejmowane przez D. K. w celu podziału gruntu, i zmiany jego przeznaczenia oraz uzyskania pozwolenia na budowę służą niewątpliwie podwyższeniu rentowności transakcji i wskazują na zamiar maksymalizacji zysków. W efekcie podjętych czynności, przedmiotem
sprzedaży będzie grunt o zupełnie innym charakterze niż w chwili nabycia. Opisane przygotowania działek do sprzedaży są przejawem profesjonalnej i zorganizowanej aktywności w zakresie obrotu nieruchomościami. Powyższego nie zmienia okoliczność, że nie planuje wnioskodawczyni rozpoczęcia realizacji opisanego zamierzenia inwestycyjnego, gdyż znaczenie ma samo przygotowanie posiadanego gruntu pod kątem realizacji opisanej inwestycji. Z punktu widzenia potencjalnego kupującego, nabędzie on grunt gotowy do realizacji inwestycji.
Zatem dokonując opisanych we wniosku czynności w odniesieniu do działek nr [...],[...],[...],[...],[...],[...], podjęła strona działania podobne do tych, jakie wykonują podmioty zajmujące się profesjonalnie obrotem nieruchomościami, o których mowa w orzeczeniu w sprawach połączonych [...] i [...], tj. wykazała aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, które wykracza poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.
W skardze na powyższą interpretację skarżąca wnosząc o jej uchylenie zarzuciła naruszenie:
- art. 15 ustawy VAT poprzez niewłaściwe i bezpodstawne uznanie, że skarżąca w przypadku dokonania sprzedaży 5 niezabudowanych działek o nr [...],[...],[...],[...],[...] [...] będzie działała w charakterze podatnika VAT, a czynność ta będzie nosiła znamiona działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy VAT,
- art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy VAT polegające na jego nieuprawnionym zastosowaniu, podczas gdy z okoliczności niniejszej sprawy wynika, że skarżąca w przypadku dokonania sprzedaży 5 niezabudowanych działek o nr [...],[...],[...],[...],[...], nie będzie działała w charakterze podatnika VAT.
Na poparcie swojego stanowiska spółka powołała się na orzeczenia TSUE z dnia 15 września 2011 r. C- 181, C-180 oraz NSA z dnia 29 października 2007 r. i 31 stycznia 2013 r. o sygn. odpowiednio I FPS 3/07 i I FSK 237/12.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:
Postępowanie o wydanie indywidualnej interpretacji prawa podatkowego jest uregulowaniem szczególnym. Przedmiotem tego postępowania jest dokonanie wykładni zagadnienia prawnego przedstawionego uprawnionemu organowi do wyjaśnienia w trybie przepisów rozdziału 1a Działu I Ordynacji podatkowej. W postępowaniu interpretacyjnym przedstawiony we wniosku stan faktyczny, przyporządkowane mu pytanie oraz własne stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej zaistniałego/przyszłego stanu faktycznego wyznaczają organowi granice takiej interpretacji i w tych też granicach przeprowadzana jest kontrola sądu administracyjnego, co do zgodności z prawem wydanej interpretacji. Dodać przy tym należy, że stosownie do treści art. 57a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.), - dalej: p.p.s.a. - sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną, przy czym skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczenia się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.
W rozpoznawanej sprawie spór dotyczy opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji sprzedaży przez wnioskodawczynię nieruchomości w okolicznościach wskazanych we wniosku.
W złożonej skardze skarżąca kwestionuje zastosowanie przez organ przepisów prawa materialnego, tj. art. 5 ust.1 pkt 1 i art.15 ustawy VAT.
W myśl art.5 ust.1 pkt 1 ustawy VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Nie budzi wątpliwości, że dostawa towarów podlega opodatkowaniu VAT wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest przez podmiot mający status podatnika VAT i działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Zgodnie bowiem z art. 15 ustawy VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności (ust. 1). Działalność gospodarcza zaś obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób
wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (ust. 2).
W świetle powyższych przepisów uznanie, że osoba fizyczna dokonując sprzedaży gruntów pod budowę działa jako podatnik prowadzący działalność gospodarczą, wymaga ustalenia, że jej działalność ma charakter zawodowy (profesjonalny), stały (charakteryzujący się powtarzalnością czynności) i zorganizowany.
Zgodnie z tezami zawartymi w wyroku składu 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07 oraz w orzeczeniach Naczelnego Sądu Administracyjnego (np. wyrok z dnia 27 października 2009 r., sygn. akt I FSK 1043/08) podającymi kryteria, jakimi należy kierować się przy określaniu, że w takich przypadkach mamy do czynienia z działalnością gospodarczą, a nie z zarządem majątkiem prywatnym, przepisy art. 15 ust. 1 i 2 ustawy VAT powinny być rozumiane w ten sposób, że warunkiem sine qua non uznania, że dany podmiot działa w charakterze podatnika podatku od towarów i usług jest ustalenie, że działa on jako producent, handlowiec, usługodawca, pozyskujący zasoby naturalne, rolnik lub jako osoba wykonująca wolny zawód. Ani więc formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, ani okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo lecz z zamiarem częstotliwości nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez każdorazowego ustalenia, że w odniesieniu do tej konkretnej czynności podmiot ten występował w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.
W orzecznictwie TSUE istotne znaczenie dla niniejszej sprawy ma wyrok z dnia 15 września 2011 r. Słaby i in.: C-180/10, C-181/10, na który w tej sprawie powoływały się obie strony. TSUE zauważył, że dostawę gruntu przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za objętą podatkiem od towarów i usług na podstawie prawa krajowego państwa członkowskiego, jeżeli państwo to skorzystało z możliwości przewidzianej w art. 12 ust. 1 dyrektywy 2006/112/WE, niezależnie od częstotliwości takich transakcji oraz od kwestii, czy sprzedawca prowadzi działalność producenta, handlowca lub usługodawcy, pod warunkiem że transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Jednocześnie TSUE wskazał, że osoby fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą na gruncie
nabytym ze zwolnieniem z VAT i przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika VAT w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 dyrektywy 2006/112/WE, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeżeli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby. Natomiast jeżeli osoba ta w celu dokonania wspomnianej sprzedaży podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi dyrektywy 2006/112/WE, należy uznać ją za podmiot prowadzący "działalność gospodarczą" w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług. TSUE stanowisko to konsekwentnie prezentował także w innych orzeczeniach (sprawy: C-263/11, C-331/14, C-72/137).
W oparciu o poglądy TSUE wyrażone ww. wyrokach w orzecznictwie sądowo-administracyjnym jednolicie podkreśla się, że stwierdzenie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług wymaga każdorazowo oceny dokonanej na gruncie stanu faktycznego konkretnej sprawy, albowiem różnorodność stanów faktycznych pozwala jedynie na sformułowanie pewnych wskazań, bez możliwości tworzenia uniwersalnych wzorców kontroli. W każdej sprawie konieczne jest zatem ustalenie, że w odniesieniu do danej czynności dany podmiot występował w charakterze podatnika, tj. jako osoba angażująca środki podobne do wykorzystywanych przez handlowca, a nie osoba wykonująca prawo własności w stosunku do tego gruntu. Istotna jest więc ocena, czy z dokonanych w danej sprawie ustaleń wynika, że strona dokonując sprzedaży gruntów zachowywała się tak jak handlowiec (por. np. wyroki NSA z dnia 22 października 2013 r. sygn. akt I FSK 1323/12, z dnia 14 marca 2014 r. sygn. akt I FSK 319/13 czy z dnia 5 czerwca 2019 r. sygn. sygn. akt I FSK 983/17).
Jednocześnie wymaga podkreślenia, że sądy administracyjne wypowiadają zgodny pogląd co do tego, że ustawodawca polski nie skorzystał z możliwości określonej w art. 12 ust. 1 i ust. 3 dyrektywy 2006/112/WE, umożliwiającej uznanie za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje transakcji związanej z działalnością gospodarczą, w zakresie pojedynczej dostawy budynku lub terenu budowlanego (zob. np. wyroki NSA z dnia 30 listopada 2011 r. sygn. akt I FSK 1684/11 czy z dnia 14 maja 2015 r., sygn. akt I FSK 382/14).
W świetle powołanych orzeczeń odnoszących się do styku zarządu majątkiem prywatnym z profesjonalnym obrotem nieruchomościami, stwierdzić należy, że do oceny charakteru działania danego podmiotu w konkretnej sprawie, niezbędne jest każdorazowo ustalenie, czy zbywca podjął aktywne działania angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy VAT.
Na stopień zorganizowania transakcji ocenianych przez pryzmat art. 15 ust. 2 ustawy VAT wskazuje chociażby to, że skarżąca nie dokonuje przedstawionych we wniosku czynności samodzielnie, ale razem z innymi osobami fizycznymi w ramach wspólnego zamierzenia inwestycyjnego. Niewątpliwie te wspólne działania służyły uatrakcyjnieniu działek przed ich sprzedażą. Skutkowały one także powiązaniem różnych działek ze sobą w taki sposób, że realizacja inwestycji przygotowanej wstępnie, wspólnie przez skarżącą z innymi osobami poprzez uzyskanie stosownych zezwoleń i decyzji, wymaga od potencjalnego inwestora nabycia łącznie dwóch lub trzech działek.
Charakterystyczne jest w sprawie właśnie to, że występują w niej wspólne działania czterech osób fizycznych, właścicieli lub współwłaściciel różnych działek gruntowych przylegających do siebie, tworzących niejako konsorcjum podmiotów zmierzających do osiągnięcia określonego celu. Wspólnie oni podjęli szereg działań rozłożonych w czasie, których celem ostatecznie ma być sprzedaż działek
Zdaniem Sądu, na podstawie okoliczności opisanych we wniosku o udzielenie interpretacji, skarżąca słusznie została uznana za osobę prowadzącą działalność gospodarczą w zakresie obrotu nieruchomościami. Podejmowane przez nią - wspólnie z innymi osobami - czynności wykraczały poza czynności zarządu majątkiem prywatnym, a ich szeroki zakres, z uwzględnieniem pozostałych okoliczności stanu faktycznego, uzasadnia wnioski wywiedzione przez organ interpretacyjny w zaskarżonej interpretacji.
Podjęte od 2020 r. czynności - polegające kolejno na wystąpieniu z wnioskami o ustalenie warunków zabudowy na zamierzenie inwestycyjne pod nazwą: dwadzieścia pięć budynków mieszkalnych jednorodzinnych, później z wnioskami o podział nieruchomości na dwadzieścia działek, a następnie z wnioskami o pozwolenie na budowę dotyczącą ww. inwestycji - których celem była sprzedaż ww. nieruchomości, świadczy o podjęciu aktywności zmierzających do wykorzystania
majątku prywatnego do celów zarobkowych. W wyniku już przeprowadzonych czynności posiadane działki o charakterze rolnym zostały podzielone, uzyskały warunki zabudowy i pozwolenia na budowę budynków jednorodzinnych, a zatem zmieniły one całkowicie swój charakter i zyskały na atrakcyjności. Oznacza to, że przedmiotem planowanej sprzedaży będzie grunt o zupełnie innym charakterze, niż w momencie nabycia. Zasadnie więc uznał organ, że opisane działania nie należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym, lecz wskazują na aktywność w zakresie obrotu nieruchomościami o charakterze profesjonalnym. Świadczy o tym podejmowanie planowanych działań o charakterze zorganizowanym, na szeroką skalę i we współpracy z innymi osobami, zmierzających do zmiany przeznaczenia gruntu, jego uatrakcyjnienia, a dzięki temu maksymalizacji zysku ze sprzedaży. Takie wspólne przedsięwzięcie z właścicielami sąsiednich działek, realizowane w sposób systematyczny i zorganizowany, nosi cechy profesjonalnej działalności o charakterze zarobkowym, zatem słusznie zostało uznane przez organ za działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy VAT, a wnioskodawczynię za podatnika VAT w rozumieniu art. 15 ust.1 ustawy VAT. Oznacza to, że wydana interpretacja nie narusza prawa, a zarzuty skargi są bezpodstawne.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.