Pełny tekst orzeczenia

I SA/Rz 363/26

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

I SA/Rz 363/26 - Postanowienie WSA w Rzeszowie
Data orzeczenia
2026-09-08
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-07-27
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Piotr Popek /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 46 § 3, art. 49 § 1, art. 58 § 1 pkt 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Popek po rozpoznaniu w dniu 8 września 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. O. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 21 maja 2026 r. nr 1801-IOV-2.4103.11.2026 w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za okres od I kwartału 2021 r. do II kwartału 2023 r. - postanawia - odrzucić skargę
Uzasadnienie
I SA/Rz 363/26
Uzasadnienie
Do tut. Sądu wpłynęła skarga na opisaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie. Jako strona skarżąca została wskazana G. O. Skarga została opatrzona podpisem adwokata M. G. jako pełnomocnika.
W związku z tym, że do skargi nie załączono pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi oraz nie podano numeru PESEL skarżącej, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 27 lipca 2026 r. wezwano wnoszącego skargę do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez podanie numeru PESEL skarżącej oraz złożenie stosownego pełnomocnictwa, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzeniem z 31 lipca 2026 r. wezwano stroną skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 5.859 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwania zostały doręczone adw. M.G. 17 sierpnia 2026 r. W odpowiedzi na wezwania, 24 sierpnia 2026 r. podano numer PESEL skarżącej, nie przedłożono natomiast stosownego pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącej. Ponadto strona skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:
Do wszczęcia postępowania przed sądem administracyjnym niezbędne jest skuteczne wniesienie skargi, przez co rozumieć należy spełnienie przez nią określonych w ustawie warunków formalnych, bez których nadanie jej właściwego biegu nie jest możliwe.
Zgodnie z art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej: p.p.s.a.), strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników.
Stosownie do art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony. Złożenie dokumentu wykazującego umocowanie lub jego uwierzytelnionego odpisu nie jest wymagane, jeżeli stwierdzenie przez sąd umocowania jest możliwe na podstawie wykazu lub innego rejestru, do którego sąd ma dostęp drogą elektroniczną.
Z kolei w myśl art. 46 § 3 p.p.s.a., do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Złożenie dokumentu wykazującego umocowanie lub jego uwierzytelnionego odpisu nie jest wymagane, jeżeli stwierdzenie przez sąd umocowania jest możliwe na podstawie wykazu lub innego rejestru, do którego sąd ma dostęp drogą elektroniczną.
Stosownie natomiast do art. 49 § 1 i 2 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (§ 1). Jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania. Na zarządzenie przysługuje zażalenie (§ 2).
Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Z powołanych przepisów wynika, że pełnomocnik może skutecznie zastępować swego mocodawcę w sprawie sądowoadministracyjnej, jeżeli ten udzielił mu pełnomocnictwa do działania przed sądem administracyjnym i zarazem dokument pełnomocnictwa dołączony został do akt sprawy sądowoadministracyjnej przy podejmowaniu pierwszej czynności procesowej. W przypadku braku dołączenia stosownego pełnomocnictwa strona jest obowiązana uzupełnić ten brak formalny skargi. W przypadku stwierdzenia braków formalnych skargi, przewodniczący wzywa stronę do uzupełnienia skargi w terminie siedmiu dni. Skarga, której braków formalnych strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie, podlega odrzuceniu (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).
W przedmiotowej sprawie wnoszący skargę profesjonalny pełnomocnik został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi. Z akt sprawy wynika, że został uzupełniony jedynie brak formalny skargi w postaci podania numeru PESEL skarżącej. Pomimo wezwania nie został uzupełniony brak formalny skargi w postaci złożenia pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przez wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi. Termin do jego uzupełnienia upłynął bezskutecznie 24 sierpnia 2026 r.
Nieusunięcie tego braku formalnego skargi stanowi podstawę do jej odrzucenia zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 49 § 1 i w związku z art. 46 § 3 p.p.s.a. (zob. uchwała 7 sędziów NSA z 2 lutego 2026 r. III OPS 2/25).
Obowiązku uzupełnienia przez skarżącą wskazanych braków formalnych skargi nie wyłącza fakt złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy. Złożenie takiego wniosku nie wstrzymuje biegu 7-dniowego terminu z art. 49 § 1 p.p.s.a. do uzupełnienia braków formalnych pisma. Termin ten ma ustawowy charakter, co oznacza, że nie może być ani skrócony, ani przedłużony przez sąd (por. postanowienie NSA z 30 października 2009 r. I OSK 1462/09).
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 49 § 1 i z art. 46 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.