I SA/Rz 130/18

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Jacek Surmacz po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2020 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [.] z dnia [.] grudnia 2017 r. nr [.] w przedmiocie podatku od towarów i usług za wrzesień, październik, listopad i grudzień 2011 r. z urzędu w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki - p o s t a n a w i a - sprostować przedmiot zaskarżenia określony w postanowieniu referendarza sądowego z dnia 4 kwietnia 2018 r. oraz postanowieniach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 23 kwietnia 2018 r. i z dnia 29 maja 2018 r., sygn. akt I SA/Rz 130/18, w zakresie dotyczącym okresów rozliczeniowych, których dotyczyła zaskarżona decyzja, poprzez zastąpienie wyrażenia "za październik 2011 r." wyrażeniem "za wrzesień, październik, listopad i grudzień 2011 r."


UZASADNIENIE

Przedmiotem zaskarżenia K. była decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [.] z dnia [.] grudnia 2017 r. nr [.]. Uchylono nią decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w [.] z dnia [.] stycznia 2017 r. nr [.] określającą zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za wrzesień, październik, listopad i grudzień 2011 r., w części dotyczącej określenia zobowiązania podatkowego za październik 2011 r. i określono w podatku od towarów i usług za październik 2011 r. zobowiązanie podatkowe w wysokości 85.085 zł, a w pozostałej części decyzję organu pierwszej instancji utrzymano w mocy. Decyzja pierwszej instancji dotyczyła rozliczenia podatku od towarów i usług za wrzesień, październik, listopad i grudzień 2011 r.

W wydanych w sprawie postanowieniach: referendarza sądowego z dnia 4 kwietnia 2018 r. oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 23 kwietnia 2018 r. i 29 maja 2018 r., na skutek błędnie opisanego przedmiotu zaskarżenia w urządzeniach biurowych, zarządzeniu rejestracyjnym (k.1 akt) oraz na okładce akt sprawy sądowej, w wymienionych orzeczeniach przedmiot zaskarżenia określono jako dotyczący zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za październik 2011 r. Tymczasem zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja pierwszej instancji dotyczyła rozliczenia tego podatku także za miesiące: wrzesień, listopad i grudzień 2011 r., czego wymienione orzeczenia nie odzwierciedlają.

Dostrzeżoną omyłkę należało zatem sprostować, stosownie do art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) dalej: "P.p.s.a.", aby wyeliminować wątpliwości co do rzeczywistego przedmiotu kontroli Sądu. Zgodnie z powołanym przepisem, Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowaniem, na podstawie art. 258 § 2 i 4 w zw. z art. 167a § 1 P.p.s.a., Sąd objął również postanowienie referendarza sądowego dotyczące wniosku o prawo pomocy.