Lexedit
Wróć do analizy orzeczenia
Pełny tekst orzeczenia

I SA/Po 504/26

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

I SA/Po 504/26 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2026-04-24
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-03-12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Piotr Ławrynowicz
Waldemar Inerowicz /przewodniczący sprawozdawca/
Zbigniew Kruszewski
Symbol z opisem
6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne
Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2025 poz 132
art. 27, art. 59 § 1 pkt 3, § 2
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t. j.)
Dz.U. 2026 poz 143
art. 119 pkt 3, art. 120, art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Waldemar Inerowicz (spr.) Sędziowie WSA Zbigniew Kruszewski WSA Piotr Ławrynowicz po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 24 kwietnia 2026 r. sprawy ze skargi R. W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 2 stycznia 2026 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego oddala skargę.
Uzasadnienie
Naczelnik Urzędu Skarbowego w G. W. postanowieniem z dnia 4 listopada 2025 r., nr [...] odmówił R. W. (dalej zwany jako: "strona", "zobowiązany" lub "skarżący") umorzenia postępowania egzekucyjnego.
W uzasadnieniu wyjaśnił, że wobec strony prowadzone jest postępowanie egzekucyjne na podstawie 13 tytułów wykonawczych z 11 września 2025 r. nr: [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...], [...], wystawionych przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego, obejmujących należności z tytułu kary pieniężnej za przejazd pojazdu bez uiszczenia opłaty elektronicznej na łączną kwotę należności głównej 19.500,00 zł plus odsetki za zwłokę i koszty upomnienia.
W toku postępowania egzekucyjnego organ egzekucyjny zajął wierzytelności strony z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w [...] S.A. (zawiadomienie z 12 września 2025 r. nr [...], doręczone stronie wraz z odpisami tytułów wykonawczych w dniu 26 września 2025 r.).
Pismem z 3 października 2025 r. zobowiązany wniósł o umorzenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie ww. tytułów wykonawczych. We wniosku wskazał, że zaktualizowała się przesłanka umorzenia postępowania egzekucyjnego z uwagi na to, że tytuły wykonawcze obarczone są brakami w postaci niewskazania: konkretnej podstawy prawnej wydania poszczególnych tytułów wykonawczych, konkretnej podstawy prawnej dla wykazania, iż dochodzone należności są wymagalne i podlegają egzekucji administracyjnej, na rzecz którego podmiotu mają zostać przekazane wyegzekwowane należności pieniężne. Zobowiązany wniósł o umorzenie postępowań egzekucyjnych prowadzonych na podstawie tytułów wykonawczych - na podstawie przesłanek określonych w art. 59 § 1 pkt 3 oraz o uchylenie czynności egzekucyjnych w myśl art. 60 § 1 w zw. z art. 59 § 4 zd. drugie ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2025 r., poz. 132 ze zm.; w skrócie: "u.p.e.a.").
Po analizie wniosku organ uznał, że podnoszone kwestie noszą cechy zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej, dlatego przekazał je 7 października 2025 r. wierzycielowi w celu zajęcia stanowiska.
Postanowieniem z 7 października 2025 r. zawieszono postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie wskazanych tytułów wykonawczych.
Główny Inspektor Transportu Drogowego poinformował, że nie uznał pisma strony za zarzut w postępowaniu egzekucyjnym, ponieważ wskazane argumenty nie mieszczą się w enumeratywnym katalogu zarzutów wymienionych w art. 33 § 2 u.p.e.a.
Postanowieniem z 4 listopada 2025 r. podjęto postępowanie egzekucyjne w zakresie wskazanych tytułów wykonawczych.
Po przeanalizowaniu sprawy organ egzekucyjny stwierdził, że podnoszone przez stronę zarzuty nie zasługują na uwzględnienie, ponieważ kwestionowane tytuły wykonawcze zostały sporządzone w dedykowanym do tego systemie teleinformatycznym, na obowiązującym formularzu, który jest zgodny ze wzorem tytułu wykonawczego określonym w cytowanym wyżej rozporządzeniu oraz zawierają obligatoryjne elementy tytułu wykonawczego, wskazane w art. 27 § 1 u.p.e.a. Kwestie, które porusza strona dotyczą w większości tych części, które są stałym elementem formularza tytułu wykonawczego i które nie podlegają wypełnieniu przez wierzyciela, ponieważ nie ma możliwości ich edycji. Zdaniem organu nie ulega żadnej wątpliwości, że przedmiotowe tytuły wykonawcze zawierają w swej treści podstawę prawną, na podstawie której zostały wydane. Wierzyciel, w części D formularza, wskazał jednoznacznie na konkretny przepis prawa oraz określił podstawę prawną obowiązku.
Nie podzielono również stanowiska strony w zakresie braku formalnego w postaci niewskazania nazwy podmiotu w części E w rubryce [...]. Część E formularza tytułu wykonawczego jest przeznaczona, we wszystkich jej składowych częściach, wyłącznie na oznaczenie wierzyciela należności objętej tytułem. Każdy z wymienionych tytułów wykonawczych w części E wskazuje jednoznacznie, kto jest wierzycielem i zarazem podmiotem, któremu należy przekazać wyegzekwowaną należność. Z uwagi na powyższe organ odmówił umorzenia postępowania egzekucyjnego. W związku z tym uznał, że uchylenie czynności egzekucyjnych na podstawie art. 60 § 1 u.p.e.a. również nie znajduje zastosowania.
W zażaleniu z 28 listopada 2025 r. zobowiązany podtrzymał wniesione zarzuty. Ponadto, zakwestionował zasadność zakwalifikowania ww. wniosku jako zarzutów złożonych w trybie art. 33 u.p.e.a. i uzyskania stanowiska wierzyciela.
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej postanowieniem z 2 stycznia 2026 r., nr [...] utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji.
W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, że rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji jest prawidłowe. Zaznaczono, że wprawdzie organ egzekucyjny początkowo dokonał błędnej kwalifikacji pisma strony z 3 października 2025 r., jednak po jej zweryfikowaniu, zbadał w trybie art. 59 u.p.e.a. wskazane przez stronę okoliczności i odniósł się do podniesionych argumentów.
Odnosząc się do braku podstawy prawnej organ egzekucyjny wskazał, że przedmiotowe tytuły wykonawcze zawierają w swej treści podstawę prawną, na podstawie której zostały wydane. Wierzyciel, w części D formularza, wskazał jednoznacznie na konkretny przepis prawa oraz określił podstawę prawną obowiązku (numery orzeczenia, które organ egzekucyjny wskazał w treści postanowienia). Powyższe stwierdzenie organu egzekucyjnego jest prawidłowe ponieważ w rubryce [...]. wskazano jako akt normatywny art. 13k ust. 1 ustawy z 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz.U. 2024 r. poz. 320), w rubryce [...] podstawę prawną "orzeczenie", w rubryce [...] identyfikację podstawy prawnej obowiązku: wskazano numery poszczególnych decyzji, w rubryce [...]. daty ich wydania.
W ocenie organu wskazanie w tytule wykonawczym, że należności pieniężne są wymagalne i podlegają egzekucji administracyjnej na podstawie art. 2 ustawy czyni zadość wymaganiom formalnym wskazanym w art. 27 u.p.e.a. Ponadto wskazanie w tytule wykonawczym w części E elementy jednoznacznie identyfikują podmiot, na rzecz którego mają zostać przekazane wyegzekwowane należności pieniężne. W rezultacie organ odwoławczy podzielił stanowisko organu pierwszej instancji w zakresie spełnienia wymogów formalnych wskazanych w treści art. 27 u.p.e.a. i braku przesłanki do umorzenia postępowania egzekucyjnego określonej w art. 59 § 1 pkt 3 u.p.e.a., a w konsekwencji braku podstaw do uchylenia czynności egzekucyjnej na podstawie art. 60 § 1 u.p.e.a.
W skardze z dnia 30 stycznia 2026 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia organu egzekucyjnego, a także o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych wraz z kosztami zastępstwa procesowego. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono:
- naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2025 r. poz. 1691; w skrócie: "k.p.a.") - oba przepisy w zw. z art. 18 pkt 2 u.p.e.a. - na skutek utrzymania w mocy postanowienia organu egzekucyjnego, w sytuacji gdy rozstrzygnięcie to obarczone jest naruszeniem w postaci bezzasadnej odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego, ponieważ w sprawie zaistniała przesłanka umorzenia z art. 59 § 1 pkt 3 w zw. z art. 27 § 1 pkt 3 i 6 u.p.e.a., a naruszenie to miało istotny wpływ na wynik sprawy.
W uzasadnieniu skargi skarżący podtrzymał zarzuty i argumentację podniesioną w toku postępowania zażaleniowego. W ocenie skarżącego w sprawie ziściła się przesłanka umorzenia postępowania uregulowana w art. 59 § 1 pkt 3 w zw. z art. 27 § 1 pkt 3 i 6 u.p.e.a., a kwestia ta została błędnie rozpoznana i rozstrzygnięta przez organy. Skarżący zarzucił, że organ nie wskazał konkretnej podstawy prawnej, z której wynikałoby, że dochodzone należności są wymagalne i podlegają dochodzeniu właśnie w drodze egzekucji administracyjnej. Zaznaczył, że to przepisy ustawowe zakreślają wzorzec poprawnego tytułu wykonawczego, a nie formularz przygotowany na podstawie przepisów rangi niższej, niż ustawa. Nie sposób zgodzić się ze stanowiskiem, jakoby relewantne w sprawie tytuły wykonawcze spełniały wymogi z art. 27 § 1 pkt 3 i 6 u.p.e.a.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym rozstrzygnięciu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie wskazać należy, że niniejsza sprawa została rozpoznana przez Sąd w trybie uproszczonym, na podstawie art. 119 pkt 3 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 - w skrócie: "p.p.s.a").
W toku sądowej kontroli zaskarżonego postanowienia, przeprowadzonej na podstawie kryterium zgodności z prawem, w kontekście zarzutów sformułowanych w skardze, kluczową i najistotniejszą sporną kwestią w niniejszej sprawie, jest ocena zasadności stanowiska organu egzekucyjnego w kwestii odmowy umorzenia prowadzonego wobec skarżącego postępowania egzekucyjnego na podstawie powołanych na wstępie tytułów wykonawczych wystawionych przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego, obejmujących należności z tytułu kary pieniężnej za przejazd pojazdu bez uiszczenia opłaty elektronicznej na łączną kwotę należności głównej 19.500,00 zł plus odsetki za zwłokę i koszty upomnienia.
Przystępując do oceny zasadności odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego na wstępie tej części rozważań wyjaśnić należy, że umorzenie postępowania egzekucyjnego może być obligatoryjne lub fakultatywne. W pierwszym przypadku musi się ziścić którakolwiek z przesłanek enumeratywnie wymienionych w art. 59 § 1 u.p.e.a. Zgodnie z tym przepisem postępowanie egzekucyjne umarza się w całości albo w części w przypadku:
1) niedopuszczalności egzekucji administracyjnej, w tym ze względu na zobowiązanego;
2) niewykonalności obowiązku o charakterze niepieniężnym;
3) niespełnienia w tytule wykonawczym wymogów określonych w art. 27;
4) śmierci zobowiązanego, gdy obowiązek:
a) jest ściśle związany ze zobowiązanym,
b) nie jest ściśle związany ze zobowiązanym, a egzekucja jest prowadzona wyłącznie z prawa majątkowego, które wygasło wskutek śmierci zobowiązanego;
5) gdy postępowanie egzekucyjne zawieszone na żądanie wierzyciela nie zostało podjęte przed upływem 12 miesięcy od dnia zgłoszenia tego żądania;
6) gdy z wnioskiem o umorzenie postępowania egzekucyjnego wystąpi wierzyciel;
7) gdy odrębne ustawy tak stanowią.
W myśl art. 59 § 2 u.p.e.a. postępowanie egzekucyjne może być umorzone w przypadku, gdy dalsza egzekucja administracyjna będzie bezskuteczna z powodu braku majątku lub źródła dochodu zobowiązanego, z których jest możliwe wyegzekwowanie środków pieniężnych przewyższających koszty egzekucyjne.
Należy także zaznaczyć, że umorzenie postępowania egzekucyjnego może nastąpić na wniosek wierzyciela, z urzędu, a także na skutek inicjatywy zobowiązanego. W związku z tym należy wskazać, że organ egzekucyjny umarza postępowanie egzekucyjne, jeśli uzyska informację z jakiegokolwiek źródła o przyczynach uzasadniających umorzenie. Wystąpienie przesłanek stanowiących podstawę umorzenia postępowania obliguje zawsze do takiego zakończenia postępowania egzekucyjnego, bez względu na to czy zostaną one stwierdzone z urzędu, czy też wyjdą na jaw w wyniku zgłoszonych zarzutów, czy wniosku o umorzenie postępowania egzekucyjnego.
Z kolei elementy składowe tytułu wykonawczego wymienione są w art. 27 § 1 u.p.e.a. Zgodnie z tym przepisem, tytuł wykonawczy zawiera:
1) oznaczenie wierzyciela;
1a) oznaczenie organu albo organów, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 lit. d ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o delegowaniu pracowników w ramach świadczenia usług (Dz. U. z 2025 r. poz. 1682);
2) dane zobowiązanego będącego:
a) osobą fizyczną:
– imię i nazwisko oraz adres jego miejsca zamieszkania,
– imię ojca i imię matki oraz datę urodzenia zobowiązanego, o ile są znane wierzycielowi,
– numer PESEL, NIP lub numer REGON, jeżeli zobowiązany taki numer posiada, albo inny numer identyfikacyjny ze wskazaniem jego rodzaju, o ile jest znany wierzycielowi,
– numer, za pomocą którego zobowiązany został zidentyfikowany na potrzeby podatku w innym kraju,
b) osobą prawną lub jednostką organizacyjną niebędącą osobą prawną:
– nazwę i adres jego siedziby,
– NIP, numer REGON lub numer [...] Krajowym Rejestrze Sądowym, jeżeli zobowiązany taki numer posiada, albo inny numer identyfikacyjny ze wskazaniem jego rodzaju, o ile jest znany wierzycielowi,
– numer, za pomocą którego zobowiązany został zidentyfikowany na potrzeby podatku w innym kraju;
3) treść podlegającego egzekucji obowiązku, podstawę prawną tego obowiązku oraz stwierdzenie, że obowiązek jest wymagalny, a w przypadku egzekucji należności pieniężnej - także określenie jej wysokości i rodzaju, terminu, od którego nalicza się odsetki z tytułu niezapłacenia należności w terminie, oraz rodzaju i stawki tych odsetek;
4) wskazanie zabezpieczenia należności pieniężnej hipoteką przymusową albo przez ustanowienie zastawu skarbowego lub rejestrowego lub zastawu nieujawnionego w żadnym rejestrze, ze wskazaniem terminów powstania tych zabezpieczeń;
5) wskazanie podstawy prawnej pierwszeństwa zaspokojenia należności pieniężnej, jeżeli należność korzysta z tego prawa i prawo to nie wynika z zabezpieczenia należności pieniężnej;
6) wskazanie podstawy prawnej prowadzenia egzekucji administracyjnej;
7) datę wystawienia i numer tytułu wykonawczego;
7a) imię i nazwisko osoby upoważnionej do działania w imieniu wierzyciela, a także jej stanowisko służbowe, jeżeli sposób opatrzenia tytułu wykonawczego podpisem albo pieczęcią, o których mowa w art. 26e § 1, umożliwia podanie tego stanowiska;
7b) podpis osoby upoważnionej do działania w imieniu wierzyciela albo pieczęć, o której mowa w art. 26e § 1 pkt 4 albo 5;
7c) datę podpisania tytułu wykonawczego przez osobę upoważnioną do działania w imieniu wierzyciela, a jeżeli tytuł wykonawczy został opatrzony pieczęcią, o której mowa w art. 26e § 1 pkt 4 albo 5 - datę opatrzenia tą pieczęcią;
8) pouczenie zobowiązanego o skutkach niezawiadomienia organu egzekucyjnego o zmianie adresu miejsca zamieszkania lub siedziby;
9) pouczenie zobowiązanego o przysługującym mu prawie wniesienia do wierzyciela, za pośrednictwem organu egzekucyjnego, zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej oraz o skutkach wniesienia tego zarzutu niepóźniej niż w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu tytułu wykonawczego i po upływie tego terminu;
9a) pouczenie zobowiązanego o przysługującym jego małżonkowi prawie do wniesienia sprzeciwu w sprawie odpowiedzialności majątkiem wspólnym;
10) (uchylony);
11) wskazanie środków egzekucyjnych stosowanych w egzekucji należności pieniężnych;
12) datę doręczenia upomnienia, a jeżeli doręczenie upomnienia nie było wymagane, podstawę prawną braku tego obowiązku;
13) datę doręczenia zobowiązanemu powiadomienia o wniosku o egzekucję administracyjnej kary pieniężnej lub grzywny administracyjnej, o którym mowa w art. 18 ust. 1 ustawy, o której mowa w pkt 1a;
14) datę, do której można prowadzić egzekucję należności pieniężnej, o której mowa w art. 2 § 1 pkt 8 lit. g oraz i.
W kontekście przesłanki z art. 59 § 1 pkt 3 u.p.e.a. oraz elementów tytułu wykonawczego wymienionych w art. 27 § pkt 3 i 6 u.p.e.a. organy prawidłowo uznały, że przedmiotowe tytuły wykonawcze posiadają wszystkie wymagania formalne tytułu wykonawczego, będącego dokumentem, na podstawie którego wszczyna się i prowadzi postępowanie egzekucyjne.
Odnosząc się do zarzutów skargi przede wszystkim wskazać należy, że przedmiotowe tytuły wykonawcze wystawione zostały w oparciu o wzór określony w Rozporządzeniu Ministra Finansów z 19 marca 2024 r. w sprawie wzorów tytułów wykonawczych stosowanych w egzekucji administracyjnej (Dz. U. z 2024 r., poz. 431). Z treści wzoru wynika, że w części D znajduje się rubryka [...] (Inna podstawa prawna), która poprzedzona jest zdaniem o treści: "Należności pieniężne są wymagalne i podlegają egzekucji administracyjnej na podstawie art. 2 ustawy oraz na podstawie". Z objaśnień do tego formularza wynika, że w rubryce [...] wpisuje się podstawę prawną (inną niż art. 2 § 1 ustawy), z której wynika możliwość dochodzenia należności pieniężnej w trybie egzekucji administracyjnej.
Jak wynika z akt administracyjnych, sporne tytuły nie zawierają w części D rubryki nr [...]. Ze znajdującego się aktach sprawy pisma Głównego Inspektora Transportu Drogowego z 14 października 2025 r. wynika, że tytuły te zostały wygenerowane poprzez formularz w aplikacji [...] odzwierciedlający wzór tytułu wykonawczego, określonego w załączniku nr [...] do ww. rozporządzenia Ministra Finansów z 19 marca 2024 r. (k. [...] akt admin.). Jakkolwiek wystawca tytułów wykonawczych nie podaje przyczyn wygenerowania tytułu bez rubryki 13 w części D formularza, to nie ma to w tej sprawie istotnego znaczenia, skoro nie zaistniała potrzeba wskazania innej podstawy prawnej. Z punktu widzenia wierzyciela rubryka ta jest zbędna.
Nie zachodzi zatem sytuacja, w której tytuł wykonawczy zostałby wadliwie wypełniony lub nie zawierał określonego ustawą elementu. Za usprawiedliwione jednak uznać należy twierdzenie skarżącego, że sporne tytuły zawierają niepełny ("urwany") zapis, tj. bez dalszej części po zwrocie "oraz na podstawie" (s. [...] skargi). Nie jest to jednak naruszenie przepisów postępowania, które posiada cechę "istotności" wpływu na wynik sprawy.
Za zbyt daleko idący uznać należy zarzut skarżącego, który twierdzi ponadto,że w treści spornych tytułów nie wskazano podstawy prawnej. W tym zakresie Sąd podziela ustalenia i ocenę organu II instancji, który zasadnie wyjaśnił, że przedmiotowe tytuły wykonawcze zawierają w swej treści podstawę prawną, na podstawie której zostały wydane. Wierzyciel, w części D formularza, wskazał jednoznacznie na konkretny przepis prawa oraz określił podstawę prawną obowiązku (numery orzeczenia, które organ egzekucyjny wskazał w treści postanowienia). W części D, rubryce [...]. formularza wskazano jako akt normatywny art. 13k ust. 1 ustawy z 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz.U. 2024 poz.320), w rubryce [...]. podstawę prawną "orzeczenie". Z kolei w rubryce [...] identyfikację podstawy prawnej obowiązku: wskazano numery poszczególnych decyzji, a w rubryce [...]. daty ich wydania.
Ponadto zasadnie organ uznał, iż wskazanie w tytule wykonawczym, że należności pieniężne są wymagalne i podlegają egzekucji administracyjnej na podstawie art. 2 ustawy czyni zadość wymaganiom formalnym wskazanym w treści art. 27 u.p.e.a.
Odnosząc się natomiast do zarzucanego braku formalnego w postaci niewskazania nazwy podmiotu w części E w rubryce [...] formularza (w rubryce wpisano jedynie adres podmiotu), organ odwoławczy zasadnie zwrócił uwagę, że część E formularza tytułu wykonawczego jest przeznaczona, we wszystkich jej składowych częściach, wyłącznie na oznaczenie wierzyciela należności objętej tytułem. Każdy z wymienionych tytułów wykonawczych w części E wskazuje jednoznacznie, kto jest wierzycielem i zarazem podmiotem, któremu należy przekazać wyegzekwowaną należność. Sąd podziela ocenę organu, że dane zawarte części E jednoznacznie identyfikują podmiot, na rzecz którego mają zostać przekazane wyegzekwowane należności pieniężne.
Dla wyniku sądowej kontroli zaskarżonych postanowień w tej sprawie, nie mają istotnego znaczenia krytyczne uwagi skarżącego co do znaczenia w tym postępowaniu, powołanego wyżej pisma wierzyciela z 14 października 2025 r. Okoliczności nadesłania do akt sprawy tego pisma zostały przedstawione w uzasadnieniu postanowienia organu I instancji. Wynika z nich, że pierwotnie wniosek skarżącego o umorzenie postępowania został przekazany wierzycielowi celem zajęcia stanowiska, z uwagi na zakwalifikowanie tego pisma jako zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Wierzyciel uznał jednak, że pismo to nie zawiera zarzutów, a swoje stanowisko przedstawił w piśmie z 14 października 2025 r. Następnie organ I instancji nadał dalszy bieg pismu skarżącego jako wnioskowi o umorzenie postępowania egzekucyjnego (s. [...] post. I Inst.).
Wobec powyższego Sąd uznał, że nie ma w tej sprawie uzasadnionych podstaw do kwestionowania prawidłowości wystawionych tytułów wykonawczych. Tym samym nie było w sprawie przesłanek do zastosowania art. 59 § 1 pkt 3 u.p.e.a.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 w związku z art. 119 pkt 3
i art. 120 p.p.s.a., Sąd oddalił skargę.