I SA/PO 474/06
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę Spółki "A" na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej dotyczącą podatku dochodowego od osób prawnych za 2001r., uznając za prawidłowe wyłączenie z kosztów uzyskania przychodów odszkodowań za wadliwe wykonanie usług oraz zakwalifikowanie elementów wyposażenia budynku jako części składowych budynku, a nie odrębnych środków trwałych.
Spółka "A" zaskarżyła decyzję Dyrektora Izby Skarbowej dotyczącą podatku dochodowego od osób prawnych za 2001r., kwestionując wyłączenie z kosztów uzyskania przychodów odszkodowań za wadliwe wykonanie usług, amortyzacji wyposażenia budynku oraz kosztów sprzedaży samochodu. Sąd administracyjny w Poznaniu oddalił skargę, podzielając stanowisko organu odwoławczego. Uznano, że odszkodowania za wadliwe wykonanie usług nie stanowią kosztu uzyskania przychodu, a elementy takie jak sufit podwieszany i profile aluminiowe, wbudowane w konstrukcję budynku, należy traktować jako jego części składowe, a nie odrębne środki trwałe.
Sprawa dotyczyła skargi Spółki "A" na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za rok 2001. Organ podatkowy zakwestionował zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów kwoty [...] zł z tytułu odszkodowań za wadliwe wykonanie usług czyszczenia, amortyzacji wyposażenia budynku (instalacji halogenowej, sufitu podwieszanego, profili aluminiowych) oraz kosztów sprzedaży samochodu osobowego. Spółka argumentowała, że wypłacone odszkodowania dotyczyły zniszczonej odzieży, a elementy wyposażenia budynku, ze względu na możliwość demontażu i rekonfiguracji, powinny być traktowane jako odrębne środki trwałe. Sąd administracyjny w Poznaniu, po rozpoznaniu sprawy, oddalił skargę. Sąd uznał, że odszkodowania za wadliwe wykonanie usług, niezależnie od tego, czy dotyczą wad towarów, usług, czy zwłoki, nie stanowią wydatku poniesionego w celu uzyskania przychodu, a zatem nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, a w szczególności art. 16 ust. 1 pkt 22 tej ustawy. W odniesieniu do wyposażenia budynku, sąd podzielił stanowisko organu odwoławczego, że elementy trwale wbudowane w konstrukcję budynku, takie jak sufit i ściany, stanowią jego części składowe. Klasyfikacja Środków Trwałych również wskazuje, że do budynku zalicza się instalacje wbudowane na stałe oraz normalne wyposażenie. Sąd uznał, że żarówki halogenowe z obudową, ze względu na możliwość ich demontażu, zasadnie zostały zaliczone do grupy 8 KŚT (wyposażenie), jednakże sufit podwieszany i profile aluminiowe, jako elementy wbudowane w konstrukcję budynku, powinny być traktowane jako jego część składowa, a nie odrębny środek trwały.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, odszkodowania te nie stanowią wydatku poniesionego w celu uzyskania przychodów i podlegają wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 oraz art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
Uzasadnienie
Wypłata odszkodowania lub kary umownej nie jest wydatkiem poniesionym w celu uzyskania przychodu, a przepis art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT wprost wyłącza z kosztów kary umowne i odszkodowania z tytułu wad towarów lub usług.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (11)
Główne
u.p.d.o.p. art. 16 § 1 pkt 22
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych
Nie zalicza się do kosztów uzyskania przychodów kar umownych i odszkodowań z tytułu wad dostarczonych towarów, wykonanych robót i usług oraz zwłoki w dostarczeniu towaru wolnego od wad albo zwłoki w usunięciu wad towarów albo wykonanych robót i usług.
u.p.d.o.p. art. 15 § 1
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych
Kosztami uzyskania przychodów są wydatki, które podatnik poniósł w przekonaniu, że przyczyniają się do osiągnięcia lub zwiększenia przychodu. Zapłata kary umownej lub odszkodowania nie stanowi wydatku "w celu uzyskania przychodów".
Pomocnicze
u.p.d.o.p. art. 15 § 6
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych
u.p.d.o.p. art. 16 § 1 lit. b
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych
u.p.d.o.p. art. 16a § 1 pkt 1
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych
u.p.d.o.p. art. 16g § 1 pkt 1
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych
KŚT
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999r. w sprawie Klasyfikacji Środków Trwałych
Do budynku zalicza się wszystkie instalacje wbudowane w jego konstrukcję na stałe oraz normalne wyposażenie budynku (Grupa 1 - budynki i lokale). Do grupy 8 KŚT - "Narzędzia, przyrządy, ruchomości i wyposażenie" zaliczano m. in. sprzęt oświetleniowy.
Pusa art. 1 § 2
Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
Ppksa art. 134 § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Ppksa art. 151
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
O.p. art. 233 § 1 pkt 2 lit. a
Ordynacja podatkowa
Argumenty
Skuteczne argumenty
Odszkodowania za wadliwe wykonanie usług lub zniszczoną odzież nie stanowią kosztu uzyskania przychodu. Elementy trwale wbudowane w konstrukcję budynku (sufit podwieszany, profile aluminiowe) są częściami składowymi budynku, a nie odrębnymi środkami trwałymi.
Odrzucone argumenty
Zaliczenie odszkodowań za wadliwe wykonanie usług do kosztów uzyskania przychodów. Zakwalifikowanie sufitu podwieszanego i profili aluminiowych jako odrębnych środków trwałych (grupa 8 KŚT).
Godne uwagi sformułowania
Zapłata kary umownej lub odszkodowania nie stanowi wydatku "w celu uzyskania przychodów". Do części składowych budynku należy zaliczyć elementy trwale wydzielające poszczególne pomieszczenia nieprzydatne do innego celu, takie jak sufit i ściany pomieszczeń.
Skład orzekający
Jerzy Małecki
przewodniczący
Karol Pawlicki
sprawozdawca
Maria Skwierzyńska
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących kosztów uzyskania przychodów w zakresie odszkodowań oraz kwalifikacji środków trwałych (wyposażenie budynku vs. części składowe budynku)."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznych przepisów ustawy o CIT i Klasyfikacji Środków Trwałych obowiązujących w 2001 roku. Stan faktyczny sprawy jest dość szczegółowy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy istotnych kwestii podatkowych związanych z kosztami uzyskania przychodów i klasyfikacją środków trwałych, co jest interesujące dla prawników i księgowych zajmujących się prawem podatkowym.
“Koszty odszkodowań i wyposażenie budynku – co można wrzucić w koszty firmy?”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI SA/Po 474/06 - Wyrok WSA w Poznaniu Data orzeczenia 2006-11-09 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2006-05-23 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Sędziowie Jerzy Małecki /przewodniczący/ Karol Pawlicki /sprawozdawca/ Maria Skwierzyńska Symbol z opisem 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych Skarżony organ Dyrektor Izby Skarbowej Treść wyniku Oddalono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Małecki Sędziowie Sędzia NSA Maria Skwierzyńska Asesor sądowy WSA Karol Pawlicki (spr.) Protokolant sekr. sąd. Ewa Szydłowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 09 listopada 2006r. sprawy ze skargi Spółka "A" w P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2001r. oddala skargę /-/ K. Pawlicki /-/ J. Małecki /-/ M. Skwierzyńska Uzasadnienie I SA/Po 474/06 U z a s a d n i e n i e Decyzją z dnia [...]r. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej określił Spółce "A" w P. zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2001 w wysokości [...]zł. W uzasadnieniu wskazano, że różnica pomiędzy wysokością należnego podatku określonego w decyzji a wysokością podatku wykazanego przez Spółkę w zeznaniu ostatecznym CIT-8 powstała poprzez zawyżenie kosztów uzyskania przychodów o kwotę [...]zł w związku z zaliczeniem do kosztów naliczonej amortyzacji od wyposażenia budynku, kosztu sprzedaży samochodu osobowego oraz kosztów reklamacji i odszkodowań. Odnośnie kosztów reklamacji organ stwierdził, że Spółka w 2001r. zaliczyła do kosztów uzyskania przychodu kwotę [...]zł, wynikającą z wypłaconych odszkodowań za wadliwe wykonanie usług czyszczenia. Zdaniem organu na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w/w wydatki nie stanowią kosztu ponieważ istotą powołanego przepisu jest niezaliczanie do kosztów uzyskania przychodu odszkodowań i kar umownych związanych z wadami towarów lub usług. W zakresie kosztów amortyzacji organ ustalił, że Spółka kupiła w dniu [...]r. w L. działkę zabudowaną budynkiem biurowo-magazynowym. Z kolei [...]r. Spółka kupiła wyposażenie w/w budynku. Niektóre elementy wyposażenia zostały uznane za odrębne środki trwałe. W wyniku przyjęcia takiego rozwiązania niektóre elementy wyposażenia amortyzowano przy zastosowaniu wyższych stawek niż przyjęte dla budynku. Powyższe dotyczyło następujących składników wyposażenia: instalacja halogenowa w ilości 118 żarówek, która w momencie zakupu była zamontowana w suficie podwieszanym, sufit podwieszany zamontowany na stałe, profile aluminiowe z drzwiami, których przestrzeń została wypełniona szkłem. W przypadku profili i sufitu zastosowano stawkę amortyzacyjną w wysokości 33,3%. W stosunku do instalacji halogenowej dokonano jednorazowego odpisu amortyzacyjnego. W ocenie organu do grupy 1 Klasyfikacji Środków Trwałych, tj. do wyposażenia budynku zalicza się wszystkie elementy wbudowane w konstrukcję budynku na stałe. Wymienione elementy, które Spółka uznała za odrębne środki trwałe stanowią integralną część budynku, tym bardziej, że w dniu zakupu znajdowały się w nim. Za nieprawidłowe w tej sytuacji uznano wprowadzenie sufitu podwieszanego z lampami halogenowymi do ewidencji środków trwałych w grupie 8 wg klasyfikacji Środków Trwałych. W przypadku zakupionego samochodu "A" Spółka zawyżyła jego wartość początkową o kwotę [...] zł i z tego tytułu zawyżyła również kwotę amortyzacji. Z kolei przy sprzedaży samochodu zawyżyła powstałe koszty operacyjne. Według organu podniesienie kosztów nie miało na celu osiągnięcia przychodu. Odwołaniem z dnia [...]r. "A" Spółka w P. wniosła o uchylenie decyzji i umorzenie postępowania. Według Spółki organ błędnie zinterpretował kwestię wypłaconych odszkodowań za wadliwe wykonanie usługi czyszczenia odzieży. Zdaniem strony wypłacone koszty były odszkodowaniem za zniszczoną w pralni odzież. Odnośnie zakupionego budynku i jego wyposażenia Spółka stwierdziła, że w przypadku zestawu oświetleniowego wzięto pod uwagę nieskomplikowany sposób jego montażu, a same żarówki zaklasyfikowano do typowych żarówek. Powyższe pozwoliło odnieść wartość zakupionych żarówek jednorazowo w koszty. Z kolei cechy profili aluminiowych i podwieszanego sufitu pozwoliły na zakwalifikowanie ich jako wyposażenia oraz wprowadzenia do Ewidencji Środków Trwałych w grupie 8 Klasyfikacji Środków Trwałych. Wynika to z faktu, że profile można szybko demontować i montować w nowej konfiguracji przestrzennej. Z kolei sufit można obniżać i podwyższać, a w razie potrzeby zdemontować i powiesić w innym miejscu. W przypadku samochodu "A" Spółka wyjaśniła, że kwotę [...]zł przekazała firmie "B" przelewem bankowym w dniu [...]r., a numer silnika widniejący na fakturze zakupu był zgodny z numerem silnika wpisanym w dowodzie rejestracyjnym, natomiast numer silnika wpisany w protokole zdawczo-odbiorczym był zgodny z numerem nowego silnika zamontowanego w samochodzie. Decyzją z dnia [...]r. Dyrektor Izby Skarbowej, działając w oparciu o art. 233 § 1 pkt 2 lit. "a" Ordynacji podatkowej, uchylił w całości decyzję organu I instancji i określił zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób prawnych za 2001r. w kwocie [...]zł. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że uwzględnił zarzut Spółki dotyczący zainstalowanych w suficie żarówek halogenowych o łącznej wartości [...]zł, odniesionych w koszty jako jednorazowy koszt amortyzacyjny. Organ uznał, że poszczególne żarówki z obudową nie stanowią instalacji wbudowanej w konstrukcję budynku na stałe i tym samym zasadnie zostały zaliczone do grupy 8 (rodzaj 808) Klasyfikacji Środków Trwałych. Organ nie podzielił zarzutu odwołania dotyczącego sprzedanego samochodu. Zdaniem organu z treści protokołu zdawczo-odbiorczego z [...]r. wynika, że w dniu sprzedaży samochód posiadał zamontowany nowy silnik, a więc cena obejmowała również wymianę silnika. W przypadku zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu wypłaconych zleceniodawcom odszkodowań za zniszczoną odzież organ wezwał Spółkę do przedstawienia znajdujących się w jej posiadaniu dowodów i złożenia wyjaśnień. Spółka swoje wyjaśnienia złożyła w piśmie z dnia [...]r. Zdaniem organu tylko dwa zgłoszenia reklamacyjne, stanowiące załącznik do protokołu kontroli podatkowej z dnia [...]r., należy potraktować jako związane z reklamacjami klientów. Takie zaś wydatki zalicza się do kosztów uzyskania przychodów. Pozostała kwota poniesionych wydatków nie podlega wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów. W skardze z dnia [...]r. Spółka "A" zarzuciła decyzji organu odwoławczego naruszenie art. 9 ust. 1, art. 15 ust. 6, art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. "b" oraz pkt 22, art. 16a ust. 1 pkt 1, art. 16g ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Spółka nie zgodziła się z rozstrzygnięciami decyzji dotyczącymi nieuznania za koszt przychodu należności wypłaconym klientom za uszkodzoną w pralni odzież. Ponadto - według Spółki - podwieszany sufit jak i profile aluminiowe w budynku mieszczącym się w L. przy ul. [...] należy zakwalifikować do grupy 8 Klasyfikacji Środków Trwałych. Odpowiadając na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji . Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Na podstawie art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Jednocześnie w oparciu o art. 134 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W przedmiotowej sprawie skarga okazała się bezzasadna. Odnośnie zarzutu naruszenia art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych należy stwierdzić, że nie zalicza on do kosztów uzyskania przychodów kar umownych i odszkodowań z tytułu wad dostarczonych towarów, wykonanych robót i usług oraz zwłoki w dostarczeniu towaru wolnego od wad albo zwłoki w usunięciu wad towarów albo wykonanych robót i usług. W sytuacji skarżącej Spółki nie ma w istocie znaczenia, czy wypłacone klientom świadczenia traktować jak odszkodowanie za wadliwe wykonanie usługi czyszczenia odzieży, czy jako odszkodowanie za zniszczoną odzież. Pamiętać bowiem należy, że zgodnie z art. 15 ust. 1 w/w ustawy kosztami uzyskania przychodów są wydatki, które podatnik poniósł w przekonaniu, że przyczyniają się do osiągnięcia lub zwiększenia przychodu. Tak więc zapłata kary umownej lub odszkodowania nie stanowi wydatku "w celu uzyskania przychodów". W takim stanie rzeczy, skoro pkt 22 został umieszczony w omawianym artykule ustawy podatkowej, to poszczególne kary umowne i odszkodowania należy wyłączyć z kosztów na różnych podstawach prawnych. Podstawą wyłączenia kar i odszkodowań z tytułu m.in. wykonania usług będzie art. 16 ust. 1 pkt 22 w/w ustawy. Podstawą wyłączenia z kosztów odszkodowań nie wymienionych w tym artykule będzie natomiast art. 15 ust. 1 ustawy ( por. komentarz B. Gruszczyńskiego do wyroku NSA z dnia 29 września 1999r., sygn. I SA/Wr 1660/97, "Lex" nr 40471 - Glosa nr 2 z 2003r.). Odnośnie zarzutu naruszenia art. 15 ust. 6, art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. "b", art. 16a ust. 1 pkt 1 oraz art. 16g ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych skład orzekający podziela pogląd organu odwoławczego, że do części składowych budynku należy zaliczyć elementy trwale wydzielające poszczególne pomieszczenia nieprzydatne do innego celu, takie jak sufit i ściany pomieszczeń. Zgodnie z Klasyfikacją Środków Trwałych (załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999r. w sprawie Klasyfikacji Środków Trwałych - Dz. U. Nr 112, poz. 1317 ze zm.) do budynku zalicza się wszystkie instalacje wbudowane w jego konstrukcję na stałe oraz normalne wyposażenie budynku np. wbudowane meble (Grupa 1 - budynki i lokale).Ubocznie należy zauważyć, że prawidłowo organ odwoławczy uznał, że żarówki halogenowe z obudową nie stanowią instalacji wbudowanej w konstrukcję budynku. Zgodnie bowiem z grupą 8 Klasyfikacji Środków Trwałych - "Narzędzia, przyrządy, ruchomości i wyposażenie" do środków trwałych zaliczano m. in. sprzęt oświetleniowy. W tych okolicznościach Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. /-/ K. Pawlicki /-/J. Małecki /-/ M. Skwierzyńska p.b.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI