I SA/Po 407/26

I SA/Po 407/26 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2026-05-07
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-02-24
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Izabela Kucznerowicz
Katarzyna Wolna-Kubicka /przewodniczący/
Michał Ilski /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne
Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2025 poz 132
art. 54 par. 1, art. 80 par. 1,2,3,art. 67 par. 2, par. 2a pkt 1, art. 26e par. 1,par. 2, par. 3, par. 4, art. 26b,
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t. j.)
Dz.U. 2024 poz 572
art. 393 par. 1, 2, 3 i 4
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.)
Dz.U. 2026 poz 143
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Wolna-Kubicka Sędzia WSA Izabela Kucznerowicz Asesor sądowy WSA Michał Ilski (sprawozdawca) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 07 maja 2026 r. sprawy ze skargi R. W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 22 grudnia 2025 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną oddala skargę.
Uzasadnienie
Naczelnik Urzędu Skarbowego w G. W. prowadził wobec R. W. (dalej zwanego również skarżącym lub zobowiązanym) postępowanie egzekucyjne na podstawie własnego tytułu wykonawczego z 5 września 2025 r., nr [...] Tytuł ten obejmował należności z tytułu podatku od towarów i usług za luty, maj, lipiec 2013 r., na łączną kwotę należności głównej 41.949,29 zł plus odsetki za zwłokę i koszty upomnienia.
W toku postępowania egzekucyjnego Naczelnik Urzędu Skarbowego zawiadomieniem z 5 września 2025 r., nr [...] zajął wierzytelność skarżącego z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w [...] S.A.
Skarżący wniósł skargę na wskazaną czynność egzekucyjną. Czynności tej zarzucono naruszenie art. 67 § 1, art. 80 § 1, art. 26e § 1, § 2 pkt 2, § 3 i § 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 132 z późn. zm. – dalej w skrócie: "u.p.e.a.") oraz art. 393 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 572 z późn. zm. – dalej w skrócie: "k.p.a.") w zw. z art. 18 pkt 2 u.p.e.a.
W ocenie skarżącego zawiadomienie nie spełnia wymogów wskazanych w art. 26e u.p.e.a. ponieważ brak jest w nim danych personalnych osoby, która miała ten dokument podpisać. Brak jest również informacji, w jaki konkretnie sposób dokument został podpisany. Brak jest jednoznacznego wskazania, czy podpisu dokonano za pomocą podpisu kwalifikowanego, podpisu zaufanego, podpisu osobistego, zaawansowanej pieczęci elektronicznej albo kwalifikowanej pieczęci elektronicznej. W zawiadomieniu w miejscu przeznaczonym na podpis powtórzono ustawowy zapis z art. 26e § 2 pkt 2 u.p.e.a. W ocenie skarżącego zawiadomienie o zajęciu nie spełnia cech wydruku pisma sporządzonego w postaci elektronicznej, dlatego też nie wywołuje skutków prawnych.
Naczelnik Urzędu Skarbowego w G. W. postanowieniem z 23 października 2025 r., nr [...] oddalił skargę na opisaną powyżej czynność egzekucyjną.
W ocenie Naczelnika Urzędu Skarbowego zaskarżona czynność została przeprowadzona zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Zawiadomienie o zajęciu zostało doręczone do banku, przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego obsługującego zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego oraz do skarżącego (wydruk zawiadomienia), za pomocą kanału komunikacyjnego [...].
Doręczony skarżącemu wydruk pisma (sporządzonego w postaci elektronicznej) odzwierciedla treść skierowanego do banku zawiadomienia o zajęciu oraz zawiera informację o sporządzeniu pisma w postaci elektronicznej i opatrzeniu pisma podpisem elektronicznym. Za spełnioną uznano dyspozycję art. 26e § 2 i § 3 u.p.e.a. Wskazano również, że zgodnie z art. 26e § 4 powołanego aktu doręczenie skarżącemu wydruku tego zawiadomienia, uznaje się za równoważne z doręczeniem tego pisma. Zgodnie z art. 67 § 2a u.p.e.a. w przesłanym do skarżącego piśmie nie umieszczono podpisu z podaniem imienia, nazwiska i stanowiska służbowego podpisującego oraz odcisku pieczęci organu egzekucyjnego, ponieważ pierwotny dokument przesłano do banku przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego. Wyjaśniono, że kwestionowane zawiadomienie o zajęciu zawiera w swojej treści automatycznie nadany numer [...] systemie, w którym zostało wytworzone, tj.: [...]
Skarżący wniósł zażalenie na wymienione na wstępie postanowienie organu pierwszej instancji. Wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości.
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej postanowieniem z 22 grudnia 2025 r., nr [...] utrzymał w mocy wymienione na wstępie postanowienie organu pierwszej instancji.
Uznano, że Naczelnik Urzędu Skarbowego prawidłowo dokonał oceny zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego na podstawie zawiadomienia o zajęciu z 5 września 2025 r., nr [...] W ramach zastosowanego środka egzekucyjnego zostały wykonane wszystkie czynności przewidziane w u.p.e.a. Organ egzekucyjny zawiadomił skarżącego o zajęciu rachunku bankowego, doręczając prawidłowo 19 września 2025 r. odpis zawiadomienia wraz z odpisem tytułu wykonawczego. W ocenie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej nie ulega wątpliwości, że zawiadomienie zawiera wszystkie niezbędne elementy, określone w art. 67 § 2 pkt 1-8 u.p.e.a. Nie zawiera natomiast informacji wymienionej w art. 67 § 2 pkt 9 u.p.e.a., tj. podpisu z podaniem imienia, nazwiska i stanowiska służbowego podpisującego oraz odcisku pieczęci organu egzekucyjnego. Zgodnie bowiem z art. 67 § 2a u.p.e.a., jeżeli zawiadomienie o zajęciu prawa majątkowego doręcza się dłużnikowi zajętej wierzytelności przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego albo z użyciem środków komunikacji elektronicznej, w zawiadomieniu o zajęciu nie umieszcza się podpisu z podaniem imienia, nazwiska i stanowiska służbowego podpisującego oraz pieczęci organu egzekucyjnego.
Uznano, że uregulowania zawarte w art. 67 u.p.e.a. stanowią przepisy szczególne (lex specialis) wobec ogólnych zasad dotyczących sporządzania pism w postaci elektronicznej i doręczania ich wydruków. Przepisy zawarte w art. 67 u.p.e.a. doprecyzowują zasady określone w art. 26e tego aktu. Uznano, że unormowania u.p.e.a. są kompletne i nie wymagają uzupełnienia w wyniku odpowiedniego stosowania art. 393 k.p.a. W odróżnieniu od art. 393 k.p.a., przepisy zawarte w art. 26e u.p.e.a. dotyczą wyłącznie pism sporządzanych przez wierzyciela lub organ egzekucyjny. Artykuł 393 k.p.a. nie zawiera tego typu ograniczeń podmiotowych. Dotyczy pism wydawanych przez różne organy administracji publicznej. W pozostałym zakresie treść art. 393 k.p.a. jest zbieżna z treścią art. 26e u.p.e.a. Jeśli zatem zarówno w u.p.e.a., jak i k.p.a. znajdują się przepisy określające zawartość wydruku pisma elektronicznego, które (choć w niewielkim stopniu) różnią się treściowo, pierwszeństwo należy się regulacji wynikającej z u.p.e.a., gdyż k.p.a. ma zastosowanie jedynie odpowiednie. W konsekwencji powyższego uznano, że Naczelnik Urzędu Skarbowego nie miał obowiązku wskazywania w zawiadomieniu z 5 września 2025 r. treści imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby podpisującej, ani identyfikatora pisma. Zaznaczono jednak, że wydruk zawiera wszystkie obligatoryjne elementy, a nadto również kwestionowany identyfikator, którym jest unikalny numer [...]
Skarżący wniósł skargę na omówione powyżej postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej . Wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz poprzedzającego je postanowienia organu pierwszej instancji. Ponadto wniesiono również o zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm prawem przepisanych.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 k.p.a. - oba przepisy w zw. z art. 18 pkt 2 u.p.e.a. - na skutek utrzymania w mocy postanowienia organu egzekucyjnego, w sytuacji gdy rozstrzygnięcie to obarczone jest naruszeniem:
1) art. 124 § 2 i art. 107 § 3 w zw. z art. 126 k.p.a. w zw. z art. 18 pkt 2 u.p.e.a. na skutek bezzasadnego zaniechania ustosunkowania się do wszystkich kwestii prawnych podniesionych w zażaleniu oraz opierania się na okolicznościach faktycznych niemających odzwierciedlenia w aktach sprawy, w efekcie brak wyjaśnienia wszystkich istotnych kwestii prawnych;
2) art. 15 k.p.a. w zw. z art. 18 pkt 2 u.p.e.a. na skutek naruszenia zasady dwuinstancyjności postępowania, albowiem organ sprawujący nadzór podjął rozstrzygnięcie w postaci utrzymania w mocy postanowienia organu egzekucyjnego, w sytuacji, gdy zanegował podstawę prawną przyjętą przez organ egzekucyjny, w efekcie czego rozstrzygnął inną "sprawę", a w takim układzie rozstrzygnięcie w postaci "utrzymania w mocy" aktu organu pierwszej instancji jest niedopuszczalne;
3) art. 67 w zw. z art. 80 § 1 u.p.e.a. w zw. z:
– art. 393 § 1 k.p.a. w zw. z art. 18 pkt 2 u.p.e.a. na skutek braku prawnie skutecznego doręczenia "Zawiadomienia o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego" z dnia 2025-09-05, numer [...], albowiem akt ten obarczony jest wadą w postaci braku identyfikatora pisma określonego w art. 393 § 2 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 18 pkt 2 u.p.e.a.;
– art. 26e § 1, § 2 pkt 2, § 3 i § 4 u.p.e.a. na skutek podjęcia czynności egzekucyjnej na podstawie zawiadomienia sporządzonego w postaci elektronicznej, które jest prawnie bezskuteczne, albowiem Naczelnik Urzędu Skarbowego, decydując się na doręczenie wydruku relewantnego zawiadomienia na podstawie art. 26e § 4 u.p.e.a., zaniechał wskazania w myśl art. 26e § 2 pkt 2 u.p.e.a., w jaki sposób pismo to zostało opatrzone (vide art. 26e § 1 u.p.e.a.), bezzasadnie wskazując, że przepis art. 67 § 2a pkt 1 u.p.e.a. zwalnia z obowiązku zachowania wymogów przewidzianych w art. 26e u.p.e.a., w sytuacji gdy przepis art. 67 § 2a pkt 1 u.p.e.a. odnosi się do wymogów z art. 67 § 2 pkt 9 u.p.e.a. - tym samym zachodzi brak prawnej skuteczności w zakresie domniemania z art. 26e § 3 u.p.e.a., jak i doręczenia w myśl 26e § 4 u.p.e.a.;
– art. 3 pkt 9, 10, 11 i 12 w zw. z art. 26 ust. 1 pkt b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 910/2014 z 23 lipca 2014 r. w sprawie identyfikacji elektronicznej i usług zaufania w odniesieniu do transakcji elektronicznych na rynku wewnętrznym oraz uchylającego dyrektywę 1999/93/WE (Dz. Urz. UE L Nr 257, s. 73 – dalej w skrócie: "rozporządzenie 910/2014") oraz w zw. z art. 14 § 1a k.p.a. w zw. z art. 18 pkt 2 u.p.e.a.;
– art. 3 pkt 14a ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1703 z późn. zm. – dalej w skrócie: "u.i.d.p.").
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie wnosząc o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:
Skarga okazała się bezzasadna.
Rozstrzygnięcie sporu wymagało dokonania kontroli legalności zaskarżonego postanowienia. W ocenie organów obu instancji należało orzec o oddaleniu skargi skarżącego na czynność egzekucyjną zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w [...] S.A. z 05 września 2025 r., nr [...] Skarżący kwestionuje powyższe zapatrywanie podnosząc m.in., że doręczone mu zawiadomienie nie spełnia cech wydruku pisma sporządzonego w postaci elektronicznej, w konsekwencji czego nie wywołuje ono skutków prawnych.
Rację w sporze należało przyznać organom administracji publicznej.
Stosownie do postanowień art. 54 § 1 u.p.e.a., zobowiązanemu przysługuje skarga na czynność egzekucyjną organu egzekucyjnego. Podstawą skargi jest:
1) dokonanie czynności egzekucyjnej z naruszeniem ustawy;
2) zastosowanie zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego, w ramach którego dokonano czynności egzekucyjnej.
W realiach niniejszej sprawy przedmiotem skargi zobowiązanego było zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w [...] S.A. z 05 września 2025 r., nr [...]
Zgodnie z art. 80 § 1 u.p.e.a., organ egzekucyjny dokonuje zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego przez przesłanie do banku zawiadomienia o zajęciu wierzytelności pieniężnej zobowiązanego z rachunku bankowego do wysokości egzekwowanej należności pieniężnej wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia w terminie dochodzonej wierzytelności oraz kosztami egzekucyjnymi. Organ egzekucyjny jednocześnie wzywa bank, aby bez zgody organu egzekucyjnego nie dokonywał wypłat z rachunku bankowego do wysokości zajętej wierzytelności, lecz niezwłocznie:
1) przekazał zajętą wierzytelność organowi egzekucyjnemu na pokrycie egzekwowanej należności pieniężnej, odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie, kosztów upomnienia i kosztów egzekucyjnych;
2) nie później niż w terminie 7 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o zajęciu zawiadomił organ egzekucyjny o przeszkodzie w dokonaniu wpłaty, w tym również o nieprowadzeniu rachunku bankowego zobowiązanego;
3) po powstaniu wierzytelności, jeżeli jej wysokość przekracza kwotę wolną od egzekucji, a zajęta kwota nie wystarcza na zaspokojenie egzekwowanych należności pieniężnych, zawiadomił o zbiegu egzekucji.
Jak stanowi zaś art. 80 § 2 powołanego aktu, zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego jest dokonane z chwilą doręczenia bankowi zawiadomienia o zajęciu, o którym mowa w § 1, i obejmuje również środki pieniężne:
1) których nie było na rachunku bankowym w chwili zajęcia, a zostały wpłacone na ten rachunek po dokonaniu zajęcia;
2) które zostały wpłacone na inny rachunek, otwarty po dokonaniu zajęcia.
Stosownie z kolei do postanowień art. 80 § 3 u.p.e.a., jednocześnie z przesłaniem zawiadomienia, o którym mowa w § 1, organ egzekucyjny zawiadamia zobowiązanego o zajęciu jego wierzytelności z rachunku bankowego, doręczając mu odpis tytułu wykonawczego, o ile nie został wcześniej doręczony, i odpis zawiadomienia skierowanego do banku o zakazie wypłaty zajętej kwoty z rachunku bankowego bez zgody organu egzekucyjnego.
Jak stanowi przy tym art. 86b analizowanego aktu, zawiadomienie, o którym mowa w art. 80 § 1, i inne pisma w egzekucji z wierzytelności z rachunku bankowego przesyła się do banku i organu egzekucyjnego przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego obsługującego zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego. Jeżeli wykorzystanie tego systemu jest niemożliwe z przyczyn technicznych, w czasie niezbędnym do przywrócenia jego funkcjonowania zawiadomienie i inne pisma w egzekucji z wierzytelności z rachunku bankowego doręcza się na piśmie.
Treść zawiadomienia o zajęciu regulują postanowienia art. 67 § 2 u.p.e.a. Zgodnie z tym przepisem, zawiadomienie o zajęciu prawa majątkowego zobowiązanego u dłużnika zajętej wierzytelności zawiera:
1) dane zobowiązanego będącego:
a) osobą fizyczną: imię i nazwisko oraz adres jego miejsca zamieszkania, numer PESEL, NIP lub numer REGON, jeżeli zobowiązany taki numer posiada, a jeżeli numer PESEL, NIP i numer REGON nie są znane organowi egzekucyjnemu, to imię ojca i imię matki zobowiązanego oraz datę jego urodzenia albo inny numer identyfikacyjny ze wskazaniem jego rodzaju, o ile jest znany organowi egzekucyjnemu,
b) osobą prawną lub jednostką organizacyjną niebędącą osobą prawną: nazwę i adres jego siedziby, NIP, numer REGON lub numer [...] Krajowym Rejestrze Sądowym, jeżeli zobowiązany taki numer posiada, albo inny numer identyfikacyjny ze wskazaniem jego rodzaju, o ile jest znany organowi egzekucyjnemu;
1a) nazwę wierzyciela;
1b) nazwę i adres siedziby organu egzekucyjnego;
2) oznaczenie dłużnika zajętej wierzytelności;
3) określenie stosowanego środka egzekucyjnego;
4) numer tytułu wykonawczego stanowiącego podstawę zajęcia, a w przypadku jednolitego tytułu wykonawczego lub zagranicznego tytułu wykonawczego - również wskazanie jego rodzaju;
5) kwotę należności, okres, za który należność została ustalona lub określona, termin płatności należności, rodzaj i stopę odsetek z tytułu niezapłacenia należności w terminie oraz kwotę odsetek naliczonych do dnia wystawienia zawiadomienia;
6) kwotę kosztów egzekucyjnych:
a) opłaty manipulacyjnej,
b) opłaty za czynności egzekucyjne,
c) wydatków egzekucyjnych,
d) opłaty egzekucyjnej,
e) powstałych w postępowaniu egzekucyjnym umorzonym z przyczyny określonej w art. 59 § 2 w przypadku, o którym mowa w art. 64ca § 2;
7) wezwanie dłużnika zajętej wierzytelności do realizacji zajęcia lub powiadomienia organu egzekucyjnego o przeszkodzie w realizacji zajęcia;
8) pouczenie o skutkach zajęcia;
9) datę wystawienia zawiadomienia, podpis z podaniem imienia, nazwiska i stanowiska służbowego podpisującego oraz odcisk pieczęci organu egzekucyjnego.
Stosownie przy tym do postanowień art. 67 § 2a pkt 1 analizowanego aktu, jeżeli zawiadomienie o zajęciu prawa majątkowego doręcza się dłużnikowi zajętej wierzytelności przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego albo z użyciem środków komunikacji elektronicznej: w zawiadomieniu o zajęciu nie umieszcza się podpisu z podaniem imienia, nazwiska i stanowiska służbowego podpisującego oraz odcisku pieczęci organu egzekucyjnego.
Zgodnie z art. 26e § 1 u.p.e.a., pismo sporządzone przez wierzyciela lub organ egzekucyjny w postaci elektronicznej opatruje się: kwalifikowanym podpisem elektronicznym albo (pkt 1) podpisem zaufanym, albo (pkt 2) podpisem osobistym, albo (pkt 3) zaawansowaną pieczęcią elektroniczną, albo (pkt 4) kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną (pkt 5).
Jak stanowi zaś art. 26e § 2 analizowanego aktu, jeżeli zachodzi potrzeba doręczenia wydruku pisma sporządzonego przez wierzyciela lub organ egzekucyjny w postaci elektronicznej, wydruk tego pisma odzwierciedla jego treść i zawiera informację o: sporządzeniu pisma w postaci elektronicznej (pkt 1); opatrzeniu pisma podpisem albo pieczęcią, o których mowa w § 1 (pkt 2).
Stosownie z kolei do postanowień art. 26e § 3 u.p.e.a., wydruk pisma, o którym mowa w § 2, stanowi dowód tego, co zostało w nim stwierdzone.
Zgodnie zaś z art. 26e § 4 analizowanej ustawy, doręczenie wydruku pisma, o którym mowa w § 2, uznaje się za doręczenie tego pisma lub jego odpisu.
Analiza przytoczonych powyżej przepisów prowadzi do wniosku, że zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego następuje poprzez przesłanie do banku zawiadomienia o zajęciu. Zawiadomienie to co do zasady przesyła się do banku przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego przeznaczonego do obsługi zajęć wierzytelności z rachunków bankowych. W tego rodzaju sytuacji w zawiadomieniu doręczanym dłużnikowi zajętej wierzytelności nie umieszcza się podpisu z podaniem imienia, nazwiska i stanowiska służbowego podpisującego oraz odcisku pieczęci organu egzekucyjnego. Tego rodzaju zawiadomienie sporządzone przez organ egzekucyjny w postaci elektronicznej musi być przy tym opatrzone jednym z podpisów bądź jedną z pieczęci wymienionych w art. 26e § 1 u.p.e.a. Jednocześnie z przesłaniem zawiadomienia dłużnikowi zajętej wierzytelności obowiązkiem organu egzekucyjnego jest zawiadomienie zobowiązanego o zajęciu poprzez m. in. doręczenie mu odpisu zawiadomienia skierowanego do banku.
Wyjaśnić również należy, że zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego zobowiązanego jest dokonane z chwilą doręczenia bankowi zawiadomienia o zajęciu, natomiast doręczenie odpisu zawiadomienia o zajęciu zobowiązanemu ma tylko charakter informacyjny i nie wywołuje żadnego skutku prawnego w sferze skuteczności dokonania zajęcia rachunku bankowego, bo organ egzekucyjny zawiadamia jedynie zobowiązanego o zajęciu jego wierzytelności z rachunku bankowego, a więc o zdarzeniu, które już nastąpiło [tak: wyrok NSA z 23 listopada 2021 r., III FSK 125/21].
Istotne znaczenie w kontekście argumentacji skargi ma dostrzeżenie, że norma wysłowiona w art. 26e § 2 u.p.e.a. znajduje zastosowanie w sytuacji, w której "zachodzi potrzeba doręczenia wydruku pisma sporządzonego przez wierzyciela lub organ egzekucyjny w postaci elektronicznej". Przez wydruk należy rozumieć wydrukowane wyniki pracy komputera, telefaksu itp.; efekt pracy drukarki, wynik pracy urządzenia drukującego w postaci kartki z tekstem lub rysunkiem [por. Słownik Języka P. PWN, dostępny pod adresem: [...], W. Słownik Języka P. , dostępny pod adresem: wsjp.pl]. Postanowienia wskazanego przepisu znajdują zastosowanie w sytuacji konieczności dokonania tzw. decyfryzacji dokumentu elektronicznego. Tego rodzaju konieczność zachodzi gdy brak jest możliwości dokonania doręczenia w formie elektronicznej, tj. dokonania doręczenia dokumentu elektronicznego na adres do doręczeń elektronicznych lub konto w systemie teleinformatycznym organu. Sytuacja normowana przez postanowienia art. 26e § 2 u.p.e.a. nie miała w niniejszej sprawie miejsca. Z niespornych okoliczności stanu faktycznego sprawy wynika, że doręczenia na rzecz skarżącego następowały w formie elektronicznej, tj. na jego konto w systemie e-Urząd Skarbowy. W przypadku tego rodzaju formy doręczeń przedmiotu doręczenia nie może stanowić wydruk rozumiany jako rezultat pracy urządzenia drukującego. W przypadku doręczeń w formie elektronicznej przedmiotem doręczenia jest dokument sporządzony w formie elektronicznej. Z uwagi na powyższe brak było potrzeby dokonywania tzw. decyfryzacji dokumentu sporządzonego w formie elektronicznej, poprzez sporządzanie jego wydruku.
Postanowienia art. 26e § 2 u.p.e.a. znalazłyby zastosowanie w sytuacji gdyby doręczenia w toku postępowania egzekucyjnego do skarżącego następowały w tradycyjnej formie pisemnej. W tego rodzaju sytuacji przedmiotu doręczenia nie mógłby stanowić dokument w formie elektronicznej, lecz jego wydruk, o którym mowa w art. 26e § 2 u.p.e.a. będący obrazowo rzecz ujmując przeniesieniem na papier treści dokumentu sporządzonego w formie elektronicznej.
Na mocy art. 80 § 3 u.p.e.a. obowiązkiem Naczelnika Urzędu Skarbowego było przesłanie skarżącemu odpisu zawiadomienia z 05 września 2025 r., nr [...] o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego. Przez odpis należy rozumieć kopię lub przepisany tekst oryginalnego dokumentu [tak: Słownik Języka P. PWN, dostępny pod adresem: [...]]. Wystarczającym warunkiem uznania danego dokumentu za odpis jest jego zgodność z oryginałem dokumentu. Odpis dokumentu w przeciwieństwie do oryginału nie musi być przy tym opatrzony podpisem. Z uwagi na dokonywanie doręczeń skarżącemu w formie elektronicznej, odpis wskazanego zawiadomienia nie mógł przybrać formy wydruku, w konsekwencji czego nie znajdowały względem niego zastosowania postanowienia art. 26e § 2 u.p.e.a. Doręczenie odpisu wskazanego zawiadomienia musiało zostać dokonane w formie dokumentu elektronicznego. Dostrzec przy tym należy, że w odniesieniu do odpisu, o którym mowa w art. 80 § 3 u.p.e.a. brak jest normy, która nakładałaby na organ egzekucyjny obowiązek opatrywania odpisu jakimikolwiek adnotacjami, jak ma to miejsce w przypadku odpisów tytułów wykonawczych (art. 26b u.p.e.a.). Brak jest również normy, która nakładałaby obowiązek opatrywania odpisu sporządzonego w formie elektronicznej jakimkolwiek podpisem elektronicznym czy też pieczęcią elektroniczną. Z uwagi na powyższe za bezzasadne należało uznać zarzuty podnoszące naruszenie rozporządzenia 910/2014 oraz u.i.d.p.
Innymi słowy doręczenie skarżącemu odpisu zawiadomienia skierowanego do banku nie następowało w formie wydruku, o którym mowa w art. 26e § 2 u.p.e.a. lecz w formie dokumentu elektronicznego. Brak jest przy tym jakiegokolwiek przepisu, który zobowiązywałby Naczelnika Urzędu Skarbowego do wskazywania w sporządzonym w formie elektronicznej odpisie zawiadomienia informacji na temat podpisu jakim został opatrzony oryginał tego zawiadomienia. W konsekwencji powyższego doręczony skarżącemu odpis zawiadomienia nie musiał zawierać informacji odnośnie tego, który konkretnie z rodzajów podpisów wskazanych w art. 26e § 1 u.p.e.a. został złożony w zawiadomieniu o zajęciu skierowanym do banku. Brak było również konieczności opatrywania odpisu jakimkolwiek podpisem jak i wskazywania w nim informacji, o których mowa w art. 26e § 2 pkt 1 i 2 u.p.e.a. Zawarcie jednak tego rodzaju informacji nie może być poczytywane w żadnej mierze za naruszenie przepisów postępowania mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Podkreślić również należy, że w aktach administracyjnych sprawy znajduje się wydruk raportu z weryfikacji podpisu pliku [...], z którego wynika, że wskazany plik został opatrzony kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. W.. W konsekwencji powyższego nie może budzić wątpliwości, że sporne zawiadomienie o zajęciu skierowane do banku zostało podpisane w sposób czyniący zadość wymogom art. 26e § 1 u.p.e.a.
Zamierzonego rezultatu nie mogą również wywrzeć zarzuty skarżącego podnoszące naruszenie przepisów k.p.a. W szczególności na uwzględnienie nie zasługuje zarzut naruszenia art. 393 § 1 tego aktu.
Zgodnie z art. 393 § 1 k.p.a., w przypadku pism wydanych przez organ administracji publicznej w postaci elektronicznej przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego, które zostały opatrzone kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym, zaawansowaną pieczęcią elektroniczną albo kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną, doręczenie może polegać na doręczeniu wydruku pisma uzyskanego z tego systemu odzwierciedlającego treść tego pisma.
Jak stanowi art. 393 § 2 omawianej ustawy, wydruk pisma, o którym mowa w § 1, zawiera:
1) informację, że pismo zostało wydane w postaci elektronicznej i podpisane kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym, ze wskazaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby, która je podpisała, albo opatrzone zaawansowaną pieczęcią elektroniczną albo kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną;
2) identyfikator tego pisma, nadawany przez system teleinformatyczny, za pomocą którego pismo zostało wydane.
Zgodnie z kolei z art. 393 § 3 k.p.a., wydruk pisma, o którym mowa w § 1, może zawierać mechanicznie odtwarzany podpis osoby, która podpisała pismo.
Stosownie zaś do postanowień art. 393 § 4 powołanego aktu, wydruk pisma, o którym mowa w § 1, stanowi dowód tego, co zostało stwierdzone w piśmie wydanym w postaci elektronicznej.
Jak wyjaśniono to powyżej kwestionowane zawiadomienie zostało przesłane do banku przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego obsługującego zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego. Odpis wskazanego zawiadomienia został przesłany skarżącemu w formie dokumentu elektronicznego, nie zaś w formie wydruku. Tymczasem postanowienia art. 393 k.p.a. dotyczą wydruków pism wydanych przez organ administracji publicznej w postaci elektronicznej.
Istotnego znaczenia dla oceny legalności zaskarżonego postanowienia nie może mieć przy tym treść doręczonych skarżącemu odpisów tytułów wykonawczych. Istotne dla rozpoznania skargi na czynność egzekucyjną było wyłącznie ustalenie czy kontestowana przez skarżącego czynność egzekucyjna odpowiadała prawu. Jak wynika przy tym z powyższych rozważań kwestionowany odpis zawiadomienia o zajęciu odpowiada prawu.
Wydając zaskarżone postanowienie Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wywiązał się również z obowiązków wypływających z zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej jako organ nadzoru ponownie przeanalizował prawidłowość kwestionowanej czynność egzekucyjnej. W ostatecznym rozrachunku prawidłowo uznano, że kwestionowana czynność egzekucyjna odpowiadała prawu.
Konkludując całokształt powyższych rozważań należy stwierdzić, że zaskarżone postanowienie wraz z poprzedzającym je postanowieniem organu pierwszej instancji odpowiadają prawu. Organy obu instancji trafnie nie stwierdziły wystąpienia przesłanek uwzględnienia skargi skarżącego na kwestionowaną czynność egzekucyjną.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 z późń zm.) należało orzec, jak w sentencji.