I SA/Po 2743/01
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł dotyczącą klasyfikacji taryfowej samochodu, uznając naruszenie przepisów procesowych przez organy celne w zakresie oceny dowodów, w szczególności świadectwa homologacji.
Sprawa dotyczyła klasyfikacji taryfowej samochodu osobowo-towarowego. Skarżąca Spółka "A" kwestionowała decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł, która utrzymała w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Celnego w R. o nieprawidłowej klasyfikacji pojazdu. Sąd administracyjny uznał, że organy celne naruszyły przepisy procesowe, nieprawidłowo oceniając dowody, w tym kluczowe świadectwo homologacji, które wskazywało na ciężarowy charakter pojazdu. W konsekwencji uchylono zaskarżoną decyzję.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu rozpoznał skargę Spółki "A" Sp. z o.o. w W. na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł dotyczącą klasyfikacji taryfowej pojazdu samochodowego. Spór koncentrował się na tym, czy importowany samochód marki Renault Kangoo powinien być klasyfikowany jako pojazd do transportu towarowego (pozycja 8704 taryfy celnej) czy jako pojazd zasadniczo do przewozu osób (pozycja 8703). Organy celne, w tym Dyrektor Urzędu Celnego w R. i Prezes Głównego Urzędu Ceł, uznały, że samochód, mimo pewnych cech wskazujących na możliwość przewozu towarów, powinien być klasyfikowany jako osobowo-towarowy (pozycja 8703), głównie ze względu na obecność miejsc siedzących i możliwość ich składania. Skarżąca argumentowała, że posiadała świadectwo homologacji wydane przez Ministerstwo Transportu i Gospodarki Morskiej, które jednoznacznie określało pojazd jako ciężarowy. Sąd administracyjny przychylił się do stanowiska skarżącej, stwierdzając, że organy celne naruszyły przepisy Ordynacji podatkowej (art. 122, 187, 194) oraz Kodeksu celnego (art. 262) poprzez niewłaściwą ocenę materiału dowodowego i zignorowanie dowodu urzędowego w postaci świadectwa homologacji. Sąd uznał, że organy celne nie przeprowadziły wystarczających dowodów przeciwnych, aby podważyć treść świadectwa homologacji. W związku z tym, błędne ustalenia faktyczne co do przeznaczenia pojazdu doprowadziły do niewłaściwej klasyfikacji celnej i naruszenia prawa materialnego. W rezultacie, sąd uchylił zaskarżoną decyzję, zasądził zwrot kosztów postępowania i stwierdził, że decyzja nie podlega wykonaniu.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Samochód z możliwością przewozu osób i towarów, posiadający świadectwo homologacji wskazujące na jego ciężarowy charakter, powinien być klasyfikowany jako pojazd do transportu towarowego, chyba że organy celne przeprowadzą skuteczne dowody przeciwne.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że organy celne zignorowały dowód urzędowy w postaci świadectwa homologacji, które jednoznacznie określało pojazd jako ciężarowy. Niewłaściwa ocena materiału dowodowego i brak przeprowadzenia kontrdowodów stanowiły naruszenie przepisów procesowych, co doprowadziło do błędnej klasyfikacji celnej.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (24)
Główne
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 19 grudnia 1997r. w sprawie ustanowienia taryfy celnej art. § 1
p.p.s.a. art. 145 § 1 pkt 1 c
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do uchylenia decyzji z powodu naruszenia przepisów procesowych.
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 19 grudnia 1998r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej art. § 1
Ustanowienie Taryfy celnej, w tym pozycji 8703 i 8704.
Pomocnicze
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 19 grudnia 1997r. w sprawie ceł na towary przywożone z zagranicy art. § 1
k.c. art. 23 § 1
Kodeks celny
k.c. art. 13 § 1
Kodeks celny
k.c. art. 65 § 4 pkt 2
Kodeks celny
k.c. art. 83
Kodeks celny
k.c. art. 151
Kodeks celny
k.c. art. 156
Kodeks celny
k.c. art. 157
Kodeks celny
k.c. art. 250
Kodeks celny
o.p. art. 120
Ordynacja podatkowa
o.p. art. 121
Ordynacja podatkowa
Naruszenie zasady wzbudzania zaufania do organów celnych.
o.p. art. 122
Ordynacja podatkowa
Naruszenie zasady dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i zebrania wyczerpującego materiału dowodowego.
o.p. art. 123
Ordynacja podatkowa
o.p. art. 187 § 1
Ordynacja podatkowa
Naruszenie obowiązku zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego.
o.p. art. 190
Ordynacja podatkowa
Naruszenie prawa strony do czynnego udziału w postępowaniu.
o.p. art. 194 § 1
Ordynacja podatkowa
Związanie organu dokumentem urzędowym i domniemanie jego prawdziwości.
o.p. art. 194 § 3
Ordynacja podatkowa
Możliwość przeprowadzenia dowodu przeciwko prawdziwości informacji zawartych w dokumencie urzędowym.
p.p.s.a. art. 152
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do orzeczenia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji.
p.p.s.a. art. 200
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do orzeczenia o kosztach postępowania.
prd art. 2 pkt 42
Ustawa z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym
Definicja samochodu ciężarowego i ciężarowo-osobowego.
Ustawa z dnia 19 marca 2004r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo celne
Zmiany stanu prawnego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organy celne naruszyły przepisy procesowe, nieprawidłowo oceniając materiał dowodowy, w tym kluczowe świadectwo homologacji. Świadectwo homologacji jest dokumentem urzędowym, który powinien być wiążący dla organów celnych. Organy celne nie przeprowadziły wystarczających dowodów przeciwnych, aby podważyć treść świadectwa homologacji.
Odrzucone argumenty
Argumenty organów celnych dotyczące klasyfikacji pojazdu jako osobowo-towarowego, oparte na obecności siedzeń i możliwości ich składania, zostały odrzucone przez sąd w kontekście dowodu homologacyjnego.
Godne uwagi sformułowania
Świadectwo homologacji typu pojazdu jest dokumentem urzędowym i stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone. Z dokumentem urzędowym związane jest zaś domniemanie prawdziwości jego treści. Nazewnictwo stosowane w różnych obszarach branży motoryzacyjnej (...) może odbiegać od sformułowań użytych w nomenklaturze towarowej taryfy celnej i tym samym nie powinno mieć zastosowania w sprawach dotyczących wymiaru cła.
Skład orzekający
Beata Sokołowska
przewodniczący
Maria Lorych-Olszanowska
sprawozdawca
Tadeusz Geremek
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących klasyfikacji celnej pojazdów, znaczenie dowodów urzędowych (świadectwo homologacji) w postępowaniu celnym, naruszenia przepisów procesowych przez organy celne."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji klasyfikacji samochodu osobowo-towarowego i jego interpretacji w kontekście przepisów celnych i prawa o ruchu drogowym. Zmiany prawne od daty orzeczenia mogą wpływać na jego bezpośrednie zastosowanie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu klasyfikacji pojazdów i pokazuje, jak ważne są dokumenty urzędowe w sporach z organami administracji. Jest to ciekawy przykład zastosowania prawa celnego i procesowego.
“Świadectwo homologacji ważniejsze niż opinia urzędnika? Sąd rozstrzyga spór o klasyfikację celną samochodu.”
Sektor
transport
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI SA/Po 2743/01 - Wyrok WSA w Poznaniu Data orzeczenia 2005-01-28 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2001-08-30 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Sędziowie Beata Sokołowska /przewodniczący/ Maria Lorych-Olszanowska /sprawozdawca/ Tadeusz Geremek Symbol z opisem 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny Skarżony organ Prezes Głównego Urzędu Ceł Treść wyniku Uchylono zaskarżoną decyzję Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Beata Sokołowska Sędziowie NSA Tadeusz M. Geremek Maria Lorych-Olszanowska (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Ewa Wąsik po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2005r. sprawy ze skargi "A" Spółka z o.o. w W. na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia [...] lipca 2001r. nr [...] w przedmiocie klasyfikacji taryfowej I uchyla zaskarżoną decyzję, II zasądza od Dyrektora Izby Celnej w R. na rzecz "A" Sp. z o.o. w W. kwotę 265 zł (dwieście sześćdziesiąt pięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania, III stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. /-/ T. M. Geremek /-/ B. Sokołowska -/ M. Lorych-Olszanowska Uzasadnienie Zaskarżoną decyzją Prezes Głównego Urzędu Ceł uchylił decyzję Dyrektora Urzędu Celnego w R. Nr [...] z [...] lutego 2001r. w części wskazującej jako podstawę prawną rozstrzygnięcia § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 19 grudnia 1997r. w sprawie ceł na towary przywożone z zagranicy (Dz. U. Nr 158 poz. 1047) i w to miejsce wskazał § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 19 grudnia 1997r. w sprawie ustanowienia taryfy celnej (Dz. U. Nr 158 poz. 1047), a w pozostałej części utrzymał w mocy tę decyzję. W uzasadnieniu decyzji wyjaśnił, że Agencja Celna "A" W. SA zgłosiła [...] marca 1998r. w Urzędzie Celnym w R., w celu objęcia procedurą dopuszczenia do obrotu nowy pojazd samochodowy marki Renault Kangoo RN60U o numerze identyfikacyjnym nadwozia: [...] z silnikiem o zapłonie iskrowym o pojemności 1149 cm 3 jako produkt kompensacyjny objęty uprzednio procedurą uszlachetniania biernego według dokumentu SAD nr [...] z dnia [...] marca 1998r. wpisując w polu 37 kod 4021. W opisanym dokumencie SAD strona określiła przedmiotowy pojazd jako pojazd samochodowy do transportu towarowego zbudowany na bazie nadwozia samochodu osobowego o ładowności do 1000 kg., deklarując w polu 33 kod PCN 8704 31 91 1. W wyniku powtórnej kontroli tego zgłoszenia celnego, przeprowadzonej w Urzędzie Celnym w R. stwierdzono, że przedmiotowy samochód został nieprawidłowo zaklasyfikowany do pozycji 8704 taryfy celnej, obejmującej pojazdy samochodowe do transportu towarowego, zamiast do pozycji 8703 obejmującej pojazdy samochodowe przeznaczone zasadniczo do przewozu osób włącznie z samochodami osobowo - towarowymi (kombi). W ocenie organu celnego, zamontowanie kratki działowej w samochodzie osobowym (oddzielającej przestrzeń pasażerską od bagażowej) w ramach procedury uszlachetniania biernego, nie zmieniło rodzaju tego samochodu. Posiada on oszklone nadwozie, typowe dla samochodów osobowych wykończenie wnętrza i 5 miejsc siedzących. W związku z tym, postanowieniem z [...] lutego 2000 r. Dyrektor Urzędu Celnego w R. wszczął z urzędu postępowanie w celu ustalenia prawidłowej klasyfikacji samochodu, a następnie decyzją z [...] września 2000r. nr [...] uznał zgłoszenie celne wg dokumentu SAD nr [...] z [...] marca 1998r. za nieprawidłowe w zakresie klasyfikacji taryfowej importowanego towaru klasyfikując sporny pojazd do pozycji 8703 (kod PCN 8703 22 19 0) obejmującej pojazdy samochodowe przeznaczone zasadniczo do przewozu osób włącznie z samochodami osobowo - towarowymi (kombi). Od tej decyzji strona złożyła odwołanie z 14 września 2000 r. kwestionując zawarte w niej rozstrzygnięcie i wniosła o uchylenie powyższej decyzji. Organ II instancji - Prezes Głównego Urzędu Ceł decyzją z [...] grudnia 2000r. uchylił opisaną wyżej decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji w celu przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego dotyczącego prawidłowości zamknięcia procedury uszlachetniania biernego oraz sposobu ustalenia wartości celnej Decyzją nr [...] z [...] lutego 2001r. Dyrektor Urzędu Celnego w R. ponownie uznał zgłoszenie celne z [...] marca 1998r. za nieprawidłowe w zakresie zastosowanej procedury celnej, opisu towaru, klasyfikacji taryfowej towaru i jego wartości celnej oraz kwoty długu celnego. W decyzji tej przedmiotowy samochód zostały zaklasyfikowany jako pojazd samochodowy osobowo - towarowy do kodu PCN 8703 22 19 0. W uzasadnieniu decyzji organ celny wyjaśnił, że w 1998 r. "A" Sp. z o.o. otrzymała pozwolenie na korzystanie z procedury uszlachetniania biernego. W ramach tej procedury wywożone były przegrody działowe (kratki) do zamontowania w samochodach marki Renault. Procesem uszlachetniania był montaż kratek, natomiast produktem kompensacyjnym samochód ciężarowy Renault ze ścianką działową, klasyfikowany do pozycji 8704 taryfy celnej. W związku ze stwierdzeniem, iż przedmiotem przywozu był samochód klasyfikowany do pozycji 8703, a więc inny niż określony w pozwoleniu, Dyrektor Urzędu Celnego w R. uznał, że nie została zakończona procedura uszlachetniania biernego i w omawianej decyzji objął przedmiotowy samochód procedurą dopuszczenia do obrotu. Wartość celną przedmiotowego samochodu ustalił na podstawie art. 23 § 1 kodeksu celnego, a do określenia kwoty długu celnego zastosował stawkę celną 20 %, przewidzianą dla towarów z pozycji 8703 taryfy celnej. Od tej decyzji Spółka "A" wniosła odwołanie domagając się jej uchylenia z powodu naruszenia przepisów art. 120, 121, 122, 187 Ordynacji podatkowej, art. 13, 65 § 4 pkt 2, 83, 151, 156, 157, 250 kodeksu celnego oraz § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 19 grudnia 1997r. w sprawie ceł za towary przywożone z zagranicy (Dz.U. Nr 158 poz. 1047). Prezes Głównego Urzędu Ceł opisaną wyżej zaskarżoną decyzją z [...] lipca 2001r. Nr [...] uchylił decyzję organu I instancji w części dotyczącej podstawy prawnej i orzekł o zmianie nazwy jednego z aktów prawnych, w pozostałej części utrzymał tę decyzję w mocy. W uzasadnieniu decyzji Prezes Głównego Urzędu Ceł podkreślił, że zamontowanie przegrody oddzielającej przestrzeń pasażerską od bagażowej w przedmiotowym samochodzie nie zmieniło jego rodzaju na samochód przeznaczony wyłącznie do transportu towarowego. Możliwość manewrowania położeniem foteli i przegrody, nie stanowi - w ocenie organu odwoławczego - trwałej zabudowy czy przebudowy tylnych części tego samochodu, w sposób opisany w Komentarzu do działu 87, zawartym w Wyjaśnieniach do taryfy celnej, w odniesieniu do pojazdów przeznaczonych wyłącznie do transportu towarowego, zbudowanych na bazie nadwozia samochodów osobowych lub osobowo - towarowych (kombi). Uzyskanie w nim zwiększonej przestrzeni bagażowej poprzez składanie siedzeń, czy też wyjmowanie niektórych z nich, nie przesądza o zmianie kategorii tego pojazdu, gdyż w myśl nomenklatury towarowej taryfy, nadal zachowuje on status samochodu osobowo - towarowego. Organ odwoławczy stwierdził też, że jeżeli importowany samochód nie posiadał tylnych siedzeń, to istniała możliwość ich montażu i zgodnie z regułą 2a Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej, powinien być nadal klasyfikowany do pozycji 8703. Ponadto organ odwoławczy wyraził pogląd, że nazewnictwo stosowane w różnych obszarach branży motoryzacyjnej, wynikające z ustanowionych w tym zakresie odrębnych regulacji (np. ustawy z 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym Dz.U. Nr 98 poz. 602 ze zm.) może odbiegać od sformułowań użytych w nomenklaturze towarowej taryfy celnej i tym samym nie powinno mieć zastosowania w sprawach dotyczących wymiaru cła. Dla potrzeb celnych podstawą prawną decyzji są wyłącznie przepisy prawa celnego, w tym dla potrzeb klasyfikacji towarowej wiążące są postanowienia dotyczące nomenklatury towarowej taryfy celnej nawet wówczas, gdyby towary (tu: samochód) traktowane były odmiennie w innych przepisach, publikacjach czy opiniach rzeczoznawców. Dla zilustrowania powyższego zagadnienia organ odwoławczy zwrócił uwagę na fakt, że w ustawie Prawo w ruchu drogowym w art. 2 pkt. 42 postanowiono, iż określenie samochód ciężarowy obejmuje również samochód ciężarowo - osobowy przeznaczony konstrukcyjnie do przewozu ładunków i osób w liczbie 4 do 9 łącznie z kierowcą podczas gdy taryfa celna klasyfikuje samochody osobowo - towarowe w pozycji obejmującej samochody osobowe. Spółka z o.o. "A" zaskarżyła powyższą decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł do Naczelnego Sądu Administracyjnego domagając się uchylenia tej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Dyrektora Urzędu Celnego w R. Zarzuciła, że wydana ona została z naruszeniem prawa procesowego (art. 121, 122, 123, 187 i 190 Ordynacji podatkowej) oraz z naruszeniem prawa materialnego (art. 13 § 1, 65 § 4 pkt 2, 151, 156 oraz 157 kodeksu celnego i § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 15 grudnia 1998r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej - Dz. U. Nr 158 poz. 1036). Uzasadniając zarzuty dotyczące naruszenia prawa procesowego skarżąca podniosła, że organ I instancji od początku 1998r. przyjmował zgłoszenia celne dotyczące pojazdów marki Renault określające je jako samochody do transportu towarowego zbudowane na bazie nadwozia samochodu osobowego. Rodzaj samochodu ustalono w oparciu o przedstawione dokumenty, w tym m.in. świadectwa homologacji, a także w oparciu o wynik rewizji celnej. Wobec tego, że od momentu przyjęcia zgłoszenia celnego nie zaszły żadne nowe okoliczności ani nie przedstawiono nowych dowodów w stosunku do tych, które istniały w momencie dokonania tego zgłoszenia celnego, w ocenie skarżącej, zaskarżoną decyzją naruszono zasadę wyrażoną w art. 121 Ordynacji podatkowej. Wynika stąd bowiem, że jedynym powodem weryfikacji zgłoszenia celnego była zmiana interpretacji przepisów, odnoszących się do klasyfikacji importowanych towarów, a takie postępowanie narusza zasadę wzbudzania zaufania do organów celnych. Naruszenia art. 122 Ordynacji podatkowej skarżąca Spółka upatruje w dokonaniu oceny materiału dowodowego przy uwzględnieniu tylko tych okoliczności, które mogłyby wskazywać, że importowany pojazd może służyć do przewozu osób, a zignorowaniu tych okoliczności i dowodów które wskazywały, że zasadniczym przeznaczeniem tego samochodu był przewóz towarów. Wiąże się z tym zarzut naruszenia art. 187 Ordynacji podatkowej, poprzez rozpatrzenie jedynie części materiału dowodowego i pominięcie przedłożonego przez stronę świadectwa homologacji, wydanego przez Ministerstwo Transportu i Gospodarki Morskiej, na podstawie badań przeprowadzonych przez Instytut Transportu Samochodowego tj. organ upoważniony do przeprowadzenia badań technicznych i oceny stanu pojazdów wprowadzanych do ruchu. W ocenie skarżącej organy celne naruszyły również art. 190 Ordynacji podatkowej poprzez nie powiadomienie tej strony o zamiarze przeprowadzenia dowodu ze świadków oraz dowodu z oględzin pojazdów. Stanowi to o naruszeniu prawa tej strony do czynnego udział u w postępowaniu. Zarzucając naruszenie prawa materialnego skarżąca zwróciła uwagę na konieczność poprzedzenia klasyfikacji towaru, ustaleniem cech towaru klasyfikowanego. W rozpoznawanej sprawie istota sporu sprowadza się do stwierdzenia czy importowany samochód służy do transportu towarowego, jak twierdzi skarżąca czy też jest on samochodem "przeznaczonymi zasadniczo do przewozu osób" jak uważa organ celny, na podstawie zeznań funkcjonariuszy celnych oraz zdjęć i kserokopii zdjęć pojazdów. Dokonując analizy definicji "samochodu ciężarowego" i "samochodu osobowego" zawartych w art. 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym skarżąca podniosła, że definicje te obalają stanowisko organów celnych, w myśl którego obecność pięciu siedzeń sprawia, że mamy do czynienia z samochodem osobowym. Takiego wymogu nie nakładają też przepisy celne, a pozycja 8704 wskazuje jedynie, iż mają to być pojazdy do "transportu towarowego". Brzmienie tej pozycji wskazuje jedynie więc na kryterium przeznaczenia pojazdu. Skarżąca dysponuje dokumentem urzędowym, potwierdzającym, iż przedmiotem importu był samochód ciężarowy. Dokumentem tym jest świadectwo homologacji wydane przez Ministerstwo Transportu i Gospodarki Morskiej po przeprowadzeniu stosownych badań przez Instytut Transportu Samochodowego. Jako ostatni zarzut, skarżąca podniosła brak podstaw do uznania, iż procedura uszlachetniania biernego nie została zakończona. Stwierdziła też, że okoliczność, iż towary wywożone czasowo weszły w skład produktów kompensacyjnych, jest bezsporna. Wyraziła pogląd, że zmiana klasyfikacji celnej nie może mieć wpływu na rozliczenia z tytułu stosowania procedury celnej, która związana jest z danym towarem, a nie z kodem taryfy celnej. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w R. wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga zasługiwała na uwzględnienie. Uzasadniony okazał się zarzut naruszenia przez organy celne przepisów prawa procesowego w stopniu, który mógł mieć wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 c ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153 poz.1270). Przepisy zawarte w art. 122 i 187 § 1 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 262 Kodeksu celnego zobowiązywały organy celne do podejmowania wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i nakładały na te organy obowiązek zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że organy celne dysponowały kserokopiami protokołów badań homologacyjnych samochodu marki Renault Kangoo RN60U, wykonanych przez Instytut Transportu Samochodowego (praca nr 5517) oraz świadectwem homologacji pojazdu nr 1792 na ten typ samochodu. W protokołach tych zawarto zapis mówiący, iż w samochodach marki Renault Kangoo przestrzeń ładunkowa jest oddzielona od pozostałego pomieszczenia pasażerskiego na całym poprzecznym przekroju wewnętrznym nadwozia. W części górnej stanowi sztywną przegrodę niepełną obejmującą również, część powierzchni oparć tylnych siedzeń, część dolną stanowią oparcie siedzeń. Przegroda może być umocowana w dwóch położeniach: tylnym przy rozłożonych siedzeniach tylnych, przednim przy złożonych siedzeniach tylnych. Z powyższego opisu samochodu, zdaniem organów celnych wynika, że jest one przeznaczony zarówno do przewozu osób jak i towarów. Według taryfy celnej stanowiącej załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z 19 grudnia 1998r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej (Dz. U. Nr 158 poz. 1047) do pozycji 8703 zostały zakwalifikowane pojazdy samochodowe i inne pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, włącznie z samochodami osobowo - towarowymi (kombi). Pozycja 8704 z kolei obejmuje pojazdy samochodowe do transportu towarowego. Wyjaśnienia do Taryfy celnej dotyczące pozycji PCN 8703 wskazują, że określenie " samochody osobowo - bagażowe" oznacza pojazdy przeznaczone do przewozu najwyżej 9 osób (wraz z kierowcą) , których wnętrze może być używane bez zmiany konstrukcji do przewozu zarówno osób, jak i towarów. Z powyższego wynika, że taryfa celna klasyfikuje pojazdy samochodowe według ich przeznaczenia. Z jej zapisów i wyjaśnień nie wynika jednak jakie cechy samochodu o podwójnym przeznaczeniu tj. (do przewozu osób i towarów) pozwalają zaklasyfikować je do samochodów "przeznaczonych zasadniczo do przewozu osób" a jakie do "pojazdów samochodowych do transportu towarowego". Wobec powyższego rzeczą organów celnych było przeprowadzenie dowodu z przedłożonego świadectwa homologacji typu pojazdu Nr 1792 stwierdzającego, że omawiany samochód jest samochodem ciężarowym. Świadectwo homologacji typu pojazdu jest dokumentem urzędowym i stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone. Z dokumentem urzędowym związane jest zaś domniemanie prawdziwości jego treści. Skoro więc art. 194 § 1 Ordynacji podatkowej ma zastosowanie w postępowaniu celnym to organ celny, będąc związany dokumentem urzędowym, zobowiązany był uznać za udowodnione to, co wynikało z jego treści. Ocena omawianego dokumentu urzędowego i zakwestionowanie jego treści mogło mieć miejsce dopiero po przeprowadzeniu na podstawie art. 194 § 3 Ordynacji podatkowej dowodu przeciwko prawdziwości zawartych w tym dokumencie informacji. Nieuznanie zaś faktu stwierdzonego w dokumencie urzędowym stanowiło naruszenie prawa procesowego (B. Adamiak, w: Ordynacja podatkowa. Komentarz. Wrocław 2004, str. 665 teza 4, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 sierpnia 2004r. sygn. akt GSK 482/04 str. 15). Z zaskarżonej decyzji nie wynika by organy celne przeprowadziły kontrdowody podważające wiarygodność przedłożonego świadectwa homologacji. Za taki kontrdowód nie może być bowiem uznany dowód z zeznań świadka S.W. - pracownika Urzędu Celnego w R. Zeznania te zawierają jedynie pobieżny opis pojazdów kontrolowanych podczas odpraw celnych. Powyższe uzasadnienia zarzut skarżącej, że organy celne opisanym wyżej działaniem naruszyły art. 194 § 1 122 i 187 Ordynacji podatkowej, w zw. z art. 262 Kodeksu celnego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Stwierdzenie naruszenia wskazanych wyżej przepisów prawa procesowego, prowadzące w konsekwencji do wadliwych ustaleń faktycznych co do rodzaju (przeznaczenia) importowanego samochodu (osobowy, czy towarowo - ciężarowy) pozwala na uznanie za zasadny zarzutu skargi o naruszeniu prawa materialnego przez błędną klasyfikacje celną. Klasyfikując przedmiotowy pojazd do pozycji taryfy celnej 8703 22 19 0 bez dostatecznego ustalenia, że jest to samochód zasadniczo przeznaczony do przewozu osób organy celne niewłaściwie zastosowały ten przepis prawa zawarty w załączniku do cyt. wyżej rozporządzenia Rady Ministrów z 19 grudnia 1998r.w sprawie ustanowienia Taryfy celnej (Dz. U. Nr 158 poz. 1047). Opisane wyżej uchybienia organów celnych, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy prowadzą do uchylenia zaskarżonej decyzji z mocy art.145 § 1 pkt 1 a i c ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153 poz.1270) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271). O kosztach postanowiono zgodnie z art. 200 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 97 § 2 cyt. ustawy Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i § 3 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z 3 października 1995r. w sprawie wpisu od skarg na decyzje administracyjne oraz inne akty i czynności z zakresu administracji publicznej (Dz.U. Nr 117 poz. 563 ze zm.) oraz § 14 ust. 2 pkt c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 103 poz. 1349 ze zm.) O wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji orzeczono z mocy art. 152 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Przy ponownym rozpoznaniu sprawy rzeczą organów celnych będzie uwzględnienie zmian stanu prawnego wprowadzonych ustawą z 19 marca 2004r. Przepisy wprowadzające ustawę- Prawo celne ( Dz.U. Nr 68, poz. 623). Przy ponownym rozpoznaniu sprawy rzeczą organów celnych będzie uwzględnienie zmian stanu prawnego wprowadzonych ustawą z 19 marca 2004r. Przepisy wprowadzające ustawę- Prawo celne ( Dz.U. Nr 68, poz. 623). /-/T. M. Geremek /-/ B.Sokołowska /-/ M. Lorych-Olszanowska K.P.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI