Pełny tekst orzeczenia

I SA/Op 895/25

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

I SA/Op 895/25 - Postanowienie WSA w Opolu
Data orzeczenia
2026-01-26
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-12-02
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Sędziowie
Grzegorz Gocki /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 215 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Gocki po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. Spółki z o.o. w G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 2 października 2025 r. Nr 1601-IOV-1.4103.46.2025 w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za październik, listopad i grudzień 2022 r. postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Pismem z 6 listopada 2025 r. spółka W. Spółka z o.o. w G. (dalej określana jako: skarżąca, strona) wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z 2 października 2025 r. w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za październik, listopad i grudzień 2022 r.
Zarządzeniem z 3 grudnia 2025 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia i w tym celu wskazanie, jaka wysokość zobowiązania jest kwestionowana. W wezwaniu określono siedmiodniowy termin do dokonania tej czynności, liczony od dnia otrzymania wezwania, jak również zastrzeżono rygor w postaci odrzucenia skargi w przypadku nieuzupełnienia w/w braku w wyznaczonym terminie.
Powyższe wezwanie zostało wysłane za pośrednictwem poczty, na adres wskazany przez skarżącą w skardze. Ponieważ, adresata nie zastano, przesyłka została 9 grudnia 2025 r. awizowana; o czym zawiadomienie umieszczono w skrzynce pocztowej. Przesyłkę powtórnie awizowano 17 grudnia 2025 r., jednak nie została ona podjęta w wyznaczonym terminie. Wobec powyższego, na podstawie art. 73 § 4 w zw. z art. 73 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm. - zwanej dalej ppsa) wezwanie zostało uznane za skutecznie doręczone 23 grudnia 2025 r. Termin do uzupełnienia braków wskazanych w wezwaniu, mijał zatem 30 grudnia 2025 r. (wtorek).
Pomimo upływu terminu wskazany w wezwaniu brak skargi nie został uzupełniony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Badanie merytoryczne skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności pod względem formalnym. Dlatego też sąd zobligowany jest do zbadania, czy skarga nie zawiera braków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 1-6 oraz w art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zgodnie z treścią art. 57 § 1 ppsa skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym , a ponadto zawierać: 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; 2) oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy; 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Z kolei art. 49 § 1 ppsa stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 3 ppsa sąd odrzuca skargę, której braki formalne nie zostały uzupełnione w terminie.
Stosownie natomiast do art. 215 § 1 ppsa, w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Przepis ten w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne nakłada na stronę wszczynającą postępowanie obowiązek podania wartości przedmiotu zaskarżenia, bowiem od pism składanych w tego rodzaju sprawach pobierany jest wpis stosunkowy, obliczany w proporcji do wartości podanej przez stronę (zob. art. 231 § 1 ppsa).
Sąd podziela stanowisko prezentowane w orzecznictwie i piśmiennictwie, że niedochowanie wymogu podania w skardze wartości przedmiotu zaskarżenia stanowi brak formalny, do którego uzupełnienia wzywa stronę przewodniczący (art. 49 § 1 ppsa). Nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie takiego braku obliguje sąd do odrzucenia wniesionej skargi (por. Małgorzata Niezgódka-Medek [w:] Dauter B., Gruszczyński B., Kabat A., Niezgódka-Medek M., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz., Lex. 2011, oraz por. NSA z 06.12.2021 r. II FZ 140/21, dostępne w bazie orzeczeń na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl, podobnie jak pozostałe przytaczane niżej orzeczenia).
Ponieważ skarga wniesiona w niniejszej sprawie nie spełniała wymogów formalnych określonych w art. 215 § 1 w zw. z art. 57 § 1 ppsa, należało wezwać skarżącą, zgodnie z art. 49 § 1 ppsa, do usunięcia tego braku skargi, co Sąd uczynił zarządzeniem z 3 grudnia 2025 r.
W okolicznościach sprawy skarżąca, mimo dwukrotnego awizowania przesyłki na wskazany w skardze adres (w dniach 9 i 17 grudnia 2025 r.), nie odebrała wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi. Taki stan rzeczy skutkować musiał przyjęciem, że doręczenie przesyłki nastąpiło 23 grudnia 2025 r., w trybie tzw. doręczenia zastępczego wynikającego z art. 73 ppsa. Przepis ten stanowi, iż w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 ppsa (np. adresatowi do rąk własnych, dorosłemu domownikowi), pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia (§ 1), które umieszcza się w skrzynce pocztowej adresata lub na drzwiach mieszkania na okres siedmiu dni (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w tym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). W konsekwencji doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1.
Skoro zaś skuteczne doręczenie przesyłki w trybie art. 73 § 4 ppsa nastąpiło 23 grudnia 2023 r., wyznaczony skarżącej termin do dokonania czynności, o którą została wezwana, upłynął 30 grudnia 2025 r. (wtorek).
W wyznaczonym terminie stwierdzony brak formalny nie został uzupełniony, co w świetle art. 58 § 1 pkt 3 ppsa powoduje konieczność odrzucenia skargi.
Z powyższych przyczyn faktycznych i prawnych orzeczono jak w sentencji