Pełny tekst orzeczenia

I SA/Op 570/25

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

I SA/Op 570/25 - Postanowienie WSA w Opolu
Data orzeczenia
2026-09-29
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-08-01
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Sędziowie
Remigiusz Mazur /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6320 Zasiłki celowe i okresowe
Skarżony organ
Burmistrz Miasta i Gminy
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: asesor sądowy WSA Remigiusz Mazur po rozpoznaniu w dniu 29 września 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ł. A. na decyzję Burmistrza Głuchołaz z dnia 19 grudnia 2024 r., nr Dś.190074.007259.24 w przedmiocie przyznania pomocy finansowej w formie zasiłku na odbudowę budynku mieszkalnego zniszczonego lub uszkodzonego w wyniku powodzi postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Ł. A. [dalej: skarżący] wniósł skargę na decyzję Burmistrza Głuchołaz [dalej: organ] z 19 grudnia 2024 r., nr Dś.190074.007259.24, żądając jej uchylenia w całości. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie, przywołując stanowisko uzasadniające podjęcie zaskarżonej decyzji. Jednocześnie, organ podniósł, że stroną postępowania administracyjnego i adresatem zaskarżonej decyzji jest M. A. (matka skarżącego Ł. A.), która jest także wnioskodawcą. Skarżący Ł. A. jest natomiast właścicielem budynku nr [...] w B., który został zniszczony w powodzi, ale nie jest stroną w postępowaniu administracyjnym. Organ stwierdził, że skarżący do akt sprawy dołączył jedynie oświadczenie o wyrażeniu zgody na przeprowadzenie remontu przez swoją matkę M. A. Nie dołączono natomiast pełnomocnictwa do reprezentowania M. A. przez Ł. A. w omawianej sprawie.
Z akt administracyjnych nadesłanych przez organ wynika, że decyzją z 19 grudnia 2024 r., nr Dś.190074.007259.24, wydaną z upoważnienia Burmistrza Głuchołaz, przyznano M. A. (matce skarżącego) pomoc finansową w formie zasiłku na remont albo odbudowę budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego, który został zniszczony lub uszkodzony w wyniku powodzi [dalej: zasiłek na odbudowę budynku mieszkalnego] w kwocie 69.500 zł jednorazowo, z przeznaczeniem na remont budynku mieszkalnego pod adresem B. [...] w G., a ponadto zobowiązano do potwierdzenia przez wymienioną poniesienia wydatków związanych z remontem albo odbudową budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego, dokonanych z kwoty przyznanego zasiłku na odbudowę budynku mieszkalnego, poprzez przedstawienie imiennych faktur/rachunków lub w inny dozwolony prawem sposób, w nieprzekraczalnym terminie do 31 grudnia 2025 r. Jednocześnie, organ nadał decyzji rygor natychmiastowej wykonalności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje.
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.) [dalej: p.p.s.a.] sąd odrzuca skargę: 1) jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego; 2) wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia; 3) gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi; 4) jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona; 5) jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie; 5a) jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego; 6) jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
W powyższym kontekście prawnym sprawy Sąd dokonał oceny dopuszczalności skargi. Stosownie bowiem do art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Z powołanych przepisów p.p.s.a. jednoznacznie wynika, że możliwość wniesienia skargi do sądu administracyjnego uzależniona jest m.in. od uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia przysługujących w administracyjnym toku instancji. Oznacza to, że strona powinna najpierw wykorzystać drogę postępowania administracyjnego, by następnie móc zainicjować postępowanie sądowe, którego przedmiotem będzie wówczas rozstrzygnięcie organu drugiej instancji. Należy podkreślić, że zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlega jedynie akt administracyjny (decyzja bądź postanowienie) ostateczny, czyli wydany w postępowaniu drugoinstancyjnym (postanowienie NSA z 18 marca 2011 r., sygn. akt I OSK 392/11). Rozstrzygnięcia takie, to rozstrzygnięcia od których nie przysługuje już żaden środek zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. Przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego może być więc co do zasady, w przypadku decyzji wydawanych na podstawie Kodeksu postępowania administracyjnego, decyzja wydana przez organ drugiej instancji, która ostatecznie rozstrzyga sprawę. Strona musi bowiem wyczerpać przed wniesieniem skargi środki zaskarżenia przysługujące jej w postępowaniu administracyjnym (art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a.). Przepisy te uwzględniają obowiązującą w postępowaniu administracyjnym zasadę dwuinstancyjności postępowania (art. 15 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, Dz.U. z 2025 r. poz. 1691), zgodnie z którą organ drugiej instancji rozstrzyga sprawę załatwioną przez organ pierwszej instancji na nowo w jej całokształcie. W związku z tym skarga pośrednio dotyczy też decyzji wydanej w pierwszej instancji, ale przedmiotem zaskarżenia może być wyłącznie decyzja organu drugiej instancji.
W rozpatrywanym przypadku stronie przysługiwało odwołanie od decyzji wydanej przez organ pierwszej instancji (Burmistrza Głuchołaz) do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu w terminie 14 dni od doręczenia kwestionowanej decyzji. Co istotne, pouczenie o terminie i trybie kwestionowania rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji znajdowało się w treści zaskarżonej decyzji. Dopiero więc po rozpatrzeniu odwołania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu stronie przysługiwałaby możliwość wniesienia skargi w niniejszej sprawie.
Dostrzec należy, że skarżący wprawdzie przesłał odwołanie od zaskarżonej decyzji w formie e-maila na adres poczty elektronicznej, jednakże organ drugiej instancji nie nadał mu dalszego biegu, co zostało szczegółowo wyjaśnione w postanowieniu Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z 25 marca 2025 r., nr [...]. Na przedmiotowe postanowienie skarżący mógł wnieść skargę do sądu administracyjnego, o czym został pouczony w tym postanowieniu, jednakże nie skorzystał z tego prawa. Z podanych względów nie można było uznać, że skarżący skutecznie wniósł odwołanie od decyzji Burmistrza Głuchołaz 19 grudnia 2024 r., nr Dś.190074.007259.24. Konsekwencją powyższego jest ustalenie, że skarżący w niniejszej sprawie wniósł skargę na decyzję organu pierwszej instancji, czyli nie wyczerpał administracyjnego trybu zaskarżenia decyzji. Zaistniały zatem przesłanki do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł w sentencji postanowienia.