I SA/OP 548/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu rozpoznał skargę A. Spółki z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, która uchyliła decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w Prudniku i przekazała sprawę do ponownego rozpatrzenia w przedmiocie podatku od towarów i usług za 2020 r. Spółka zarzucała organowi odwoławczemu m.in. nieuzasadnione zastosowanie art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej oraz naruszenie zakazu reformationis in peius. Sąd oddalił skargę, stwierdzając, że organ odwoławczy prawidłowo zastosował art. 233 § 2 op. Uzasadniono to koniecznością przeprowadzenia uzupełniającego postępowania dowodowego w znacznej części, co wynikało z faktu przedłożenia przez spółkę nowych dowodów na etapie postępowania odwoławczego, które nie mogły być ocenione przez organ pierwszej instancji. Sąd podkreślił, że decyzja kasacyjna organu odwoławczego nie narusza zakazu reformationis in peius, a wskazane przez organ odwoławczy braki dowodowe nie mogły być uzupełnione przez organ odwoławczy bez naruszenia zasady dwuinstancyjności postępowania. Sąd zaakceptował kierunek i zakres uzupełniającego postępowania dowodowego wyznaczony przez organ odwoławczy.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaProceduralne aspekty postępowania podatkowego, w szczególności stosowanie art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej i zasada dwuinstancyjności.
Dotyczy specyficznej sytuacji, w której organ odwoławczy uchyla decyzję organu pierwszej instancji z powodu konieczności uzupełnienia postępowania dowodowego, zwłaszcza w kontekście nowych dowodów pojawiających się na etapie odwoławczym.
Zagadnienia prawne (3)
Czy organ odwoławczy prawidłowo zastosował art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej, uchylając decyzję organu pierwszej instancji i przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia z powodu konieczności uzupełnienia postępowania dowodowego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, organ odwoławczy prawidłowo zastosował art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej, ponieważ stan faktyczny sprawy wymagał uzupełnienia postępowania dowodowego, a nowe dowody przedłożone na etapie odwoławczym nie mogły być ocenione przez organ pierwszej instancji.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że organ odwoławczy prawidłowo zastosował art. 233 § 2 op, gdyż przedłożenie przez spółkę nowych dowodów na etapie postępowania odwoławczego, które nie mogły być ocenione przez organ pierwszej instancji, uzasadniało konieczność uzupełnienia postępowania dowodowego. Organ odwoławczy nie mógł sam ocenić tych dowodów bez naruszenia zasady dwuinstancyjności.
Czy decyzja kasacyjna organu odwoławczego narusza zakaz reformationis in peius?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, decyzja kasacyjna organu odwoławczego nie narusza zakazu reformationis in peius, ponieważ nie nakłada na stronę żadnych obowiązków ani nie ogranicza jej uprawnień.
Uzasadnienie
Sąd powołując się na dominujący pogląd w orzecznictwie stwierdził, że decyzja kasacyjna organu odwoławczego, która uchyla decyzję organu pierwszej instancji i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania, nie narusza art. 234 Ordynacji podatkowej (zakaz reformationis in peius). Dopiero decyzja merytoryczna wydana w ponownym postępowaniu może potencjalnie naruszyć ten zakaz.
Czy postępowanie podatkowe zostało prawidłowo wszczęte i czy dowody zebrane przez inne organy mogły zostać wykorzystane?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, postępowanie podatkowe zostało prawidłowo wszczęte z urzędu, a dowody zebrane przez inne organy mogły zostać wykorzystane.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że postępowanie podatkowe zostało wszczęte z urzędu na podstawie art. 165 Ordynacji podatkowej, a nie w wyniku kontroli podatkowej, co czyni zarzuty dotyczące naruszenia przepisów o kontroli bezpodstawnymi. Wykorzystanie materiałów dowodowych przekazanych przez inne organy było zgodne z przepisami.
Przepisy (18)
Główne
op art. 233 § 2
Ordynacja podatkowa
Organ odwoławczy może uchylić w całości decyzję organu I instancji i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy wymaga przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości lub w znacznej części.
Pomocnicze
uptu art. 108 § 1
Ustawa o podatku od towarów i usług
op art. 86 § 1
Ordynacja podatkowa
op art. 88 § 3a
Ordynacja podatkowa
uptu art. 112c § 1
Ustawa o podatku od towarów i usług
ppsa art. 145 § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
ppsa art. 134 § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
op art. 122
Ordynacja podatkowa
Obowiązek organów podatkowych do podjęcia wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego.
op art. 187 § 1
Ordynacja podatkowa
Obowiązek zebrania i w sposób wyczerpujący rozpatrzenia całego materiału dowodowego.
op art. 191
Ordynacja podatkowa
Zasada swobodnej oceny dowodów.
op art. 165
Ordynacja podatkowa
Podstawa wszczęcia postępowania podatkowego z urzędu.
op art. 290b § 1
Ordynacja podatkowa
Postanowienie o protokole z czynności kontrolnych w przypadku stwierdzenia niewłaściwości miejscowej organu.
op art. 290b § 3
Ordynacja podatkowa
Do protokołu z czynności kontrolnych stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące protokołu kontroli, z wyłączeniem art. 290 § 2 pkt 6a i 8.
op art. 155
Ordynacja podatkowa
op art. 159
Ordynacja podatkowa
op art. 229
Ordynacja podatkowa
Możliwość prowadzenia przez organ odwoławczy dodatkowego postępowania w celu uzupełnienia materiału dowodowego.
op art. 127
Ordynacja podatkowa
Zasada dwuinstancyjności postępowania podatkowego.
op art. 234
Ordynacja podatkowa
Zakaz reformationis in peius.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organ odwoławczy prawidłowo zastosował art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej z powodu konieczności uzupełnienia postępowania dowodowego. • Postępowanie podatkowe zostało prawidłowo wszczęte z urzędu. • Dowody zebrane przez inne organy mogły zostać wykorzystane w postępowaniu.
Odrzucone argumenty
Zarzuty dotyczące naruszenia przepisów o kontroli podatkowej. • Zarzut naruszenia zakazu reformationis in peius. • Zarzut wadliwego uzasadnienia decyzji organu odwoławczego.
Godne uwagi sformułowania
rozstrzygnięcie sprawy wymaga przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości lub w znacznej części • decyzja kasacyjna organu odwoławczego nie narusza zakazu reformationis in peius • zasada dwuinstancyjności postępowania podatkowego • brak było przeszkód prawnych do wykorzystania przez organ I instancji, w ramach wszczętego z urzędu postępowania podatkowego, dowodów zgromadzonych przez inne organy podatkowe
Skład orzekający
Grzegorz Gocki
przewodniczący sprawozdawca
Aleksandra Sędkowska
sędzia
Anna Komorowska-Kaczkowska
asesor sądowy
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty postępowania podatkowego, w szczególności stosowanie art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej i zasada dwuinstancyjności."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, w której organ odwoławczy uchyla decyzję organu pierwszej instancji z powodu konieczności uzupełnienia postępowania dowodowego, zwłaszcza w kontekście nowych dowodów pojawiających się na etapie odwoławczym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy istotnych kwestii proceduralnych w postępowaniu podatkowym, w tym stosowania art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej i zasady dwuinstancyjności, co jest ważne dla prawników procesowych i doradców podatkowych.
“Kiedy sąd odwoławczy może uchylić decyzję organu pierwszej instancji? Kluczowe zasady proceduralne w sprawach podatkowych.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.