I SA/Op 413/24

I SA/Op 413/24 - Wyrok WSA w Opolu
Data orzeczenia
2024-06-20
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2024-04-24
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Sędziowie
Krzysztof Bogusz
Remigiusz Mazur /sprawozdawca/
Tomasz Judecki /przewodniczący/
Symbol z opisem
6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne
Transport
Sygn. powiązane
II GSK 1937/24 - Wyrok NSA z 2025-05-21
Skarżony organ
Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy
Dz.U.UE.L 2014 nr 60 poz 1 art. 2 ust. 2 lit. m i lit. p, art. 3 ust. 1,  art. 4 ust. 1, ust. 3, art. 5, art. 23 ust. 1, ust. 2, art. 37
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 165/2014 z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie tachografów stosowanych w transporcie  drogowym i uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym oraz  zmieniające rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych  odnoszących się do transportu drogowego.
Dz.U. 2024 poz 728
art. 4 pkt 15, pkt 22 lit. h, art. 3 ust. 1, art. 5b ust. 1, art. 92a ust. 1, ust. 3, ust. 7, lp. 6.1.5 załącznika nr 3
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (t. j.)
Dz.U. 2024 poz 572
art. 7, art. 7a, art. 77 par. 1, art. 80, art. 81a,art. 107 par. 1 pkt 6, art. 107 par. 3
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.)
Dz.U. 2024 poz 935
art. 119 pkt 2, art. 134 par. 1 i par. 2, art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a i lit. c
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Dz.U.UE.L 2016 nr 139 poz 1 art. 1 ust. 3, art. 2 pkt 1 i pkt 7,  art. 6, załącznik IC
Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/799 z dnia 18 marca 2016 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i  Rady (UE) nr 165/2014 ustanawiającego wymogi dotyczące budowy, sprawdzania, instalacji, użytkowania i naprawy tachografów oraz ich  elementów składowych
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Judecki Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Bogusz Asesor sądowy Remigiusz Mazur (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 20 czerwca 2024 r. sprawy ze skargi K. B. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 21 lutego 2024 r., nr BP.501.2241.2023.0993.OP8.530132 w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym uchyla zaskarżoną decyzję.
Uzasadnienie
Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego z 21 lutego 2024 r. nr BP.501.2241.2023.0993.OP8.530132, wydana po rozpatrzeniu odwołania K. B., utrzymująca w mocy decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z 25 sierpnia 2023 r. nr WITD.DI.0152.VIII0309/26/23 o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 1.000 zł.
Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy.
Jak wynika z protokołu sporządzonego przez funkcjonariusza Wojewódzkiego Inspektoratu Transportu Drogowego w Opolu, 7 lipca 2023 r. w punkcie kontroli oznaczonym jako [...] – [...] – M. (waga), na drodze wojewódzkiej nr [...], w gminie S., przeprowadzono kontrolę samochodu [...] o numerze rejestracyjnym [...] z naczepą [...] o numerze rejestracyjnym [...]. Kontrolowany pojazd wyposażony był w tachograf cyfrowy. Kontrolujący pobrał dane z pamięci masowej tachografu oraz okazanej karty kierowcy. Na podstawie odczytanych danych technicznych dotyczących opon zamontowanych na osi napędowej ciągnika [...] kontrolujący ustalił, że od czasu ostatniej kalibracji tachografu zmienił się rozmiar opon. Informacje zawarte w danych technicznych zgadzają się z informacjami na tabliczce instalacyjnej z ostatniego badania – 315/60R22,5. Natomiast rozmiar zamontowanych opon nie zgadza się z informacjami o rozmiarze opon, ponieważ zamontowane zostały opony 295/60R22,5. Kontrolujący stwierdził, że jeżeli zmienił się rozmiar opon, to zmianie powinny ulec także inne parametry w danych technicznych, takie jak obwód opon i współczynnik charakterystyczny pojazdu. Ujawniona niezgodność została stwierdzona na podstawie danych zawartych pamięci tachografu oraz na podstawie wykonanych wydruków i tabliczki umieszczonej na obrzeżu drzwi kierowcy. W ocenie kontrolującego ujawniono wykonywanie przewozu drogowego pojazdem wyposażonym w urządzenie rejestrujące lub cyfrowe urządzenie rejestrujące bez wymaganego sprawdzenia okresowego, badania kontrolnego lub kalibracji.
Opolski Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego w Opolu [dalej: WITD, organ I instancji] wszczął z urzędu postępowanie administracyjne, o czym zawiadomił K. B. [dalej: strona, skarżący] pismem z 21 lipca 2023 r. W toku postępowania, w piśmie z 22 sierpnia 2023 r., strona złożyła wyjaśnienia, w których wskazała, że kontrolujący pominął istotną okoliczność, iż kalibrację tachografu należy wykonać w ciągu 14 dni od daty rejestracji pojazdu, a każdą kolejną należy wykonywać regularnie co 2 lata. W przypadku gdy wystąpi obowiązek ponownej kalibracji, jego przegląd i kalibrację przeprowadza się po naprawie, tak szybko, jak pozwalają na to okoliczności, ale nie później jak siedem dni, o czym stanowi art. 37 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014 z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie tachografów stosowanych w transporcie drogowym i uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego (Dz.U.UE.L. z 2014 r. Nr 60, str. 1 ze zm.) [dalej: rozporządzenie 165/2014]. Tymczasem, w ocenie strony, nie ustalono istotnej dla stwierdzenia naruszenia okoliczności, to jest – kiedy sporne opony zostały wymienione i tym samym zaistniał obowiązek ponownej kalibracji oraz czy zmiana rozmiaru opon z 315/60/R22,5 na 295/60/R22,5 spowodowała zmianę parametrów technicznych tachografu. Tachograf posiadał aktualną legalizację (zgodnie z art. 23 rozporządzenia 165/2014), a obowiązek ponownej legalizacji wykonuje się po wymianie opon, więc po kontroli drogowej. Z tego wynika, że przesłanki przepisu lp. 6.1.5 załącznika nr 3 do ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz.U. z 2024 r. poz. 728 ze zm.) [dalej: utd] jeszcze nie nastąpiły. Tym samym w zakresie naruszenia lp. 6.1.5 załącznika nr 3 do utd, należy uznać, że w załączniku nr 3 do utd nie ma naruszenia, które odpowiada treści opisanego w protokole kontroli, badanie zostało bowiem przeprowadzone w terminie.
Organ I instancji wydał 25 sierpnia 2023 r. decyzję nr WITD.DI. 0152.VIII0309/26/23 nakładającą na stronę karę pieniężną w wysokości 1.000 zł. WITD w uzasadnieniu potwierdził ustalenia kontroli oraz powołał się na przepisy art. 92a ust. 1, 7, 11 utd oraz lp. 6.1.5 załącznika nr 3 do utd (przepisy dotyczące kar pieniężnych za naruszenia stwierdzone podczas kontroli drogowej), a także art. 2 ust. 2 lit. m, art. 22, art. 23 rozporządzenia 165/2014 (przepisy dotyczące kalibracji, instalacji i przeglądów tachografów) oraz regulacje ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r. poz. 572) [dalej: kpa] odnoszące się do postępowania dowodowego. Opisana decyzja została uzupełniona postanowieniem z 6 września 2023 r.
Strona wniosła odwołanie od decyzji organu I instancji kwestionując ustalenia faktyczne i ich ocenę prawną wyrażoną przez WITD, wskazując w szczególności, że w sprawie nie upłynął jeszcze termin przeprowadzenia kalibracji tachografu.
Główny Inspektor Transportu Drogowego [dalej: GITD, organ odwoławczy] wydał 21 lutego 2024 r. decyzję nr BP.501.2241.2023.0993.OP8.530132 utrzymującą w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy w uzasadnieniu potwierdził ustalenia faktyczne poczynione przez WITD oraz powołał się na przepisy art. 4 pkt 22 lit. h utd, art. 92a ust. 1, ust. 3, ust. 7 pkt 1 utd, a także art. 92c ust. 1 utd (przepis dotyczący wyłączenia odpowiedzialności podmiotu wykonującego przewóz drogowy). GITD odniósł się również do przepisów art. 189 § 2, art. 189e, art. 189f kpa ustanawiających zasady ogólne w zakresie nakładania administracyjnych kar pieniężnych. Organ odwoławczy uznał za prawidłową ocenę prawną stanu sprawy, wyrażoną przez WITD na podstawie art. 23 rozporządzenia 165/2014 oraz lp. 6.1.5 załącznika nr 3 do utd. Za niezasadne organ odwoławczy uznał zarzuty odwołania dotyczące naruszenia reguł postępowania administracyjnego. Wskazał też, że w sprawie nie zaistniały przesłanki zastosowania art. 92c utd, ponieważ przedsiębiorca nie przedstawił żadnej z podstaw egzoneracyjnych, o których mowa w ww. przepisie.
Strona zaskarżyła decyzję GITD do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu w całości, podnosząc zarzuty naruszenia:
1) art. 6 kpa i wynikającej z art. 7 Konstytucji RP zasady działania organów na podstawie przepisów prawa oraz art. 31 ust. 3 Konstytucji RP, poprzez pominięcie dyrektyw wykładni celowościowej i funkcjonalnej przepisów ustawy o transporcie drogowym,
2) art. 107 § 1 kpa, nakładającego na organ administracji publicznej obowiązek zawarcia w uzasadnieniu decyzji uzasadnienia faktycznego i prawnego odzwierciedlającego racje decyzyjne i tok rozumowania prowadzący do zastosowania konkretnego przepisu prawa materialnego,
3) art. 10 § 1 w związku z art. 7 kpa, poprzez pominięcie przez organ w skarżonym rozstrzygnięciu wniosków strony zgłaszanych w trakcie prowadzonego postępowania,
4) art. 92a ust. 3 pkt 2 utd oraz lp. 6.1.5 załącznika nr 3 do tejże ustawy z jednoczesnym deficytem prawidłowego ustalenia przez organy kluczowej okoliczności, tj. ustalenia, kiedy w kontrolowanym pojeździe [...] zamontowano nowe opony,
5) przepisów postępowania: art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 kpa, przez przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów i niewydanie decyzji na podstawie całokształtu okoliczności sprawy, a także przez orzekanie bez kierowania się zasadą słuszności interesu strony oraz przepisami kpa: art. 7a § 1 i art. 81a, które nakazują rozstrzygać wątpliwości co do stanu faktycznego lub wątpliwości prawne na korzyść strony postępowania.
Skarżący wniósł o uchylenie decyzji GITD, a także decyzji organu I instancji.
W uzasadnieniu skarżący argumentował, że należy zapytać, jak organ I instancji bez zapoznania się i rozpatrzenia istotnych okoliczności zgłoszonych w wyjaśnieniach strony mógł wskazać fakty oraz przyczyny, z powodu których odmówił im wiarygodności, stwierdzając, że naruszenie jest oczywiste i wyjaśnienia strony nie mogą stanowić podstawy do umorzenia postępowania. W treści decyzji organu odwoławczego nie można doszukać się rozpatrzenia zarzutów zawartych w wyjaśnieniach i nie jest skarżącemu wiadome czy pismo z 21 sierpnia 2023 r. znajduje się w dokumentacji sprawy. W tym piśmie podważał bowiem ustalenia faktyczne protokołu kontroli, na podstawie których, oba organy oparły swoje decyzje. Prawidłowe rozpoznanie sprawy wymagało rozważenia, czy w tym przypadku wystąpił obowiązek ponownej kalibracji tachografu, którego przegląd przeprowadza się po wymianie opon, tak szybko, jak pozwalają na to okoliczności, ale nie później jak siedem dni (art. 37 rozporządzenia 165/2014). Kluczową okolicznością było ustalenie, kiedy w kontrolowanym pojeździe [...] zamontowano nowe opony. Organ I instancji nie wezwał skarżącego o wyjaśnienie tej kwestii, uznając, że jest to nieistotna okoliczność. W postępowaniu wyjaśniającym i odwoławczym ta kwestia nie była przedmiotem zainteresowania organów obu instancji. W rozporządzeniu 165/2014 w art. 23 ust 2 przewidziano, że na naprawę tachografu strona ma 7 dni od wykrycia jego wadliwego działania. Sprawdzeniu podlega faktyczny obwód toczny opon, a tymczasem organ odwoławczy wskazuje, że opony o rozmiarze 315/60/R22,5, pomimo że mają identyczną średnicę z oponami o rozmiarze 295/60/R22,5, nie są to te same opony, co spowodowało zmianę parametrów technicznych tachografu, który wymagał ponownej kalibracji. Legalizację tachografu przeprowadził zakład posiadający wymagane zezwolenie w dniu 21 grudnia 2021 r., a więc w dniu kontroli 7 lipca 2023 r. badanie było aktualne. Okolicznością mającą znaczenie dla sprawy, były wyjaśnienia kierowcy, który będąc odpytywanym, twierdził, że wykonywał transport do N. i tam też wtedy miał, przy okazji w serwisie wykonać kalibrację tachografu, ponieważ w G. przeglądy nie są wykonywane. Faktura potwierdza, że w dniu kontroli, w miejscowości N., skarżący wykonał legalizację tachografu. Specjalista od tachografów uznał, iż w tym przypadku nie było obowiązku ponownej kalibracji. Wprawdzie nowe opony były węższe o 2 cm, jednak obwód toczny się nie zmienił. W okolicznościach niniejszej sprawy niezbędne było odkodowanie normy prawnej wynikającej z zastosowanego przez organ przepisu i nałożenie kary przy zastosowaniu podstawowej dyrektywy wykładni prawa, jaką jest nakaz interpretacji wszystkich norm zgodnie z przepisami art. 2 i art. 31 ust. 3 Konstytucji RP. Normy powinny być kształtowane w sposób jasny i klarowny. Zasadnicze znaczenie ma w tej sprawie prawidłowe i wnikliwe ustalenie stanu faktycznego sprawy, tak, aby wynikało z niego w sposób niebudzący wątpliwości, że stwierdzona w trakcie kontroli nieprawidłowość, odpowiada naruszeniu opisanemu w przepisie lp. 6.1.5 załącznika nr 3 utd, za które przewidziana jest kara pieniężna w określonej wysokości. Nałożenie kary pieniężnej nie może być dowolne ani domyślne. W omówionym przez GITD zakresie stan faktyczny nie został w sposób należyty wyjaśniony, a uzasadnienie decyzji jest niepełne i uniemożliwia odniesienie się do istoty tego naruszenia. Z tego względu, decyzję o nałożeniu kary pieniężnej należy, zdaniem skarżącego, uznać za podjętą przedwcześnie, z naruszeniem podanych przepisów prawa. W istocie bowiem organ I instancji, wydając sporną decyzję, nie dokonał subsumpcji zastosowanych w sprawie przepisów prawa, nie rozpatrzył wniosków zgłoszonych w wyjaśnieniach, a organ odwoławczy w sposób tendencyjny podążył za tym domniemaniem, dochodząc tym samym do błędnej konstatacji w zakresie kwalifikacji zastosowanego przepisu, tj. lp. 6.1.5 załącznika nr 3 do utd. Zdaniem strony ocena wyników tego postępowania jest wadliwa, w sytuacji, gdy została oparta na materiale nie w pełni rozpatrzonym. Działania organów naruszyły normy postępowania administracyjnego, ponieważ w wadliwy sposób dokonały wymierzenia kary za stwierdzone naruszenie lp. 6.1.5 załącznika nr 3 do utd, a decyzje administracyjne będące wynikiem postępowań administracyjnych, które pozostawiają wątpliwości, powinny być wyeliminowane z obrotu prawnego. Ustalony materiał dowodowy pozostawia niewyjaśnione okoliczności prawne, albowiem stanowisko organów nie zostało potwierdzone w wyniku poprawnie przeprowadzonego postępowania administracyjnego.
W odpowiedzi na skargę GITD wniósł o jej oddalenie, ponieważ zarzuty skargi są bezpodstawne. W uzasadnieniu organ odwoławczy wyjaśnił, że nieprawdą jest jakoby organ I instancji stwierdził, że nie ma potrzeby zapoznawania się z wyjaśnieniami strony. WITD stwierdził jedynie, że okres urlopowy, na który wskazywała strona we wniosku o przedłużenie terminu do złożenia wyjaśnień nie stanowi przesłanki do przedłużania postępowania, a także wskazał, że przed wydaniem decyzji w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej wpłynęło do niego żadne pismo strony. GITD wskazał, że powoływany przez stronę art. 37 rozporządzenia 165/2014 określa termin dla naprawy tachografu, a nie jego kalibracji. Wskazane wyżej pojęcia nie są tożsame i zostały odrębnie zdefiniowane, odpowiednio w art. 2 pkt 2 lit. t oraz art. 2 ust. 2 lit. m przedmiotowego rozporządzenia. Skarżący nie przedstawił żadnych dowodów, które potwierdzałyby, że opony zamontowane w kontrolowanym pojeździe zostały wymienione nie wcześniej niż 7 dni przed wykonaniem kalibracji tachografu, która miała zostać rzekomo przeprowadzona po kontroli, co jednak również nie zostało przez stronę udowodnione. Zdaniem organu odwoławczego w sprawie nie doszło też do naruszenia reguł postępowania administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje.
Skarga zasługiwała na uwzględnienie.
Jak stanowi art. 1 ust. 1-2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2022 r. poz. 2492 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą zaskarżonym aktem z punktu widzenia kryterium legalności, to jest zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania prawa materialnego. "Sprawowanie kontroli" w rozumieniu art. 1 ww. ustawy oznacza pewnego rodzaju wtórność działań sądu wobec działań organów administracji. Rola sądu administracyjnego sprowadza się do badania (korygowania) działania lub zaniechania organów administracji publicznej, a nie zastępowania ich w załatwianiu spraw przez wydawanie końcowego rozstrzygnięcia w sprawie. Sąd administracyjny ocenia zgodność z prawem zaskarżonego aktu organu administracji publicznej, a nie zastępuje go w czynnościach. Jeżeli organ musi dopiero poczynić ustalenia w zakresie stanu faktycznego, mającego podstawowe znaczenie dla sprawy, to sąd nie może odnosić się do istoty sprawy w zakresie podnoszonym w skardze ani tym bardziej czynić ustaleń za organy. Sąd jedynie ocenia prawidłowość przeprowadzonego dwuinstancyjnego postępowania administracyjnego.
Zgodnie z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935) [dalej: ppsa], sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach; 3) stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach.
Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ppsa). Sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności (art. 134 § 2 ppsa).
Sprawa została rozpoznana, w trybie z art. 119 pkt 2 ppsa, to jest na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów, ponieważ GITD złożył wniosek w tym przedmiocie, a skarżący – powiadomiony przez Sąd o treści wniosku organu odwoławczego – nie zażądał przeprowadzenia rozprawy.
W niniejszej sprawie nie jest wątpliwe ani sporne, że strona jest przewoźnikiem drogowym w rozumieniu art. 4 pkt 15 utd, to jest przedsiębiorcą uprawnionym do wykonywania działalności gospodarczej w zakresie transportu drogowego, i znajdują do niej zastosowanie przepisy ustawy o transporcie drogowym. W sprawie nie zachodzą przesłanki z art. 3 ust. 1 utd wyłączające stosowanie ustawy o transporcie drogowym. Skarżąca zaprzecza natomiast temu, że zaistniało stwierdzone przez organy obu instancji naruszenie prawa, a w konsekwencji kwestionuje dopuszczalność nałożenia administracyjnej kary pieniężnej.
Na podstawie art. 107 § 1 pkt 6 kpa decyzja zawiera uzasadnienie faktyczne i prawne. Uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne – wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa (art. 107 § 3 kpa).
Zdaniem Sądu uzasadnienie zaskarżonej decyzji jest niepełne. Organ odwoławczy zastosował w nim swego rodzaju "skrót" w analizie stanu sprawy, który powoduje jednak to, że decyzja uchyla się od szczegółowej weryfikacji. Organ nie omówił bowiem szczegółowych regulacji, z których wynikałby obowiązek przeprowadzenia przeglądu lub sprawdzenia tachografu (lp. 6.1.5 załącznika nr 3 do utd), ani też nie wskazał terminu, w którym czynności takie miałyby być wykonane przez skarżącego.
Na podstawie art. 92a ust. 1 utd podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem z naruszeniem obowiązków lub warunków przewozu drogowego podlega karze pieniężnej w wysokości od 50 złotych do 12 000 złotych za każde naruszenie. Suma kar pieniężnych, o których mowa w ust. 1, nałożonych za naruszenia stwierdzone podczas jednej kontroli drogowej, nie może przekroczyć kwoty 12 000 złotych (art. 92a ust. 3 utd). Wykaz naruszeń obowiązków lub warunków przewozu drogowego, o których mowa w ust. 1, wysokości kar pieniężnych za poszczególne naruszenia, a w przypadku niektórych naruszeń numer grupy naruszeń oraz wagę naruszeń wskazane w załączniku I do rozporządzenia Komisji (UE) 2016/403: 1) popełnionych przez podmiot wykonujący przewóz drogowy określa lp. 1-9, 2) popełnionych przez przewoźnika drogowego w związku z wykonywaniem transportu drogowego określa lp. 10 – załącznika nr 3 do ustawy (art. 92a ust. 7 utd). Zgodnie z lp. 6.1.5 załącznika nr 3 do utd wykonywanie przewozu drogowego pojazdem wyposażonym w tachograf, który nie został sprawdzony lub poddany przeglądowi przez warsztat posiadający zezwolenie podlega karze pieniężnej w wysokości 1.000 zł. Przepisy szczegółowe dotyczące tachografów znajdują się w aktach stanowienia prawa, do których odsyła ustawa o transporcie drogowym.
Z akt sprawy wynika, że istotny w sprawie tachograf został wyprodukowany 13 maja 2011 r. i w tym też dniu zainstalowano jego oprogramowanie. Następnie 6 czerwca 2011 r. tachograf został pierwszy raz aktywowany i skalibrowany (raport danych tachografu). Natomiast pojazd [...] był pierwszy raz zarejestrowany 16 czerwca 2011 r., a jego pierwsza rejestracja w kraju nastąpiła 21 grudnia 2016 r. (dowód rejestracyjny).
Artykuł 4 pkt 22 lit. h utd, w zakresie pojęcia "obowiązków lub warunków przewozu drogowego" odsyła do obowiązków lub warunków wynikających z przepisów tej ustawy oraz rozporządzenia 165/2014. Na mocy art. 48 rozporządzenia 165/2014 z zastrzeżeniem środków przejściowych, o których mowa w art. 46, rozporządzenie ma zastosowanie od dnia 2 marca 2016 r. Jednakże art. 24, 34 i 45 mają zastosowanie od dnia 2 marca 2015 r.
Sąd, przechodząc do analizy regulacji unijnych, stwierdził, że wspomniane rozporządzenie posługuje się zdefiniowanymi w nim pojęciami, a w szczególności: "tachograf", "tachograf analogowy", "tachograf cyfrowy", "kalibracja", "usterka", "przegląd okresowy". W art. 4 ust. 1 rozporządzenie 165/2014 stanowi, że tachografy, w tym ich zewnętrzne elementy składowe, karty do tachografu i wykresówki, spełniają surowe wymagania techniczne i inne wymagania, by umożliwić właściwe stosowanie niniejszego rozporządzenia. Tachografy cyfrowe rejestrują następujące dane: a) przebytą odległość i prędkość pojazdu; b) pomiar czasu; c) punkty położenia, o których mowa w art. 8 ust. 1; d) tożsamość kierowcy; e) aktywność kierowcy; f) dane dotyczące kontroli, kalibracji i naprawy tachografu, w tym dane identyfikujące warsztat; g) zdarzenia i usterki (ar. 4 ust. 3 rozporządzenia 165/2014). Tachografy cyfrowe zapewniają funkcje wymienione w art. 5 rozporządzenia 165/2014, a w tym kalibrację. Rozdział II (art. 8-11) rozporządzenia 165/2014 dotyczy "inteligentnego tachografu". Zgodnie z art. 23 ust. 1 ww. rozporządzenia tachografy poddaje się regularnym przeglądom wykonywanym przez zatwierdzone warsztaty. Przeglądy te przeprowadza się przynajmniej raz na dwa lata. Zakres przeglądów, o których mowa w art. 23 ust. 1, wynika z art. 23 ust. 2 ww. rozporządzenia i obejmuje w szczególności sprawdzenie rozmiaru opon i faktycznego obwodu tocznego opon. Kalibracja tachografu cyfrowego oznacza aktualizację lub potwierdzenie parametrów pojazdu, w tym identyfikację pojazdu i charakterystykę pojazdu, które mają być przechowywane w pamięci danych, z wykorzystaniem karty warsztatowej (art. 2 ust. 2 lit. m rozporządzenia 165/2014).
Przepisy unijne ustanawiają również regulacje szczegółowe dotyczące tachografów i tak:
I. Wymogi dotyczące budowy, badań, instalacji i sprawdzania tachografów analogowych zawarte są w załączniku I do rozporządzenia 165/2014.
II. Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/799 z dnia 18 marca 2016 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014 ustanawiającego wymogi dotyczące budowy, sprawdzania, instalacji, użytkowania i naprawy tachografów oraz ich elementów składowych (Dz.U.UE.L. z 2016 r. Nr 139, str. 1 ze zm.) [dalej: rozporządzenie 2016/799], do którego odsyła art. 4 pkt 22 lit. h tiret pierwszy utd:
1) posługuje się pojęciami: "tachograf cyfrowy" lub "tachograf pierwszej generacji", co oznacza tachograf cyfrowy inny niż tachograf inteligentny (art. 2 pkt 1), "tachograf inteligentny" lub "tachograf drugiej generacji" co oznacza tachograf cyfrowy spełniający wymogi art. 8, 9 i 10 rozporządzenia 165/2014 oraz załącznika IC do rozporządzenia 2016/799 (art. 2 pkt 7);
2) zaznacza w motywie (1) preambuły, że:
"Rozporządzeniem 165/2014 wprowadzono tzw. drugą generację tachografów cyfrowych (tzw. tachografów inteligentnych), które obejmują połączenie z urządzeniem GNSS (globalny system nawigacji satelitarnej), urządzenie wczesnego wykrywania na odległość oraz interfejs do inteligentnych systemów transportowych. Należy ustanowić specyfikacje dotyczące wymogów technicznych w zakresie budowy tachografów inteligentnych.";
2) ustanawia wymagania w zakresie budowy, badań, instalacji i kontroli tachografów (inteligentnych – dopisek Sądu) w załączniku IC;
4) w art. 6 stanowi, że rozporządzenie stosuje się od dnia 2 marca 2016 r. Załącznik IC stosuje się jednak od dnia 15 czerwca 2019 r., z wyjątkiem dodatku 16, który stosuje się od dnia 2 marca 2016 r.;
5) w art. 1 ust. 3 stanowi, że tachografy inne niż tachografy inteligentne muszą nadal spełniać, jeśli chodzi o ich budowę, sprawdzanie, instalację, kontrolę, użytkowanie i naprawę, wymogi zawarte w załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 165/2014 (tachografy analogowe – dopisek Sądu) albo w załączniku IB do rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 (tachografy cyfrowe pierwszej generacji – dopisek Sądu), stosownie do przypadku.
III. Wymagania dotyczące budowy, badań, instalacji i kontroli tachografów (cyfrowych) pierwszej generacji zawarte są w załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (Dz.U.UE.L. z 1985 r. Nr 370, str. 8 ze zm.) [dalej: rozporządzenie 3821/85].
W konsekwencji powyższego tachografy pierwszej generacji podlegają kalibracji (załącznik IB do rozporządzenia 3821/85), która oznacza: aktualizację lub potwierdzenie parametrów pojazdu przechowywanych w pamięci danych. Parametry pojazdu obejmują m.in. charakterystyki pojazdu, a w tym: w /współczynnik charakterystyczny pojazdu/, k /stała urządzenia rejestrującego/, l /skuteczny obwód opon/, wielkość opon.
Skuteczny obwód opon oznacza: wartość średnią długości drogi przebytej przez każde z kół (napędowych) poruszającego się pojazdu podczas jednego pełnego obrotu. Pomiar tych długości drogi jest wykonywany w warunkach normalnych (patrz: rozdział VI, pkt 5 niniejszego Załącznika) i wyrażony jest w postaci: "l =... mm". Producenci pojazdów mogą zastąpić pomiar tej odległości obliczeniem teoretycznym, w którym uwzględnia się rozkład ciężaru na osie dla niezaładowanego pojazdu w normalnych warunkach ruchu. Metody takich obliczeń teoretycznych zatwierdzają właściwe organy Państw Członkowskich.
Przy każdej kalibracji rejestruje się m.in. następujące dane: rodzaj kalibracji (aktywacja, pierwsza instalacja, instalacja, przegląd okresowy), parametry uaktualnione lub potwierdzone, a w tym: w, k, l, rozmiar opon (wymaganie 098).
Przegląd okresowy oznacza: zespół czynności wykonywanych w celu skontrolowania czy urządzenie rejestrujące pracuje prawidłowo i czy jego ustawienia odpowiadają parametrom pojazdu.
Przeglądy okresowe urządzeń zainstalowanych w pojazdach przeprowadza się po każdej naprawie urządzenia, lub po jakiejkolwiek zmianie współczynnika charakterystycznego pojazdu lub skutecznego obwodu tocznego opon [...] i przynajmniej raz w okresie dwóch lat (24 miesięcy) od ostatniej kontroli (wymaganie 256).
Przeglądy okresowe obejmują m.in. następujące kontrole: czy urządzenie rejestrujące działa prawidłowo, sprawdzenie rozmiaru opon i wyznaczenie faktycznego obwodu tocznego kół (wymaganie 257).
Natomiast tachografy inteligentne podlegają kalibracji (załącznik IC do rozporządzenia 2016/799), która oznacza: aktualizację lub potwierdzenie parametrów pojazdu przechowywanych w pamięci danych. Parametry pojazdu obejmują m.in. charakterystyki pojazdu, a w tym: w /współczynnik charakterystyczny pojazdu/, k /stała urządzenia rejestrującego/, l /obwód toczny kół/, wielkość opon.
Obwód toczny kół oznacza: wartość średnią długości drogi przebytej przez każde z kół (napędowych) poruszającego się pojazdu podczas jednego pełnego obrotu. Pomiar tych długości drogi jest wykonywany w normalnych warunkach testowych zgodnie z definicją w wymaganiu 414 i wyrażony jest w postaci "l = ... mm". Producenci pojazdów mogą zastąpić pomiar odległości obliczeniem teoretycznym, w którym uwzględnia się rozkład ciężaru na osie dla pojazdu bez obciążenia w stanie gotowym do jazdy. Metody takiego obliczenia teoretycznego podlegają zatwierdzeniu przez właściwy organ państwa członkowskiego i mogą mieć miejsce tylko przed aktywacją tachografu.
Przy każdej z tych kalibracji rejestruje się m.in. następujące dane: cel kalibracji (aktywacja, pierwsza instalacja, instalacja, przegląd okresowy), parametry uaktualnione lub potwierdzone: w, k, l, rozmiar opon (wymaganie 120).
Przegląd okresowy oznacza: zespół czynności wykonywanych w celu sprawdzenia, czy tachograf pracuje prawidłowo, czy jego ustawienia odpowiadają parametrom pojazdu i czy do tachografu nie podłączono urządzeń manipulacyjnych.
Przeglądy okresowe urządzeń zainstalowanych w pojazdach przeprowadza się po każdej naprawie urządzenia lub po jakiejkolwiek zmianie współczynnika charakterystycznego pojazdu lub obwodu tocznego opon [...] i przynajmniej raz w okresie dwóch lat (24 miesięcy) od ostatniej kontroli (wymaganie 409).
Przeglądy te obejmują m.in. następujące kontrole: czy urządzenie rejestrujące działa prawidłowo, rozmiaru opon i faktycznego obwodu tocznego opon (wymaganie 410).
Z powyższych przepisów wynika zatem, że obowiązek przeprowadzenia przeglądu okresowego tachografu aktualizuje się w związku z naprawą urządzenia, nadchodzącym końcem okresu dwóch lat od ostatniej kontroli, a także po jakiejkolwiek zmianie współczynnika charakterystycznego pojazdu lub obwodu tocznego opon.
W takim stanie prawnym sprawy organ powinien był w pierwszej kolejności ustalić, czy kontrolowany pojazd jest objęty obowiązkiem zainstalowania i użytkowania tachografu, wynikającym z art. 3 ust. 1 rozporządzenia 165/2014. Z informacji znajdujących się w aktach sprawy wynika, że pojazd był objęty takim obowiązkiem i jest to okoliczność niesporna. Pojazd wykonywał bowiem krajowy transport drogowy (art. 4 pkt 1 utd) z B. do N. ładunku w postaci maszyny do wapna. Organ ustalił też, że ciągnik samochodowy [...] był wyposażony tachograf cyfrowy. Z protokołu kontroli, z zebranych dowodów, oraz uzasadnienia zaskarżonej decyzji nie wynika natomiast jednoznacznie czy był to tachograf cyfrowy pierwszej generacji, czy tachograf inteligentny i które przepisy unijnych rozporządzeń miały do niego zastosowanie. W konsekwencji organ nie ustalił, czy parametr "l" zapisany w tachografie to "skuteczny obwód opon" czy "obwód toczny kół" oraz czy rzeczywiście odbiegał on od "obwodu" zapisanego w tachografie w taki sposób, że nastąpiło przekroczenie tolerancji błędu w zakresie pomiaru prędkości pojazdu lub pomiaru odległości, wyznaczonych w rozporządzeniu 3821/85 (wymogi 022, 025) albo rozporządzeniu 2016/799 (wymogi 30, 33). O ile w istocie zachowanie tolerancji pomiaru prędkości ± 2 km/h ze względu na zmiany sygnału wejściowego (zmiany opon itp.) jest badane podczas przeglądu okresowego, to jednak ustaleń tych nie mogą zastąpić domniemania, zawarte na stronie 5. zaskarżonej decyzji, odnoszące się do oporu toczenia opony, który przenosi się na prędkość pojazdu, bo węższe opony są "szybsze". Zostało natomiast potwierdzone w toku kontroli i nie jest sporne, że opony zamontowane w pojeździe na osi napędowej miały inny rozmiar niż zapisany w tachografie. W istocie rozmiar opon jest jednym z parametrów pojazdu podlegających potwierdzeniu lub aktualizacji przy kalibracji tachografu. Jednakże organ nie wykazał takiej zmiany parametru "l", która skutkowałaby przekroczeniem tolerancji błędu pomiaru prędkości lub pomiaru odległości. Tym samym organ nie wykazał, że prawnie wymagana była ponowna kalibracja tachografu, której skarżący – pomimo ustawowego obowiązku – nie wykonał.
Podkreślenia wymaga, że przegląd okresowy przeprowadza się w szczególności po jakiejkolwiek zmianie współczynnika charakterystycznego pojazdu (tachograf cyfrowy i tachograf inteligentny).
Współczynnik charakterystyczny pojazdu w rozporządzeniu 3821/85 oznacza wielkość liczbową określającą liczbę sygnałów dostarczanych przez element pojazdu podłączony do urządzenia rejestrującego (wał główny skrzyni biegów lub oś) w czasie, gdy pojazd przebywa drogę o długości jednego kilometra mierzoną w warunkach odniesienia (patrz: niniejszy załącznik rozdział VI pkt 4). Współczynnik charakterystyczny pojazdu wyrażony jest w obrotach na kilometr (w = obr./km) albo w impulsach na kilometr (w = ... imp./km).
Współczynnik charakterystyczny pojazdu w rozporządzeniu 2016/799 oznacza wielkość liczbową określającą wartość sygnału dostarczanego przez część pojazdu podłączoną do urządzenia rejestrującego (wał główny skrzyni biegów lub oś) w czasie, gdy pojazd przebywa drogę o długości jednego kilometra mierzoną w normalnych warunkach testowych, zgodnie z definicją w wymaganiu 414. Współczynnik charakterystyczny pojazdu podaje się w impulsach na kilometr (w =... imp/km).
Zdaniem Sądu organ nie wykazał i nie omówił w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji okoliczności wskazujących na to by zmiana rozmiaru opon wpłynęła w jakikolwiek sposób na współczynnik charakterystyczny pojazdu, co obligowałoby stronę do przeprowadzenia kalibracji tachografu.
Nie ma natomiast racji skarżący wskazując na treść art. 37 rozporządzenia 165/2014, zgodnie z którym w razie awarii lub wadliwego działania tachografu przedsiębiorstwo transportowe zobowiązane jest do jego naprawy przez zatwierdzonego instalatora lub zatwierdzony warsztat, tak szybko jak pozwalają na to okoliczności. Jeżeli sprowadzenie pojazdu do bazy przedsiębiorstwa transportowego nie jest możliwe w ciągu tygodnia, licząc od dnia uszkodzenia lub wykrycia wadliwego działania, wówczas naprawy dokonuje się w drodze. Przepis ten dotyczy bowiem sytuacji, w której wystąpiła "usterka" oznaczająca odbiegające od normy działanie wykryte przez tachograf cyfrowy, które może być spowodowane wadliwą pracą lub awarią urządzeń (art. 2 ust. 2 lit. p ww. rozporządzenia). Zagadnienie wystąpienia "usterki" jest też uregulowane przepisach rozporządzeń 3821/85 oraz 2016/799 i nie dotyczy ono braku zgodności danych zapisanych w pamięci tachografu ze stanem rzeczywistym pojazdu. Zatem przepis ten nie znajduje zastosowania w sprawie. Jednakże, co jest istotne zdaniem Sądu, organ odwoławczy nie wskazał skarżącemu w jakim terminie od zmiany dotychczasowych opon na opony o nowym rozmiarze, tachograf powinien podlegać kalibracji tak, by rejestrował wiarygodne dane.
Zagrożone karą administracyjną jest wykonywanie przewozu drogowego pojazdem wyposażonym w tachograf, który nie został sprawdzony lub poddany przeglądowi przez warsztat posiadający zezwolenie (lp. 6.1.5 załącznika nr 3 do utd). Przepis ten ma charakter blankietowy, ponieważ wynika z niego jedynie norma sankcjonująca, czyli stanowiąca, że naruszenie normy sankcjonowanej jest zabronione pod groźbą nałożenia kary. Taka regulacja czyni koniecznym odkodowanie z innych przepisów reguły powinnego zachowania znajdującej zastosowanie w stanie faktycznym sprawy, to jest normy sankcjonowanej. W ocenie Sądu, uzasadnienie zaskarżonej decyzji jest zdekompletowane właśnie ze względu na brak ustalenia i wyjaśnienia stronie, jakie obowiązki, z jakiego powodu i w jakim terminie powinny być wykonane po zmianie rozmiaru opon oraz dlaczego tachograf powinien zostać ponownie skalibrowany. Jak wynika z cytowanych wyżej przepisów, obowiązek taki ciążyłby na skarżącym w szczególności w przypadku zmiany danych odnoszących się do "obwodu tocznego opon", czego jednak organ nie wykazał. Samo ujawnienie rozbieżności pomiędzy rozmiarem zastosowanych opon a danymi w tym zakresie zapisanym w pamięci tachografu nie musi automatycznie skutkować zmianą obwodu tocznego wpływającego na prawidłowość pomiaru (to znaczy skutkującego dokonywaniem pomiaru poza granicą dopuszczalnego prawem błędu) prędkości lub odległości rejestrowanych przez to urządzenie. To na organie ciąży bowiem obowiązek wykazania, że zapisywane w pamięci tachografu dane są nieprawidłowe, a tachograf powinien podlegać ponownej kalibracji, której zaniechanie w efekcie może skutkować nałożeniem kary administracyjnej. Organ powinien niewątpliwie potwierdzić, że – pomimo istnienia prawnego obowiązku – tachograf nie został sprawdzony lub poddany przeglądowi. Takiej analizy stanu faktycznego i prawnego sprawy zabrakło w zaskarżonej decyzji.
Z powyższych przyczyn Sąd uznał za uzasadnione zarzuty skargi dotyczące braku należytego wyjaśnienia stanu sprawy w kontekście podstawowych zasad postępowania administracyjnego, a to dochodzenia prawdy obiektywnej, kompletności materiału dowodowego i swobodnej oceny dowodów (art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 kpa). Organ błędnie bowiem uznał, że sam fakt zaniechania aktualizacji danych zapisanych w pamięci tachografu, a dotyczących rozmiaru opon, jest równoznaczny zaniechaniem sprawdzenia lub poddania tachografu przeglądowi, pomijając przy tym wymóg prawny zaistnienia jakiejkolwiek zmiany współczynnika charakterystycznego pojazdu lub obwodu tocznego opon. Wskutek powyższego uzasadnienie zaskarżonej decyzji jest niewystarczające i niekompletne, a w efekcie tego nie odpowiada wymogom z art. 107 § 3 kpa zarówno w zakresie uzasadnienia faktycznego, jak i prawnego.
Sąd potwierdza natomiast, że w systemie prawa istnieją powszechnie obowiązujące normy, z których wynika, w jakich okolicznościach faktycznych tachograf podlega kalibracji oraz że zaniechanie wymaganej kalibracji jest zagrożone karą. Organ odwoławczy nie wykazał jednak należycie, że w sprawie niniejszej została spełniona hipoteza normy sankcjonującej z art. 92a ust. 1 utd w związku z lp. 6.1.5 załącznika nr 3 do utd, zatem słusznie skarżący podnosił, że decyzja GITD została wydana przedwcześnie, a nałożenie kary pieniężnej nie znajduje dotąd wystarczających podstaw. W takim i tylko w takim kontekście słuszny jest zarzut naruszenia art. 6 kpa ustanawiającego zasadę działania organu na podstawie przepisów prawa.
Nietrafny jest jednak zarzut naruszenia art. 92a ust. 3 pkt 2 utd. Po pierwsze ze względu na treść art. 16 ustawy z dnia 26 maja 2023 r. o zmianie ustawy – Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1123 ze zm.), zgodnie z którym do postępowań administracyjnych w sprawie nałożenia kary pieniężnej, o której mowa w art. 92a ust. 1 ustawy zmienianej w art. 2 (ustawy o transporcie drogowym – dopisek Sądu), na podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem wszczętych i niezakończonych decyzją ostateczną przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy (to jest przed 17 września 2023 r.) stosuje się przepisy dotychczasowe. Po drugie ze względu na treść art. 17 ww. ustawy zmieniającej, zgodnie z którym do ujawnionych naruszeń obowiązków lub warunków przewozu drogowego w trakcie kontroli przeprowadzonej przed dniem wejścia w życia niniejszej ustawy popełnionych przez podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 2 w brzmieniu dotychczasowym. Oznacza to, że przepis art. 92a ust. 3 utd (limitujący sumę kar pieniężnych, o których mowa w ust. 1, nałożonych za naruszenia stwierdzone podczas jednej kontroli drogowej) stosuje się w niniejszej sprawie w brzmieniu dotychczasowym, czyli bez punktu 1 i punktu 2. Po trzecie wreszcie art. 5b ust. 1 utd, do którego odsyła art. 92a ust. 3 pkt 2 utd (po nowelizacji), dotyczy podjęcia i wykonywania krajowego transportu drogowego w zakresie przewozu osób na podstawie licencji, a więc nie reguluje sytuacji prawnej skarżącego w niniejszej sprawie.
Dalej, zdaniem Sądu, w sprawie nie wystąpiła kwestia rozstrzygania wątpliwości na niekorzyść strony z naruszeniem art. 7a i art. 81a kpa, ponieważ organ odwoławczy (błędnie – co opisano wyżej) uznał, że stan faktyczny i prawny sprawy jest niewątpliwy. Natomiast, w ocenie Sądu, stan faktyczny i prawny sprawy nie został ustalony przez GITD w stopniu wystarczającym do wydania decyzji i z tego powodu brak było w zakresie przedmiotowym rozpoznanej sprawy okoliczności stanowiących przesłanki zastosowania reguł z art. 7a i art. 81a kpa. Nie oznacza to jednak, że nie mogą się one ujawnić w toku ponownego rozpatrzenia sprawy przez organ odwoławczy.
Podobnie, w zakresie podnoszonych przez skarżącego zarzutów naruszenia Konstytucji RP, Sąd stwierdził, że w sprawie nie zachodzi konieczność odwołania się do ustawy zasadniczej, ponieważ interes prawny strony jest należycie chroniony przepisami, które w sprawie niniejszej nie wymagają wykładni prokonstytucyjnej, a jedynie prawidłowego ich zastosowania.
Wiążąca organ ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania (art. 153 ppsa) wynikają wprost z treści powyższego uzasadnienia. W takim stanie faktycznym i prawnym sprawy Sąd orzekł, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i lit. c ppsa, jak w sentencji wyroku.