I SA/Op 223/26 - Postanowienie WSA w Opolu Data orzeczenia 2026-09-18 Data wpływu 2026-03-13 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu Sędziowie Anna Komorowska-Kaczkowska /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a ustaw Hasła tematyczne Odrzucenie skargi kasacyjnej Skarżony organ Dyrektor Izby Administracji Skarbowej Treść wyniku Odrzucono skargę kasacyjną Powołane przepisy Dz.U. 2026 poz 143 art. 178, 176 § 1, 175 § 1 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz.U. 2026 poz 622 Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Komorowska-Kaczkowska po rozpoznaniu w dniu 18 września 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na czynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu w przedmiocie rozpatrzenia skargi na czynność Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu w zakresie pobrania kwoty zwrotu podatku na poczet mandatów karnych postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. Uzasadnienie Postanowieniem z 26 czerwca 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił skargę M. P. na czynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu w przedmiocie rozpatrzenia skargi na czynność Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu w zakresie pobrania kwoty zwrotu podatku na poczet mandatów karnych. Skarżący wniósł skargę kasacyjną od powyższego orzeczenia, którą skierował bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału Informacji Sądowej NSA z dnia 3 lipca 2026 r., Naczelny Sąd Administracyjny przekazał przedmiotową skargę kasacyjną według właściwości. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 176 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej: p.p.s.a.) skarga kasacyjna powinna zawierać: 1) oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części; 2) przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie; 3) wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Poza wymaganiami, o których stanowi art. 176 § 1 p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony oraz zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy (art. 176 § 2 p.p.s.a.). Jeżeli skarga kasacyjna nie spełnia wymagań przewidzianych w art. 176 p.p.s.a., innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, przewodniczący wzywa stronę do usunięcia braków w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Skarga kasacyjna, które nie zawiera przytoczenia podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia jest skargą kasacyjną z innych przyczyn niedopuszczalną w rozumieniu art. 178 p.p.s.a. i na tej podstawie podlega odrzuceniu. Ponadto skarga kasacyjna jest sformalizowanym środkiem zaskarżenia, który w myśl art. 175 § 1 p.p.s.a. może być sporządzony jedynie przez adwokata lub radcę prawnego, a w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami przez doradcę podatkowego (art. 175 § 3 pkt 1 p.p.s.a.). Tak więc uprawnionymi do sporządzenia skargi kasacyjnej są wyłącznie podmioty wymienione w art. 175 § 1 – 3 p.p.s.a. Niesporządzenie skargi przez któryś z wymienionych podmiotów jest brakiem, który nie podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 p.p.s.a. Z powołanych wyżej przepisów wynika, że w dacie wniesienia skargi kasacyjnej, pismo to musi już zawierać określone elementy, w tym przytoczenie podstaw kasacyjnych oraz ich uzasadnienie, jak również być sporządzona przez podmiot do tego uprawniony. Pozostałe elementy składowe skargi kasacyjnej mają charakter braków formalnych i mogą zostać uzupełnione na skutek wezwania Sądu. W rozpoznawanej sprawie skarga kasacyjna wniesiona w dniu 1 lipca 2026 r. - od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z 26 czerwca 2026 r. została sporządzona i podpisana przez M. P., który nie posiadał uprawnień w rozumieniu art. 175 § 1-3 p.p.s.a. Skarga kasacyjna nie spełniała więc ustawowego obowiązku przymusu adwokacko - radcowskiego, określonego w art. 175 § 1 p.p.s.a. Brak w tym zakresie ma charakter nieusuwalny, co oznacza, że nie podlega uzupełnieniu. Pogląd ten został zaaprobowany w orzecznictwie sądowym gdzie stwierdzono, iż sporządzenie skargi kasacyjnej przez stronę z naruszeniem przewidzianego w art. 175 § 1 p.p.s.a. przymusu adwokacko-radcowskiego obarczone jest brakiem, który nie podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 p.p.s.a. i skutkuje na podstawie art. 178 p.p.s.a. odrzuceniem skargi kasacyjnej (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2004 r., FSK 3/04, M. Prawn. 2004/5/202, B. Gruszczyński, w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat,M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz., wyd. VII, WKP 2018/el., komentarz do art. 175, teza 3). Jednocześnie w skardze nie przytoczono podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia, a skarżący ograniczył się jedynie do opisu stanu faktycznego sprawy z którym się nie zgadza oraz zwrócił się z prośbą o zwrot kwoty 898,00 zł pobranej przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z nadpłaty podatku z rozliczenia PIT. Wobec powyższego, w zaistniałym stanie faktycznym, zarówno brak przytoczenia w skardze podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia, jak również niesporządzenie skargi przez pełnomocnika wymienionego w art. 175 § 1-3 p.p.s.a. wyklucza merytoryczne rozpatrzenie nadzwyczajnego środka odwoławczego i skutkuje odrzuceniem skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 p.p.s.a. Wniesiona przez skarżącego skarga kasacyjna jest dotknięta brakami istotnym i nienaprawialnym w trybie właściwym do usuwania braków formalnych, a w związku z tym, jako niedopuszczalna podlega ona odrzuceniu na podstawie art. 180 w zw. z art. 178 ustawy p.p.s.a. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 176 § 1 p.p.s.a. i art. 175 § 1 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.
Pełny tekst orzeczenia
I SA/Op 223/26
Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.