I SA/Ol 391/24

I SA/Ol 391/24 - Wyrok WSA w Olsztynie
Data orzeczenia
2025-08-27
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-10-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Sędziowie
Andrzej Brzuzy /przewodniczący/
Jolanta Strumiłło /sprawozdawca/
Piotr Chybicki
Symbol z opisem
6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne
Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 170, art. 273, art. 273 § 1, art. 274, art. 282 § 2.
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Andrzej Brzuzy Sędziowie sędzia WSA Jolanta Strumiłło (sprawozdawca) sędzia WSA Piotr Chybicki Protokolant specjalista Monika Rząp po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 sierpnia 2025 r. sprawy ze skargi J. D. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 17 lipca 2024r., sygn. akt I SA/Ol 65/24 oddala skargę.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wyrokiem z 17 lipca 2024 r. sygn. akt I SA/Ol 65/24 oddalił skargę J. D. i J1. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie z 30 listopada 2023r. w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości na 2023 r. Wyrok nie został zaskarżony i stał się prawomocny od 1 października 2024 r.
Pismem z dnia 21 października 2021 r. (data wpływu do Sądu) J. D. (dalej: strona, skarżący), wystąpił o wznowienie postępowania administracyjnego domagając się przeprowadzenia pełnowymiarowego postępowania sądowego zobowiązującego Burmistrza m. S. do przestrzegania prawa sprowadzającego się do rzetelnej interpretacji zapisów ustaw i innych aktów prawnych. W uzasadnieniu wniosku podano, że wyrok w sprawie I SA/Ol 65/24 zapadł na podstawie fałszywych dowodów. Do wniosku dołączono opinię techniczną dotyczącą określenia powierzchni użytkowej jednorodzinnego budynku mieszkalnego, sporządzona przez rzeczoznawcę budowlanego inż. J. L. Strona domagała się by Sąd na podstawie przedłożonej opinii dokonał właściwej kwalifikacji przedmiotu opodatkowania oraz poprawnego, zgodnego ze stanem faktycznym naliczenia należnego zobowiązania podatkowego spornej nieruchomości za okres od 2019 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje:
Wznowienie postępowania polega na ponownym rozpoznaniu i rozstrzygnięciu sprawy zakończonej prawomocnym orzeczeniem w przypadkach zaistnienia ustawowych przyczyn wznowienia. Skarga o wznowienie postępowania jest środkiem obalania prawomocnych orzeczeń w wyjątkowych, ściśle określonych wypadkach. Podstawy skargi o wznowienie zostały wyliczone taksatywnie w przepisach art. 271-273 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. poz. 935; dalej "p.p.s.a."), co oznacza, że w takim postępowaniu nie są rozpoznawane zarzuty poza zakresem ustawowych podstaw wznowienia.
Warunkiem możliwości rozpatrywania skargi o wznowienie postępowania sądowego, jak wyraźnie wynika z art. 280 § 1 p.p.s.a., jest wniesienie skargi w terminie i oparcie jej na ustawowej podstawie wznowienia. Brak jednego z tych warunków powoduje, że rozpatrywanie skargi o wznowienie jest niemożliwe i skutkuje jej odrzuceniem. Badanie dopuszczalności skargi o wznowienie postępowania nie jest badaniem zasadności skargi, lecz jedynie badaniem warunków formalnoprawnych umożliwiających rozpatrywanie samej skargi. Oceny dokonuje się na podstawie twierdzeń zawartych w skardze. Na tym etapie sąd nie bada jeszcze trafności powołanych podstaw wznowienia postępowania, a tylko fakt ich powołania. To wstępne badanie skargi co do zasady odbywa się na posiedzeniu niejawnym, ale może być też połączone z rozpoznaniem sprawy. W takiej sytuacji stosownie do art. 280 p.p.s.a. sąd wyznaczając rozprawę, na rozprawie bada dopuszczalność wznowienia, może przy tym uczynić to w dwojaki sposób, czyli traktując tę kwestię odrębnie jako pewnego rodzaju samodzielne postępowanie, po zakończeniu którego albo odrzuca skargę, albo przystępuje do badania sprawy, albo łącząc badanie dopuszczalności wznowienia z badaniem istoty sprawy. Negatywny wynik tej oceny powoduje oddalenie skargi o wznowienie, a nie jej odrzucenie (por. postanowienie NSA z dnia 26 października 2012 r., sygn. II OSK 2577/12).
W niniejszej sprawie, w ocenie Sądu, skarżący uczynił formalnie zadość wymogom z art. 279 p.p.s.a., stąd brak było podstaw do odrzucenia skargi na mocy art. 280 § 1 p.p.s.a. oraz na mocy art. 281 p.p.s.a., gdyż z treści argumentacji skarżącego wynika, ze skargę oparł on na przepisach art. 273 § 1 p.p.s.a. wskazując, że orzeczenie w sprawie oparte zostało na sfałszowanych dowodach. Termin określony w art. 277 p.p.s.a. na złożenie skargi o wznowienie postępowania został również dochowany.
Przepisy art. 273 p.p.s.a. stanowią, że można żądać wznowienia na tej podstawie, że:
1) orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym;
2) orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa.
§ 2. Można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu.
§ 3. Można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. W tym przypadku przedmiotem rozpoznania przez sąd jest nie tylko zaskarżone orzeczenie, lecz są również z urzędu inne prawomocne orzeczenia dotyczące tej samej sprawy.
Skarga o wznowienie postępowania stanowi odstępstwo od zasady związania prawomocnym wyrokiem sądu administracyjnego (art. 170 p.p.s.a.) i dlatego zakres orzekania w sprawie wszczętej taką skargą jest ściśle zdeterminowany podstawami wznowienia wskazanymi w powyższych przepisach.
Odnosząc się do argumentów skarżącego dotyczących naruszeń prawa jakie towarzyszyły postępowaniu i faktu oparcia rozstrzygnięcia o ewentualne sfałszowane dowody podkreślić należy, że zarzuty te nie mają podstaw. Jak jednolicie przyjmuje się zarówno w orzecznictwie jak i poglądach doktryny, możliwość skutecznego wznowienia postępowania w oparciu o przesłankę z art. 273 § 1 p.p.s.a., co do zasady, została przez ustawodawcę uzależniona od konieczności ustalenia czynu przestępnego prawomocnym wyrokiem skazującym (art. 274 p.p.s.a.). Taki wyrok może natomiast zapaść po przeprowadzeniu postępowania w sprawie karnej. W niniejszej sprawie wnoszący skargę o wznowienie postępowania nie wykazał istnienia prawomocnego wyroku sądu karnego, który potwierdzałby jego zarzuty dotyczące uzyskania wyroku WSA w Olsztynie z 17 lipca 2024 r. za pomocą przestępstwa na podstawie sfałszowanych dowodów. W istocie cała argumentacja skargi o wznowienie postępowania sądowego jest polemiką z wyrokiem WSA w Olsztynie. Samo niezadowolenie skarżącego z treści tego wyroku nie może jednak uzasadniać wznowienia postępowania sądowoadministarcyjnego w oparciu o przesłankę wynikającą z art. 273 § 1 p.p.s.a. Na marginesie zauważyć należy, że od wyroku WSA w Olsztynie z 17 lipca 2024 r. strona nie wywiodła skargi kasacyjnej.
Podkreślić należy, że skarga o wznowienie postępowania nie jest środkiem odwoławczym, lecz nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia. Nie jest zatem środkiem umożliwiającym w pełnym zakresie ponowną ocenę postępowania, a takiej oceny w istocie domaga się skarżący. Zarówno z argumentacji skargi jak i wyjaśnień strony na rozprawie 27 sierpnia 2025r. wynika, że skarżący kwestionuje pomiary powierzchni nieruchomości dokonane w postępowaniu przez organami. Co dodatkowo potwierdza złożona razem ze skargą o wznowienie postępowania opinia techniczna rzeczoznawcy budowlanego z września 2024 r. Zarzuty w istocie więc odnoszą się do kwestii błędnego ustalenia przez organy stanu faktycznego sprawy, przez przyjęcie błędnej powierzchni budynku mieszkalnego, a co za tym idzie wyliczenia wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości.
Błędne ustalenie stanu faktycznego sprawy nie mieści się w zakresie pojęcia dokumentu "sfałszowanego". Treść zawarta w dokumencie "sfałszowanym" jest zmieniona, zniekształcona, inna niż pierwotna, "prawdziwa", a nie błędnie opisana czy ustalona. Wskazać również należy, że przyczyny wznowienia postępowania określone w art. 273 p.p.s.a. mogą stanowić podstawę wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego tylko wówczas, gdy odnoszą się do zdarzeń powstałych w tym postepowaniu, a nie w postępowaniu administracyjnym, w którym została rozstrzygnięta sprawa. Z taką sytuacją nie mamy do czynienia w niniejszej sprawie.
Biorąc powyższe pod uwagę na podstawie art. 282 § 2 p.p.s.a. sąd oddalił skargę o wznowienie postępowania.