I SA/Lu 87/26

I SA/Lu 87/26 - Postanowienie WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2026-03-26
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-02-26
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Marcin Małek /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6117 Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich, ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marcin Małek po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 22 grudnia 2025 r. znak 0601-IEW-1.4123.1.2025.34 w przedmiocie odpowiedzialności osoby trzeciej za zaległości w podatku od towarów i usług p o s t a n a w i a odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Skarga w niniejszej sprawie została podpisana i wniesiona w imieniu strony przez adwokata.
W wykonaniu zarządzenia z 26 lutego 2026 r. wnoszącego skargę wezwano do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa procesowego lub jego uwierzytelnionego odpisu – w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania – pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie doręczono 3 marca 2026 r. W wyznaczonym terminie adwokat nie przedłożył żądanego pełnomocnictwa. Natomiast 26 lutego 2026 r. organ podatkowy przekazał pismo, w którym adwokat - powołując się na pełnomocnictwo znajdujące się w aktach podatkowych - oświadczył, że w imieniu strony cofa skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Skarga podlegała odrzuceniu.
Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Nadto w myśl art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Stosownie do treści art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (a w przypadku skargi pod rygorem jej odrzucenia), chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Niedołączenie do akt sprawy sądowej przy pierwszej czynności w sprawie dokumentu pełnomocnictwa niewątpliwie stanowi brak formalny, podlegający usunięciu w trybie wskazanym w art. 49 § 1 p.p.s.a., a w razie nieusunięcia skutkujący odrzuceniem skargi. Z uwagi na treść powołanych wyżej przepisów w orzecznictwie słusznie przyjmuje się, że skoro sprawa sądowoadministracyjna jest odrębna od sprawy administracyjnej, dołączenie pełnomocnictwa do akt prowadzonych przez organ nie zwalnia od obowiązku dołączenia takiego dokumentu do akt sądowych (zob. np. wyroki NSA z dnia 4 lutego 2025 r., III OSK 2471/24 oraz z dnia 16 lutego 2024 r., I OSK 2080/22).
Zgodnie natomiast z uchwałą NSA z 2 lutego 2026 r. (III OPS 2/25) podpisanie skargi przez osobę, która nie przedstawiła dokumentu pełnomocnictwa stanowi brak formalny skargi podlegający usunięciu przez wezwanie do dołączenia dokumentu pełnomocnictwa, zaś nieusunięcie braku formalnego skargi stanowi podstawę do jej odrzucenia. Z uzasadnienia uchwały wynika, że jeżeli osoba działająca jako pełnomocnik mimo wezwania nie przedstawia dokumentu pełnomocnictwa, nie ma podstaw aby dodatkowo wzywać do usunięcia braków formalnych podmiot, w którego imieniu taka skarga jest wnoszona.
W niniejszej sprawie adwokat, działający w imieniu skarżącego mimo wezwania nie przedłożył dokumentu pełnomocnictwa. Brak formalny skargi nie został zatem usunięty. Skarga została co prawda cofnięta, jednak skuteczne cofnięcie i w konsekwencji umorzenie postępowania sądowego może mieć miejsce jedynie wówczas, gdy sama skarga została wniesiona skutecznie, tzn. nie podlegała odrzuceniu z uwagi na przeszkody formalne. W niniejszej sprawie taka sytuacja nie miała miejsca.
Mając powyższe na uwadze Sąd skargę odrzucił, biorąc za podstawę art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.