I SA/Lu 5/22

I SA/Lu 5/22 - Wyrok WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2022-04-06
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2022-01-05
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Andrzej Niezgoda /sprawozdawca/
Monika Kazubińska-Kręcisz /przewodniczący/
Wiesława Achrymowicz
Symbol z opisem
6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne
Egzekucyjne postępowanie
Sygn. powiązane
III FSK 1072/22 - Wyrok NSA z 2023-08-01
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy
Dz.U. 2020 poz 1427
art. 110u § 2
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - t.j.
Dz.U. 2020 poz 1990
art. 156 ust. 3
Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Kazubińska-Kręcisz Sędziowie WSA Wiesława Achrymowicz, WSA Andrzej Niezgoda (sprawozdawca) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 6 kwietnia 2022 r. sprawy ze skargi M. D. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] listopada 2021 r. nr [...] w przedmiocie przybicia na rzecz licytanta I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej na rzecz M. D. kwotę 597 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych z tytułu zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 3 listopada 2021 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Lublinie, dalej: "Dyrektor Izby Administracji Skarbowej", "organ nadzorczy", po rozpatrzeniu zażalenia M. D., dalej: "zobowiązany", "strona", "skarżący", utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Chełmie, dalej: "Naczelnik Urzędu Skarbowego", "organ egzekucyjny", z dnia 17 września 2021 r. w przedmiocie udzielenia przybicia po zamknięciu trzeciej licytacji nieruchomości opisanej w KW [...] na rzecz licytanta - J. i K. G., których pełnomocnik podczas trzeciej tej licytacji nieruchomości w dniu 10 września 2021 r. zaoferował najwyższą cenę, w kwocie [...] zł.
Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia i akt sprawy wynika, że w dniu 10 września 2021 r. w siedzibie Urzędu Skarbowego w Chełmie przeprowadzono trzecią publiczną licytację nieruchomości niezabudowanej w postaci działki gruntu nr [...], o powierzchni [...] ha, położonej w gminie C., w miejscowości J., przy ul. [...], dla której Sąd Rejonowy w Chełmie VI Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą nr [...] Z czynności tej został sporządzony protokół, z którego wynika, że najwyższą cenę, tj. [...] zł zaoferowali J. i K. G.. O terminie licytacji stronę zawiadomiono prawidłowo, doręczając obwieszczenie o licytacji z dnia 8 lipca 2021 r. przy piśmie z dnia 8 lipca 2021 r. na adres strony. Korespondencja odebrana została przez pełnoletniego domownika w dniu 12 lipca 2021 r.
Następnie Naczelnik Urzędu Skarbowego postanowieniem z dnia 17 września 2021 r. udzielił przybicia na rzecz licytanta. Na postanowienie to strona wniosła zażalenie, zarzucając naruszenie art. 110u § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2020 r. poz. 1427 ze zm.), dalej: "u.p.e.a.", poprzez brak dodatkowego opisu i oszacowania wartości nieruchomości, mimo znacznego wzrostu cen nieruchomości w okresie od daty ostatniego opisu i oszacowania do dnia licytacji. Strona wniosła o przeprowadzenie dowodu z wydruku z portalu internetowego domiporta.pl na okoliczność, że rynkowe ceny nieruchomości w miejscowości J. wynoszą średnio 71,61 zł za 1 m2, a nie 29,21 zł za 1 m2, za jaką udzielono przybicia nieruchomości. W zażaleniu zobowiązany argumentował, że w niniejszej sprawie przybicia na rzecz licytantów dokonano za cenę [...] zł, czyli 29,21 zł za 1 m2. Tymczasem, ze względu na to, że przybicia udzielono w trakcie trzeciej licytacji, zgodnie z treścią art. 111jj § 1 u.p.e.a., cena wywoławcza nie mogła być niższa niż 65 % wartości nieruchomości, a zatem ok. 46,55 zł za 1 m2, co dawało by cenę za całą nieruchomość w kwocie [...] zł. Zobowiązany podniósł, że od ostatniego opisu i oszacowania wartość nieruchomości znacznie wzrosła. Powinien więc być dokonany dodatkowy opis i oszacowanie nieruchomości w trybie art. 110u § 2 u.p.e.a. Zobowiązany podał również, że inni oferenci proponowali mu kupno licytowanej nieruchomości za cenę 120.000 - 150.000 zł. Do transakcji jednak nie doszło na skutek zajęcia nieruchomości.
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, utrzymując w mocy postanowienie organu egzekucyjnego zauważył, że przyczyny odmowy przybicia wyrażone zostały w art. 111n § 1 i 2 u.p.e.a., zgodnie z którymi organ egzekucyjny odmawia przybicia, jeżeli ostateczne rozstrzygnięcia skarg lub zażaleń wniesionych w toku postępowania egzekucyjnego potwierdzą naruszenie przepisów postępowania w toku licytacji i jeżeli uchybienia te mogły mieć istotny wpływ na wynik licytacji albo, jeżeli uczestnik nie otrzymał zawiadomienia o licytacji, chyba że będąc na licytacji nie wystąpił ze skargą na to uchybienie. Organ egzekucyjny odmawia przybicia również wtedy, gdy postępowanie egzekucyjne podlegało umorzeniu lub zawieszeniu.
W ocenie organu nadzorczego zaskarżone postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego o przybiciu zostało wydane zgodnie prawem. Strona została bowiem prawidłowo zawiadomiona o terminie licytacji, zaskarżone postanowienie spełnia wymogi wynikające z art. 111m § 5 u.p.e.a. W sprawie nie wystąpiły również przesłanki przemawiające za wstrzymaniem wydania postanowienia o przybiciu lub o odmowie przybicia, gdyż brak jest będących w toku postępowań w sprawie skarg lub zażaleń, a także brak jest rozstrzygnięć stwierdzających nieprawidłowości w przeprowadzonej licytacji, czy w całym postępowaniu egzekucyjnym.
Następnie organ nadzorczy zwrócił uwagę, że udzielenie licytantowi przybicia służy zabezpieczeniu praw samego zobowiązanego, a także uczestników licytacji i wierzyciela, pozwalając na kontrolę legalności samej licytacji, a pośrednio także czynności zmierzających do jej przeprowadzenia. To zatem zgodność z prawem samej licytacji przede wszystkim należy brać pod uwagę oceniając przesłanki udzielenia przybicia. Organ podkreślił, że zarzuty wobec postanowienia o przybiciu nie mogą odnosić się do wcześniejszych faz postępowania dotyczących zajęcia nieruchomości, czy też opisu i oszacowania zajętej nieruchomości. Skoro przyczyny odmowy przybicia zostały określone w art. 111n u.p.e.a., to tylko te okoliczności mogą więc być podstawą zażalenia na postanowienie o przybiciu, co potwierdza orzecznictwo sądów administracyjnych.
Organ nadzorczy podkreślił przy tym, że w dniu 12 lipca 2021 r. doręczono stronie obwieszczenie z dnia 8 lipca 2021 r. o trzeciej licytacji nieruchomości i miał on możliwość osobistego udziału w licytacji oraz złożenia skargi w razie dostrzeżenia uchybień, które w jego ocenie mogły wpłynąć na przeprowadzoną licytację. Nie wziął on jednak udziału w licytacji i nie złożył skargi na czynności poborcy skarbowego w toku licytacji, co wynika z protokołu trzeciej licytacji nieruchomości z dnia 10 września 2021 r. W zażaleniu na postanowienie w sprawie przybicia na rzecz licytanta strona nie podnosiła żadnych zarzutów dotyczących naruszenia przepisów ustawy na etapie licytacji i samego przybicia. Przedstawiła ona jedynie zarzuty dotyczące zmiany wartości nieruchomości będącej przedmiotem egzekucji, w sytuacji gdy kwestionować wartość licytowanych działek mogłaby składając zarzuty do opisu i oszacowania.
W tym kontekście Dyrektor Izby Administracji Skarbowej dodał, że zawiadomieniem z dnia 4 lipca 2017 r. poinformowano stronę o terminie oględzin oraz opisu i oszacowaniu wartości nieruchomości, pouczono ją o możliwości zgłoszenia do organu egzekucyjnego zarzutów do opisu i oszacowania wartości nieruchomości oraz terminie ich wniesienia. Protokół opisu i oszacowania nieruchomości z dnia 5 września 2017 r., wraz z operatem szacunkowym sporządzonym przez rzeczoznawcę majątkowego, został doręczony stronie, z pouczeniem o możliwości złożenia zarzutów. Zarzutów strona nie składała. Skoro zaś nie zakwestionowała ona w odpowiednim czasie i za pomocą odpowiedniego środka wartości nieruchomości, nie skorzystała z przysługujących jej środków, to nie oznacza, że na późniejszym etapie, tj. etapie przybicia, organ egzekucyjny może rozpatrywać kwestię wartości nieruchomości. Brak aktywności zobowiązanego na wcześniejszym etapie postępowania egzekucyjnego nie powoduje zatem, że może on wracać do tych kwestii składając zażalenie na późniejszą czynność, tj. na postanowienie w sprawie przybicia.
W odniesieniu do argumentacji podnoszonej w zażaleniu organ nadzorczy wyjaśnił, że nie może zostać przeprowadzony dodatkowy opis i oszacowanie wartości nieruchomości z uwagi na treść art. 110u § 2 u.p.e.a., z którego wynika, że dodatkowy opis i oszacowanie może być dokonany wówczas, gdy w stanie tej nieruchomości zajdą istotne zmiany i tylko na etapie poprzedzającym licytację nieruchomości. Ustawodawca wyznaczył zatem ramy czasowe, w których możliwe jest dokonanie dodatkowego opisu i oszacowania, a granicą w tym zakresie jest licytacja nieruchomości. Skoro, jak w sprawie niniejszej miała miejsce już 3. licytacja nieruchomości, to na obecnym etapie egzekucji z nieruchomości nie jest już możliwe przeprowadzenie dodatkowego opisu i oszacowania wartości nieruchomości. Poza tym z notatki służbowej z 6 lipca 2021 r. sporządzonej na okoliczność oględzin nieruchomości przez pracownika Działu Egzekucji Administracyjnej Urzędu Skarbowego wynika, że w trakcie oględzin nie stwierdzono istotnych zmian w wyglądzie i sposobie użytkowania nieruchomości.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej zobowiązany, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości zarzucił naruszenie art. 110u § 2 u.p.e.a. w zw. z art. 156 ust. 3 i ust. 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2020r. poz. 1990 ze zm.) i § 58 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego (Dz.U. z 2021r. poz. 555) przez przeprowadzenie w dniu 17 września 2021 r. licytacji nieruchomości oraz udzielenie przybicia na podstawie opisu i oszacowania nieruchomości sporządzonego w oparciu o operat szacunkowy rzeczoznawcy majątkowego z dnia 5 września 2017 r. mimo powszechnie znanego faktu wzrostu wartości nieruchomości w Polsce w okresie od dnia 5 września 2017 r. do dnia 17 września 2021 r. oraz utraty z dniem 5 września 2018 r. aktualności operatu szacunkowego i braku jego aktualizacji przez rzeczoznawcę majątkowego.
W ocenie skarżącego przepis art. 110u § 2 u.p.e.a. nie może dotyczyć kwestii mających miejsce przy opisie i oszacowaniu nieruchomości, z której jest prowadzona egzekucja administracyjna. Jest on bowiem "usytuowany" w okresie między opisem i oszacowaniem, a licytacją. Powinien być więc stosowany do licytacji. W sprawie niniejszej od opisu i oszacowania nieruchomości do licytacji minęły niemal 4 lata. Fakt istotnego wzrostu wartości nieruchomości w Polsce w tym okresie jest powszechnie znany i jako taki nie wymaga dowodzenia.
Zgodnie z dyspozycją art. 156 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami operat szacunkowy w dniu 16 kwietnia 2019 r. stracił swą dwunastomiesięczną aktualność i nie mógł już stanowić podstawy opisu i oszacowania nieruchomości, determinującego jej wartość oraz licytacyjną cenę wywołania. Jedyną prawną możliwością dalszego wykorzystywania operatu była jego aktualizacja przez rzeczoznawcę majątkowego w trybie art. 156 ust. 4 powołanej wyżej ustawy w związku z § 58 ust. 1 rozporządzenia w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego. Czynność taka nie została jednak przeprowadzona.
Skarżący podniósł, że przez pojęcie istotnych zmian użyte w zwrocie: "w stanie nieruchomości (...) zajdą istotne zmiany", zawartym w art. 110u § 2 u.p.e.a., powinno się rozumieć także istotne zmiany wartości rynkowej nieruchomości, niezależnie od tego, z jakich przyczyn wynikają. Jeżeli operat szacunkowy ma posłużyć komornikowi za podstawę opisu i oszacowania oraz oznaczenia sumy oszacowania, nie ma podstaw do odstąpienia od reguł określonych w art. 156 ust. 3 i 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Organ egzekucyjny, podobnie jak sąd, nie jest przy tym władny samodzielnie ocenić, czy wartość nieruchomości określona w opinii uległa zmianie. Spoczywa na nim natomiast powinność sprawdzenia, w ramach kontroli wymagań formalnych operatu, czy w świetle art. 156 ust. 3 powołanej ustawy nie upłynął jeszcze czas, w którym operat może być wykorzystany, a w razie potrzeby - uzyskania potwierdzenia aktualności operatu przez rzeczoznawcę majątkowego.
W ocenie skarżącego brak potwierdzenia aktualności operatu szacunkowego jest uchybieniem istotnym. Nie pozwala to bowiem na rozstrzygnięcie, czy dane stanowiące podstawę wyceny są zgodne z rzeczywistym stanem rzeczy.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentacje zawartą w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie rozważył co następuje:
Na wstępie należy wyjaśnić, że w niniejszej sprawie spełnione zostały przesłanki, o których mowa w art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a." w związku z czym, sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym.
Skarga okazała się zasadna. Zaskarżone postanowienie zostało bowiem wydane z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na rozstrzygnięcie.
Z akt sprawy wynika, że Naczelnik Urzędu Skarbowego prowadził postępowanie egzekucyjne z nieruchomości gruntowej należącej do zobowiązanego. W dniu 31 sierpnia 2017 r. sporządzony został operat szacunkowy, po czym organ przystąpił do licytacyjnej sprzedaży nieruchomości. W dniu 30 stycznia 2018 r. miała odbyć się pierwsza licytacja nieruchomości. Jednak wobec tego, że nie przystąpił do niej żaden licytant, nie doszła ona do skutku. Druga licytacja została wyznaczona na dzień 12 czerwca 2018 r. i z takich samych przyczyn również nie doszła do skutku. Okoliczności te zostały stwierdzone sporządzonymi w dniach wyznaczonych licytacji protokołami.
Z kolei w dniu 10 września 2021 r. odbyła się trzecia licytacja wskazanej nieruchomości. Po zamknięciu licytacji Naczelnik Urzędu Skarbowego wydał w dniu 17 września 2021 r. postanowienie o udzieleniu przybicia na rzecz licytanta – J. i K. G., których pełnomocnik zaoferował najwyższą cenę, wskazując również, że w toku postępowania egzekucyjnego nie wpłynęły skargi lub zażalenia, które nie zostały rozstrzygnięte. Postanowienie to zostało utrzymane w mocy przez organ nadzorczy.
Kwestionując prawidłowość podjętego rozstrzygnięcia skarżący twierdził, że sprzedaży zajętej nieruchomości dokonano na podstawie nieaktualnego operatu szacunkowego. Uzasadniając swoje twierdzenie podnosił on bowiem, że jak wynika z treści art. 156 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami, operat szacunkowy może być wykorzystywany do celu, dla którego został sporządzony, przez okres 12 miesięcy od daty jego sporządzenia. W okresie od sporządzenia operatu szacunkowego w 2017 r. ceny nieruchomości w gminie C. znacznie się zwiększyły. Istniała więc możliwość sprzedaży nieruchomości za znacznie większą cenę. Organ nie zastosował natomiast art. 110u § 2 u.p.e.a. i nie sporządzono dodatkowego opisu i oszacowania nieruchomości.
Odnosząc się co argumentacji skarżącego należy, zdaniem Sądu zauważyć, że nie ma starzący racji twierdząc, że po upływie 12 miesięcy od daty sporządzenia operatu szacunkowego, tj. po 31 sierpnia 2018 r., organ nie mógł się do tego operatu odwołać prowadząc egzekucję z nieruchomości, bowiem art. 156 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami po upływie tego okresu wymaga aktualizacji operatu. Zdaniem Sądu, przepis ten nie będzie miał w sprawie zastosowania. Trzeba bowiem mieć na względzie specyfikę postępowania egzekucyjnego, której wyraz w odniesieniu do opisu i szacowania nieruchomości, dał ustawodawca w treści art. 111k § 2 u.p.e.a.
Zgodnie z tym przepisem, jeżeli wniosek o wszczęcie nowej egzekucji złożono przed upływem 3 lat od trzeciej licytacji, organ egzekucyjny dokonuje nowego opisu i oszacowania wartości nieruchomości tylko na wniosek zobowiązanego. Zobowiązany może złożyć taki wniosek przed upływem 14 dni od dnia ponownego doręczenia mu wezwania do zapłaty, o czym należy go uprzedzić przy doręczeniu wezwania. Z powołanego przepisu, jak trzeba zaznaczyć odnoszącego się wprawdzie do innej sytuacji niż zachodząca w rozpoznawanej sprawie, wynika jednak wprost m.in. to, że możliwe jest w toku egzekucji odwołanie się do treści operatu szacunkowego po upływie 12 miesięcy od jego sporządzenia bez dokonywania aktualizacji.
W ocenie Sądu, trzeba jednak zauważyć oraz podkreślić również i to, że zgodnie z treścią art. 110u § 2 u.p.e.a., jeżeli w stanie nieruchomości, w okresie pomiędzy sporządzeniem opisu i oszacowaniem jej wartości a wyznaczonym terminem licytacji, zajdą istotne zmiany, organ egzekucyjny może przeprowadzić dodatkowy opis i oszacowanie wartości nieruchomości. Przytoczony przepis, przewidujący działanie organu z zastosowaniem uznania administracyjnego, nie uzależnia przeprowadzenia dodatkowego opisu i oszacowania nieruchomości od wniosku zobowiązanego. Oznacza to, że możliwe jest podjęcie działań w celu uzyskania dodatkowego opisu i oszacowania nieruchomości, z której prowadzona jest egzekucja, również z urzędu, jeżeli zachodzi przesłanka istotnych zmian co do nieruchomości w okresie między sporządzeniem opisu i oszacowania a wyznaczonym terminem licytacji. Zaznaczyć także trzeba, że w przypadku rozstrzygnięć niezwiązanych, więc podejmowanych w ramach uznania administracyjnego, organ powinien skrupulatnie ustalić stan faktyczny objęty hipotezą normy przewidującej działanie z zastosowaniem uznania administracyjnego oraz w uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia wyjaśnić jego motywy. Jest to konieczne zarówno ze względu na zasadę prawdy materialnej i uwzględniania interesu społecznego i słusznego interesu obywateli, ujętej w art. 7 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021 r. poz. 735 ze zm.), dalej: "k.p.a.", oraz zasady zaufania do władzy publicznej wyrażonej w art. 8 tej ustawy, jak również z uwagi na możliwość dokonania kontroli przez sąd administracyjny.
Biorąc zatem pod uwagę treść powołanego wyżej art. 110u § 2 u.p.e.a., konieczne jest wyjaśnienie użytego w tym przepisie pojęcia istotnych zmian z stanie nieruchomości. Nie ulega wątpliwości, że pojęcie to obejmuje zarówno zmiany fizyczne nieruchomości (np. pod wpływem zjawisk przyrodniczych, zmian wielkości oraz przeznaczenia), zmiany spowodowane zmianami stanu prawnego, jak i zmianami środowiskowymi, czy też czynnikami ekonomicznymi, jak zmiany popytu lub podaży. Ich wpływ może okazać się równie istotny jak wpływ cech fizycznych. Podkreślić należy, że wartość nieruchomości nie jest stała i naturalna jest jej zmiana. (por wyrok NSA z dnia 13 lipca 2009 r., sygn. akt II OSK 1108/08). Zdaniem Sądu, pod pojęciem istotnych zmian w stanie nieruchomości należy więc rozumieć także istotne zmiany wartości rynkowej nieruchomości, niezależnie od tego, z jakich przyczyn wynikają (por. postanowienie SN z dnia 23 kwietnia 1998 r., sygn. akt I CKN 639/97; Postępowanie egzekucyjne w administracji. Komentarz, pod redakcją R. Hausera i A. Skoczylasa, Warszawa 2012, str. 547).
Należy zauważyć, że skarżący podnosił okoliczność znacznych zmian w cenach nieruchomości w miejscowości, w której położona jest nieruchomość objęta egzekucją. Akcentował również, że ów wzrost miał miejsce w okresie po sporządzeniu operatu szacunkowego w sierpniu 2017 r. Dodać można, że następujący zasadniczo wzrost cen nieruchomości wraz z upływem czasu, a zauważyć należy, iż od sporządzenia operatu szacunkowego uwzględnionego w postępowaniu egzekucyjnym a przeprowadzeniem udanej licytacji upłynęło ponad 4 lata, jest zjawiskiem powszechnie znanym. Nie można oczywiście wykluczyć, że w konkretnym przypadku ceny nieruchomości z upływem czasu kształtowały się inaczej, np. nie wzrosły w istotnym stopniu, ze względu na lokalnie oddziaływające czynniki. Okoliczność ta powinna jednak zostać przez organ zauważona i rozważona w ponownie prowadzonym postępowaniu, a ocena co do zaistnienia, bądź nie, istotnych zmian i konieczności sporządzenia dodatkowego opisu i oszacowania wartości nieruchomości podejmowana w granicach uznania administracyjnego powinna został należycie uzasadniona.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) P.p.s.a., Sąd uchylił zaskarżone postanowienie. Rozstrzygnięcie w sprawie kosztów obejmujących uiszczony wpis sądowy, opłatę skarbową od pełnomocnictwa oraz wynagrodzenie pełnomocnika będącego adwokatem, znajduje uzasadnienie w treści art. 200 i art. 205 § 2 P.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit c) rozporządzenia Ministra sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015 r. poz. 1800 ze zm.).