I SA/Lu 436/24

I SA/Lu 436/24 - Postanowienie WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2025-03-13
Data wpływu
2024-07-05
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Andrzej Niezgoda /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne
Koszty postępowania
Sygn. powiązane
I GZ 183/26 - Postanowienie NSA z 2026-05-20
I GZ 184/26 - Postanowienie NSA z 2026-05-20
I GZ 185/26 - Postanowienie NSA z 2026-05-20
I GZ 186/26 - Postanowienie NSA z 2026-05-20
I GZ 187/26 - Postanowienie NSA z 2026-05-20
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
ściągnięto nieuiszczoną opłatę kancelaryjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 167a par. 2 i 6, art. 234 par. 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Niezgoda po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi J. B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 29 kwietnia 2024 r. nr 0601-IEE.7192.80.2024.2 w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego - w zakresie sprzeciwu od zarządzenia starszego referendarza sądowego z dnia 10 lutego 2025 r. postanawia: - ściągnąć od uczestnika postępowania S. kwotę 100 (stu) złotych za odpis wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 4 grudnia 2024 r. sygn. akt I SA/Lu 436/24 z uzasadnieniem.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 4 grudnia 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę J. B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 29 kwietnia 2024 r. w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego. Wniosek o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku złożył zarówno J. B. jak i S. – uczestnik postępowania.
Wobec powyższego Przewodniczący Wydziału I zarządzeniem z dnia 13 grudnia 2024 r. wezwał uczestnika postępowania do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzanym i doręczanym na wniosek w kwocie 100 złotych. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem S. wystosowało pismo z 3 stycznia 2025 r., w którym poinformowało Sąd, iż nie dysponuje pieniędzmi, wezwanie do uiszczenia opłaty to "szykany" Sądu, wezwanie zostanie upublicznione jako niezgodne z Konstytucją. Opłata nie została uiszczona. Pomimo kolejnego wezwania Sądu do sprecyzowania celu pisma z 3 stycznia 2025 r. (k.88), Stowarzyszenie nie odniosło się do niego żadnym wyjaśnieniem.
Oddział Finansowo – Budżetowy sądu potwierdził, że do dnia 4 lutego 2025 r. wpłata od Stowarzyszenia z tytułu opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem nie wpłynęła na konto sądu, co wynika z notatki urzędowej k.104.
Zarządzeniem z dnia 10 lutego 2025 r. Referendarz sądowy zarządził ściągnięcie od uczestnika kwotę 100 zł tytułem nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej. Odpis ww. zarządzenia doręczono Stowarzyszeniu w dniu 24 lutego 2025 r. (k. 119 akt sądowych), po czym do tut. Sądu wpłynął sprzeciw Stowarzyszenia od ww. zarządzenia. W jego uzasadnieniu autorka sprzeciwu wyraziła dezaprobatę dla wezwania do uiszczenia opłaty jako niezgodnej z Konstytucją.
Wojewódzki Sad Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 234 § 2 zd. 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 - zwanej dalej "P.p.s.a."), opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządza ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek, po uprzednim wezwaniu strony do jej uiszczenia. Przepisów art. 220 nie stosuje się. Z kolei zgodnie z treścią art. 167a § 2 od zarządzeń i postanowień referendarza sądowego, o których mowa w art. 30 § 1, art. 49 § 2 oraz art. 234 § 2, przysługuje sprzeciw. Sprzeciw rozpoznaje sąd, w którym wydano zaskarżone orzeczenie. W razie wniesienia sprzeciwu zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc (art. 167a § 3 P.p.s.a.). Sprzeciw wnosi się do sądu w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia stronie zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej (art. 167a § 4 P.p.s.a.). Sąd rozpoznaje sprawę jako sąd pierwszej instancji, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej (art. 167a § 6 P.p.s.a.).
Do dnia dzisiejszego uczestnik postępowania, pomimo doręczenia odpisu zarządzenia z dnia 13 grudnia 2024 r. nie uiścił stosownej opłaty w kwocie 100 zł (§ 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 czerwca 2019 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych - Dz. U. z 2019 r., Nr 1090).
Mając na uwadze, że S. nie wykonało powyższego wezwania i nie dokonało wymaganej powołanymi wyżej przepisami płatności, na podstawie art. 234 § 2 P.p.s.a., postanowiono o ściągnięciu od S. nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej.
Mając na uwadze powyższe, zgodnie z art. 167a § 2 i 6 w zw. z art. 234 § 2 P.p.s.a., wydanie postanowienia o ściągnięciu nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł stało się konieczne.