I SA/Lu 401/05

I SA/Lu 401/05 - Wyrok WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2005-12-21
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-08-22
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Ewa Gdulewicz /przewodniczący/
Halina Chitrosz /sprawozdawca/
Irena Szarewicz-Iwaniuk
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Podatek od towarów i usług
Skarżony organ
Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2004 nr 54 poz 535
art.2, art.170
Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
Dz.U. 1993 nr 11 poz 50
art.4 pkt.3, art.14, art.18 ust.3 i 4
Ustawa z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym.
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art.145 par.1 pkt.1 lit.a
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Gdulewicz, Sędziowie WSA Halina Chitrosz (spr.),, NSA Irena Szarewicz-Iwaniuk, Protokolant st.insp. Wiesława Wojtal, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 grudnia 2005 r. sprawy ze skargi D.Z. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. NR [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług z tytułu importu towaru. I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...]., Nr [...]; II. orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości; III. zasądza od Dyrektora Izby Celnej na rzecz D.Z. kwotę 100 zł / sto złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] czerwca 2005r., Nr [...], Dyrektor Izby Celnej na podstawie art.233 § 1 pkt.1ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r.Ordynacja podatkowa (tekst jednolity: Dz.U.Nr 8 z 2005r. poz.60), po rozpatrzeniu odwołania D.Z. od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...]marca 2005r., Nr [...] – utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
W uzasadnieniu – organ odwoławczy wskazał, iż pismem z dnia [...] grudnia 2004r., Nr [...], Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego przekazał Naczelnikowi Urzędu Celnego kserokopię umowy kupna-sprzedaży zawartej w Londynie w dniu 24 marca 2004r. pomiędzy N.G., sprzedawcą samochodu osobowego marki SAAB 900 S, Nr rej. [...], Nr nadwozia [...], a D.Z. kupującym za kwotę 500 GBP, w przypadku którego to środka transportu wystąpił import towaru, celem ewentualnego wykorzystania.
Naczelnik Urzędu Celnego postanowieniem z dnia [...] lutego 2005r., Nr [...] wszczął z urzędu postępowanie podatkowe w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług z tytułu importu ww. towaru, a w wyniku jego zakończenia - decyzją z dnia [...] marca 2005r., Nr [...] określił zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług z tytułu importu ww. samochodu osobowego w wysokości 694,30 zł oraz wezwał do uiszczenia wymienionej kwoty podatku od towarów i usług oraz odsetek za zwłokę naliczonych samodzielnie przez podatnika od kwoty zaległości podatkowej za okres od dnia następującego po dniu upływu terminu płatności podatku tj. od dnia 15 października 2004r. do dnia zapłaty podatku włącznie.
W uzasadnieniu decyzji organ pierwszej instancji wskazał, że istotne jest, iż towar został sprzedany i wydany importerowi przed [...] maja 2004r., albowiem do transakcji zakupu doszło w dniu 24 marca 2004r. Dla uznania przedmiotowej sprawy za import w rozumieniu przepisów art.170 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług / Dz.U.Nr 54, poz. 535 z późn.zm. / ważny jest moment dysponowania towarem i fakt przejęcia towaru od sprzedawcy za granicą. Strona dysponowała pojazdem już od momentu uwidocznionego w umowie kupna-sprzedaży, a dodatkowo świadczy o tym również fakt zarejestrowania pojazdu w Wielkiej Brytanii.
Organ pierwszej instancji stwierdził dalej, iż do importowanego towaru nie stosuje się zwolnień od podatku określonych w art. 45 i art.47 ustawy o podatku od towarów i usług, zaznaczając, iż art.47 ww. ustawy odnosi się jedynie do rzeczy osobistego użytku osoby przesiedlającej się z terytorium kraju państwa trzeciego na terytorium kraju na pobyt stały. W powołanych przepisach mowa jest jedynie o krajach trzecich tj. nie będących członkami Unii Europejskiej. W przedmiotowej sprawie przepisy te nie mają zastosowania z uwagi na to, iż przedmiotem importu w rozumieniu przepisów przejściowych ustawy o podatku od towarów i usług jest towar zakupiony w Wielkiej Brytanii.
Od powyższej decyzji strona wniosła odwołanie, w którym postawiła następujące pytania:
- czy każdy samochód zakupiony na użytek własny przed 1maja 2004r. i przywieziony do kraju po tej dacie należy traktować jako import towarów podlegający przepisom przejściowym art. 170 ustawy o podatku od towarów i usług?
- czy rejestrację samochodu za granicą należy traktować jako rozpoczęcie procedury przywozowej, tak jak zostało to zinterpretowane w decyzji Naczelnika Urzędu Celnego ?
Strona w odwołaniu zarzuciła również, iż organ pierwszej instancji w swojej decyzji nie uzasadnił, na jakiej podstawie spełnione zostały przesłanki, według których może mieć zastosowanie art. 170 ww. ustawy. Strona twierdzi, iż przepisy art. 18 ust.3 i 4 nie miały i nie mogły mieć zastosowania, ponieważ żadna procedura przywozowa nie rozpoczęła się przed dniem 1 maja 2004r., a uznanie faktu zakupu i rejestracji samochodu w Wielkiej Brytanii w celu użytkowania go w Wielkiej Brytanii za: rozpoczęcie procedury przywozowej do Polski stanowi logiczną sprzeczność.
W ocenie strony, podatek VAT został opłacony w chwili jego pierwszego zakupu i rejestracji, nigdy nie został on zwrócony ani jej ani poprzednim właścicielom, a opłacenie go obecnie byłoby podwójnym opodatkowaniem samochodu tymże podatkiem.
D.Z. zakwestionował również obciążenie go odsetkami, wywodząc, iż również, iż odsetek obowiązku zapłaty odsetek karnych za nie opłacenie w terminie podatku VAT począwszy od dnia 15 października 2004r. dowiedział się dopiero z zaskarżonej decyzji.
W rozpoznaniu wniesionego odwołania, Dyrektor Izby Celnej, w pierwszej kolejności wskazał, iż D.Z. podaniem z dnia 7 października 2004r. zwrócił się do Naczelnika Urzędu Celnego o zwolnienie z obowiązku uiszczenia podatku akcyzowego od sprowadzonego z Wielkiej Brytanii samochodu osobowego, który został przez niego nabyty i używany tamże na potrzeby własne.
Naczelnik Urzędu Celnego wydał w dniu [...] października 2004r. zaświadczenie Nr [...], zgodnie z którym na podstawie § 28 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 kwietnia 2004r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego (Dz.U.Nr 97 z 2004r.poz. 966 z późn.zm.), przedmiotowy samochód osobowy został zwolniony z podatku akcyzowego pod warunkiem, iż nie zostanie sprzedany, wynajęty lub wypożyczony przez okres 12 miesięcy, licząc od dnia jego przywozu na terytorium kraju.
Organ odwoławczy podkreślił, iż D.Z. zgodnie z przedłożoną umową kupna-sprzedaży z dnia 24 marca 2004r. nabył w Wielkiej Brytanii samochód osobowy marki SAAB 900 S za kwotę 500 GBP i według jego wyjaśnień samochód ten został tamże zarejestrowany i użytkowany przez skarżącego przez okres ponad 6 miesięcy. Do Polski samochód ten został sprowadzony w październiku 2004r.
W tym stanie faktycznym – zdaniem Dyrektora Izby Celnej – znajduje zastosowanie przepis art. 170 ust. 6 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług stanowi, w myśl którego - za import towarów uważa się również wykorzystanie (wprowadzenie do wolnego obrotu) po dniu 30 kwietnia 2004r., na terytorium kraju, przez podatnika lub każdy inny podmiot nie będący podatnikiem, towarów dostarczonych im przed dniem 1 maja 2004r. na terytorium Wspólnoty przed rozszerzeniem lub terytorium nowych państw członkowskich, jeżeli:
1) przed dniem 1 maja 2004r. do dostawy tych towarów na terytorium Wspólnoty przed rozszerzeniem lub na terytorium nowych państw członkowskich miały lub mogły mieć zastosowanie odpowiednio przepisy art. 18 ust.3 i 4 ustawy, o której mowa wart. 175, oraz
2) przed dniem 1 maja 2004r. nie został dokonany import tych towarów w rozumieniu ustawy, o której mowa w art. 175.
Powyższe oznacza, iż taki przywóz traktowany jest również jako import towarów, który podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług według stawek i zasad wynikających z przepisów ww. ustawy z dnia l 1 marca 2004r.
Organ odwoławczy podkreślił, iż w sprawie bezsporne jest, iż towar / samochód marki SAAB 900 S / został sprzedany i wydany w Londynie w marcu 2004r., co potwierdzone zostało sporządzeniem umowy kupna-sprzedaży, jak również faktem zarejestrowania tego pojazdu w Wielkiej Brytanii (dowód rejestracyjny pojazdu Nr [...]). Towar ten został faktycznie wprowadzony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w październiku 2004r.(oświadczenie D.Z. z dnia 7 października 2004r.). Do takiej sytuacji powinny mieć zatem zastosowanie przepisy art. 170 ust.6 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług.
Dyrektor Izby Celnej zauważył, iż postanowieniem z dnia [...]listopada 2004r., Nr[...] Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego odmówił stronie wydania zaświadczenia potwierdzającego brak obowiązku uiszczenia podatku od towarów i usług z tytułu przywozu z innego państwa członkowskiego środka transportu. W jego uzasadnieniu podano, iż strona składając w dniu 8 listopada 2004r. wniosek V AT-24, w jego załączeniu przedłożyła umowę kupna-sprzedaży stwierdzającą nabycie samochodu marki SAAB 900 w dniu 24 marca 2004r. tj. przed 1 maja 2004r. W ocenie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego nie zachodzą przesłanki określone w art. l05 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług, niezbędne do wydania zaświadczenia o braku obowiązku uiszczenia podatku z tytułu przywozu wymienionego środka transportu. W uzasadnieniu podano dalej, iż przedstawiony we wniosku stan faktyczny w myśl art. 170 ust.6 ww. ustawy, takie nabycie uważa za import towaru według zasad i stawek obowiązujących na podstawie tej ustawy, a właściwym do rozstrzygnięcia w sprawie jest urząd celny.
Odnosząc się do zarzut obciążenia skarżącego odsetkami , organ II instancji wskazał, iż rozstrzygniecie to ma swoje oparcie w następujących przepisach:
- art.51 § 1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym zaległością podatkową jest podatek nie zapłacony w terminie płatności;
- art.54 Ordynacji podatkowej, który stanowi, iż od zaległości podatkowych, z zastrzeżeniem, naliczane są odsetki za zwłokę (art. 53 § 1);
- art. 53 § 3 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym odsetki nalicza podatnik, płatnik, inkasent, następca prawny lub osoba trzecia odpowiadająca za zaległości podatkowe, z zastrzeżeniem art.48 § 1 pkt 2 i 3, art.53a, art.62 § 4, art.66 § 5 i art.76a § 1 Ordyancji podatkowej;
- art. 53 § 4 Ordynacji podatkowej, który stanowi, iż odsetki za zwłokę naliczane są od dnia następującego po dniu upływu terminu płatności podatku lub terminu, w którym płatnik lub inkasent był obowiązany dokonać wpłaty podatku na rachunek organu podatkowego.
Dalej – organ odwoławczy stwierdził, iż powstanie zobowiązania podatkowego z dniem zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa podatkowa to wiąże (art. 21 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej), wymaga od podatnika lub płatnika ustalenia obowiązującego stanu prawnego, ustalenia stanu faktycznego występującego w konkretnym przypadku i wreszcie ukształtowania treści zobowiązaniowego stosunku prawnego. Zobowiązanie takie, powstające bez uprzedniego doręczenia podatnikowi decyzji podatkowej, jest wymagalne w terminie płatności wskazanym w przepisach prawa właściwych dla określonego podatku. Do powstania zaległości podatkowej może w takim przypadku dojść w wyniku niezapłacenia w terminie płatności całości prawidłowo określonego przez podatnika (płatnika) należnego zobowiązania podatkowego lub też uiszczenia go w nieprawidłowo ustalonej wielkości (Zubrzycki J., [w:] Adamiak B., Borkowski J., Mastalki R., Zubrzycki l, Ordynacja podatkowa. Komentarz 2004, Oficyna Wydawnicza "UNIMEX", Wrocław 2004, str.231).
Z istoty zaległości podatkowej wynika, iż ma ona obiektywny charakter, a więc jest niezależna od przyczyn jej powstania, w tym winy lub braku winy w terminowej zapłacie podatku po stronie podatnika, płatnika lub inkasenta (Zubrzycki J., tamże, str. 232).
W przypadku niewykonania w terminie zobowiązania pieniężnego powstaje po stronie dłużnika obowiązek zapłaty odsetek. Nie ma także znaczenia dla istnienia odsetek przyczyna nieterminowego wykonania zobowiązania podatkowego, gdyż - jak przyjął NSA w wyroku z dnia 23 stycznia 1985r. (SA/Lu 282/85; POP 1992, Nr 1, poz.27) - każda sytuacja faktyczna istnienia zaległości podatkowej rodzi następstwa w postaci powinności świadczenia od niej odsetek, przy czym ustawa Ordynacja podatkowa przewiduje również w tym zakresie wyjątki (por. art.54 i 14 § 3) (Zubrzycki J., tamże, str.240).
Stosownie do art.34 ust.2 ustawy o podatku od towarów i usług, do należności podatkowych z tytułu importu towarów stosuje się odpowiednio przepisy celne dotyczące powiadomienia dłużnika o kwocie należności wynikających z długu celnego. Podatnik po otrzymaniu powiadomienia od organu celnego o wysokości należności podatkowych z tytułu importu towarów, obowiązany jest w terminie 10 dni, licząc od dnia otrzymania tego powiadomienia przez organ celny o wysokości należności podatkowych, do wpłacenia kwot obliczonych podatków. W innych przypadkach podatnik jest obowiązany do zapłaty kwoty należnych podatków w terminie i na warunkach dla uiszczenia cła, również, gdy towary zostały zwolnione od cła lub stawki celne zostały zawieszone albo obniżone do wysokości 0%.
W tym stanie prawnym, a także z uwagi na fakt, iż obowiązek podatkowy w niniejszej sprawie powstał w dniu 4 października 2004r., podatek od towarów i usług z tytułu importu ww. towaru winien być zapłacony w terminie do dnia 14 października 2004r., a skora tak nie było, to nie może być wątpliwości, iż kwota 694,30 zł, do uiszczenia której strona została wezwana w decyzji organu I instancji jest zaległością podatkową, w rozumieniu art. 51 § 1 Ordynacji podatkowej, której powstanie spowodowało konsekwencje prawne w postaci naliczenia odsetek za zwłokę.
Końcowo – Dyrektor Izby Celnej podniósł, iż stosownie do art.191 Ordynacji podatkowej, organ podatkowy ocenia na podstawie zebranego materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona, co oznacza, że organ administracji państwowej w ocenie materiału dowodowego nie jest skrępowany żadnymi regułami dowodowymi, a ustaleń faktycznych dokonuje według własnego przekonania, na podstawie wszechstronnie rozważonego materiału dowodowego (wyrok NSA z dnia 04.06.2003r. sygn. akt I SA/Ka 1016-1034/02). W niniejszej sprawie organ odwoławczy oparł się na materiale dowodowym zgromadzonym w toku postępowania, materiał ten poddał wszechstronnej ocenie, a ocena ta odniosła się do wszystkich dowodów z uwzględnieniem ich znaczenia dla sprawy.
Od tej decyzji D.Z. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie.
Wnosząc o " uznanie skargi za zasadną" skarżący w jej uzasadnieniu wywodził, iż w sytuacji, gdy samochód osobowy marki SAAB 900 S, Nr rej. [...] został nabyty przez niego w Wielkiej Brytanii na potrzeby własne, gdzie był także zarejestrowany i użytkowany, to nie jest to import towaru do Polski, albowiem przed 1 maja 2004r. nie rozpoczęły się żadne procedury przywozowe.
W jego ocenie przemieszczenie tego pojazdu następnie do Polski powinno być uznane za wenątrzwspólnotowe nabycie towaru i jako takie zwolnione z opodatkowania podatkiem od towarów i usług.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o oddalenie skargi z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem w oparciu o dyspozycję zawartą w przepisie art. 1§ 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych / Dz. U. Nr 153, poz. 1269 / oraz art. 3 ( 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U.Nr 153, poz.1270 ) – Sąd uważa za stosowne podkreślić na wstępie niniejszego uzasadnienia, iż stan faktyczny pozostaje poza sporem.
Skarżący D.Z. na podstawie umowy kupna-sprzedaży zawartej w Londynie w dniu 24 marca 2004r. z N.G. - sprzedawcą stał się właścicielem, za kwotę 500 GBP samochodu osobowego marki SAAB 900 S, Nr rej[...], Nr nadwozia [...]. Następnie, w październiku tego samego roku przedmiotowy samochód został przez skarżącego "sprowadzony" do Polski i tutaj zarejestrowany.
Spór pomiędzy stronami sprowadza się jedynie do rozstrzygnięcia, czy "sprowadzenie" przez skarżącego D.Z. zakupionego w Wielkiej Brytanii w/w samochodu stanowiło import towaru, a więc czynność opodatkowaną na gruncie przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług / Dz.U.Nr 54, poz. 535 z późn.zm. /.
Stan faktyczny sprawy niniejszej ma dwa aspekty czasowe.
Po pierwsze: zakup przedmiotowego samochodu przez skarżącego miał miejsce w Wielkiej Brytanii w marcu 2004r., a więc jeszcze przed akcesją Polski do Wspólnoty Europejskiej, po drugie: "sprowadzenie" tego pojazdu na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej zostało dokonane w październiku 2004r., a więc już po tej dacie i po akcie akcesyjnym.
Z dniem 1 maja 2004 r. Polska stała się członkiem Wspólnoty, co oznacza, że zaczęliśmy wówczas funkcjonować na wspólnotowym obszarze celnym. Pociągnęło to za sobą zmianę definicji importu towarów, jak też i kwestii z tym pochodnych / np. powstanie momentu obowiązku podatkowego /.
Definicji importu aktualnie należy poszukiwać w tzw. słowniczku ustawowym zawartym w art. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług. Otóż, zgodnie z tym przepisem / pkt.7 / - za import towarów uważa się przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium kraju, przy czym za terytorium kraju - rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej / pkt.1 /, zaś terytorium państwa trzeciego – oznacza / pkt.5 / terytorium państwa nie wchodzącego w skład terytorium Wspólnoty.
W porównaniu z definicją zawartą w poprzednio obowiązującej ustawie z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50, z późn. zm. ), która za import towarów uznawała / art. 4 pkt.3 / przywóz towarów na polski obszar celny, w tym również w wykonaniu czynności określonych w art. 16. Podstawową zmianą jest inne określenie terytorium, z którego następuje przywóz towarów. O ile bowiem na gruncie ustawy z 1993r. - było to jakiekolwiek terytorium położone poza terytorium kraju, o tyle w związku z wstąpieniem do Unii Europejskiej - import został określony jako przywóz towaru na terytorium kraju, który jest poza wspólnotą / tj. z terytorium państwa trzeciego – art. 2 pkt.7 ustawy z 2004r./. Definicja importu kładzie zatem nacisk przede wszystkim na czynność faktyczną, czyli przywóz towaru. Nie ma natomiast znaczenia cel przywozu, stosunek prawny, w arach którego dokonano przywozu, ani też status osoby dokonującej importu. Przywóz towarów – aby stanowił import – nie musi być bowiem dokonany przez podatnika podatku VAT. Jeśli zatem towar został przywieziony z terytorium spoza Wspólnoty, to wówczas ma miejsce import.
Sytuacja w sprawie niniejszej jest nieco skomplikowana, gdyż przywóz towaru /samochodu / z Wielkiej Brytanii, tamże zakupionego przed 1 maja 2004r., na terytorium kraju został dokonany po 1 maja 2004r., a więc nastąpił już z terytorium Wspólnoty rozumianego jako terytoria państw członkowskich Wspólnoty Europejskiej / art. 2 pkt.3 ustawy z 2004r./. Gdyby zatem poprzestać jedynie na definicji importu zawartej w przepisie art. 2 pkt.7 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług – jest oczywiste, że o imporcie nie mogłoby być mowy, albowiem czynność przywozu miałaby miejsce na terytorium Wspólnoty.
W stanie faktycznym rozpoznawanej sprawy nie sposób jednak na tym poprzestać i uniknąć jego odniesienia do przepisu przejściowego zawartego w art. 170 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług, co trafnie zauważyły organy podatkowe, będącego podstawą wydania zaskarżonej decyzji. Przepis ten bowiem reguluje szczególne przypadki, w których będzie miał miejsce import towarów po dniu 1 maja 2004r. Na potrzeby tego artykułu zdefiniowano pojęcia "terytorium Wspólnoty przed rozszerzeniem" oraz "terytorium nowych państw członkowskich".
Terytorium Wspólnoty przed rozszerzeniem to terytorium Wspólnoty przed dniem 1 maja 2004 r. Obejmowało ono zatem (z pewnymi wyjątkami niektórych terytoriów ) terytoria następujących państw: Austria, Belgia, Niemcy, Dania, Grecja, Hiszpania, Finlandia, Francja, Wielka Brytania, Irlandia, Włochy, Luksemburg, Holandia, Portugalia, Szwecja.
Z kolei "terytorium nowych państw członkowskich" to terytorium państw przystępujących do Wspólnoty Europejskiej / Cypr, Czechy, Estonia, Litwa, Łotwa, Malta, Słowenia, Słowacja, Węgry / na podstawie traktatu o przystąpieniu podpisanego w dniu 16 kwietnia 2003 r. z wyjątkiem terytorium kraju. Chociaż definicja nie stanowi o tym wprost, to z terytorium tego wyłączyć należy terytorium Polski, na które następuje przywóz.
Powołany przepis określa, kiedy ma miejsce import towarów.
Po pierwsze, będzie on miał miejsce wówczas, gdy zakończono na terytorium kraju przeznaczenie celnego zgodnie z przepisami prawa celnego, w tym także wtedy, gdy po 1 maja 2004 r. nadano przeznaczenie celne, które nie powoduje powstania obowiązku podatkowego z tytułu importu towarów. W tym ostatnim przypadku import towarów uważa się za dokonany z chwilą zakończenia na terytorium kraju tego przeznaczenia celnego (ni powodującego obowiązku podatkowego). Po drugie - w sytuacji, gdy towary, o których mowa, zostaną wprowadzone do wolnego obrotu na terytorium kraju towarów bez dokonania formalności celnych. Po trzecie, ustawa przewiduje jeszcze jeden szczególny przypadek, w którym ma miejsce import towarów, określony w art. 170 ust.6 ustawy z 11 marca 2004r. Dotyczy to sytuacji wykorzystania - czyli w istocie wprowadzenia do wolnego obrotu - po 30 kwietnia 2004 r., na terytorium kraju, przez podatnika lub każdy inny podmiot nie będący podatnikiem, towarów dostarczonych im przed 1 maja 2004 r. na terytorium Wspólnoty przed rozszerzeniem lub terytorium nowych państw członkowskich, jeżeli:
1) przed dniem 1 maja 2004 r. do dostawy tych towarów na terytorium Wspólnoty przed rozszerzeniem lub na terytorium nowych państw członkowskich miały lub mogły mieć zastosowanie odpowiednio przepisy art. 18 ust. 3 i 4 ustawy z 1993 r. (dotyczy to więc przypadków, w których towary te zostały lub miałyby zostać wyeksportowane do jednego z obecnych państw członkowskich innych niż Polska), oraz
2) przed dniem 1 maja 2004 r. nie został dokonany import tych towarów w rozumieniu ustawy z 1993r.
Analiza treści tego przepisu prowadzi do jednak do odmiennego wniosku, niż to wywiodły organy obu instancji.
W ocenie Sądu, aby czynność dokonana przez skarżącego mogła zostać uznana za import towaru, w rozumieniu art. w art. 170 ust.6 ustawy z 11 marca 2004r. musiałyby zostać spełnione kumulatywnie trzy powyższe przesłanki, o których mowa w tym przepisie, a więc:
1/ wykorzystanie towaru / wprowadzenie do wolnego obrotu / - po 30 kwietnia 2004 r., na terytorium kraju, przez podatnika lub każdy inny podmiot nie będący podatnikiem, towarów dostarczonych im przed 1 maja 2004 r. na terytorium Wspólnoty przed rozszerzeniem lub terytorium nowych państw członkowskich;
2/ przed dniem 1 maja 2004 r. do dostawy tych towarów na terytorium Wspólnoty przed rozszerzeniem lub na terytorium nowych państw członkowskich miały lub mogły mieć zastosowanie odpowiednio przepisy art. 18 ust. 3 i 4 ustawy z 1993 r., oraz;
3/ przed dniem 1 maja 2004 r. nie został dokonany import tych towarów w rozumieniu ustawy z 1993r. Taka zaś sytuacja w sprawie niniejszej nie zaistniała.
Podkreślenia przy tym wymaga, iż dyspozycja przepisu art. 170 ust.6 pkt.2 w/w ustawy odwołuje się do stosowania przepisu art. 18 ust. 3 i 4 ustawy z 1993r., co z kolei pozwala na wyrażenie poglądu, iż nie dotyczy ona przypadków, w których osoby fizyczne nabyły towar /tu: samochód / na terytorium Wspólnoty przed rozszerzeniem, przed przystąpieniem Polski do UE, który był przez nie wykorzystywany dla potrzeb własnych na terytorium tych państw.
Niewątpliwie skarżący D.Z. nabywając w Wielkiej Brytanii samochód, którego dotyczy spór przed dniem 1 maja 2004r. dokonał tego dla potrzeb własnych. Po dokonanym nabyciu przedmiotowy pojazd został tamże zarejestrowany i był przez niego wykorzystywany, aż do października 2004r., kiedy to dopiero został "sprowadzony" do Polski. Z niczego natomiast nie wynika, i nie twierdzą tego również organy, aby co do przedmiotowego samochodu miały zastosowanie procedury dotyczące transakcji eksportowych w kraju, w którym został nabyty.
Wbrew zatem wywodom zawartym w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, nie zostały spełnione warunki do uznania dokonanej czynności "sprowadzenia" omawianego samochodu do Polski przez skarżącego za import towaru.
Jakkolwiek nie ma to znaczenia dla sprawy, to jednak końcowo wskazać należy, iż w świetle powyższego przepisu przejściowego nie można się zgodzić ze skarżącym, iż sporną czynność przywozu samochodu należy zakwalifikować jako wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów oraz, że jako takie winno być zwolnione z opodatkowania podatkiem od towarów i usług, albowiem czynność zakupu pojazdu miała miejsce przed dniem 1 maja 2004r., kiedy Polska nie była jeszcze członkiem UE.
W tak przedstawionym stanie faktycznym i prawnym, uznając wniesioną skargę za uzasadnioną na podstawie art. 145 § 1 pkt.1 lit. "a" ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji wyroku.
Rozstrzygnięcie zawarte w punkcie II wyroku ma swoje uzasadnienie w treści przepisu art. 152, a o kosztach – w art. 200 tejże ustawy.