I SA/Lu 310/09

I SA/Lu 310/09 - Wyrok WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2009-09-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2009-06-10
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Irena Szarewicz-Iwaniuk /sprawozdawca/
Małgorzata Fita /przewodniczący/
Wiesława Achrymowicz
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Podatek od towarów i usług
Skarżony organ
Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2004 nr 54 poz 535
art.5 ust.1 pkt 3, art.29 ust. 13 i 15, art. 38 ust. 2, art. 41 ust. 1
Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Fita, Sędziowie WSA Wiesława Achrymowicz, NSA Irena Szarewicz-Iwaniuk (sprawozdawca), Protokolant Referent stażysta Julita Urbaś, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 30 września 2009 r. sprawy ze skargi Ł. L. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług z tytułu importu samochodu osobowego - oddala skargę.
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Celnej [...] utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] z dnia [...]., w przedmiocie określenia Ł. L. kwoty podatku od towarów i usług, w związku z importem samochodu osobowego marki Ford Mondeo.
Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że w dniu 11 października 2006 r. Ł. L. zgłosił do procedury dopuszczenia do obrotu według dokumentu SAD Nr [...] sprowadzony ze Szwajcarii samochód osobowy marki Ford Mondeo, rok produkcji 2002. Do zgłoszenia celnego załączył m.in. rachunek nr [...] z dnia 22 września 2006 r., określający wartość przedmiotowego pojazdu na 1.000 CHF. Zgłoszenie celne zostało przyjęte, jako odpowiadające wymogom formalnym określonym w art. 62 rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 302 z 19 października 1992 r. ze zmianami; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne rozdział 2 tom 4, str. 307). W związku z powziętymi przez organy celne wątpliwościami, co do określonej w umowie wartości pojazdu, jej kserokopię przesłano do weryfikacji władzom celnym Szwajcarii. Pismem z dnia 28 listopada 2007 r. nr [...] szwajcarskie władze celne poinformowały, że list wysłany na adres [...], został zwrócony przez pocztę z adnotacją, że pod takim adresem firma nie została odnaleziona oraz, że w dostępnych bazach danych nie znaleziono żadnej firmy o tej nazwie. W następstwie weryfikacji i przeprowadzonego w oparciu o jej wynik postępowania, Naczelnik Urzędu Celnego [...] decyzją z [...] określił kwotę cła podlegającą retrospektywnemu zaksięgowaniu w wysokości: 1.101 zł, a następnie wszczął z urzędu postępowania podatkowe w zakresie określenia prawidłowej kwoty podatku akcyzowego oraz podatku od towarów i usług. Decyzjami z dnia [...] została określona wysokość podatku akcyzowego na kwotę 5.823 zł (decyzja nr [...]) oraz podatku od towarów i usług na kwotę 4.558 zł (decyzja nr [...]).
W odwołaniu od decyzji nr [...] określającej podatek od towarów i usług pełnomocnik strony zarzucił naruszenie:
- przepisów postępowania: art. 122 w zw. z art. 180 § 1 oraz art. 187 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz.U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), gdyż organ celny nie zebrał, a co za tym idzie nie rozpatrzył w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, co doprowadziło do wydania błędnego rozstrzygnięcia,
-przepisów prawa materialnego: art. 33 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54 poz. 535 ze zm.) zwana dalej ustawa o VAT, poprzez zastosowanie powyższego przepisu w związku z określeniem przez organ celny kwoty długu celnego w sytuacji, gdy organ celny nie dokonał kompleksowego i wyczerpującego wyjaśnienia wszystkich okoliczności dotyczących zakupu samochodu osobowego nabytego w Szwajcarii oraz faktem istnienia podmiotu, od którego samochód został nabyty.
W ocenie wnoszącego odwołanie, w niniejszej sprawie nie było podstaw do ustalenia wartości celnej na podstawie opinii biegłego, bowiem nie została wykazana w sposób rzetelny i miarodajny nieautentyczność transakcji nabycia pojazdu z dnia 22 września 2006r. W odwołaniu zawarto również wniosek o przeprowadzenie dowodu polegającego na zwróceniu się do władz szwajcarskich z wnioskiem o rzetelne zbadanie statusu przedsiębiorstwa [...] w Szwajcarii, w związku z faktem, iż ustalenia w tym zakresie mają kluczowe znaczenie dla sprawy niniejszej.
Rozpatrując odwołanie Dyrektor Izby Celnej wskazał, że zgodnie z art. 19 ust. 7 ustawy o podatku VAT, obowiązek podatkowy w imporcie towarów powstaje z chwilą powstania długu celnego, z zastrzeżeniem ust. 8 i 9. Natomiast zgodnie z art. 33 ust. 1 ustawy o VAT, obowiązkiem importera jest obliczenie i wykazanie w zgłoszeniu celnym kwoty podatku, z uwzględnieniem obowiązujących stawek. Zgłoszenie celne do procedury celnej jest formą deklaracji podatkowej, w której strona deklaruje kwotę podatku we właściwej wysokości. Jeżeli organ celny stwierdzi, że w zgłoszeniu celnym kwota podatku została wykazana nieprawidłowo, naczelnik urzędu celnego wydaje decyzję określającą podatek w prawidłowej wysokości (art. 33 ust. 2 ustawy o VAT).
Zgodnie z art. 29 ust. 13 ustawy o VAT podstawą opodatkowania tym podatkiem jest wartość celna powiększona o należne cło. Podstawa opodatkowania, o której mowa wyżej obejmuje, o ile elementy takie nie zostały do niej włączone: prowizję, opakowania, transport i koszty ubezpieczenia, które zostały już poniesione albo będą poniesione do pierwszego miejsca przeznaczenia w kraju (art. 29 ust. 15 w/w ustawy). Na podstawie art. 41 ust. 1 w/w ustawy - stawka podatku od towarów i usług dla samochodów wynosi 22%.
Za niezasadne organ odwoławczy uznał zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania tj. art. 122 w zw. z art. 180 § 1 oraz art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej, gdyż decyzja organu I instancji została wydana na podstawie stanu faktycznego ustalonego w postępowaniu celnym zakończonym określeniem wartości celnej importowanego pojazdu. Kwestia wartości celnej została ostatecznie rozstrzygnięta decyzją Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] W decyzji tej określono wartość sprowadzonego pojazdu na kwotę 13.539 zł. Rozstrzygnięcie to ma charakter wiążący dla pochodnych postępowań, w tym dla określenia podatku od towarów i usług.
Organ podatkowy podkreślił, że wartość celna importowanego towaru nie jest kategorią podatkową, lecz celną i podlega weryfikacji na podstawie przepisów prawa celnego zawartych w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny. Fakt ten implikuje tę konsekwencję, że wszelkie zastrzeżenia dotyczące wartości celnej towarów kwestionować można jedynie we właściwym trybie, wynikającym z ww. przepisów celnych.
Za bezpodstawny został uznany również zarzut naruszenia art. 33 ust. 2 ustawy o VAT. Przepis, ten stanowi, że jeżeli organ celny stwierdzi, że w zgłoszeniu celnym kwota podatku została wykazana nieprawidłowo, co w niniejszej sprawie miało miejsce - naczelnik urzędu celnego wydaje decyzję określającą podatek w prawidłowej wysokości. Zaskarżona decyzja została więc wydana zgodnie z dyspozycją powołanych w podstawie prawnej przepisów ustawy o VAT.
W związku z powyższym organ stwierdził, że zawarte w odwołaniu zarzuty są nieuzasadnione. Ponadto postanowieniem z dnia [...] organ odwoławczy odmówił przeprowadzenia wnioskowanego dowodu.
Na powyższą decyzję pełnomocnik Ł. L. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wnosząc o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie:
- art. 122 w zw. z art. 180 § 1 oraz 187 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez niezebranie, a co za tym idzie, nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego przez organ celny, co doprowadziło do wydania błędnego rozstrzygnięcia w sprawie;
- art. 33 ust. 2 ustawy o VAT poprzez jego zastosowanie mimo braku podstaw do jego zastosowania.
W ocenie pełnomocnika skarżącego organy I i II instancji nie dokonały kompleksowego i wyczerpującego wyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy dotyczących zakupu samochodu osobowego w Szwajcarii.
W uzasadnieniu wskazano, że zaskarżona decyzja narusza w sposób rażący interesy skarżącego, gdyż nie może on ponosić odpowiedzialności za brak możliwości zweryfikowania przez organy celne autentyczności transakcji dokonanej przez niego z firmą [...].
Pełnomocnik skarżącego podkreślił, że nie kwestionuje i nie odnosi się do wywodów i twierdzeń organu II instancji, co do samego sposobu ustalenia nowej wartości celnej i nowej wysokości podatku od towarów i usług, gdyż w jego ocenie są one całkowicie bezprzedmiotowe w związku z nabyciem samochodu w cenie wskazanej w rachunku wystawionym przez [...] w dniu 22 września 2006 r.
Podniósł, że skarżący osobiście dokonał zakupu pojazdu w miejscu, w którym prowadzony był profesjonalny handel samochodami i otrzymał w związku z tym rachunek, którego jako nabywca-nieprofesjonalista nie miał możliwości zweryfikować. Nie może ponosić odpowiedzialności (i to ponad 2 lata po dokonaniu kwestionowanej transakcji) za niefigurowanie firmy - sprzedawcy w rejestrze przedsiębiorców.
Reasumując zdaniem wnoszącego skargę, w niniejszej sprawie nie było podstaw do ustalenia wartości celnej na podstawie opinii biegłego, bowiem nie została wykazana w sposób rzetelny i miarodajny nieautentyczność transakcji z dnia 22 września 2006 r. Biorąc pod uwagę podaż używanych samochodów na rynku szwajcarskim i wiek pojazdu (5 – lat) cena uwidoczniona na rachunku nie powinna być kwestionowana.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w [...] wniósł o jej oddalenie podtrzymując w całości swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Skarga nie jest zasadna, bowiem zaskarżona decyzja prawa nie narusza.
W sprawie niniejszej nie jest sporne, iż w dniu 11 października 2006 r. skarżący zgłosił do procedury dopuszczenia do obrotu samochód Ford Mondeo, o pojemności silnika 1998 cm3, wyprodukowany w 2002 r., zakupiony w Szwajcarii.
Nie jest również kwestionowane przez skarżącego, a prawidłowo wywiedzione zostało w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że we wskazanej dacie obowiązywała ustawa z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług - Dz.U. Nr 54, poz.535 ze zm./ zwana dalej ustawa o VAT. Na jej podstawie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlega m.in. import towarów (art. 5 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT). Podstawę opodatkowania w imporcie towarów stanowi wartość celna powiększona o należne cło. Jeżeli przedmiotem importu jest towar opodatkowany podatkiem akcyzowym, podstawą opodatkowania jest wartość celna powiększona o należne cło i podatek akcyzowy (art. 29 ust 13 ustawy o VAT). Tak ustalona podstawa opodatkowania obejmuje, o ile elementy takie nie zostały do niej włączone: prowizję, opakowania, transport i koszty ubezpieczenia, które zostały już poniesione albo będą poniesione do pierwszego miejsca przeznaczenia na terytorium kraju (art. 29 ust. 15 ustawy o VAT). Stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniami nie mającymi zastosowania w sprawie niniejszej (art. 41 ust. 1 ustawy o VAT).
Zatem organy podatkowe prawidłowo ustaliły podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie, tj. art. 29 ust. 14 i ust. 15 ustawy o VAT. Rację ma przy tym organ odwoławczy podkreślając, że jest w tym zakresie związany ustaleniami, co do wartości celnej towaru, dokonanymi w decyzji ostatecznej z dnia [...] nr [...].
Jeżeli organ celny stwierdzi, że w zgłoszeniu celnym kwota podatku została wykazana nieprawidłowo, naczelnik urzędu celnego wydaje decyzję określającą podatek w prawidłowej wysokości. Naczelnik urzędu celnego może określić kwotę podatku w decyzji dotyczącej należności celnych (art. 33 ust. 2 ustawy o VAT).
Z powołanych przepisów wynika, że zaistnienie zdarzenia gospodarczo – prawnego podlegającego reżimowi prawa celnego jakim jest import towaru i powstanie z tego tytułu długu celnego powoduje konsekwencje w postaci powstania obowiązku podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług. Taka konstrukcja przepisów powoduje, że przepisy podatkowe określające zasady opodatkowania w przypadku importu towarów odwołują się do rozwiązań prawnych przyjętych w prawie celnym i wiążą z nimi określone konsekwencje (przyjęcie jako podstawy opodatkowania wartości celnej towaru). Przepisy ustawy o VAT przewidują tylko jeden wyjątek pozwalający organom podatkowym samodzielnie dokonywać ustaleń w tym zakresie na potrzeby prawidłowego określenia kwoty podatku od towarów i usług. Możliwość taka istnieje tylko w sytuacji gdy - zgodnie z przepisami celnymi - powiadomienie dłużnika o wysokości długu celnego nie może nastąpić z uwagi na przedawnienie, a istnieje podstawa do obliczenia lub zweryfikowania należności podatkowych. Tylko w takiej sytuacji naczelnik urzędu celnego może określić elementy kalkulacyjne według zasad określonych w przepisach celnych na potrzeby prawidłowego określenia należnego podatku z tytułu importu towarów (art. 38 ust. 2 ustawy o VAT).
Podsumowując stwierdzić należy, że w zakresie rozstrzygnięcia w przedmiocie podatku od towarów i usług zaskarżona decyzja prawa nie narusza, w szczególności zaś zgodna jest z art. 5 ust.1 pkt 3, art. 29 ust. 13 i 15 oraz art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.
Odnosząc się do zawartych w skardze zarzutów naruszenia przez organy podatkowe art.122, art.180 § 1 i art.187 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005r., Nr 8 poz.60 ze zm.), stwierdzić należy, że nie są one zasadne w ustalonym stanie sprawy. Prowadzące postępowanie organy podatkowe zgromadziły i dokonały oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego, co znalazło odzwierciedlenie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Mając na względzie powyższe skargę należało oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz.1270 ze zm).