I SA/Lu 282/26

I SA/Lu 282/26 - Postanowienie WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2026-06-25
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2026-06-19
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Andrzej Niezgoda /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 58 par. 1 pkt 6 , art. 232 par. 1 pkt 1 i par. 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Niezgoda po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 7 maja 2026 r. nr 0601-IOD-1.611.1.2026.9 w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: I. odrzucić skargę. II. zwrócić J. S. kwotę 200,00 zł /dwieście złotych/ z tytułu uiszczonego w sprawie wpisu.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia 7 maja 2026 r., Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Lublinie (dalej jako: "DIAS") stwierdził brak przesłanek stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej Naczelnika Urzędu Skarbowego w Łęcznej z dnia 16 listopada 2022 r. w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2017 rok. W treści powyższej decyzji DIAS zawarł pouczenie o prawie do wniesienia odwołania w terminie 14 dni od dnia doręczenia powyższej decyzji.
W dniu 22 maja 2026 r. J. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na decyzję DIAS z dnia 7 maja 2026 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie rozważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm. - dalej w skrócie: "p.p.s.a.") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Mając powyższe na względzie, warunkiem dopuszczalności złożenia do sądu administracyjnego skargi na decyzję DIAS z dnia 7 maja 2026 r. było w pierwszej kolejności zaskarżenie tej decyzji odwołaniem, skierowanym do DIAS, działającego jako organ odwoławczy. Sąd nie może rozpoznać skargi, która nie została poprzedzona wyczerpaniem przez stronę skarżącą właściwego trybu zaskarżenia decyzji, w administracyjnym toku instancji.
Zakwestionowana w skardze decyzja, nie jest decyzją ostateczną i w związku z tym nie może być przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego. DIAS, wydając przedmiotową decyzję z dnia 7 maja 2026 r., nie działał bowiem w niniejszej sprawie jako organ odwoławczy, lecz jako organ orzekający w pierwszej instancji. O możliwości uruchomienia trybu odwoławczego organ prawidłowo poinformował w pouczeniu zawartym w treści decyzji z dnia 7 maja 2026 r. i dopiero po wniesieniu odwołania od przedmiotowej decyzji strona skarżąca będzie mogła rozważyć zaskarżenie rozstrzygnięcia, wydanego w drugiej instancji, do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Sąd stwierdza, że skarżący nie wyczerpał zatem trybu postępowania instancyjnego, a wniesiona przez niego skarga nie była dopuszczalna i złożona została przedwcześnie. Stosownie do przepisu art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. przyjmuje się, że skarga przedwczesna podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna z innych przyczyn.
Zwrotu uiszczonej kwoty wpisu dokonano na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 powołanej ustawy.