I SA/LU 169/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie rozpoznał skargę A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 29 grudnia 2023 r., która odmawiała uchylenia wcześniejszej decyzji w sprawie podatku od nieruchomości za 2016 r. Skarżący wniósł skargę do sądu administracyjnego, jednak Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie, argumentując, że skarżący nie wyczerpał przysługujących mu środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. Sąd przychylił się do tego stanowiska. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, gdy jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn. Niedopuszczalność ta obejmuje sytuacje, gdy skarga została wniesiona pomimo niewyczerpania środków zaskarżenia. Art. 52 § 1 p.p.s.a. stanowi, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, chyba że skargę wnosi uprawniony organ. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia rozumie się brak możliwości skorzystania z dalszych środków, takich jak odwołanie czy zażalenie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). W tej konkretnej sprawie, decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego była decyzją wydaną w pierwszej instancji w przedmiocie wniosku o wznowienie postępowania podatkowego. Zgodnie z Ordynacją podatkową (art. 244 § 1 w zw. z art. 245 § 1 pkt 3), organem właściwym do rozpoznania takiego wniosku był właśnie SKO. Od decyzji SKO przysługiwało stronie odwołanie do tego samego organu, o czym strona została prawidłowo pouczona. Ponieważ skarżący nie skorzystał z przysługującego mu odwołania, a wniósł skargę bezpośrednio do sądu administracyjnego, skarga była niedopuszczalna. Sąd podkreślił, że nie miał zastosowania art. 52 § 3 p.p.s.a. dotyczący wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, gdyż od decyzji SKO przysługiwało odwołanie. W konsekwencji, sąd postanowił odrzucić skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający