I SA/Kr 559/25

I SA/Kr 559/25 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2026-05-25
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-08-22
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Borys Marasek /sprawozdawca/
Inga Gołowska
Jarosław Wiśniewski /przewodniczący/
Symbol z opisem
6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne
Inne
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 622
art. 220 par. 1, art. 228 par. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r.  Ordynacja podatkowa
Dz.U. 2026 poz 143
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Wiśniewski Sędziowie WSA Borys Marasek (spr.) WSA Inga Gołowska po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków - Prądnik Biały X.Y. sprawy ze skargi S.B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 22 lipca 2025 r., nr 1201-IEW-2.4123.14.2025.2 w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania oddala skargę.
Uzasadnienie
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Krakowie (dalej: DIAS) postanowieniem z 22.07.2025 r. nr 1201-IEW-2.4123.14.2025.2 stwierdził niedopuszczalność odwołania wniesionego przez S.B. (dalej: skarżąca).
Powyższe postanowienie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym.
Naczelnik Urzędu Skarbowego w Wadowicach (dalej: NUS), działając na podstawie art. 165 § 1 i § 2 i § 4 o.p. w dniu 27.03.2025 r. wydał postanowienie nr 1225-SEW.4123.14.2024.6, którym wszczął z urzędu postępowanie w sprawie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności Skarżącej jako osoby trzeciej wraz ze spółką L. Sp. z o.o. NIP: [...] z siedzibą w A. (dalej: Spółka) za zaległości podatkowe tej spółki z tytułu podatku od towarów i usług za III kwartał 2021 r. wraz z odsetkami za zwłokę od tej zaległości i z tytułu kosztów postępowania egzekucyjnego. Postanowienie zostało doręczone 9.04.2025 r.
Pismem zatytułowanym "Odwołanie od postanowienia o wszczęciu postępowania" Skarżąca zaskarżyła ww. postanowienie, wnosząc o jego uchylenie i umorzenie postępowania.
Postanowieniem z 12.05.2025r. 1201-IEW-2.4123.6.2025.4 (doręczonym 16.05.2025r.) DIAS stwierdził niedopuszczalność wniesionego zażalenia.
Kolejno 16.05.2025 r. Skrząca złożyła do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego w Wadowicach pismo zatytułowane "odwołanie", w którym wskazała , iż "w oparciu o art. 220 § 1 i art. 220 § 2 oraz art. 223 Ordynacji podatkowej" zaskarża w całości "wszystkie decyzje podatkowe z dnia 12.05.2025r. o przeniesieniu odpowiedzialności na byłego członka zarządu za zaległości podatkowe w podatku od towarów i usług na podstawie art. 116 § 1 i art. 116 § 4 Ordynacji podatkowej wydane przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w Wadowicach. Kolejne decyzje zostały doręczone 16.05.2025r."
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej postanowieniem nr 1201-IEW-2.4123.14.2025.2 z 22.07.2025 r. stwierdził niedopuszczalność wniesionego odwołania, wskazując, że w zaistniałym stanie faktycznym sprawy nie została wydana decyzja kończąca postępowanie wszczęte postanowieniem Naczelnika Urzędu Skarbowego w Wadowicach z 27.03.2025 r. nr 1225-SEW.4123.14.2024.6 w sprawie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności skarżącej jako osoby trzeciej wraz ze Spółką za zaległości podatkowe tej spółki z tytułu podatku od towarów i usług za III kwartał 2021 r. wraz z odsetkami za zwłokę oraz za koszty postepowania egzekucyjnego. Wobec powyższego wniesione przez skarżącą pismo zatytułowane "odwołanie", którym zaskarżyła ona "wszystkie decyzje podatkowe z dnia 12.05.2025r. o przeniesieniu odpowiedzialności na byłego członka zarządu za zaległości podatkowe w podatku od towarów i usług na podstawie art. 116 § 1 i art. 116 § 4 Ordynacji podatkowej wydane przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w Wadowicach" należy uznać za niedopuszczalne, gdyż brak jest przedmiotu zaskarżenia.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skarżąca wskazała, iż "działając w oparciu o art. 220 § 1 i art. 220 § 2 oraz art. 223 Ordynacji podatkowej zaskarżam w całości wszystkie decyzje podatkowe o przeniesieniu odpowiedzialności na byłego członka zarządu za zaległości podatkowe w podatku od towarów i usług na podstawie art. 116 § 1 i art. 116 § 4 Ordynacji podatkowej wydane przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w Wadowicach. Zapoznałam się z tymi decyzjami w dniu 7.07.2025r. w urzędzie". Skarżąca zawarła szereg zarzutów dot. "zaskarżonych decyzji podatkowych" wydanych przez ww. organ i wniosła o:
- "połączenie wszystkich postępowań S.B., D.B. i E.B. celem wydania wspólnego rozstrzygnięcia,
- uzupełnienie materiału dowodowego z poprzednich postepowań w celu porównania działania organu podatkowego,
- przeprowadzenie postępowania dowodowego z załączonych kopii dokumentów,
- stwierdzenie nieważności zaskarżonych decyzji, które zostały wydane z rażącym naruszeniem prawa i bez podstawy prawnej i umorzenie postępowań bowiem są bezprzedmiotowe w ww sprawach,
- wstrzymanie wykonania wydanych decyzji o przeniesieniu odpowiedzialności, gdyż stanowią przestępstwo".
W uzasadnieniu pisma Skarżąca wskazała: "Organ drugiej instancji stwierdził niedopuszczalność odwołania, bo widzi błędy organu".
W odpowiedzi na skargę DIAS wniósł o jej oddalenie, podtrzymując zajęte w sprawie stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zważył, co następuje
Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego w sposób, który miał wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także stosują środki określone w ustawie. Sąd administracyjny, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a p.p.s.a.
Natomiast w świetle art. 145 § 1 p.p.s.a. uwzględnienie skargi następuje w przypadku: naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1), a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność kontrolowanego aktu (pkt 2) lub jego wydania z naruszeniem prawa (pkt 3). W przypadku uznania, że skarga nie ma uzasadnionych podstaw podlega ona oddaleniu, na podstawie art. 151 p.p.s.a.
Dokonując kontroli legalności zaskarżonego postanowienia w granicach kompetencji przysługujących sądowi administracyjnemu, na podstawie ww. ustaw, Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j.: Dz.U. z 2026 r., poz. 622, dalej: o.p.) od decyzji organu podatkowego wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji. Stosownie do art. 228 § 1 pkt 1 o.p. organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia niedopuszczalność odwołania.
Rację zatem należy przyznać organowi, że odwołanie skarżącej, którym zaskarżyła ona "wszystkie decyzje podatkowe z dnia 12.05.2025 r. o przeniesieniu odpowiedzialności na byłego członka zarządu za zaległości podatkowe w podatku od towarów i usług na podstawie art. 116 § 1 i art. 116 § 4 Ordynacji podatkowej wydane przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w Wadowicach" należało uznać za niedopuszczalne, gdyż brak jest przedmiotu zaskarżenia tj. na dzień złożenia odwołania nie została wydana decyzja, od której skarżącej służyłoby odwołanie.
Wskazać natomiast należy, że uzasadnienie postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w Wadowicach z dnia 27.03.2025 r. nr 1225-SEW.4123.14.2024.6, którym wszczęte zostało z urzędu postępowanie w sprawie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności skarżącej jako osoby trzeciej wraz ze spółką L. Sp. z o.o. z siedzibą w A. za zaległości podatkowe tej spółki z tytułu podatku od towarów i usług za III kwartał 2021 r. wraz z odsetkami za zwłokę od tej zaległości i z tytułu kosztów postępowania egzekucyjnego, zostało sformułowane w sposób, który mógł u osoby bez wykształcenia prawniczego wywołać przekonanie, że decyzja taka została wydana.
W uzasadnieniu tym NUS wskazał bowiem, że pomimo podjętych działań nie udało się wyegzekwować od Spółki dochodzonych należności i postanowieniem z dnia 14.09.2023 r. Nr 1225-SEE.7113.1.544.2023.2, Naczelnik Urzędu Skarbowego w Wadowicach umorzył postępowanie egzekucyjne prowadzone z majątku L. Spółka z o.o., na podstawie art. 59 § 2 w związku z art. 59 § 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 2505 z późn. zm.).
Spełniona zatem została przesłanka z art. 108 § 2 pkt 3 Ordynacji podatkowej, bowiem postępowanie w sprawie przeniesienia odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej wszczyna się po wszczęciu postępowania egzekucyjnego.
Została również spełniona przesłanka z art. 116 § 1 pozwalająca na przeniesienie odpowiedzialności za zaległości osoby prawnej, gdy egzekucja z majątku tej osoby prawnej okazała się bezskuteczna.
Na podstawie wymienionej umowy zawartej w dniu 08.08.2017 roku, [...] zmienionej w dniu 20.09.2017 r. [...] skarżąca została powołania w skład zarządu jako Wiceprezes Zarządu, a wpisem nr 4 z dnia 7.03.2018 r. w KRS ujawniono ją jako Prezesa Zarządu. Następnie w dniu 7.03.2022 r. Nadzwyczajne Zgromadzenie Wspólników L. sp. z o.o. podjęło uchwałę nr 2 w sprawie zmiany składu Zarządu Spółki, odwołującą skarżącą ze składu Zarządu Spółki.
Zatem w terminie płatności podatku od towarów i usług za III kwartał 2021 r., przypadającym na dzień 25.10.2021 r., skarżąca pełniła w Spółce L. Sp. z o.o. funkcję Prezesa Zarządu, a więc zgodnie z zacytowanymi wyżej regulacjami prawnymi, skarżąca odpowiada solidarnie całym swoim majątkiem za zaległości podatkowe Spółki L. sp. z o.o. z tytułu podatku VAT-7K za III kwartał 2021 r.
Według informacji będących w posiadaniu NUS, L. sp. z o.o. nie wystąpiła do sądu z wnioskiem o ogłoszenie upadłości pomimo zaprzestania płacenia swoich wymagalnych zobowiązań.
Stosownie do treści art. 10 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe (Dz. U. z 2024 r. poz. 794 z późn. zm.) upadłość ogłasza się w stosunku do dłużnika, który stał się niewypłacalny. W myśl art. 11 ust. 1 dłużnik jest niewypłacalny, jeżeli nie wykonuje swoich wymagalnych zobowiązań pieniężnych. Zgodnie z art 11 ust. 1a domniemywa się, że dłużnik utracił zdolność do wykonywania swoich wymagalnych zobowiązań pieniężnych, jeżeli opóźnienie w wykonaniu zobowiązań pieniężnych przekracza trzy miesiące.
Dłużnika będącego osobą prawną albo jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną, uważa się za niewypłacalnego także wtedy, gdy jego zobowiązania przekraczają wartość jego majątku, a stan ten utrzymuje się przez okres przekraczający dwadzieścia cztery miesiące.
Zgodnie z art. 21 ust. 1-3 powołanej ustawy, dłużnik jest obowiązany, nie później niż w terminie trzydziestu dni od dnia, w którym wystąpiła podstawa do ogłoszenia upadłości, zgłosić w sądzie wniosek o ogłoszenie upadłości. Jeżeli dłużnikiem jest osoba prawna albo inna jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną, obowiązek, o którym mowa w ust. 1, spoczywa na każdym, kto na podstawie ustawy, umowy spółki lub statutu ma prawo do prowadzenia spraw dłużnika i do jego reprezentowania, samodzielnie lub łącznie z innymi osobami.
Osoby, o których mowa w ust. 1-2a, ponoszą odpowiedzialność za szkodę wyrządzoną wskutek niezłożenia wniosku w terminie określonym w ust. 1 lub 2a, chyba że nie ponoszą winy. Osoby te mogą uwolnić się od odpowiedzialności, w szczególności, jeżeli wykażą, że w terminie określonym w ust. 1 lub 2a otwarto postępowanie restrukturyzacyjne albo zatwierdzono układ w postępowaniu o zatwierdzenie układu.
Jeżeli dłużnikiem jest osoba prawna albo inna jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną, obowiązek, o którym mowa w ust. 1, spoczywa na każdym, kto ma prawo go reprezentować sam lub łącznie z innymi osobami.
Osoby, o których mowa w ust. 1 i 2, ponoszą odpowiedzialność za szkodę wyrządzoną wskutek niezłożenia wniosku w terminie określonym w ust. 1.
Uzasadnienie sformułowane w ten sposób, już na etapie wszczęcia postępowania sugerujące kierunek rozstrzygnięcia, co nie powinno mieć miejsca, osobie bez wykształcenia prawniczego mogło sugerować, że orzeczenie o solidarnej odpowiedzialności skarżącej jako osoby trzeciej wraz ze spółką L. Sp. z o.o. z siedzibą w A. za zaległości podatkowe tej spółki z tytułu podatku od towarów i usług za III kwartał 2021 r. wraz z odsetkami za zwłokę od tej zaległości i z tytułu kosztów postępowania egzekucyjnego zostało wydane i może się od niego odwołać. Tego rodzaju wadliwe postępowanie organu I instancji nie miało jednak wpływu na wynik kontroli zaskarżonego postanowienia, skoro decyzja w przedmiocie odpowiedzialności osoby trzeciej nie została wydana.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd oddalił skargę jako bezzasadną.