I SA/Kr 501/25 - Postanowienie WSA w Krakowie Data orzeczenia 2025-08-27 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2025-07-17 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie Sędziowie Jarosław Wiśniewski /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych Hasła tematyczne Odrzucenie skargi Skarżony organ Naczelnik Urzędu Skarbowego Treść wyniku odrzucono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2024 poz 935 art. 58 par. 1 pkt 6 i par. 3 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Wiśniewski Po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2025r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.F. na czynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w Bochni w przedmiocie odmowy uchylenia kosztów upomnienia z dnia 7 maja 2025r., nr 1202-SEW.722.1191036.2025 postanawia: odrzucić skargę. Uzasadnienie Upomnieniem z dnia 7 maja 2025r., nr 1202-SEW.722.1191036.2025 Naczelnik Urzędu Skarbowego w Bochni wezwał R.F. (dalej: "skarżący") do uregulowania należności z tytułu podatku (PIT-37) w kwocie 6.188 zł oraz kosztów upomnienia w kwocie 16 zł, łącznie 6.204 zł. W dniu 7 maja 2025r. skarżący zakwestionował do ww. organu zasadność obciążenia go kosztami ww. upomnienia (16 zł) i wniósł o ich umorzenie. W dniu 10 czerwca 2025r. organ wydał odpowiedź na pismo skarżącego z dnia 7 maja 2025r. w sprawie kosztów upomnienia, wskazując, że obecnie na skarżącym nie ciąży już obowiązek zapłaty tej należności pieniężnej, gdyż na jej poczet w pierwszej kolejności została zarachowana dokonana przez niego w dniu 7 maja 2025r. wpłata na rachunek organu, zgodnie z dyspozycją wynikającą z art. 62 § 1a o.p. W konsekwencji organ odmówił uchylenia ww. kosztów upomnienia. Pismem z dnia 17 czerwca 2025r. R.F. zakwestionował zasadność obciążenia go kosztami upomnienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w Bochni z dnia 7 maja 2025r., nr 1202-SEW.722.1191036.2025, składając skargę do sądu za pośrednictwem organu z wykorzystaniem konta w e-Urząd Skarbowy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi wskazując, że skarga do sądu administracyjnego w formie dokumentu elektronicznego może zostać wniesiona jedynie za pomocą środków komunikacji elektronicznej (e-PUAP), czyli nie jest możliwe jej wniesienie z wykorzystaniem konta wnoszącego skargę w e-Urzędzie Skarbowym. Ewentualnie, gdyby sąd nie podzielił stanowiska organu, wniesiono o oddalenie skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu w następstwie braku jej wniesienia w sposób zgodny z obowiązującymi w tym względzie przepisami prawa. Rozpoznanie skargi poprzedzone jest badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co prowadzi do jej odrzucenia. Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024r., poz. 935 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a.") skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Z kolei z § 1a ww. przepisu wynika, że skargę w formie dokumentu elektronicznego wnosi się do elektronicznej skrzynki podawczej tego organu. Przepis art. 49a stosuje się odpowiednio. W myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli podlega ona odrzuceniu z innych powodów, aniżeli wymienione w pkt 1-5a. Podstawowym warunkiem rozpoznania sprawy przez sąd jest skuteczne wniesienie skargi. W niniejszej sprawie kluczowe okazało się zbadanie dochowania właściwego trybu wniesienia skargi złożonej w formie dokumentu elektronicznego. W postępowaniu sądowoadministracyjnym istnieje bowiem możliwość wnoszenia pism za pomocą środków komunikacji elektronicznej, jednakże konieczne jest w takim przypadku zachowanie przewidzianych przez ustawę standardów procesowych. Przede wszystkim wniesienie skargi w formie dokumentu elektronicznego jest możliwe jedynie za pośrednictwem elektronicznej skrzynki podawczej organu, co wynika wprost z treści art. 54 § 1a zd. 1 p.p.s.a. Definicja elektronicznej skrzynki podawczej została zawarta w art. 3 pkt 17 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. z 2024 r. poz. 1557 z późn. zm.). Pod pojęciem tym ustawodawca nakazuje rozumieć dostępny publicznie środek komunikacji elektronicznej służący do przekazywania dokumentu elektronicznego do podmiotu publicznego przy wykorzystaniu powszechnie dostępnego systemu teleinformatycznego. Z kolei w art. 3 pkt 13 powyższej ustawy ustawodawca wskazał, że elektroniczna platforma usług administracji publicznej (ePUAP), to system teleinformatyczny, w którym instytucje publiczne udostępniają usługi przez pojedynczy punkt dostępowy w sieci internet. Zgodnie z art. 35b ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615 z późn. zm., dalej: "u.K.A.S.") przez e-Urząd Skarbowy rozumie się system teleinformatyczny KAS służący w szczególności do: 1) załatwiania spraw przez organy KAS; 2) składania i doręczania: a) pism w sprawach dotyczących wydawania przez organy KAS wiążących informacji stawkowych, interpretacji ogólnych i interpretacji indywidualnych, w tym w zakresie określonym w art. 35a ust. 1, b) innych niż wymienione w lit. a pism pomiędzy organami KAS a osobami fizycznymi i jednostkami organizacyjnymi, z wyjątkiem pism w sprawach, o których mowa w art. 35a ust. 1. Stosownie do art. 35b ust. 6 ustawy o K.A.S. wydano rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 21 czerwca 2023 r. w sprawie korzystania z e-Urzędu Skarbowego (Dz. U. z 2023 r. poz. 1178, dalej: "rozporządzenie"). W myśl § 6 ust. 3 pkt 3 ww. rozporządzenia użytkownik konta w e-Urzędzie Skarbowym nie jest uprawniony do składania z wykorzystaniem pisma ogólnego udostępnionego na tym koncie skarg do sądów administracyjnych. W przedmiotowej sprawie upomnieniem z dnia 7 maja 2025r., nr 1202-SEW.722.1191036.2025 Naczelnik Urzędu Skarbowego w Bochni wezwał R.F. (dalej: "skarżący") do uregulowania należności z tytułu podatku (PIT-37) w kwocie 6.188 zł oraz kosztów upomnienia w kwocie 16 zł, łącznie 6.204 zł. W dniu 7 maja 2025r. skarżący zakwestionował do ww. organu zasadność obciążenia go kosztami ww. upomnienia (16 zł) i wniósł o ich umorzenie. Natomiast w dniu 10 czerwca 2025r. organ wydał odpowiedź na pismo skarżącego z dnia 7 maja 2025r. w sprawie kosztów upomnienia, wskazując, że obecnie na skarżącym nie ciąży już obowiązek zapłaty tej należności pieniężnej, gdyż na jej poczet w pierwszej kolejności została zarachowana dokonana przez niego w dniu 7 maja 2025r. wpłata na rachunek organu, zgodnie z dyspozycją wynikającą z art. 62 § 1a o.p. W konsekwencji organ odmówił uchylenia ww. kosztów upomnienia. Z kolei pismem z dnia 17 czerwca 2025r. R.F. zakwestionował zasadność obciążenia go kosztami upomnienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w Bochni z dnia 7 maja 2025r., nr 1202-SEW.722.1191036.2025, składając skargę do sądu za pośrednictwem organu z wykorzystaniem konta w e-Urząd Skarbowy. Z okoliczności faktycznych badanej sprawy wynika, że skarżący nie złożył skargi za pośrednictwem platformy ePUAP, lecz za pomocą kanału komunikacji elektronicznej, jakim jest e-Urząd Skarbowy, co wynika z treści dokumentu przekazanego przez organ wraz z aktami sprawy. Wobec powyższego w świetle wymogów z art. 54 § 1a zd. 1 p.p.s.a. oraz przywołanego rozporządzenia, brak było podstaw do uznania, że skarżący skutecznie wniósł skargę do sądu administracyjnego, skoro jej wniesienie nastąpiło za pośrednictwem systemu teleinformatycznego Krajowej Administracji Skarbowej, jakim jest e-Urząd Skarbowy, a nie za pośrednictwem elektronicznej skrzynki podawczej organu udostępnionej na elektronicznej platformie usług administracji publicznej (ePUPAP). W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. § 3 p.p.s.a., sąd orzekł o odrzuceniu skargi.
Pełny tekst orzeczenia
I SA/Kr 501/25
Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.