I SA/Kr 471/25

I SA/Kr 471/25 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2025-10-28
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-07-08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Jarosław Wiśniewski /sprawozdawca/
Paweł Dąbek /przewodniczący/
Piotr Głowacki
Symbol z opisem
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne
Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2025 poz 132
art. 60 par. 1
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t. j.)
Dz.U. 2024 poz 935
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: WSA Paweł Dąbek Sędziowie: WSA Jarosław Wiśniewski (spr.) WSA Piotr Głowacki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 28 października 2025 r. sprawy ze skargi M. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 25 kwietnia 2025 r. nr SKO.EA/418/52/2025 w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie skargi na czynność egzekucyjną skargę oddala.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 14 lutego 2025 r. nr EW-01.3160.2.7.2022.MP, Prezydent Miasta Krakowa umorzył postępowanie w sprawie skargi na czynność egzekucyjną organu egzekucyjnego, tj. zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w Banku [...] S.A. z dnia 14,04,2022 r. nr EW- 03.3160.17676.2022,SM, dokonane w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia 15.03.2022 r., z uwagi na bezprzedmiotowość prowadzenia postępowania.
W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ I instancji wskazał, że w dniu 26.04.2022r. M. B. złożył pismo, zatytułowane "Skarga", uzupełnione następnie pismem z dnia 26.04.2022 r. W treści złożonych pism Zobowiązany wskazał m.in., iż "czynność egzekucyjna jest prowadzona niezgodnie ze stanem prawnym toczących się postępowań". Złożone pisma zostały zakwalifikowane jako skarga na czynność egzekucyjną organu egzekucyjnego, tj. zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego (nr zawiadomienia EW- 03.3160.17676.2022.SM z dnia 14.04.2022 r.), której podstawą jest dokonanie czynności egzekucyjnej z naruszeniem ustawy oraz zastosowanie zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego, w ramach którego dokonano czynności egzekucyjnej, zgodnie z art. 54 § 1 u.p.e.a. Postanowieniem z dnia 25.05.2022 r. Prezydent Miasta Krakowa oddalił powyższą skargę. SKO w Krakowie postanowieniem nr SKO.EA/418/87/2022 z dnia 12.08.2022 r. utrzymało zaskarżone postanowienie w całości w mocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie po rozpoznaniu skargi, wyrokiem z 25.04.2023 r. sygn. akt I SA/Kr 1225/22 orzekł o uchyleniu zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia go poprzedzającego. W uzasadnieniu wskazał, że umorzone zostało postępowanie egzekucyjne (prowadzone na podstawie tytułu wykonawczego nr [...]), na skutek tego rozstrzygnięcia, z mocy art. 60 § 1 u.p.e.a. nastąpiło równoczesne uchylenie dokonanych w tym postępowaniu czynności egzekucyjnych, pozostawiając w mocy jedynie prawa osób trzecich nabyte na skutek tych czynności. Jednocześnie WSA w Krakowie wskazał, że: "W dalszym toku postępowania organy po analizie materiału zawartego w aktach sprawy wydadzą rozstrzygnięcie zgodne z treścią art. 60 § 1 u.p.e.a.".
Odnosząc się do skargi na czynność egzekucyjną organu egzekucyjnego, tj. zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w Banku [...] S.A. z dnia 14.04.2022 r. nr [...], mając na uwadze wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie sygn. akt I SA /Kr 1225/22 z dnia 25.04,2023 r., organ I instancji wyjaśnił, iż na podstawie art. 18 u.p.e.a, organy egzekucyjne są obowiązane stosować odpowiednio w postępowaniu egzekucyjnym przepisy k.p.a., pod warunkiem, że przepisy ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji nie stanowią inaczej. Organ I instancji wskazał na art. 105 § 1 k.p.a., zgodnie z którym postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. Dalej organ I instancji wskazał, że na dzień wydania przedmiotowego postanowienia, niemożliwe jest wydanie rozstrzygnięcia w sprawie skargi na czynność egzekucyjną organu egzekucyjnego. Jak wskazano powyżej, postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] zostało umorzone w dniu 27.04.2022 r. Na skutek tego rozstrzygnięcia, z mocy art. 60 § 1 u.p.e.a. nastąpiło równoczesne uchylenie dokonanych w tym postępowaniu czynności egzekucyjnych, pozostawiając w mocy jedynie prawa osób trzecich nabyte na skutek tych czynności. Uchylenie czynności egzekucyjnych następuje z mocy prawa wskutek wydanego w trybie art. 60 § 1 u.p.e.a. postanowienia o umorzeniu postępowania egzekucyjnego i prowadzi w konsekwencji do przywrócenia stanu istniejącego przed wszczęciem egzekucji, zaś organ egzekucyjny oprócz postanowienia o umorzeniu postępowania, nie ma obowiązku wydania odrębnych postanowień uchylających poszczególne czynności egzekucyjne dokonane w tym postępowaniu. Umorzenie postępowania egzekucyjnego powoduje uchylenie dokonanych czynności egzekucyjnych, a to w konsekwencji skutkuje wyeliminowaniem środków egzekucyjnych podjętych w ramach tych czynności oraz przywróceniem stanu istniejącego przed zastosowaniem środków egzekucyjnych, z zastrzeżeniem wyjątków określonych w art. 60 § 1 u.p.e.a.
Organ I instancji wskazał, że w obiegu prawnym funkcjonuje postanowienie Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 27.04.2022 r. o umorzeniu postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] w którym to postępowaniu egzekucyjnym dokonano skarżoną czynność egzekucyjną. Skoro zatem z mocy art. 60 § 1 u.p.e.a. wszystkie czynności egzekucyjne zostały uchylone, to brak jest podstaw do merytorycznego rozpoznania skargi M. B. na czynność egzekucyjną polegająca na zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w Banku [...] S.A. z dnia r. nr [...] bowiem ona również jest objęta treścią powyższego przepisu. Zachodzi zatem przeszkoda do rozpatrzenia przedmiotowego wniosku, która powstała po jego wniesieniu, a w związku z tym zasadnym jest umorzenie postępowania w sprawie skargi na czynność egzekucyjną, z uwagi na bezprzedmiotowość prowadzenia postępowania.
Zażalenie na postanowienie organu I instancji w ustawowym terminie złożył M. B.. Żalący się wskazał, że organ umorzył postępowanie w kwestii zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w Banku [...] S.A. z dnia 14.04.2022 r. nr [...], a dalszych niezgodności z prawem nie usunął. Żalący się wniósł o usunięcie wszystkich niezgodności z prawem z obiegu prawnego, które naruszają praworządność.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie postanowieniem z 25 .04.2025r. nr SKO.EA/418/52/2025 utrzymało w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia podniesiono, że skarga M. B. na czynność egzekucyjną organu egzekucyjnego, tj. zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego (nr zawiadomienia [...] z dnia 14.04.2022 r.) została oddalona postanowieniem Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 25.05.2022 r., utrzymanym w mocy postanowieniem nr SKO.EA/418/87/2022 z dnia 12.08.2022 r. WSA w Krakowie po rozpoznaniu skargi, wyrokiem z dnia 25 kwietnia 2023 r. uchylił ww. postanowienia. Kolegium opierając się na wyroku WSA w Krakowie uznało, że umorzenie postepowania wszczętego skargą na czynność egzekucyjną jest zasadne. Mając na uwadze treść przywołanego ww. wyroku, Kolegium stwierdziło, że - z uwagi na treść postanowienia Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 27.04.2022 r. o umorzeniu postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...]. w którym to postępowaniu egzekucyjnym dokonano skarżoną czynność egzekucyjną - należało umorzyć postępowanie w sprawie skargi na czynność egzekucyjną polegająca na zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w Banku [...] S.A. z dnia 14.04.2022 r. nr [...]. Z mocy art. 60 § 1 u.p.e.a. wszystkie czynności egzekucyjne zostały uchylone, a tym samym brak jest podstaw do merytorycznego rozpoznania skargi M. B. na ww. czynność, bowiem ona również jest objęta treścią powyższego przepisu. Zachodzi zatem przeszkoda do rozpatrzenia przedmiotowego podania, która powstała po jego wniesieniu, a w związku z tym zasadnym jest umorzenie postępowania w sprawie skargi na czynność egzekucyjną, z uwagi na bezprzedmiotowość prowadzenia postępowania w tym przedmiocie.
Odnosząc się do zarzutów podniesionych w zażaleniu, Kolegium wyjaśniło, że kwestia rozstrzygnięta przez organ I instancji w zaskarżonym zażaleniu postanowienia wyznacza zakres rozpoznania w ramach postępowania zażaleniowego. W związku z powyższym przedmiotem rozpoznania w niniejszym postępowaniu przed Kolegium jest wyłącznie kwestia zasadności umorzenia postępowania w sprawie skargi na czynność egzekucyjną organu egzekucyjnego, tj. na zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w Banku [...] S.A. z dnia 14.04.2022 r. nr [...], dokonane w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia 15.03.2022 r.
Na powyższe rozstrzygnięcie została wniesiona skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w której Skarżący nie zgadza się z umorzeniem postepowania i żąda nadania dalszego biegu postepowania celem usunięcia z obiegu prawnego wszystkich niezgodności z prawem, które naruszają praworządność wobec strony M. B. Zdaniem Skarżącego postanowienie to narusza ustawy o emeryturach i rentach socjalnych i przepisy postepowania cywilnego oraz jest związane z zastosowanie szeregu innych ustaw np. prawa o działalności gospodarczej.
W odpowiedzi na skargę Organ podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko wnosząc o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Kontroli Sądu poddano postanowienie którym umorzono postępowanie w sprawie skargi na czynność egzekucyjną organu egzekucyjnego, tj. zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego, dokonane w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym na podstawie tytułu wykonawczego, z uwagi na bezprzedmiotowość prowadzenia postępowania.
Jednocześnie podkreślić należy, że organy rozpatrując kwestię skargi na czynność egzekucyjną organu egzekucyjnego działały, na skutek uchylenia uprzedniego postanowienia organu wyrokiem WSA w Krakowie po rozpoznaniu skargi, wyrokiem z 25.04.2023 r. sygn. akt I SA/Kr 1225/22
W związku z tym orzekanie w sprawie odbywa się w warunkach związania oceną prawną, o których mowa w art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.) dalej: "p.p.s.a.".
Zgodnie z treścią art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.
W orzecznictwie podkreśla się, że ustanowiona w art. 153 p.p.s.a. zasada związania oceną prawną powoduje, że skutki wyroku sądu administracyjnego dotyczą każdego nowego postępowania prowadzonego w zakresie danej sprawy i obejmują zarówno postępowanie sądowoadministracyjne, w którym orzeczenie zostało wydane, postępowanie administracyjne, w którym zapadło zaskarżone rozstrzygnięcie administracyjne, jak i wszystkie przyszłe postępowania administracyjne oraz sądowoadministracyjne dotyczące danej sprawy administracyjnej (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 stycznia 2006 r., sygn. akt I FSK 505/05, z 16 maja 2007 r., sygn. akt I FSK 857/06, z 16 października 2014 r., sygn. akt II FSK 2506/12, wszystkie przywołane orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl). Art. 153 p.p.s.a. ma charakter bezwzględnie obowiązujący i wywiera skutki w dwóch płaszczyznach, mianowicie ani organ administracji publicznej, ani sąd administracyjny orzekając ponownie w tej samej sprawie nie mogą pominąć oceny prawnej wyrażonej wcześniej w orzeczeniu. Zasadniczym kryterium legalności decyzji wydanej w postępowaniu ponowionym wskutek wyroku sądu administracyjnego jest więc zastosowanie się do wyrażonej przez ten sąd oceny prawnej oraz podporządkowanie się wytycznym co do dalszego postępowania (por. wyrok NSA z 21 lutego 2018 r., sygn. akt II FSK 353/16).
Przez "ocenę prawną" rozumie się wyjaśnienie istotnej treści przepisów prawnych i sposobu ich zastosowania w rozpoznanej sprawie. Pojęcie to obejmuje zarówno krytykę sposobu zastosowania normy prawnej w zaskarżonym akcie, jak i wyjaśnienie, dlaczego stosowanie tej normy przez organ, który wydał dany akt, zostało uznane za błędne, bądź za prawidłowe. Natomiast "wskazania co do dalszego postępowania" dotyczą sposobu działania w toku ponownego rozpoznania sprawy i mają na celu uniknięcie błędów już popełnionych oraz wskazanie kierunku, w którym powinno zmierzać przyszłe postępowanie dla uniknięcia wadliwości w postaci np. braków w materiale dowodowym lub innych uchybień procesowych (por. A. Kabat (w:) B. Dauter i in., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2018). Pomiędzy oceną prawną a wskazaniami co do dalszego postępowania zachodzi ścisły związek. Ocena prawna dotyczy dotychczasowego postępowania organów administracyjnych w sprawie, podczas gdy wskazania określają sposób ich postępowania w przyszłości. Wskazania stanowią więc konsekwencje oceny prawnej, zwłaszcza oceny przebiegu postępowania przed organami administracji i rezultatu tego postępowania w postaci materiału procesowego zebranego w sprawie. Wskazania sądu administracyjnego co do dalszego postępowania wytyczają kierunek działania organu przy ponownym rozpoznaniu sprawy (por. wyrok NSA z 1 lutego 2022 r., sygn. akt II FSK 1393/21).
Podkreślenia wymaga, że związanie sądu i organu oceną prawną wyrażoną w orzeczeniu sądu trwa w danej sprawie dopóty, dopóki nie zostanie ono uchylone lub zmienione lub nie ulegną zmianie przepisy, czyniąc pogląd prawny nieaktualnym. Podobny skutek (tj. ustanie mocy wiążącej wspomnianej oceny), może spowodować zmiana (po wydaniu orzeczenia sądowego) istotnych okoliczności faktycznych. Niezastosowanie się przez organ administracji publicznej przy ponownym wydaniu decyzji (bądź innego aktu czy czynności) do oceny prawnej wyrażonej przez sąd w wyroku narusza zasadę związania organu oceną prawną i oznacza, że podjęty akt lub czynność są wadliwe. Jednocześnie, w orzecznictwie i doktrynie wskazuje się, że naruszenie przez organy administracyjne zasady związania oceną prawną wyrażoną w wyroku sądu powoduje konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji (bądź innego aktu czy czynności) (por. T. Woś (w:) H. Knysiak-Sudyka, M. Romańska, T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. VI, Warszawa 2016; wyrok NSA z dnia 20 stycznia 2006 r. sygn. akt I FSK 506/05).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że w dniu 27 kwietnia 2022 r. Prezydent Miasta Krakowa, w związku z wnioskiem skierowanym przez Wydział Podatków i Opłat Urzędu Miasta Krakowa nr PD-02-3.3160.5.21.2022.MW, postanowieniem nr EW-01.3167.7.1884.2022.MJ umorzył postępowanie egzekucyjne prowadzone wobec Skarżącego na podstawie tytułu wykonawczego numer [...] z tytułu nieuiszczonego podatku od środków transportowych. Jednocześnie organ poinformował o uchyleniu dokonanych czynności egzekucyjne. Organ zważył, że decyzja wymiarowa zobowiązująca Skarżącego do zapłacenia podatku od środków transportowych za rok 2021, na podstawie której został wystawiony powyższy tytuł wykonawczy, w związku z odwołaniem złożonym przez M. B. nie uzyskała waloru ostateczności, a tym samym nie mogła stanowić podstawy do wszczęcia postępowania egzekucyjnego w administracji. Wobec powyższego w omawianym przypadku wystąpiła przesłanka umorzenia postępowania egzekucyjnego w oparciu o art. 33 § 2 pkt 1 u.p.e.a., który stanowi, że postępowanie egzekucyjne podlega umorzeniu z powodu nieistnienia obowiązku w całości lub w części.
Okoliczność tę zauważył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z 25.04.2023 r. sygn. akt I SA/Kr 1225/22 gdzie wskazał, że na skutek umorzenia postępowania egzekucyjnego, z mocy art. 60 § 1 u.p.e.a., nastąpiło równoczesne uchylenie dokonanych w tym postępowaniu czynności egzekucyjnych, pozostawiając w mocy jedynie prawa osób trzecich nabyte na skutek tych czynności. uchylenie czynności egzekucyjnych następuje z mocy prawa wskutek wydanego w trybie cytowanego art. 60 § 1 u.p.e.a. postanowienia o umorzeniu postępowania egzekucyjnego i prowadzi w konsekwencji do przywrócenia stanu istniejącego przed wszczęciem egzekucji, zaś organ egzekucyjny, oprócz postanowienia o umorzeniu postępowania, nie ma obowiązku wydawania odrębnych postanowień uchylających poszczególne czynności egzekucyjne dokonane w tym postępowaniu. Przepis art. 60 § 1 u.p.e.a. nie różnicuje skutków umorzenia postępowania od rodzaju przesłanek umorzenia wymienionych w art. 59 § 1 pkt 1-8 i 10 u.p.e.a. Umorzenie postępowania egzekucyjnego niezależnie bowiem od przyczyn powoduje uchylenie dokonanych czynności egzekucyjnych, a to w konsekwencji skutkuje wyeliminowaniem środków egzekucyjnych podjętych w ramach tych czynności oraz przywróceniem stanu istniejącego przed zastosowaniem środków egzekucyjnych, z zastrzeżeniem wyjątków określonych w art. 60 § 1 zdanie drugie u.p.e.a."
WSA wskazał, "że w dacie wydawania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie objętego skargą postanowienia, tzn. w dniu 12 sierpnia 2022 r wydane już było postanowienie Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 27 kwietnia 2022 r o umorzeniu postępowania egzekucyjnego prowadzonego w sprawie, w której zastosowano środek egzekucyjny objęty sprzeciwem. Skoro zatem z mocy art. 60 u.p.e.a. wszystkie czynności egzekucyjne zostały uchylone, to brak było podstaw do merytorycznego rozpoznawania sprzeciw Skarżącego na czynność egzekucyjną polegającą na zajęciu rachunku bankowego, bowiem również ona była objęta treścią powyższego przepisu."
Z komentowanego art. 60 u.p.e.a. odczytywanego wprost wynika, że niezależnie od podstawy umorzenia skutkiem umorzenia jest uchylenie czynności egzekucyjnych, przy czym pozostają w mocy prawa osób trzecich nabyte na skutek tych czynności. Umorzenie postępowania egzekucyjnego prowadzi zatem, poprzez uchylenie dokonanych czynności egzekucyjnych, do przywrócenia w ten sposób stanu istniejącego przed wszczęciem egzekucji. Jest to w pełni uzasadnione w przypadku, gdy postępowanie egzekucyjne zostało wszczęte lub było prowadzone z naruszeniem prawa. Uchylenie czynności egzekucyjnych następuje z mocy prawa. Postanowienie o umorzeniu postępowania egzekucyjnego zawiera jedynie informację o uchyleniu czynności egzekucyjnych. W obecnym stanie prawnym nie jest dopuszczalne wydanie odrębnego postanowienia dotyczącego uchylenia czynności egzekucyjnych.
Organ egzekucyjny będąc związany oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi w orzeczeniu sądu z 25.04.2023 r. mógł jedynie umorzyć postepowanie wszczęte przez skarżącego na skutek wniesionej skargi na czynność egzekucyjną albowiem z mocy prawa nastąpiło uchylenie skutku w postaci zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego (nr zawiadomienia [...] z dnia 14.04.2022 r.). Rozstrzygnięcie to jest korzystne dla Skarżącego, który nie podważył jego zasadności .
Jednocześnie odpowiadając na mało przejrzyste zarzuty skargi należy wskazać, że organy działały w granicach skargi na czynność egzekucyjną, która jest samoistną instytucja postępowania egzekucyjnego. Kontroli w tym trybie mogą podlegać wyłącznie czynności egzekucyjne, którymi są zgodnie z definicją legalną z art. 1a pkt 2 u.p.e.a. wszelkie podejmowane przez organ egzekucyjny działania zmierzające do zastosowania lub zrealizowania środka egzekucyjnego. Zatem istotą skargi na czynność egzekucyjną jest kontrola poprawności jej dokonania na gruncie przepisów normujących tryb postępowania przy zastosowaniu konkretnego środka egzekucyjnego. Dlatego też w pełni należy podzielić stanowisko Samorządowego Kolegium Odwoławczego, że przedmiotem rozpoznania w niniejszym postępowaniu mogła być wyłącznie kwestia zasadności umorzenia postępowania w sprawie skargi na czynność egzekucyjną organu egzekucyjnego.
Z tych względów uznając, że argumentacja Skarżącego nie podważyła prawidłowości dokonanego rozstrzygnięcia, a Sąd nie dopatrzył się też innych naruszeń przepisów prawa materialnego, ani też przepisów postępowania, należało skargę oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2024 r. poz. 935).