Pełny tekst orzeczenia

I SA/Kr 153/26

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

I SA/Kr 153/26 - Postanowienie WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2026-10-05
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-03-02
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Paweł Dąbek /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6117 Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich, ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne
Inne
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 220 par. 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Dąbek po rozpoznaniu dniu 5 października 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.M. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 30 grudnia 2025 r. nr 1201-IEW-3.4261.68.2025.3 w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku w sprawie rozłożenia na raty zaległości z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów ewidencjonowanych postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
P.M. (dalej: Skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z 30 grudnia 2025 r. nr 1201-IEW-3.4261.68.2025.3 w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku w sprawie rozłożenia na raty zaległości z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów ewidencjonowanych.
Zarządzeniem z 4 maja 2026 r. Referendarz Sądowy pozostawił wniosek Skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Zarządzenie to zostało utrzymane w mocy postanowieniem Sądu z 23 lipca 2026 r.
Następnie Skarżący zarządzeniem z 10 sierpnia 2026 r., doręczonym 31 sierpnia 2026 r., został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł w terminie tygodniowym, pod rygorem odrzucenia skargi.
Skarżący wymaganego wpisu nie uiścił. W dacie upływu terminu do jego uiszczenia, złożył 7 września 2026 r. (data stempla pocztowego) wniosek "o ponowne pouczenie oraz wydanie formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy (PPF)". W odpowiedzi na to pismo, Skarżący został poinformowany, że Sąd pouczył go już o sposobie i procedurze ubiegania się o prawo pomocy doręczając odpis zarządzenia z 10 sierpnia 2026 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu, jak również przesłany został mu prawidłowy formularz PPF za pismem z 12 marca 2026 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Badanie merytoryczne skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności między innymi pod kątem jej opłacenia. Jak wynika bowiem z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Jednocześnie z § 3 art. 220 p.p.s.a. wynika, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Wobec powyższego konsekwencją nieuiszczenia należnego wpisu, pomimo wezwania, jest odrzucenie skargi. Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie, gdyż Skarżący, pomimo upływu zakreślonego terminu, należnego wpisu od skargi nie uiścił. Termin ten upłynął 7 września 2026 r.
Odpowiadając na wezwanie Skarżący w dniu upływu terminu ustawowego złożył opisany wcześniej wniosek. W ocenie Sądu z jego treści nie wynika, aby Skarżący wnioskował o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia go od kosztów sądowych. Domagał się jedynie pouczenia w tej kwestii oraz przesłania mu odpowiedniego formularza, który mógłby zostać wykorzystany do złożenia odpowiedniego wniosku. Uznać zatem należy, że Skarżący w istocie jedynie poinformował, że zamierza stosowny wniosek złożyć w przyszłości, co nie jest równoznaczne z jego złożeniem.
Dlatego też Sąd, działając na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., skargę odrzucił.