I SA/Kr 1098/21 - Wyrok WSA w Krakowie Data orzeczenia 2023-01-26 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2021-08-16 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie Sędziowie Bogusław Wolas /przewodniczący sprawozdawca/ Piotr Głowacki Wiesław Kuśnierz Symbol z opisem 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych Hasła tematyczne Inne Skarżony organ Dyrektor Izby Skarbowej Treść wyniku oddalono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2023 poz 259 art. 151 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Dz.U. 2021 poz 735 art. 134 Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn. Dz.U. 2022 poz 479 art. 17, art. 57 par. 1a Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - t.j. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wolas (spr.), Sędziowie: WSA Piotr Głowacki, WSA Wiesław Kuśnierz, po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi B.K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 17 czerwca 2021 r., nr 1201-IEE.711.1.78.2021.2.LJM w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia skargę oddala Uzasadnienie Naczelnik Urzędu Skarbowego Kraków-Prądnik (NUS) działający jako organ egzekucyjny prowadzi postępowanie egzekucyjne do majątku zobowiązanej B.K. (skarżąca, zobowiązana) z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za lata 2010-2011. Organ egzekucyjny postanowieniem z 12 lutego 2020 r. zawiesił postępowanie egzekucyjne ze względu na rozłożenie na raty należności dochodzonych na ww. podstawie. Następnie, Naczelnik Urzędu Skarbowego Kraków-Prądnik działający jako wierzyciel wniósł o podjęcie zawieszonego postępowania egzekucyjnego z uwagi na niedotrzymanie terminu płatności należności wynikających z decyzji ratalnej. Organ egzekucyjny postanowieniem z 15 kwietnia 2021 r. podjął na wniosek wierzyciela zawieszone postępowanie egzekucyjne. Zaznaczył, że dochodzone zaległości podatkowe mogą być egzekwowane wyłącznie z przedmiotu hipoteki (księga wieczysta [...]). Pouczył, że na niniejsze postanowienie nie przysługuje zażalenie. W zażaleniu skarżąca zarzuciła, że postępowanie jest niezasadne, ponieważ wierzytelności są przedawnione. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Krakowie (DIAS), po rozpatrzeniu zażalenia wydał 17 czerwca 2021 r. postanowienie nr 1201-IEE.711.1.78.2021.2.LJM stwierdzające niedopuszczalność zażalenia na postanowienie organu I instancji na podstawie art. 134 k.p.a. W uzasadnieniu tego orzeczenia DIAS wyjaśnił, że zgodnie z art. 17 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t. j. Dz. U. z 2020r., poz. 1427, "u.p.e.a."), o ile przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej, rozstrzygnięcie i zajmowane przez organ egzekucyjny lub wierzyciela stanowisko w sprawach dotyczących postępowania egzekucyjnego następuje w formie postanowienia. Na postanowienie służy zażalenie, jeżeli u.p.e.a. lub k.p.a. tak stanowi. Zgodnie z art. 57 § 1a u.p.e.a., w przypadku zawieszenia postępowania egzekucyjnego w związku z rozłożeniem na raty spłat należności pieniężnej, organ egzekucyjny podejmuje zawieszone postępowanie w zakresie wskazanym przez wierzyciela. Natomiast art. 57 § 1 u.p.e.a., odnoszący się do podjęcia zawieszonego postępowania egzekucyjnego, nie przewiduje środka zaskarżenia w tym zakresie. W powyższym przepisie mowa jest jedynie o zawiadomieniu o tym fakcie zobowiązanego. Na postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania egzekucyjnego nie służy prawo wniesienia zażalenia, bowiem u.p.e.a. przewiduje zaskarżalność tylko postanowienia organu egzekucyjnego o zawieszeniu postępowania lub odmowie zawieszenia tego postępowania - art. 56 § 4 u.p.e.a. DIAS zaznaczył, że przepis art. 134 k.p.a. obliguje organ drugiej instancji do badania, w pierwszej kolejności, dopuszczalności zażalenia. Niedopuszczalność zażalenia z przyczyn przedmiotowych obejmuje przypadki braku przedmiotu zaskarżenia oraz przypadki wyłączenia przez przepisy prawne możliwości zaskarżenia decyzji (postanowienia) w toku instancji, a taki właśnie stan faktyczny i prawny jest w omawianej sprawie. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zarzucono naruszenie: art. 7 w zw. z art. 8, art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a. poprzez brak wystarczającego wyjaśnienia okoliczności sprawy w tym brak wyjaśnienia zgodności wniosku z aktualnym stanem faktycznym oraz art. 67a 1 pkt 2 w zw. z art. 22 oraz 121 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2020r. poz. 1325 ze zm., zwanej dalej o.p.). Skarżąca podniosła, że organ dochodzi od niej przedawnionych wierzytelności nadal nie rozpoznano jej wniosku o umorzenie postępowania egzekucyjnego. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, w pełni podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga okazała się nieuzasadniona. Niniejsza sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2023 r., poz. 259, dalej "p.p.s.a."), zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie było postanowienie DIAS z 17 czerwca 2021 r., którym organ stwierdził niedopuszczalność odwołania skarżącej od postanowienia organu z 15 kwietnia 2021 r. o podjęciu zawieszonego postępowania egzekucyjnego, na podstawie art. 134 k.p.a. Zgodnie z powołanym przepisem organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Niedopuszczalność zażalenia może wynikać z przyczyn o charakterze przedmiotowym i podmiotowym. Niedopuszczalność zażalenia z przyczyn przedmiotowych obejmuje przypadki braku przedmiotu zaskarżenia oraz przypadki wyłączenia przez przepisy prawne możliwości zaskarżenia decyzji (postanowienia) w toku instancji. W badanej sprawie występuje sytuacja niedopuszczalność odwołania z powodu wyłączenia przez przepisy prawne możliwości zaskarżenia postanowienia o podjęciu zawieszonego postępowania, na co DIAS prawidłowo wskazał w zaskarżonym postanowieniu. Zgodnie z art. 17 § 1 u.p.e.a., o ile przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej, rozstrzygnięcie i zajmowane przez organ egzekucyjny lub wierzyciela stanowisko w sprawach dotyczących postępowania egzekucyjnego następuje w formie postanowienia. Na postanowienie to służy zażalenie, jeżeli przepisy – tu u.p.e.a. - tak stanowią. Stosownie do art. 57 § 1a u.p.e.a., w przypadku zawieszenia postępowania egzekucyjnego w związku z rozłożeniem na raty spłat należności pieniężnej, organ egzekucyjny podejmuje zawieszone postępowanie w zakresie wskazanym przez wierzyciela. Natomiast art. 57 § 1 u.p.e.a., odnoszący się do podjęcia zawieszonego postępowania egzekucyjnego, nie przewiduje środka zaskarżenia w tym zakresie. W powyższym przepisie mowa jest jedynie o zawiadomieniu o tym fakcie zobowiązanego. Analiza powyższych przepisów prowadzi do wniosku, że zażalenie przysługuje tylko na orzeczenia tamujące bieg postępowania, jak zawieszenie postepowania i odmowa jego podjęcia. Ustawodawca nie przewidział w relewantnych przepisach możliwości zaskarżenia postanowienia o podjęciu zawieszonego postępowania egzekucyjnego, co oznacza że ono nie przysługuje. Stanowisko to nie budzi również żadnych wątpliwości w orzecznictwie oraz doktrynie (zob. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12.02.2014 r., sygn. akt II FSK 613/12, wyrok NSA z 6.04.2017 r., II GSK 5131/16, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na internetowej stronie pod adresem: www.nsa.gov.pl). Wobec powyższego, zaskarżone postanowienie jest poprawne pod względem merytorycznym i formalnym, zawiera uzasadnienie faktyczne i prawne. Organ odwoławczy wyjaśnił swoje stanowisko i jest ono zgodnie z przepisami prawa. Nie można zatem mówić o naruszeniu ww. przepisów. W szczególności nie stanowi o tym okoliczność, że skarżąca nie podziela argumentacji organu odwoławczego. Odpowiadając na zarzut skargi dotyczący naruszenia art. 67a 1 pkt 2 w zw. z art. 22 oraz 121 § 1 o.p., wyjaśnienia wymaga, że w postępowaniu egzekucyjnym w administracji stosuje się przepisy u.p.e.a. oraz odpowiednio przepisy k.p.a. Nie znajdują tu więc zastosowania przepisy o.p., co czyni ten zarzut nietrafionym. Odnosząc się końcowo do zarzutu nierozpatrzenia przez organ wniosku skarżącej o umorzenie postępowania egzekucyjnego, wyjaśnić należy, że dopiero podjęcie zawieszonego postępowania egzekucyjnego otwiera drogę do jego rozpatrzenia. Stan zawieszenia postepowania powoduje, że organ administracji może podejmować wyłącznie czynności niezbędne, nie może zatem prowadzić postępowania w celu merytorycznego rozpoznania wniosków strony. Podkreślenia również wymaga, że obecna sytuacja, tj. podjęcie zawieszonego postępowania egzekucyjnego jest dla skarżącej korzystna, bowiem jej wniosek o umorzenie zostanie rozpoznany, w tym zwłaszcza zarzut przedawnienia dochodzonych wierzytelności. W tym stanie sprawy, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.
Pełny tekst orzeczenia
I SA/KR 1098/21
Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.