I SA/Ka 96/97Wpłaty wspólników do spółki jako pożyczka opłaty skarbowe

Sprawa dotyczyła opłaty skarbowej od wpłat gotówkowych dokonanych przez wspólników spółki cywilnej na rzecz utworzonej przez siebie spółki. Organy podatkowe zakwalifikowały te wpłaty jako umowy pożyczki i na tej podstawie wymierzyły opłatę skarbową. Wspólnicy kwestionowali tę kwalifikację, argumentując, że wpłaty stanowiły rozliczenie zaliczek na poczet zysku lub zaliczek na podatek dochodowy. Izba Skarbowa, po rozpoznaniu odwołań, utrzymała w mocy decyzje organu pierwszej instancji, podtrzymując stanowisko o charakterze pożyczkowym wpłat, powołując się m.in. na wcześniejsze orzecznictwo NSA. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego pełnomocnik wspólników powtórzył argumenty o braku cech umowy pożyczki i niewłaściwym zastosowaniu przepisów ustawy o opłacie skarbowej. NSA oddalił skargę, stwierdzając, że organy podatkowe zasadnie potraktowały czynności jako realizację umów pożyczki. Sąd podkreślił, że wspólnicy nie wykazali, aby wpłaty były zwrotem nadpłaconych zaliczek lub rozliczeniem własnych zobowiązań podatkowych. Zwrócono uwagę, że wpłacone środki były zużywane na bieżące potrzeby spółki, a umowa spółki przewidywała możliwość udzielania nieoprocentowanych pożyczek. Sąd uznał, że brak formalnego określenia terminu zwrotu, oprocentowania czy zabezpieczenia nie czyni umowy pożyczki nieważną, a zgodnie z art. 720 i 723 KC, pożyczkobiorca jest zobowiązany do zwrotu pożyczonej kwoty, a w przypadku braku oznaczenia terminu, jest on zobowiązany do zwrotu w ciągu sześciu tygodni po wypowiedzeniu przez pożyczkodawcę.

Zagadnienia prawne (2)