Pełny tekst orzeczenia I SA/Go 342/24

I SA/Go 342/24 - Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia
2025-02-13
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2024-12-06
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Sędziowie
Alina Rzepecka
Dariusz Skupień
Jacek Niedzielski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6117 Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich, ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne
Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich
Sygn. powiązane
III FSK 783/25 - Wyrok NSA z 2025-12-03
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 2651
art. 97 par. 1, art. 98 par. 1
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Niedzielski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Alina Rzepecka Sędzia WSA Dariusz Skupień Protokolant Sekretarz sądowy Katarzyna Grycuk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 lutego 2025 r. sprawy ze skargi P.O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia solidarnej odpowiedzialności jako spadkobiercy po zmarłym za zaległości z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi wraz z odsetkami za zwłokę oraz kosztami upomnienia oddala skargę w całości.
Uzasadnienie
Skarżący, P. O., wniósł skargę na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] r., nr [...], utrzymująca w mocy decyzje Zarządu Związku Celowego Gmin z [...] r. określającą G. O., E. L., P. O., P. O. jako spadkobiercom po zmarłym w dniu [...] r. Z. O. (solidarnie odpowiedzialnych za zobowiązania spadkowe) z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi wraz z odsetkami za zwłokę, kosztami upomnień opłatę w łącznej kwocie 12.425,60 zł.
Z akt administracyjnych wynikał następujący stan sprawy.
Postanowieniem z dnia [...] r. organ I instancji wszczął z urzędu postępowanie w sprawie określenia odpowiedzialności spadkobierców za znane na dzień otwarcia spadku zobowiązania z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi po zmarłym dnia [...] r. Z. O. Organ ustalił w toku postepowania, że postanowieniem Sądu Rejonowego sygn. akt [...] z dnia [...] r. spadek po zmarłym na podstawie ustawy nabyli: żona G. Z. O., syn P. S. O., syn P. A. O. oraz córka E. A. L. w 1/4 części każdy z nich.
Wezwaniem z dnia [...] sierpnia 2023 r. organ I instancji wezwał spadkobierców do przedłożenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania informacji, czy był dokonany dział spadku po zmarłym, czy został sporządzony wykaz inwentarza, bądź spis inwentarza po zmarłym. W odpowiedzi na wezwanie dnia [...] września 2023 r. spadkobiercy: G. O., P. O., E. L. poinformowali, że "zmarły Z. O. nie zostawił żadnego spadku i nie było sporządzonego wykazu inwentarza". W związku z jednoznacznym oświadczeniem spadkobierców organ zakończył zbieranie materiału dowodowego. Postanowieniem z dnia [...] r. organ I instancji poinformował strony o możliwości zapoznania się z zebranym materiałem dowodowym w sprawie. Z możliwości tej strony postepowania nie skorzystały.
Decyzją z dnia [...] r. organ I instancji określił: G. O., E. L., P. O., P. O., jako spadkobiercom po zmarłym w dniu [...] r. Z. O. (solidarnie odpowiedzialnych za zobowiązania spadkowe), opłatę z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi wraz z odsetkami za zwłokę, kosztami upomnień opłatę w łącznej kwocie 12 425,60 zł.
Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia organ wskazał: art. 97, art. 98, art. 99, art. 100 oraz art. 101 w zw. z art. 207 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2022 poz. 2651 ze zm.) oraz art. 6q ustawy z dnia 13 września 1996 r o utrzymania czystości i porządku w gminach (Dz.U. z 2023 r. poz. 1469, zwaną dalej u.c.p.g.).
Na decyzję organu I instancji P. O. złożył pismo, z którego treści wynika, że stanowi odwołanie. Podniósł, iż ustawa stanowi, że organ I instancji jest uprawniony do odbioru odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości. Jednakże w powołanej ustawie brak regulacji dotyczących obowiązków stron umowy o odbiór odpadów komunalnych, stąd w jego ocenie, do stosunku prawnego łączącego strony zastosowanie mają przepisy kodeksu cywilnego. Wskazał, że zgodnie z art. 750 kodeksu cywilnego do umów o świadczenie usług, które nie są uregulowane innymi przepisami, stosuje się odpowiednio przepisy o zleceniu. Umowa zlecenia uregulowana w art. 734 § 1 kodeksu cywilnego, stanowi, że przyjmujący zlecenie zobowiązuje się do dokonania określonej czynności prawnej dla dającego zlecenie. Zatem stosownie do art. 735 § 1 kodeksu cywilnego jeżeli ani z umowy, ani z okoliczności nie wynika, że przyjmujący zlecenie zobowiązał się wykonać je bez wynagrodzenia, za wykonanie zlecenia należy się wynagrodzenie. Wskazał, iż bezspornym zatem dla niego jest, że umowa była odpłatna. Nadto podniósł zarzut przedawnienia w oparciu o przepisy kodeksu cywilnego.
Zaskarżoną decyzja Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzje organu I instancji. Uzasadniając swoje stanowisko organ odwoławczy wskazał m.in., że na podstawie art. 6m ust. 1 u.c.p.g., właściciel nieruchomości jest obowiązany złożyć do wójta, burmistrza lub prezydenta miasta deklarację o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w terminie 14 dni od dnia zamieszkania w danej nieruchomości pierwszego mieszkańca lub powstania w danej nieruchomości odpadów komunalnych. Deklaracja charakter bezterminowy, wykazuje się w niej miesięczną wysokość opłaty, która obowiązuje aż do zaistnienia okoliczności wpływających na jej wysokość, z czym powinno się wiązać złożenie nowej deklaracji. Powstanie obowiązku z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi z nieruchomości zostało przez ustawodawcę zróżnicowane w zależności od tego, czy w danej nieruchomości zamieszkuje co najmniej jeden mieszkaniec (art. 6i u.c.p.g.). Obowiązek powstaje w każdym miesiącu, w którym ten mieszkaniec w danej nieruchomości zamieszkuje.
Dalej organ wskazał, że stosownie do art. 6q u.c.p.g.w sprawach dotyczących opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi stosuje się przepisy Ordynacji podatkowej, z tym że uprawnienia organów podatkowych przysługują wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta, a w przypadku przejęcia przez związek międzygminny zadań gminy, o których mowa w art. 3 ust. 2, w zakresie gospodarowania odpadami komunalnymi, w zakresie opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi, które stanowią dochód związku międzygminnego - zarządowi związku międzygminnego. Zgodnie z art. 97 Ordynacji podatkowej spadkobiercy podatnika przejmują przewidziane w przepisach prawa podatkowego majątkowe prawa i obowiązki spadkodawcy. Zgodnie natomiast z jej art. 98, do odpowiedzialności spadkobierców za zobowiązania podatkowe spadkodawcy stosuje się przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2023 r. poz. 1933 ze zm. dalej jako k.c.) o przyjęciu i odrzuceniu spadku oraz o odpowiedzialności za długi spadkowe, co ma miejsce w przedmiotowej sytuacji.
Organ odwoławczy przypomniał, że postępowanie dotyczyło zobowiązania podatkowego po zmarłym Z. O. Zgodnie z art. 1031 § 2 k.c. w razie przyjęcia spadku z dobrodziejstwem inwentarza spadkobierca ponoszą odpowiedzialność za długi spadkowe tylko do wartości ustalonego w wykazie inwentarza albo spisie inwentarza stanu czynnego spadku. Powyższe ograniczenie odpowiedzialności odpada, jeżeli spadkobierca podstępnie pominął w wykazie inwentarza lub podstępnie, nie podał do spisu inwentarza przedmiotów należących do spadku lub przedmiotów zapisów windykacyjnych albo podstępnie uwzględnił w wykazie inwentarza lub podstępnie podał do spisu inwentarza nieistniejące długi.
Podkreślił, że rozpoznawanej sprawie spadkobiercy oświadczyli, iż po zmarłym Z. O. nie został przeprowadzony dział spadku, nie został również sporządzony spis inwentarza lub wykaz inwentarza. W związku z powyższym to spadkobiercy w tym przypadku: G. O., E. L., P. O., P. O., którzy wykazali, iż w sprawie nie został sporządzony spis inwentarza, lub wykaz inwentarza, ponoszą tego prawne konsekwencje. Stwierdził, że nie mając możliwości ustalenia czynnej wartości spadku, a tym samym granic odpowiedzialności spadkobierców, uznał o odpowiedzialności spadkobierców za dług tak jak w przypadku dziedziczenia wprost.
Wskazał, że w przypadku dziedziczenia prostego, zgodnie z art. 1012 § 1 k.c., spadkobiercy odpowiadają za długi spadkodawcy bez ograniczeń, czyli całym swoim majątkiem do pełnej wartości spadku. Zgodnie z art. 1034 § 1 k.c. do chwili działu spadku spadkobiercy ponoszą solidarną odpowiedzialność za długi spadkowe. Jeżeli jeden ze spadkobierców spełnił świadczenie, może on żądać zwrotu od pozostałych spadkobierców w częściach, które odpowiadają wielkości ich udziałów. Solidarna odpowiedzialność dłużników oznacza, że wierzyciel (Zarząd Związku Celowego Gmin) może żądać całości lub części świadczenia od wszystkich dłużników łącznie, a zaspokojenie wierzyciela przez któregokolwiek z dłużników zwalnia pozostałych. Zgodnie z art. 366 § 1 i § 2 k.c. aż do zupełnego zaspokojenia wierzyciela wszyscy dłużnicy solidarni pozostają zobowiązani.
Dalej organ przypomniał zasady przyjęcia i odrzucenia spadku oraz zasady odpowiedzialności za długi spadkowe.
Organ odwoławczy przypomniał, że zgodnie z ustaleniami organu I instancji zmarły na chwilę śmierci pozostawił zaległość z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi na łączną kwotę 12.425,60 (9.681,00 zł należność główna, 2.617,00 zł odsetki naliczone do dnia otwarcia spadku oraz 127,60 zł koszty upomnień), które stanowią dług spadkowy. Podkreślił, że do dnia wydania decyzji nie został przedłożony przez spadkobierców żaden dowód na fakt, przeprowadzenia działu spadku, czy sporządzenia spisu inwentarza lub wykazu inwentarza co bezspornie mogło by uwolnić spadkobierców od pełnej odpowiedzialności za długi spadkowe.
W ocenie organu z treści przepisów normujących postępowanie dowodowe nie można wyprowadzić konkluzji, że organy administracji zobowiązane są do poszukiwania środków dowodowych służących poparciu twierdzeń strony w sytuacji, gdy ona środków takich nie przedstawia. Spadkobiercy zgodnie oświadczyli, że po zmarłym nie został przeprowadzony dział spadku, nie został również sporządzony spis inwentarza lub wykaz inwentarza w związku z czym organ nie wie, czy po zmarłym nie pozostał jakiś majątek (w postaci np. oszczędności bankowych, nieruchomości) za pomocą którego można by było pokryć długi spadkowe. Natomiast, jeżeli zmarły nie pozostawił majątku a np. tylko długi, tospis inwentarza lub wykaz inwentarza jednoznacznie wskazywał by na ten fakt, dając możliwość zwolnienia z długów spadkobierców (przy przyjęciu spadku z dobrodziejstwem inwentarza) - również wobec ewentualnych innych wierzycieli.
W zakresie przedawnienia organ stwierdził, że w sprawie mają zastosowanie przepisy Ordynacji podatkowej. Stosownie do treści jej art. 70 § 1 zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. W myśl art. 70 § 4 ustawy, bieg terminu przedawnienia zostaje przerwany wskutek zastosowania środka egzekucyjnego, o którym podatnik został zawiadomiony. Po przerwaniu biegu terminu przedawnienia biegnie on na nowo od dnia następującego po dniu, w którym zastosowano środek egzekucyjny. Organ podkreślił , że w rozpoznawanej sprawie wobec zaległości za okres od lipca 2013 r. do marca 2018 r. nastąpiło przerwanie biegu terminu przedawnienia w dniu 21 sierpnia 2018 r. w świetle pisma Naczelnika Urzędu Skarbowego. Zgodnie natomiast z treścią art. 99 ustawy Ordynacji podatkowej bieg terminów przewidzianych w art. 70, art. 71, art. 77 § 1 oraz art. 80 § 1 nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu od dnia śmierci spadkodawcy do dnia uprawomocnienia się postanowienia sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub zarejestrowania aktu poświadczenia dziedziczenia, nie dłużej jednak niż do dnia, w którym upłynęły 2 lata od śmierci spadkodawcy. W niniejszej sprawie śmierć spadkodawcy nastąpiła w dniu [...] r., natomiast postanowienie Sądu Rejonowego sygn. akt [...] o nabyciu spadku uprawomocniło się w dniu [...] r. Oznacza to, iż okres zawieszenia biegu terminu przedawnienia, zgodnie z art. 99 ustawy Ordynacji podatkowej, trwał 1 rok 5 miesięcy i 13 dni, a co za tym idzie żaden z okresów nie uległ przedawnieniu.
W wywiedzionej do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego skardze skarżący zarzucił zaskarżonej decyzjinaruszenie przepisów art. 97 § 1 i 98 § 1 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 637 § 1 k.p.c., poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji pomimo zaniechania ustalenia stanu oraz wartości spadku po Z. O. oraz poprzez zaniechanie podjęcia działań prowadzących do sporządzenia spisu inwentarza po zmarłym Z. O., konsekwencją czego, było określenie spadkobiercom dłużnika odpowiedzialności za długi zobowiązanego Z. O. w kwocie 12.425,60 zł., pomimo braku ustalenia, czy kwota 12.425, 60 zł. jest kwotą, co najmniej równą stanowi czynnemu spadku.
Wskazując na powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy SKO do ponownego rozpoznania.
W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie jest zasadna.
Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2024 r. poz. 1267), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, która to kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, na dzień wydania zaskarżonej decyzji, czy postanowienia jeżeli ustawy szczególne nie stanowią inaczej.
Z kolei zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej "P.p.s.a."), rozstrzygnięcie organu podlega uchyleniu w razie stwierdzenia przez sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia przepisów dającego podstawę do wznowienia postępowania lub innego naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy, jak też w razie stwierdzenia okoliczności uzasadniających stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji (pkt 2). Podkreślić przy tym należy, że stosownie do art. 134P.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (z zastrzeżeniem niemającym tu zastosowania).
Dokonana w powyższy sposób kontrola wykazała, że zaskarżonadecyzja odpowiada prawu.
Przypomnieć na wstępie wypada, że stosownie do art. 6q ust. 1u.c.p.g. w sprawach dotyczących opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi stosuje się przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, z tym że uprawnienia organów podatkowych przysługują wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta, a w przypadku przejęcia przez związek międzygminny zadań gminy, o których mowa w art. 3 ust. 2, w zakresie gospodarowania odpadami komunalnymi, w zakresie opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi, które stanowią dochód związku międzygminnego - zarządowi związku międzygminnego.
Zgodnie natomiast z art. 97 § 1 Ordynacji podatkowej spadkobiercy podatnika, z zastrzeżeniem § 1a, 2 i 2a (zatem przypadków, które na mają zastosowania w sprawie), przejmują przewidziane w przepisach prawa podatkowego majątkowe prawa i obowiązki spadkodawcy.
Organy podatkowe w prawidłowy sposób, zgodny z art. 120, art. 121, art. 122, art. 123, art. 180 oraz art. 191 Ordynacji podatkowej, przeprowadziły postepowanie i dokonały prawidłowych ustaleń w zakresie stanu faktycznego sprawy. U ustaleń tych wyprowadziły spójne i logiczne wnioski, czemu dały wyraz, stosownie do art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej w treści uzasadnienia decyzji.
Podkreślić należy, że ustaleń organów w jednoznaczny sposób wynikało, że postanowieniem Sądu Rejonowego sygn. akt [...] z dnia [...] r. spadek po zmarłym, na podstawie ustawy nabyli: żona G. Z. O., syn P. S. O., syn P. A. O. oraz córka E. A. L. w 1/4 części każdy z nich. Organ I instancji wezwał spadkobierców do przedłożenia informacji, czy był dokonany dział spadku po zmarłym, czy został sporządzony wykaz inwentarza, bądź spis inwentarza po zmarłym. Spadkobiercy: G. O., P. O., E. L. poinformowali, że "zmarły Z. O. nie zostawił żadnego spadku i nie było sporządzonego wykazu inwentarza". W związku z jednoznacznym oświadczeniem spadkobierców organ zakończył zbieranie materiału dowodowego. Postanowieniem z dnia [...] r. organ poinformował strony o możliwości zapoznania się z zebranym materiałem dowodowym w sprawie. Z możliwości tej strony postepowania nie skorzystały. Następnie decyzją z [...] października 2023 r. organ I instancji określił: G. O., E. L., P. O., P. O., jako spadkobiercom po zmarłym w dniu [...] r. Z. O. (solidarnie odpowiedzialnych za zobowiązania spadkowe), opłatę z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi wraz z odsetkami za zwłokę, kosztami upomnień opłatę w łącznej kwocie 12 425,60 zł.
Jak już to Sąd wskazał, stosownie do art. 97 Ordynacji podatkowej spadkobiercy podatnika, z zastrzeżeniem § 1a, 2 i 2a, przejmują przewidziane w przepisach prawa podatkowego majątkowe prawa i obowiązki spadkodawcy.
Z art. 98, Ordynacji podatkowej wynika zaś, że do odpowiedzialności spadkobierców za zobowiązania podatkowe spadkodawcy stosuje się przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2023 r. poz. 1933 ze zm. dalej jako k.c.) o przyjęciu i odrzuceniu spadku oraz o odpowiedzialności za długi spadkowe, co ma miejsce w przedmiotowej sytuacji.
Przeprowadzone przez organy postepowanie dotyczyło określenia odpowiedzialności spadkobierców za, znane w chwili śmierci spadkodawcy, jego zaległość z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi na łączną kwotę 12.425,60 (9.681,00 zł należność główna, 2.617,00 zł odsetki naliczone do dnia otwarcia spadku oraz 127,60 zł koszty upomnień), które stanowiły dług spadkowy.
Ustalenia organów w tym zakresie są bezsporne.
Prawidłowo ustaliły również organy, że do dnia wydania decyzji, nie został przez spadkobierców przeprowadzony działu spadku, nie został również sporządzenia spisu inwentarza lub wykazu inwentarza, co mogło by ewentualnie uwolnić spadkobierców lub ograniczyćich od pełnej odpowiedzialności za długi spadkowe.
Zasadnie odwołał się organ do treści art. 1031 k.c. wskazując, że w razie przyjęcia spadku z dobrodziejstwem inwentarza spadkobiercy ponoszą odpowiedzialność za długi spadkowe tylko do wartości ustalonego w wykazie inwentarza albo spisie inwentarza stanu czynnego spadku. Ograniczenie odpowiedzialności odpada, jeżeli spadkobierca podstępnie pominął w wykazie inwentarza lub podstępnie, nie podał do spisu inwentarza przedmiotów należących do spadku lub przedmiotów zapisów windykacyjnych albo podstępnie uwzględnił w wykazie inwentarza lub podstępnie podał do spisu inwentarza nieistniejące długi.
Tym samym, to wskazani spadkobiercy, w tym skarżący, ponoszą odpowiedzialność za wskazane długi spadkowe spadkodawcy.
Uzasadniało to przyjęcie przez organy, że stosownie do art. 1012 § 1 k.c. spadkobiercy przyjęli spadek bez ograniczenia odpowiedzialności za długi (przyjęcie proste).
Stosownie natomiast do art. 1030 k.c. do chwili przyjęcia spadku spadkobierca ponosi odpowiedzialność za długi tylko ze spadku. Natomiast od chwili przyjęcia spadku ponosi odpowiedzialność za długi z całego swojego majątku.
Nadto stosownie do art. 1031 k.c. § 1w razieprostego przyjęcia spadkuspadkobierca ponosi odpowiedzialność za długi spadkowe bez ograniczenia.
Zgodnie z art. 1034 § 1 k.c. do chwili działu spadku spadkobiercy ponoszą solidarną odpowiedzialność za długi spadkowe. Jeżeli jeden ze spadkobierców spełnił świadczenie, może on żądać zwrotu od pozostałych spadkobierców w częściach, które odpowiadają wielkości ich udziałów. Od chwili działu spadku spadkobiercy ponoszą odpowiedzialność za długi spadkowe w stosunku do wielkości udziałów (art. 1034 § 2).
Solidarna odpowiedzialność oznacza w tym wypadku, że jeżeli jeden ze spadkobierców spełnił świadczenie, może on żądać zwrotu od pozostałych spadkobierców w częściach, które odpowiadają wielkości ich udziałów. Wierzyciel zaś może żądać całości lub części świadczenia od wszystkich dłużników łącznie, a zaspokojenie wierzyciela przez któregokolwiek z dłużników zwalnia pozostałych.
Końcowo wskazać należy, że stosownie do art. 306 f §1 Ordynacji podatkowej, organ podatkowy na wniosek osoby, która uprawdopodobni, że może być spadkobiercą, wydaje zaświadczenie o wysokości znanych temu organowi zobowiązań spadkowych wymienionych w art. 98 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej.O wydanie takiego zaświadczenia następca prawny (potencjalny spadkobierca) może ubiegać się po otwarciu spadku, a więc po śmierci spadkodawcy, a przed złożeniem oświadczenia o przyjęciu lub odrzuceniu spadku (art. 1012 k.c.). Ma to zatem umożliwić spadkobiercy podjęcie całkowicie świadomej (opartej o pełnej wiedzy o zobowiązaniach spadkodawcy) decyzji o przyjęciu lub odrzuceniu spadku.
Z tych też powodów Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. oddalił skargę.