Pełny tekst orzeczenia

I SA/Go 312/24

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

I SA/Go 312/24 - Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia
2025-12-29
Data wpływu
2024-11-15
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Sędziowie
Anna Juszczyk - Wiśniewska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Przywrócenie terminu
Sygn. powiązane
I FZ 172/25 - Postanowienie NSA z 2025-09-17
Skarżony organ
Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego
Treść wyniku
Odrzucono wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 88
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Juszczyk-Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 29grudnia 2025 r.na posiedzeniu niejawnym wniosku R.B. o przywrócenie terminu do wniesienia wpisu od skargi w sprawie ze skargi R.B. na decyzje Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od stycznia do kwietnia oraz od sierpnia do listopada 2015 roku postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi.
Uzasadnienie
R,B. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnegow Gorzowie Wlkp. na decyzję Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego wskazaną w sentencji niniejszego postanowienia. W skardze zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie.
Prawomocnym postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2025 r., sygn. akt I SPP/Go 14/25, referendarz sądowy zwolnił skarżącego od wpisu od skargi w części przekraczającej 2000 zł, w pozostałym zakresie wniosek oddalił.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z 28 maja 2025 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 2000 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłkę zawierającą odpis zarządzenia skarżący odebrał w dniu 9 czerwca 2025 r. W dniu 15 lipca 2025 r. został uiszczony wpis sądowy od skargi w kwocie 2000 zł.
Z uwagi na to, że wpis został uiszczony po terminie WSA w Gorzowie Wlkp. odrzucił skargę postanowieniem z dnia 5 sierpnia 2025 r.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 17 września 2025 r., sygn. akt I FZ 172/25 oddalił zażalenie skarżącego.
Pismem z dnia 3 grudnia 2025 r. (pismo nadano w urzędzie pocztowym w dniu 5 grudnia 2025 r.). Skarżący zwrócił się o przywrócenie terminu ze skargi na decyzję z dnia [...] września 2024 r. "Prośbę swą motywuje tym, iż z uwagi na powstanie uchybienia terminu, brakiem znajomości prawa i mimo uiszczenia w całości opłaty po terminie wnosi o możliwość przywrócenia terminu".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 z zm., dalej: P.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.
Stosowanie zaś do art. 87 § 1 P.p.s.a. pismo zwnioskiemoprzywrócenieterminuwnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.
Z kolei jak stanowi art. 87 § 2 P.p.s.a. w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 P.p.s.a.).
Z powyższego wynika, że warunkami skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu są zgodnie z art. 87 P.p.s.a. złożeniewnioskuoprzywrócenieterminuw ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu oraz równoczesne ze złożeniemwnioskuoprzywrócenieterminu dokonanie czynności uchybionej. Wszystkie te przesłanki muszą być spełnione łącznie.
Jednakże w sytuacji gdywniosekoprzywrócenieterminu jestspóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny, sąd odrzuca taki wniosek na posiedzeniu niejawnym (art. 88 P.p.s.a.).
Podkreślić również należy, że niedopuszczalne jest merytoryczne rozpoznaniewnioskuoprzywrócenieterminu, jeżeli sąd pozostaje w przekonaniu o złożeniu tego wniosku po terminie zakreślonym w art. 87 § 1 P.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 28 lutego 2005 r. sygn. II FZ 1/05).
Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanego wniosku Sąd stwierdza, że wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do uzupełnienia brakufiskalnego skargi datowany na dzień 3 grudnia 2025 r., a wniesiony do Sądu w dniu 5 grudnia 2025 r. (stempel pocztowy k. 71 akt sądowych), jestspóźniony.
W ocenie Sądu przyczyna uchybienia terminu do złożenia ww. wniosku ustała w dacie doręczenia skarżącemu postanowienia tut. Sądu z 5sierpnia 2025 r. o odrzuceniu jego skargi, tj. w dniu 25sierpnia 2025 r., w którym uzyskał informację o uchybieniu terminu do uzupełniania braków fiskalnych skargi.W związku z tym należało uznać, że termin do złożeniawnioskuoprzywrócenieterminudowniesienia skargi upływał w dniu 1 września 2025 r. Natomiastwniosekoprzywrócenieterminuzostał złożony 5 grudnia 2025 r. Oznacza to, żewniosekoprzywrócenieterminuzostał złożony po upływie ustawowego (siedmiodniowego) terminu.
Nawet jednak przyjmując, na korzyść skarżącego, że za moment ustania przyczyny uchybienia terminu należałoby uznać późniejszą datę doręczenia postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 września 2025 r., sygn. akt I FZ 172/25, o oddaleniu zażalenia, tj. dzień 26 listopada 2025 r., z którym to dniem skarżący mógł powziąć wiadomość o uchybieniu terminu do uzupełnienia braków fiskalnych skargi, to również w takim ujęciu wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony z uchybieniem terminu określonego w art. 87 § 1 P.p.s.a.
Z tego powodu Sąd zobligowany był do odrzucenia tego wniosku, bez oceny czy działanie skarżącego w niedochowaniu terminu do wniesienia skargi było zawinione, czy też nie.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 88 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia