I SA/Go 182/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej dotyczącą podatku akcyzowego od samochodu osobowego, uznając, że organy nie wykazały w sposób przekonujący, czy dominującą funkcją pojazdu był przewóz osób, a dowody nie pozwoliły na jednoznaczne ustalenie jego zasadniczego przeznaczenia.
Sprawa dotyczyła opodatkowania podatkiem akcyzowym wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego. Skarżący kwestionował klasyfikację pojazdu jako samochodu osobowego (CN 8703) zamiast ciężarowego (CN 8704). Organy podatkowe uznały pojazd za osobowy, opierając się m.in. na jego wyposażeniu i liczbie miejsc. Sąd uchylił decyzję, stwierdzając, że organy nie udowodniły w sposób przekonujący dominującej funkcji przewozu osób, a zgromadzone dowody, w tym zdjęcia, były niewystarczające do oceny "ogólnego wyglądu" i cech projektowych pojazdu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim uchylił decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej dotyczącą określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego. Spór koncentrował się na klasyfikacji celnej pojazdu – czy był to samochód osobowy (CN 8703), przeznaczony zasadniczo do przewozu osób, czy też samochód ciężarowy (CN 8704), przeznaczony do transportu towarów. Organy podatkowe uznały pojazd za osobowy, opierając się na jego wyposażeniu, liczbie miejsc siedzących oraz cechach wnętrza. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów, w tym brak przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego i dowolną ocenę materiału dowodowego. Sąd, odwołując się do orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości UE, podkreślił, że decydujące kryterium klasyfikacji taryfowej stanowią obiektywne cechy i właściwości towaru, a także jego zasadnicze przeznaczenie, oceniane na podstawie "ogólnego wyglądu" i "ogółu" cech pojazdu. Sąd uznał, że organy nie zgromadziły wystarczających dowodów, w szczególności zdjęć, które pozwoliłyby na jednoznaczną ocenę zasadniczego przeznaczenia pojazdu, zwłaszcza w kontekście jego części towarowej. Brak analizy cech technicznych pod kątem przydatności do przewozu towarów oraz niewystarczająca dokumentacja zdjęciowa uniemożliwiły prawidłowe ustalenie tej kwestii. Sąd zaznaczył, że zapisy w dowodzie rejestracyjnym czy informacja producenta nie przesądzają o klasyfikacji celnej, a istotne są cechy konstrukcyjne i projektowe. W związku z tym, Sąd uchylił zaskarżoną decyzję, nakazując organowi ponowne rozpatrzenie sprawy z uwzględnieniem wskazówek sądu.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Sąd uznał, że organy podatkowe nie wykazały w sposób przekonujący, że dominującą funkcją pojazdu był przewóz osób, a zgromadzone dowody, w tym zdjęcia, były niewystarczające do jednoznacznego ustalenia jego zasadniczego przeznaczenia zgodnie z kryteriami "ogólnego wyglądu" i "ogółu" cech pojazdu.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że organy nie zgromadziły wystarczających dowodów (np. zdjęć przedstawiających przestrzeń ładunkową i ogólny widok pojazdu z boku) pozwalających na ocenę "ogólnego wyglądu" i cech projektowych pojazdu, które decydują o jego zasadniczym przeznaczeniu. Brak analizy cech technicznych części towarowej oraz niewystarczająca dokumentacja zdjęciowa uniemożliwiły prawidłowe ustalenie, czy pojazd był zasadniczo przeznaczony do przewozu osób.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (11)
Główne
p.p.s.a. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.p.a. art. 3 § ust. 1
Ustawa z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym
Do celów poboru akcyzy stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN).
u.p.a. art. 100 § ust. 4
Ustawa z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym
Definicja "samochodu osobowego" odwołuje się do pozycji CN 8703, przeznaczonego zasadniczo do przewozu osób.
o.p. art. 191
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
Zasada swobodnej oceny dowodów, która nie może być dowolna.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 200
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 205
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 września 2018 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 2 § ust. 1 pkt 1 lit. d
o.p. art. 122
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
o.p. art. 187 § § 1
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
o.p. art. 188
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
o.p. art. 121 § § 1
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organy nie wykazały w sposób przekonujący, że dominującą funkcją pojazdu był przewóz osób. Dowody (zdjęcia) były niewystarczające do oceny "ogólnego wyglądu" i cech projektowych pojazdu. Brak analizy cech technicznych części towarowej pojazdu. Naruszenie art. 191 o.p. poprzez dowolną ocenę materiału dowodowego i brak należytego ustalenia zasadniczego przeznaczenia pojazdu.
Odrzucone argumenty
Klasyfikacja pojazdu jako ciężarowego (CN 8704) zamiast osobowego (CN 8703). Argumenty organów oparte na wyposażeniu pojazdu w miejsca siedzące i elementy typowe dla samochodów osobowych, bez uwzględnienia funkcji transportowej.
Godne uwagi sformułowania
decydujące kryterium dla klasyfikacji taryfowej towarów należy poszukiwać zasadniczo w ich obiektywnych cechach i właściwościach przeznaczenie towaru może stanowić obiektywne kryterium klasyfikacji, jeżeli jest ono właściwe temu towaru, co należy ocenić według obiektywnych cech i właściwości tego towaru ogólny wygląd i ogół cech tych pojazdów nadający im ich zasadnicze przeznaczenie organy nie dowiodły przekonująco, że dominującą funkcją samochodu był przewóz osób fotografie te nie pozwalały na poczynienie na ich podstawie ustaleń dotyczących prawnie istotnej okoliczności faktycznej jakim było zasadnicze przeznaczenie pojazdu
Skład orzekający
Jacek Niedzielski
przewodniczący
Zbigniew Kruszewski
sprawozdawca
Dariusz Skupień
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ustalanie zasadniczego przeznaczenia pojazdu dla celów klasyfikacji celnej i opodatkowania podatkiem akcyzowym, znaczenie dowodów w postępowaniu podatkowym, ocena \"ogólnego wyglądu\" i cech projektowych pojazdu."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji samochodu o cechach mieszanych (osobowo-towarowych) i sposobu oceny dowodów przez organy podatkowe.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu klasyfikacji samochodów używanych, często modyfikowanych, na potrzeby podatku akcyzowego. Pokazuje, jak ważne są dowody i ich ocena przez sąd.
“Czy Twój "ciężarowy" van to tak naprawdę osobowy SUV? Sąd wyjaśnia, jak fiskus klasyfikuje auta i dlaczego zdjęcia mogą zaważyć na podatku akcyzowym.”
Dane finansowe
WPS: 9657 PLN
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI SA/Go 182/22 - Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp. Data orzeczenia 2022-07-28 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2022-05-10 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. Sędziowie Dariusz Skupień Jacek Niedzielski /przewodniczący/ Zbigniew Kruszewski /sprawozdawca/ Symbol z opisem 6111 Podatek akcyzowy Hasła tematyczne Podatek akcyzowy Skarżony organ Dyrektor Izby Skarbowej Treść wyniku Uchylono zaskarżoną decyzję Powołane przepisy Dz.U. 2022 poz 329 art. 145 § 1 pkt 1 lit. c. Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Niedzielski Sędziowie Sędzia WSA Dariusz Skupień Sędzia WSA Zbigniew Kruszewski (spr.) Protokolant Starszy sekretarz sądowy Marta Andrzejewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 lipca 2022 r. sprawy ze skargi K.K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego 1. Uchyla zaskarżoną decyzję w całości. 2. Zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej na rzecz skarżącego K.K. kwotę 2.204 (dwa tysiące dwieście cztery) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Uzasadnienie Zaskarżoną decyzją z [...] marca 2022 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej uchylił decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z [...] sierpnia 2021 r. określającą K.K. wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym w kwocie 9.658,00 zł powstałego w związku z wewnątrzwspólnotowym nabyciem samochodu osobowego marki [...] i określił wysokość tego zobowiązania podatkowego na kwotę 9.657,00 zł. Organ odwoławczy ustalił, że [...] listopada 2018 r. skarżący kupił za kwotę 12.100,00 EUR używany samochód marki [...], rok produkcji 2012, pojemność silnika 2,143 l. W dniu zakupu kupiony przez samochód zarejestrowany był na terytorium Holandii jako samochód ciężarowy typu [...] z pięcioma miejscami siedzącymi. Następnie, na podstawie przedłożonych przez skarżącego dokumentów, samochód zarejestrowano w jako samochód ciężarowy. Dalej ustalił, że samochód, pomimo opisania go w dokumentach rejestracyjnych polskich i holenderskich jako pojazd ciężarowy, posiadał cechy pojazdu wielozadaniowego osobowo-towarowego i spełniał wymogi klasyfikacyjne pozycji 8703 Nomenklatury Scalonej. W konsekwencji jego przemieszczenia na terytorium kraju powstał obowiązek podatkowy w podatku akcyzowym. wewnątrzwspólnotowego i zapłaty podatku akcyzowego. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wskazał dalej, że przedstawiciel producenta samochodu – M. Sp. z o.o. poinformował, że sporny samochód został fabrycznie wyprodukowany w 2012 r. z przeznaczeniem na rynek holenderski w ramach homologacji europejskiej jako pojazd ciężarowy kategorii NI, z podrodzajem nadwozia [...]. Samochód wyprodukowano jako auto z nadwoziem zamkniętym, przeszklonym do słupka B, przeszklonymi tylnymi drzwiami, bez fabrycznej przegrody oddzielającej przestrzeń pasażerską od ładunkowej. Samochód fabrycznie wyposażony w trzy miejsca siedzące (kierowca + 2 pasażerów) i trzy pasy bezpieczeństwa, w jednym rzędzie. Producent nie zamontował dodatkowych punktów mocowania foteli z pasami bezpieczeństwa. Organ ustalił jednak, że samochód został opisany w holenderskich dokumentach dopuszczających go do ruchu w tym kraju jako samochód o masie własnej 2500 kg, maksymalnej dopuszczalnej ładowności 420 kg i z 6 miejscami siedzącymi. W zaświadczeniu o badaniu technicznym pojazdu przeprowadzonym po nabyciu i przemieszczeniu samochód na terytorium kraju, stwierdzono, że samochód to samochód ciężarowy z 5 miejscami siedzącymi. Badanie przeprowadził [...] grudnia 2018 r. uprawniony diagnosta Okręgowej Stacji Kontroli Pojazdów. Przed wystawieniem zaświadczenia ten sam diagnosta przeprowadził [...] grudnia 2018 r. badanie techniczne pojazdu po dokonaniu w nim zmian, tj. zdemontowaniu podwójnej kanapy i zamontowaniu w jej miejsce pojedynczego fotela, co skutkowało zmniejszeniem liczby miejsc siedzących z 6 do 5 Dalej organ wskazał, że z zeznań skarżącego wynikało, że w dniu przemieszczenia samochodu na terytorium kraju samochód posiadał budowę jednobryłową, posiadał nadwozie przeszklone do słupka C, szyby w drzwiach kierowcy i pasażera w pierwszym rzędzie, przeszklenie w panelu bocznym lewym, szybę w drzwiach bocznych prawych i szybę w drzwiach tylnych, posiadał pięć miejsc siedzących: dwa fotele w pierwszym rzędzie kierowca i pasażer oraz trzy osobową kanapę w drugim rzędzie, za drugim rzędem siedzeń posiadał przestrzeń przeznaczoną do transportu towarowo- bagażowego, bez przeszklenia na panelach bocznych z szybą w drzwiach tylnych. Skarżący zeznał również, że wnętrze pojazdu przedzielone było przegrodą wykonaną z tworzywa sztucznego z przeszkleniem w górnej części. Skarżący wyjaśnił, że przestrzeń pasażerska wyposażona była w tapicerkę z tworzywa sztucznego, oświetlenie, nagłośnienie, wentylację, klimatyzację, schowki w drzwiach przednich bocznych i na konsoli na wprost pasażera. Zeznał również, że na terytorium kraju w pojeździe nie dokonał żadnych zmian konstrukcyjnych i zmian wyposażenia. Podał też, że samochód zapewniał możliwość jednoczesnego przewożenia pięciu osób i towaru, pojazd posiadał oświetlenie wewnętrzne w części ładunkowej Oceniając zgromadzone dowody, organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 3 ust. 1 u.p.a. w celu poboru akcyzy stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN). Natomiast wg art. 100 ust. 4 u.p.a., samochody osobowe to pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne objęte pozycją CN 8703 przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż objęte pozycją 8702, włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, z wyłączeniem pojazdów samochodowych i pozostałych pojazdów, które nie wymagają rejestracji zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Organ odwoławczy jako prawidłowe ocenił uznanie przez organ I instancji, iż sporny samochód winien być zakwalifikowany do pozycji 8703 obejmującej "pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo - towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi". Organ w tym zakresie odwołał się do wyjaśnień do Taryfy celnej ogłoszonych w obwieszczeniu Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. (Mon. Pol. Nr 86 poz. 880), które doprecyzowują brzmienie poszczególnych pozycji CN. Organ wykluczył klasyfikację samochodu do kodu 8704 Pojazdy mechaniczne do transportu towarów, jako pojazdu przeznaczonego do transportu towarów, ponieważ całość obiektywnych cech pojazdu oraz jego ogólny wygląd wskazują na jego zamierzone wykorzystanie jako pojazd zasadniczo przeznaczony do przewozu osób. Nadto z literalnego brzmienia pozycji 8704 nie wynika, by istniała możliwość wypełnienia dodatkowych funkcji poza funkcjami transportu towarów. Przedmiotowego pojazdu nie można zaklasyfikować do kodu CN 8704, gdyż pozycja ta obejmuje w szczególności zwykłe ciężarówki i furgony (płaskie, pokryte impregnowanym brezentem, o nadwoziu zamkniętym itd.) ciężarówki i furgony dostawcze wszelkiego rodzaju; ciężarówki wyposażone w urządzenia do automatycznego wyładunku (wywrotki itp.); cysterny (wyposażone w pompy i bez pomp); ciężarówki-chłodnie i izotermiczne, ciężarówki o dwóch lub więcej platformach ładunkowych do przewozu kwasu w gąsiorach, butli z butanem itp.; ciężarówki przystosowane do dużych obciążeń z ramą kutą, z pochylniami ładunkowymi do przewozu czołgów, urządzeń podnoszących albo koparek, transformatorów elektrycznych itp.; ciężarówki specjalnie skonstruowane do przewozu świeżego cementu, inne niż betoniarki transportowe objęte pozycją 8705; śmieciarki nawet wyposażone w urządzenia do załadunku, zgniatania itp. Organ uznał jednocześnie, że nie ma prawnych podstaw, by przy klasyfikacji pojazdu na gruncie ustawy o podatku akcyzowym opierać się na innych regulacjach, w tym na przepisach Prawa o ruchu drogowym. Do zaklasyfikowania pojazdu do odpowiedniego kodu CN bierze się pod uwagę cechy projektowe takiego pojazdu (np. konstrukcja samochodu, rodzaj nadwozia, silnik). Natomiast przy czynnościach rejestracyjnych uwaga skupiona jest przede wszystkim na stanie pojazdu, który jest zastany w momencie tej rejestracji. Organ odwoławczy wskazał dalej, że nazwa handlowa, czy też przeznaczenie wyrobu nie decyduje i ostatecznie nie uzasadnia sugerowanej klasyfikacji do wskazanych kodów CN. Do odpowiedniego zaklasyfikowania danego wyrobu brane są pod uwagę jego cechy projektowe, charakterystyczne dla określonej grupy wyrobów. Oznacza to, że określony towar zawsze jest klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem innych, które mogłyby być brane pod uwagę. Organ odwoławczy stwierdził jednak, że organ I instancji prawidłowo ustalił wartość pojazdu, lecz popełnił jednak błąd rachunkowy, wskutek którego nieprawidłowo określił wysokość podstawy opodatkowania, a w konsekwencji również wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym, i stąd w tej części organ odwoławczy uchylił decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego i określić w sposób prawidłowy wysokość podstawy opodatkowania i kwotę zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia przedmiotowego samochodu osobowego. Skarżący nie zgodził się z zaskarżoną decyzją i pismem z dnia [...] kwietnia 2022 r., reprezentowany przez doradcę podatkowego T.Z., wniósł od niej skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. i wnosząc o uchylenie zaskarżonego aktu zarzucił organowi: - obrazę art. 100 ust. 1 pkt 2 w związku żart. 100 ust. 4 u.p.a. poprzez niewłaściwe ich zastosowanie i objęcie daniną wewnątrzwspólnotowego nabycia przez stronę procedowanego pojazdu; - naruszenie przepisów postępowania które miało wpływ na wynik sprawy, poprzez naruszenie zasad prowadzenia postępowania podatkowego tj. art. 122 w związku z art. 187 § 1 i 188 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (dalej: o.p.) obowiązkowi wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, a w szczególności odmowę przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego wnioskowanego przez Stronę pismem z dnia [...] czerwca 2021 r. a tym samym oparcie zaskarżonej decyzji o własna interpretację organu podatkowego co do technicznej oceny charakteru procedowanego pojazdu co finalnie spowodowało błędne określenie podstawy opodatkowania; - naruszenie art. 191 o.p. poprzez dokonanie dowolnej, sprzecznej z zasadami logiki i doświadczenia życiowego, oceny zgromadzonego materiału dowodowego i przyjęcie, iż samochód marki [...] nabyty przez Stronę nie jest pojazdem samochodowym przeznaczonym głównie do transportu towarowego (klasyfikacja CN - 8704), lecz jest samochodem przeznaczonym zasadniczo do przewozu osób (klasyfikacja CN 8703), czego konsekwencją było uznanie, iż stanowi on samochód osobowy w rozumieniu art. 100 ust. 4 u.p.a. podlegający opodatkowaniu akcyzą; - - obrazę podstawowej zasady postępowania podatkowego zmaterializowanej w przepisie art. 121 § 1 o.p. tj zasady prowadzenia postępowania podatkowego w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych; Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, w piśmie z [...] maja 2022 r. zawierającym odpowiedź na skargę, wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. zważył, co następuje: Spór pomiędzy stronami dotyczy ustalenia, czy samochód marki [...] nabyty wewnątrzwspólnotowo i przemieszczony przez skarżącego na terytorium kraju, w momencie jego wewnątrzwspólnotowego nabycia był samochodem osobowym, przeznaczonym zasadniczo do przewozu osób i winien być klasyfikowany do kodu CN 8703, czy też był samochodem ciężarowym i winien być klasyfikowany do kodu CN 8704, co w konsekwencji prowadziło do ustalenia czy samochód podlegał opodatkowaniu podatkiem akcyzowym. Organy podatkowe zasadnie przyjęły, iż skoro ustawa o podatku akcyzowym zawiera własną definicję "samochodu osobowego", definicje tego pojęcia zamieszczone w innych ustawach podatkowych, a także przepisach dotyczących prawa o ruchu drogowym, czy przepisów regulujących kwestie homologacji pojazdów nie wpływają na wyjaśnienie pojęcia "samochód osobowy" użytego w ustawie o podatku akcyzowym (por. wyrok WSA w Łodzi z dnia 4 sierpnia 2021 r., sygn. akt I SA/Łd 298/21, orzeczenia.nsa.gov.pl). Zgodnie z art. 100 ust. 4 u.p.a., samochody osobowe są to pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne objęte pozycją CN 8703 przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż objęte pozycją 8702, włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, z wyłączeniem pojazdów samochodowych i pozostałych pojazdów, które nie wymagają rejestracji zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Powołana definicja "samochodu osobowego" odwołuje się do podanej pozycji Nomenklatury Scalonej. Zgodnie z art. 3 ust. 1 u.p.a. do celów poboru akcyzy i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN), zgodną z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, ze zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, ze. zm.). Rozważenia wymagało alternatywne zakwalifikowanie pojazdu do kodów CN: - 8703, obejmującej pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, bądź: - 8704, obejmującej pojazdy mechaniczne do transportu towarów. Klasyfikacja do tych pozycji została oparta na kryterium zasadniczego przeznaczenia pojazdu, tj. albo do przewozu osób (pozycja CN 8703), albo do transportu towaru (pozycja CN 8704). Z tego też względu konieczne było porównanie cech projektowych pojazdu nadanych przez producenta z cechami, jakimi charakteryzował się ten pojazd na moment nabycia wewnątrzwspólnotowego i uwzględnienia ewentualnych zmian, jakie zostały dokonane w tym pojeździe. Dodatkowo, z uwagi na fakt, że każdy towar może być zaklasyfikowany tylko do jednej pozycji CN, należało ustalić, która z funkcji przypisywanych pojazdowi ma charakter dominujący, w szczególności, że niewątpliwie sporny pojazd miał dwie funkcje, czyli towarową i osobową (zob. wyrok NSA z 7 kwietnia 2016 r. I GSK 744/14). W ocenie Sądu organy nie dowiodły przekonująco, że dominującą funkcją samochodu był przewóz osób. W celu dokonania prawidłowej klasyfikacji taryfowej pojazdu samochodowego w oparciu o Scaloną Nomenklaturę należy mieć również na uwadze wyrok Trybunału Sprawiedliwości z 6 grudnia 2007 r. o sygn. C-486/06. W wyroku tym Trybunał Sprawiedliwości wyraził pogląd, że "w interesie pewności prawa i ułatwienia kontroli decydującego kryterium dla klasyfikacji taryfowej towarów należy poszukiwać zasadniczo w ich obiektywnych cechach i właściwościach, takich jak określone w pozycjach CN oraz uwagach do sekcji lub działów" (pkt 23 wyroku), "przeznaczenie towaru może stanowić obiektywne kryterium klasyfikacji, jeżeli jest ono właściwe temu towarowi, co należy ocenić według obiektywnych cech i właściwości tego towaru" (pkt 24 wyroku). Trybunał stwierdził ponadto w pkt 27 wyroku, że "zgodnie z brzmieniem pozycji 8703, tj. pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, główne przeznaczenie tych pojazdów jest decydujące dla klasyfikacji. Z użytego wyrazu "przeznaczony" wynika, a znajduje to poparcie w orzecznictwie przywołanym w pkt 24 wyroku, że główne przeznaczenie pojazdu jest decydujące, jeżeli jest ono jemu właściwe. Przeznaczenie to określa ogólny wygląd i ogół cech tych pojazdów nadający im ich zasadnicze przeznaczenie (...)". Kierując się zatem przepisami u.p.a., przepisami dotyczącymi klasyfikacji towarów Scalonej Nomenklatury, a także treścią wyroku ETS z 6 grudnia 2007 r., należy przyjąć, że dowodami służącymi za podstawę zaklasyfikowania samochodu jako samochodu osobowego mają być dowody opisujące ogólny wygląd pojazdu, podające cechy projektowe świadczące o charakterze pojazdu, charakteryzujące pojazd, opisujące jego konstrukcję i wyposażenie, które będą pomocne przy określeniu jego przeznaczenia. Jedną z podstawowych wskazówek płynących z wyroku ETS w zakresie ustalenia zasadniczego przeznaczenia pojazdu jest więc ocena "ogólnego wyglądu" i "ogółu" cech pojazdu. W rozpoznawanej sprawie organy nie zgromadziły dowodów pozwalających na poczynienie niewątpliwych ustaleń przy uwzględnieniu tak opisanych kryteriów oceny. Organy za podstawę ustalenia tego, czy sporny pojazd był zasadniczo przeznaczony do przewozu osób posłużyły się opisem danych technicznych zawartym w załączniku do zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym z [...] grudnia 2018 r. oraz opisem zmian w pojeździe sporządzonym przez rzeczoznawcę na potrzeby procesu rejestracji samochodu. Zawierały one wskazanie, iż w pojeździe dokonano zmian polegających na zmniejszeniu liczby miejsc siedzących poprzez zastąpienie dwuosobowej kanapy w pierwszym rzędzie siedzeń jednoosobowym fotelem, w wyniku czego pojazd posiadał pięć miejsc siedzących. Dokument opisany jako "opis zmian dokonanych w pojeździe" zawierał przy tym 4 fotografie, które organy uznały za wystarczające do ustalenia zasadniczego przeznaczenia pojazdu. Powołano się również na zeznania skarżącego potwierdzające m. in. że nabyty wewnątrzwspólnotowo samochód w przestrzeni pasażerskiej posiadał przeszklone panele boczne, w dwóch rzędach siedzeń pięć miejsc siedzących zaopatrzonych w pasy bezpieczeństwa, klimatyzację, wentylację oraz tapicerkę z tworzywa sztucznego. Na podstawie tych dowodów ustalenia dotyczące przedziału towarowo – bagażowego pojazdu ograniczono do stwierdzenia, że nie była przeszklona, ani wyposażona w punkty mocowania siedzeń i pasów bezpieczeństwa. Organy uznały jednocześnie, że opis pojazdu potwierdzają zdjęcia znajdujące się w aktach sprawy, stąd nie było konieczne przeprowadzenie oględzin pojazdu. W ocenie Sądu jednak fotografie te nie pozwalały na poczynienie na ich podstawie ustaleń dotyczących prawnie istotnej okoliczności faktycznej jakim było zasadnicze przeznaczenie pojazdu, które – kierując się wskazaniami płynącymi z przywołanego wcześniej wyroku ETS – oparte muszą być o ocenę "ogólnego wyglądu". Dołączona do akt czarno-biała kserokopia dokumentacji zdjęciowej złożonej przez skarżącego wraz z wnioskiem o rejestrację pojazdu w Urzędzie Miasta zawiera zaledwie cztery niewielkie fotografie, z których żadna nie przedstawia ujęcia przestrzeni ładunkowej i całościowego widoku pojazdu z bocznej perspektywy, zaś fotografie wnętrza są niewyraźne i nieczytelne (k. 12 akt US). Żadne ze zdjęć nie przedstawia również przegrody oddzielającej przedział pasażerski od przestrzeni ładunkowej, przez co uniemożliwiła ocenę, czy i na ile mogła ona stanowić stały element zamontowany przy dokonywaniu przebudowy wnętrza w stosunku do stanu fabrycznego. W sytuacji niemiarodajności opisanych dowodów dla ustalenia kluczowej dla rozstrzygnięcia kwestii, czyli zasadniczego przeznaczenia pojazdu, organy winny były poszerzyć materiał dowodowy, w szczególności rozważając oględziny pojazdu, bądź - w razie niemożliwości przeprowadzenia takiego dowodu - przeprowadzić wnikliwą ocenę przeznaczenia samochodu w oparciu o posiadane pełne dane techniczne. Istotne znaczenie może mieć w tym wypadku również uwzględnienie wielkości przedziału towarowego, ładowności pojazdu oraz porównanie tych wielkości z wartościami typowymi dla samochodów uznawanych za samochody zasadniczo przeznaczone do przewozu osób. Dane takie w znacznej większości zawarte są w dokumentach znajdujących się w aktach postępowania podatkowego, w tym w szczególności w załącznikach do zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym. Nie zostały one jednak poddane ocenie. Trzeba przy tym zaznaczyć, że o przypisanym przez organy przeznaczeniu samochodu nie może świadczyć wyłącznie wyposażenie go w siedzenia służące do przewozu pięciu pasażerów oraz wyposażenie kabiny pasażerskiej w elementy typowe dla samochodów osobowych. Potwierdza to treść wyroku ETS w sprawie C-486/06, gdzie, dla oceny przeznaczenia pojazdu na potrzeby klasyfikacji taryfowej, oceniano również cechy techniczne części pojazdu przeznaczonej do transportu towarów (bagaży). Brak dowodu pozwalającego na ustalenie wyglądu pojazdu, w tym w szczególności przedziału służącego do przewozu towarów, oraz analizy cech technicznych spornego samochodu pod kątem przydatności do przewozu towarów, uniemożliwiło ostateczne ustalenie jego zasadniczego przeznaczenia. Tym samym, w ocenie Sądu, zaskarżona decyzja naruszała art. 191 o.p. Tym niemniej za prawidłową uznał Sąd ocenę, iż o przeznaczeniu samochodu nie przesądzała informacja udzielona przez producenta samochodu, poświadczająca, że samochód pierwotnie przystosowany był do przewozu towarów, ponieważ samochód skarżącego był w okresie późniejszym poddany indywidualnym przeróbkom. Prawnie istotny był zatem stan pojazdu w dacie jego wewnątrzwspólnotowego nabycia. Trafne było również uznanie, że o przeznaczeniu nie zmieniają również zapisy w dowodzie rejestracyjnym, gdzie określono pojazd jako ciężarowy. Organ słusznie wskazał, że ocena pojazdu dokonywana dla innych celów, np. rejestracyjnych, nie przesądza o klasyfikacji do odpowiedniego kodu CN, a tylko ta ma znaczenie w kontekście opodatkowania podatkiem akcyzowym. Zatem dla właściwej klasyfikacji do odpowiedniego kodu CN istotne są cechy konstrukcyjne, projektowe wskazujące na dany typ pojazdu, a nie jego cechy zewnętrzne, wizualizacja czy też przeznaczenie. Samo twierdzenie, że samochód ten w chwili jego nabycia wewnątrzwspólnotowego spełniał wszystkie określone w przepisach prawa wymogi, by mógł być dopuszczony do ruchu jako ciężarowy, nie może mieć wpływu na jego klasyfikację do kodu CN. Ostatecznie Sąd uznał, że zaskarżona decyzja poprzez brak należycie umotywowanego ustalenia o zasadniczym przeznaczeniu pojazdu naruszała art. 191 o.p. Stąd Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. orzekł jak w punkcie 1 wyroku. O kosztach postępowania (pkt 2 wyroku) orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 p.p.s.a. Zasądzona na rzecz skarżącego kwota obejmuje równowartość należnego wpisu od skargi (387 zł), opłaty skarbowej od pełnomocnictwa (17 zł) oraz wynagrodzenie pełnomocnika skarżącego (1.800 zł) ustalone zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 1 lit. d rozporządzenia MS z 3 września 2018 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1687). Ponownie rozpoznając sprawę, kierując się naprowadzonymi powyżej wskazówkami, organ zbada i oceni zasadnicze przeznaczenie samochodu i rozważy zasadność uznania go za pojazd osobowy w rozumieniu u.p.a.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI